วันจันทร์ที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2552

ระบบการศึกษาเฮงซวย



จากหลายกรณีที่นักวิชาการที่ชอบมั่วนิ่มเข้าข้างฝ่ายผู้มีอำนาจ เข้าข้างผู้ก่อการร้าย สงสัยว่าทำไมกระบวนการคิดของคนพวกนี้น่าจะมีเหตุมีผล รู้จักแยกแยะถูกผิด กลับกลายนักวิชาเกินประสาทแดพวกนี้แม่งมันไม่ได้รู้เรื่องห่าอะไรเลย ความคิดมันก้อมีพอๆกับเหี้ยที่วันๆเฝ้าจอคอมพ์แล้วอ้างว่ารู้เห็นไปหมดทุกเรื่อง มีเหี้ยตัวนึงที่ทำงานเฝ้าร้านเน้ต ใฝ่ฝันอยากจะเรียนวิศวะ แต่สติปัญญามันไปไม่รอด ก้อแม่งวันๆเล่นแต่เกมส์ แล้วก้อมัวแต่บ้าลอกข่าวจากผู้จัดการมาลงบล้อกห่วยแตกแล้วแอบอ้างว่าตัวเองนั้นแสนรู้สัดๆ ทั้งที่เนื้อหาที่เอามาลงนั้นล้วนแล้วแต่ลอกเขามาทั้งนั้น บางทีนักวิชาการกับเหี้ยเฝ้าร้านเน้ตมันก้อแทบจะหาความแตกต่างที่ระดับนัยยะไม่สำคัญไม่ได้อ่ะน่ะ คนพวกนี้มันก้อขยะสังคมพอๆกันเลยง่ะ


จะมีเหี้ยบางจำพวกที่แสนรู้ไปโม้ด เฝ้าจอคอมพ์แม่งอยู่นั่นแหล่ะ พวกแม่งอ้างอยู่นั่นแหล่ะ ยังไงก้อไม่มีคนตาย ราวกับว่าพวกแม่งเสียสละเวลาในการชักว่าวใส่กางเกงในแม่มันแล้วออกไปสำรวจมาทั้งวันทั่วกรุงเทพเรียบร้อยแล้วว่าไม่มีห่าตัวไหนโดนกระสุนเจาะกบาล กูไม่รู้หรอกแม่งว่าคลิปเสียงหมาเห่านั่นมันจริงหรือเปล่า แต่จะให้บอกกี่ครั้งกูก้อต้องบอกว่ามีคนตาย แม่งมีการมาถามหาคลิปหารูปหาศพ จะรีบเอาไปทำไมล่ะพ่อคู้น สัตว์นรกอย่างพวกมึงต่อให้เห็นคนตายต่อหน้าต่อตามึงก้อยังจะหน้าด้านบอกว่า สงบ สันติ ส้นตีนเหอะ แล้วทีนี้มึงเอาแต่เฝ้าจอคอมพ์ ขนาดแม่มึงไปเย่อกับรปภ.สนามบินมึงยังไม่รู้เลย เพราะมัวแต่เฝ้าเว้บผู้จัดการ


แม่งใครจะบ้าเชื่อไอ้พวกเวรพวกนี้ก้อเชื่อไป แต่สันดานโจรมันย่อมหักหลังพวกเดียวกันเป็นนิจ มันจะต่างอะไรกับพวกหาเงินออนไลน์บ้าๆบอๆ หลอกกันไปมา หาเหยื่อกันเข้าไป แต่ทีนี้พวกที่โดนต้มจนสุกก้อพากันเงียบเป็นเป่าหีกันหมด เหยื่อย่อมมีลักษณะของเหยื่อคือไม่มีปากมีเสียง ไม่มีความคิดเป็นของตัวเอง คิดเองก้อไม่เป้น เขียนเองก้อไม่เป็น เจอเงินล่อเข้าหน่อยก้ออ่อนเป็นมะเขือเผาถ้าหัดรู้จักการตั้งสมมุติฐานแล้วพิสูจน์เพื่อหาคำตอบ แค่นั้นก้อจะเข้าใจว่าอะไรเป้นอะไร แต่ไม่ล่ะ เหี้ยพวกนี้แม่งเชื่อได้ทุกอย่างนั่นแหล่ะ เหมือนเศษขยะที่เอาไปรีไซเคิลยังไงไม่ได้เลย


จะเชื่อยังไงก้อเชื่อไปแต่ต้องหัดสร้างความรู้ในแบบของตนเองขึ้นมาบ้าง จินตนาการ การสร้างสรรค์มันหายไปไหนหมดแล้วก้อไม่รู้ ทำไมต้องลอก การเขียนเองมันเป็นอะไรเลวร้ายมากจนโคตรพ่อโคตรแม่มันต้องตายหรือยังไง ทำไมคนมัวแต่เล่นมาเฟียวอร์ แล้วก้อเล่นแค่ควิซปํญญาอ่อน การแสดงความเห้นทางการเมืองก้อทำได้ในแบบตื้นเขินเต็มที คนโง่งี่เง่าแม่งเต็มไปหมด นี่หรือระบบการศึกษาที่ทำคนให้เป็นควาย

วันเสาร์ที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2552

DPJ มหาประชานิยม


นโยบายแจกแหลกของพรรคสังคมประชาธิปไตยแห่งญี่ปุ่น ก้อคือ การปกครองในแบบสังคมนิยม ประชาชนรอรับการช่วยเหลือจากรัฐบาลได้เลย ยกตัวอย่าง เช่น ทางด่วนฟรี เรียนไฮสคูลฟรี ฝึกงานให้คนว่างงาน เพิ่มค่าแรงขั้นต่ำ อุดหนุนเกษตรกร ลดภาษี และอื่นๆอีกมากมาย

นโยบายที่ว่าใครก้อว่าดี แอลดีพีก้อว่าดี แต่จะหาเงินจากไหนมาใช้จ่ายฟุ่มเฟือยดังกล่าว ที่กล่าวมามีการประมาณว่าถ้าจะทำได้จริงรัฐต้องหางบประมาณมาใช้ในหมวดรายจ่ายสังคมสงเคราะห์มากถึง หนึ่งล้านเจ็ดแสนล้านเยน ในระยะเวลาสี่ปี ทุกวันนี้ก้อเก็บภาษีได้น้อยอยู่แล้ว จะหาเงินจากไหนมาทำได้ง่ะ

แต่โดยส่วนตัวกูชอบอาโสะ มากกว่า ฮาโตยาม่า อย่างน้อยอาโสะ ก้อยังมีชีวิตอยู่กับความจริงมากกว่าความเพ้อฝัน อย่างเช่น อาโสะเคยบอกว่า คนจนอย่าแต่งงานกันเลย เพราะจะมีปัญหามากตอนมีลูก คือนี่ก้อคือหลักเศรษฐกิจพอเพียงอีกแบบหนึ่ง พอเพียงมันต้องเริ่มที่ตัวเราก่อน เช่นลดภาระจากการเลี้ยงลูก แต่ไม่มีใครกล้าพูดก้อเท่านั้น เพราะทุกคนก้อล้วนแล้วแต่สร้างเด็กขึ้นมาแล้วพากันทิ้งๆขว้างๆ ให้มันโตขึ้นมาเพื่อให้เป็นปัญหาของสังคมต่อไป

การปรับโครงสร้างของสังคมให้มีเด็กน้อยลง ผู้สูงอายุมากขึ้น แบบนี้มันไม่ใช่ว่าผู้ใหญ่จะเป็นห่วงอะไรว่าเด็กจะเกิดมาไม่มีคุณภาพอะไรหรอกน่ะ เพียงแต่สังคมแห่งนี้น่ะมันเกลียดเด็กต่างหาก เด็กเป็นเหมือนภาระไม่ให้ผู้หญิงมีโอกาสทำงานนอกบ้าน ต้องพึ่งผัวแล้วรอให้แม่ผัวมาโขกสับ นิยายน้ำเน่าที่แท้มันก้อมาจากเรื่องจริง
P.S. หลังเลือกตั้งครั้งนี้กูจะต้องไปเริ่มทำงานแบบจริงๆจังๆสักทีอ่ะน่ะ อืมมม อยากจะเข้าใจการเมืองก้อต้องโดดลงมาคลุกเอง วันๆเอาแต่วิจารณ์ผ่านจอคอมพ์มันจะไปรู้ความจริงได้งัย อยากบอกทุกคนว่า ออกไปดูโลกภายนอกแล้วค้นหาความจริง หาตัวเอง ค้นพบแนวทางแล้วเดินไปล่ะกัน อาริงาโตะ กมบังวะ

กฎหมายหมิ่นประมาท

การใช้กฎหมายหมิ่นประมาท จริงๆเริ่มมีมาเพื่อใช้บัคับหนังสือพิมพ์ไม่ให้เขียนอะไรที่มันทำร้ายจิตใจผู้มีอำนาจ เวลาจะพาดพิงอะไรถึงใครมันไม่ผิดหรอกน่ะ แต่ถ้าเกิดว่ามีคนเอาไปขยายความล่ะก้อ มันจะยุ่งยากมากขึ้น การหมิ่นประมาทมันก้อเหมือนการใส่ร้ายป้ายสีอะไรต่างๆนานา มันเป็นเรื่องปกติของสังคมมนุษย์ มนุษย์ที่ถนัดกับการเอาดีใส่ตัว เอาชั่วใส่คนอื่น กูเองก้อเป็นประเภทปากหมาพูดไม่เข้าหูคนเหมือนกัน เป็นคนประเภทปากหมาแต่ใจสัตว์อ่ะน่ะ


แต่จะบอกว่าในสังคมอินเตอร์เน้ต พฤติกรรมการนินทากลับมีมิติที่แตกต่างกันออกไปจากโลกจริง ในโลกจริงการนินทามักจะสร้างความเสียหายให้มาก แต่ในอินเตอร์เน้ต การนินทาจะมีประโยชน์ เป็นเทคนิคการโปรโมตเว้บอีกแบบหนึ่งโดยที่ไม่ต้องเสียเงิน ไม่ต้องสร้างขยะ อืมมม ในอินเตอร์เน้ตการนินทายิ่งมีมากและขยายวงกว้างเท่าไหร่ยิ่งเป็นเรื่องดีอ่ะน่ะ แต่ก้อหาได้ไม่มากนัก นอกจากเรื่องการเมืองแล้ว ถ้าเป็นกรณีอื่นจะเกิดขึ้นแป๊บๆ เกิดดับเร็ว จนไม่น่าสนใจ


ดังนั้นใครจะวิจารณ์อะไรกู กูไม่ค่อยจะได้สนใจอะไรแล้ว เพราะผ่านไปไม่กี่ชั่วโมงไอ้คนนินทามันก้อลืมแล้ว และมันก้อไม่ได้ทำให้วิถีชีวิตกูเปลี่ยนไปแต่อย่างใด ในโลกของความจริง การนินทามักจะเกิดขึนกับกรณีที่มีเรื่องเงินๆทองๆเข้ามามีเอี่ยวด้วย ถ้าทำงานโดยไม่มีเงินก้อแล้วไป ไม่มีใครสนใจ แต่ถ้ามีเงินมาสักล้านเยน หล่นลงมาจากฟ้า ทีนี้ผู้คนจะเริ่มวิพากษ์วิจารณ์กันแล้วว่าควรจะทำยังไงกับเงินนี้ดี การโจมตีสาดโคลนเพื่อเงิน ไม่ว่าที่ไหนมันก้อมีกันทั้งนั้น ที่ไหนมีเงินที่นั่นมีการร้องเรียน การทำงานโครงการอะไรก้อแล้วแต่ ถ้าเลี่ยงได้ก้ออย่าใช้เงินเลยที่สุด ถ้าอยากให้คนทำงานเกิดความสามัคคีและยั่งยืน มันอาจจะฟังแปลกๆ ไม่มีเงินแล้วเราจะเอาอะไรทำงาน ถ้าไม่สามารถดัดแปลงทุนจากชุมชนมาใช้ได้ ก้ออย่าทำอะไรเลยดีที่สุด เพราะต่อให้เงินมีมากเท่าไหร่ แต่ผู้คนทะเลาะเบาะแว้ง กัดแข้งกัดขา แทงกันข้างหลัง มีเงินก้อเหมือนมีอสรพิษ พวกมึงอ่ะจะไปหาคนที่ทำงานเสียสละเพื่อชาติโดยไม่ได้อะไรตอบแทนเลยอ่ะ มึงจะไปหาจากไหนว่ะ ขนาดพระหัวโล้นห่มกรัก อ้างตัวว่าถูกต้องโคตรๆ ดีฝ่ายเดียว สมถะสุดๆ ยังเสนอหน้าไป
ยึดสนามบินเฉยเลย นี่หรือคือกิจของสมณะ หรือเป็นความวิปริตของผู้ก่อการดีหัวโล้น เห็นแล้วอยากจะเอาส้นตีนยัดปากพวกแม่งง่ะ


ในแวดวงการเมือง การเลี่ยงที่จะไม่ให้ตัวเองตกหลุมพราง นักการเมืองจะมีไม้ตายที่เรียกว่า พูดให้ชัดเจนแต่อย่าให้ความหมายชัดเจน การพูดแบบกำกวมตีความได้หลายแบบก้อเพื่อไม่ให้ฝ่ายตรงข้ามเอาคำพูดไปใช้โจมตี นั่นก้อคืออย่าเปิดช่องโหว่ให้กับศัตรู เหมือนกับบล้อกของกูเนี่ย คนเกลียดกูเยอะแต่พวกมันจะทำอะไรกูได้ กูไม่มีอะไรให้พวกมันเอาไปแกล้งสักกะหน่อย แค่นี้พวกแม่งก้อไปหาแกล้งคนอื่นแทนแล้ว เห็นคนที่วิจารณ์การเมืองมีมากมาย แต่คนที่จะเข้าใจการเมืองนั้นมีไม่มาก สังเกตุจากภาษาที่ใช้ก้อได้ง่ะ พวกงั่งสถุลเว้บที่แต่เห่าแล้วก้อลอก ทำแบบนั้นไม่มีใครได้ยินหรอกโว้ย ความแตกต่างระหว่างข่าวออริจินัลกับข่าวก๊อปปี้ก้อคือ ไม่มีใครจดจำแหล่งข่าวก๊อปปี้หรอกน่ะ


กฏหมายหมิ่นประมาทในไทยมีบทลงโทษที่รุนแรงกว่าคดีฆ่าข่มขืนเสียอีก ยังมีคนชั่วอีกเยอะแยะที่รอดเงื้อมมือกฏหมาย การที่คนผิดรอดตัว คนไม่ผิดต้องเข้าคุก เขาเรียกกฏหมายแบบนี้ว่า ซารุ(ตระแกรง) คือกฏหมายมันรั่วง่ะ ออกแนวปัญญาอ่อน คนผิดถูกปล่อย คน
ไม่ผิดถูกจับ เจริญเจงๆ

วันพุธที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2552

Myspace Video

Alpha Metallic Sling Bikini - Shooting (HD)

ยาแก้ปวดจากธรรมชาติ


การแพร่ระบาดของโรคในแต่ละครั้ง มีปัจจัยส่งเสริมหลายอย่างโดยเฉพาะวิถีชีวิตที่อ่อนแอ ไม่ว่าจะเป็น อากาศเสียตามท้องถนน อากาศที่ผ่านกระบวนการแช่แข็ง แปรรูป สภาพการเป็นโดมฝุ่นของเมือง การทำงานที่วันๆเอาแต่นั่ง ส่งผลให้ความเครียดทำร้ายร่างกายจนอ่อนแอ


จริงๆแล้วมีหลายโรคเลยทีเดียวที่ระบาดในตอนนี้ เช่น โรคหลอดลมอักเสบ หอบหืด ปวดหลัง โรคประสาท โรคกระเพาะ โรคอ้วน อหิวาต์ วัณโรค เพื่อที่จะยังยั้งโรคเหล่านี้จะต้องใช้ยาปีละมากๆ


โรคทางจิตวิญญาน ผู้คนตามเมืองใหญ่ๆมักจะพึ่งพิงแอสไพริน เรียกว่ากินยาแอสไพรินเพื่อช่วยในการระงับปวดหัวกันเยอะมาก กินมากจนพบว่าคนไข้เลิกปวดหัวไปเลย แต่จะมีอาการตับแข็ง ไตวาย ตามมาแทน


การรักษาบางทีมันง่ายกว่าที่คิดเพียงเราปลูกต้นไม้ให้มากขึ้น ให้ชีวิตมีเวลาว่างเพื่อชมธรรมชาติ ชมนก ชมไม้ ชี้นกแล้วบอกว่าไม้ โธ่ไอ้ควายเห็นไม้เป็นนก พักกันบ้างอ่ะน่ะ เรื่องเศรษฐกิจพอเพียงไม่มีใครสนใจหรอกน่ะ แต่ถ้าเอาเวลาในการทำงาน เวลาในการชอปปิ้ง เวลาในการเที่ยวกลางคืน เพื่อมาพักผ่อนสมองแทน แบบนี้คนจะสนใจมากกว่า


การพักสมองด้วยการลดการเที่ยวเตร่ อยู่เฉยๆเสียบ้าง มันจะเหมือนทำให้ร่างกายได้รับยาแก้ปวดจากธรรมชาติอ่ะน่ะ

hardcore














Notorious Twitt


ถามว่ากูรู้สึกยังไงกับ Twitter มันก้อเหมือนเว้บหรือบล้อกทั่วไปที่เต็มไปด้วยปริมาณ แต่ไร้ซึ่งคุณภาพ ชาติชั่วสิ้นดี เวลากูจะอ่านอะไรถ้ามันไม่มีค่าพอที่จะอ่านกูก้อจะไม่อ่าน หลายคนพยายามยัดเนื้อหาลอกๆมั่วๆแล้วก้อคิดว่าคนจะชอบ อืมมม ถ้าว่างนักก้อเชิญทำไปเถอะน่ะ

วันจันทร์ที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2552

creative commons sense

คำว่า creative commons sense ไม่ได้หมายถึงการป้องกันการป้องกันละเมิดลิขสิทธิ์เพียงเท่านั้น แต่ยังหมายถึงการคิดอย่างสร้างสรรค์ ปัญหามันจะเกิดขึ้นเมื่อผู้คนมีความรู้แต่ดันไม่มีความคิด ความรู้ที่มากเกินไป ซับซ้อน ขัดแย้ง แต่คนไม่มีประสบการณ์เกี่ยวกับเรื่องนั้น มันจึงเป็นเรื่องที่ง่ายมากที่จะหลอกล่อคนโดยอ้างว่าความรู้คือความจริง การแอบอ้างหลายอย่างสร้างความเสียหายมากมาย เช่น การรวยออนไลน์ด้วย Adsense หรือการต้มกันหน้าด้านๆด้วยโลโก้ Adword Qualified

หลายต่อหลายเรื่อง ถ้าเราขาดความคิดสร้างสรรค์ มีแต่ข้อมูลเชิงปริมาณแต่ขาดคุณภาพ ไม่ยอมรับรู้ในเรื่องราวของ อารมณ์ ความรู้สึก ความคาดหวัง ความมุ่งมั่น จิตวิญญาน ถ้าตัดสินสิ่งที่เห็นตามที่เราเห็น เฮ้ ดูนั่นสิ ไอ้เหี้ยนั่นรวยออนไลน์โคตรๆ หรือไม่มีศพ=ไม่มีคนตาย ใครที่คิดเอาง่ายๆแบบนี้มนุษย์จะต่างอะไรเดรัจฉาน

ความที่ว่ามันคิดกันไม่เป็นนี่เอง เราเลยเจอแต่บล้อกที่วันๆเอาแต่ลอกเนื้อหา หรือไม่ก้อบ่นบ้าทำนองว่า วันนี้ไม่รู้จะทำอะไรดี ขี้เกียจเรียนจัง เขาจะรักเราไหม ชอบควยดงบัง คือว่าถ้าจะเขียนบล้อกแล้วทำได้แค่นี้เอาเวลาไปชักควย บี้เม็ดแตดจะดีกว่าน่ะไอ้พวกเศษขยะ ทวิตตเตอร์เลยเป็นที่รวมของพวกเศษขยะ เฟซบุ้คก้อเป็นที่รวมของเหี้ยที่ตั้งหน้าตั้งทำแบบทดสอบไปหาโคตรหาเชื้อพระวงศ์มันงัยล่ะ

วันอาทิตย์ที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2552

คนไม่มีพิษมีภัย

สามก๊กผาแดง มีตัวละครอยู่ตัวหนึ่งนามว่า โลซก เป็นที่ปรึกษาของซุนกวนและจิวยี่แห่งแคว้นหวู่ โลกซกมีส่วนสำคัญในการช่วยเล่าปี่จากทัพของโจโฉ โดยการสนับสนุนให้ซุนกวนและเล่าปี่ร่วมมือกันสู้กับโจโฉ และประนีประนอมไม่ให้ขงเบ้งและจิวยี่ห้ำหั่นกันเอง

กล่าวถึงโลซกแล้ว จัดว่าเป็นคนที่ซื่อจนออกจะเซ่อ แต่ก้อมีคุณธรรมและมักจะเห็นใจคนที่ตกทุกข์ได้ยาก ด้วยเหตุนี้โลซกเลยถูกขงเบ้งหลอกใช้ครั้งแล้วครั้งเล่า โลซกจึงต่างจากแม่ทัพทั่วไปในสามก๊กที่ต้องมีเล่ห์เหลี่ยมเพทุบาย ใช้กลโกงทุกรูปแบบเพื่อเอาชนะคู่ต่อสู้ นักการเมืองแบบโลซกจึงหาได้ยาก แต่นักการเมืองทั่วไปถ้าเอาหูออกจะกลายเป็นปลาไหลไปเลย

จิวยี่เจ้านายของโลซกจึงมักจะดุด่าในความโง่ของโลกซกเป็นประจำ แต่ก่อนตายจิวยี่กลับขอร้องให้ซุนกวนแต่งตั้งโลซกเป็นแม่ทัพใหญ่ ทั้งที่โลกซกทำเรื่องผิดพลาดมาเกือบจะตลอด เนื่องจากว่าโลซกเป็นคนซื่อที่ไม่ห่วง ประโยชน์ของตนเอง โลซกเป็นคนเดียวที่คัดค้านให้ซุนกวนร่วมมือกับเล่าปี่ต้านทัพโจโฉ ทั้งที่ขุนนางคนอื่นในแคว้นหวู่เห็นว่าควรอ่อนน้อมต่อโจโฉเพราะรักตัวกลัวตายมากกว่าห่วงเจ้านายการที่ราชวงศ์ซุนจะปลอดภัยจากโจโฉก้อคือต้องร่วมมือกับก๊กของเล่าปี่ โลซกเป็นบุคคลเดียวที่จะประสานงานกับขงเบ้งได้ดีที่สุด เพราะขงเบ้งรู้ดีว่าคนซื่ออย่างโลซกจะไม่คิดร้ายต่อขงเบ้งหรือเล่าปี่

กลับมาในยุคนี้จะเห็นคนมากมายที่เจ้าเล่ห์ลิ้นสองแฉกแต่งเรื่องใส่ร้ายคนอื่น เห้นได้ทั่วไปตามหน้าหนังสือพิมพ์ คนใจคดก้อจะคัดลอกข่าวลวงเหล่านั้นมาลงเป็นหนังสือเล็กๆไม่ปรากฏสถานที่พิมพ์หรือไม่ก้อลอกมาลงบล้อกแล้วอวดอ้างว่าตนเองนั้นรู้ดีไปหมดว่าใครโกงไม่โกง อืมมมมม กับคนที่ดื้นด้านสอนไม่ได้แบบนี้ต้องฆ่าทิ้ง การฆ่าในที่นี้หมายถึงการไม่แนะนำสั่งสอน ไม่บอกกล่าว ไม่ยุ่งเกี่ยว จะพูดจะทำอะไรก้อทำไป ไม่ต้องสนใจ หนังสือพิมพ์อะไรที่วันๆเอาแต่ใส่ร้ายคนอื่น ในข้อหาเดิมๆไม่เคยเปลี่ยนเนื้อหาสักที การใส่ความยัดข้อหาในการเมืองท้องถิ่นนั้นมันง่ายนิดเดียวอ่ะน่ะ คนส่วนมากเป็นบ้ากับจอคอมพ์สะเออะรู้เรื่องการเมืองระดับประเทศแสนรู้สัดๆ แต่การเมืองในหมู่บ้านของตนเองนั้นกลับไม่รู้เรื่องเลย

อันที่จริงแม้แต่ตัวกูเองก้อถูกใส่ร้ายป้ายสีลงเว้บบอร์ดมาหลายครั้ง และพวกคนใจสัตว์เหล่านั้นพอมันใส่ร้ายยำใหญ่เสร็จพวกมันก้อจะหนีหายไปไหนก้อไม่รู้ ทำท่าราวกับว่าการที่พวกมันใส่ร้ายคนอื่นเป็นเรื่องธรรมดามากไม่จำเป็นต้องรับผิดชอบใดๆทั้งสิ้น ถึงขั้นนี้เราก้อต้องรู้จักให้อภัย ให้อภัยให้กับทุกคนแม้แต่กับคนที่ต่ำช้าและดำมืดที่สุด

ชีวิตนี้กูเคยแค้นมากที่สุดเมื่อตอนที่คนใจบาปมาขโมยลูกหมาที่กูทำคลอดมากับมือไปสองตัว มันเอาลูกหมาไปทรมานอดข้าวอดน้ำจนตาย กว่าจะไปช่วยออกมาได้ลูกหมาสองตัวนั้นก้ออยู่มาได้อีกไม่กี่วัน แม้แต่หมอเทวดาก้อช่วยไม่ได้ ถ้าเราไม่ให้อภัยการจองเวรเรื่องร้ายๆทั้งหลายทั้งมวลมันจะย้อนกลับมาเกิดขึ้นอีกไม่มีวันจบสิ้น อโหสิ สาธุ สาธุฯ

วันเสาร์ที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2552

วันพุธที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2552

การเมืองท้องถิ่น

ท้องถิ่นอืมมมม สัตว์เลี้ยงตัวแล้วตัวเล่าที่ตายไป กูก้อมักจะคิดว่าอย่าว่าแต่สัตว์เลี้ยงเลย ต่อให้เป็นผ.อ.โรงพยาบาล ถ้าถึงคราวก้อตายห่าได้เหมือนกัน คนตายเพราะมะเร็งเยอะเหมือนเดิม หลายคนที่เป็นมะเร็งเพราะชอบเอาเรื่องร้ายมาสุมไว้ในหัว วันๆไม่ทำอะไร เอาแต่จ้องจับผิด นินทาคนอื่น แบบนั้นน่ะแหล่ะที่ก่อเชื้อมะเร็ง อืมม อันที่จริงเหี้ยตัวไหนมีปัญหากับกูก้อสามารถสอบถามผ่านทาง Myspace Facebook ได้อ่ะน่ะ แต่ทุกตัวกลับเลือกที่จะเอาไปนินทากาเลตามประสาคนไม่มีอะไรทำ อืมมมม

หนังสือพิมพ์หลายๆฉบับ ที่เป็นประเภทผีเจาะปาก ชอบใส่ร้าย ยัดคำพูดให้กับคนอื่น หรือไม่ก้อยัดข้อหาให้กับคนบริสุทธิ์โดยไม่ต้องรับผิดชอบกับการกระทำเลวๆของตนเอง มันคล้ายกับการเล่นการเมืองท้องถิ่นเลยอ่ะ แบบว่าการใส่ร้ายคนอื่นน่ะมันง่ายนิดเดียว ถามว่าเราจะใช้ประโยชน์จากคนที่ชอบใส่ร้ายคนอื่นได้หรือเปล่า ก้ออาจจะได้ ในกรณีที่ต้องการกระจายข่าวอะไรเร็วๆ คนที่ชอบนินทาจะมีประโยชน์มากทีเดียว

ใช้คนให้ถูกกับสันดาน มันก้อเหมือนเลี้ยงหมาให้ถูกวิธีอ่ะน่ะ

ช่วงนี้ทำงานหลายทาง สัมภาษณ์งานหลายที่ รู้สึกว่านอนน้อยยังไงไม่รู้ คนที่ตายน่าจะเป็นกูผู้ที่ทำงานหนัก ไม่อยได้นอน แต่หมากูที่วันๆเอาแต่กินกับนอนดันมีแต่อายุสั้นกันทั้งนั้น อืมมม งานหนักไม่เคยฆ่าใคร แต่โทรมเลยง่ะ โปรดสังเกตุความเปลี่ยนแปลงในทางที่เลวร้ายขึ้นตามกาลเวลา ตอนที่ไม่มีงานก้อน่าเบื่อ ตอนที่มีงานก้อเบื่อโลก แม้แต่ตัวเราเองยังเอาใจตัวเองไม่ถูก อย่าเสือกไปตัดสินใจว่าใครควรทำยังไงดีกว่า

ที่จังหวัดโอกินาว่าก้อจะเลือกส.ส.ได้ 8 คน อ่ะน่ะ นโยบายที่ควรจะทำเป็นอันดับแรกคือปฏิรูป ทบวงพัฒนาเกาะโอกินาว่าก่อนเป้นอันดับแรก เพราะแทบจะไม่มีงานอะไรออกมาเลย

myspace promotion