วันอังคารที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2552

Twitter เมื่อนกเขาขันกรู

แนวคิดเกี่ยวกับการ Tweet มันมาจากการที่นกเขา หรือนกเรา ก้อแล้วแต่ สังเกตดูพอนกเขาขัน ตัวอื่นมันก้อจะขันรับกันเป็นทอดๆ นั่นแหล่ะจึงเป็นที่มาของ Tweeter อ่ะน่ะ สาเหตุหลักๆที่คนไปใช้ Tweeter นั่นก้อคือ มันไม่ต้องเขียนอะไรมาก ไม่มีการแก่งแย่งชิงดีชิงเด่น ไม่มีการยกย่องใครคนใดคนหนึ่งเป็นพิเศษ เช่น คนที่ลอกเพลง ลอกการ์ตูน หรือขี้เกียจเขียนแล้วลงแต่รูปจนเลอะ มักจะได้รับการยกย่องเลียไข่ในชุมชนบล้อกเก้อร์ แต่ที่นี่มันไม่ใช่ง่ะ แถมยังลดการสแปมลงได้มากพอดู ซึ่งโดยความคิดกูก้ออยากให้คนลองใช้ดูน่ะ แต่กูไม่สนเพราะกูไม่มีนกเขาและยังไม่อยากอม แต่อยากกินไข่นกเขา เห็นว่าไข่ขาวมันเยอะดี

สังเกตดูว่าทำไมคนที่ใช้ทวีตเต้อร์ถึงมักจะเขียนถึงบล้อกแห่งนี้ แต่บล้อกเก้อร์คนอื่นทำได้แค่เลียบๆเคียงๆ ส่วนหนึ่งคือมันคล้ายๆกระดานข่าวที่คนใช้ไม่ได้ผูกพันอะไรด้วยมากเลยกล้าคิดกล้าเขียน แต่กูไม่ชอบหรอกน่ะ เพราะไม่ชอบเปิดเผยตัวกับโลกมากเกินไป ถ้าอยากจะทำลิ้งค์กูจะทำเอง แต่ปัญหาน่าจะเป็นเรื่องของเวลามากกว่า บล้อกเก้อร์ส่วนใหญ่จึงหมดเวลาไปกับการสร้างลิ้งค์ที่ขาดความยั่งยืน แค่เขียนเฉยๆกูก้อเหนื่อยจะแย่อยู่แล้วอ่ะ

แม้แต่การสร้างลิ้งค์ออกกูก้อระวังเหมือนกันน่ะ เพราะการทำลิ้งค์ออกไปในหน้าที่เราไม่รู้หัวนอนปลายตีน มันเป็นอะไรที่เสี่ยงกับ TrojanDownloader ซึ่งนี่ก้อเป็นที่มาของการขโมยข้อมูลบัตรเครดิต จนกลายเป็นอุตสาหกรรมระดับพันล้านอ่ะน่ะ กูก้อเจอประจำบล้อกเก้อร์ชั่นต่ำที่แฝงโทรจันเอาไว้ในบล้อก สังเกตง่ายๆไอ้พวกที่ชอบเล่น Affiliate ระวังเอาไว้เลย สมัยนี้แม้แต่บล้อกเก้อร์สันดานโจรยังมีอยู่แทบจะทุกตรอกซอกซอยยิกๆ

แต่สังเกตได้ว่าพออะไรมันดังหน่อยจะมีพวกเหี้ยๆที่คิดเองไม่เป็นมาลอกแนวทางของเขาไปใช้ ลอกไปก้อไม่กล้าแม้แต่จะพัฒนาให้มันดีกว่าต้นฉบับ แบบนี้ก้อคงจะบอกได้ว่าคนไทยไม่ได้มีปัญหาด้านเทคนิคหรือเงินทุนอะไรทั้งนั้น แต่ปัญหาคือการขาดแคลนจินตนาการระดับรุนแรง ดูง่ายๆคนไทยวาดการ์ตูนได้สวยไม่แพ้ญี่ปุ่นแต่จะเขียนให้สนุกเหมือนของเขานั่นเหรอ อีกสิบชาติก้ออย่าหวัง เพราะเวลาคิดจะทำอะไรแปลกๆคนจะไม่กล้าทำ มันเป็นระบบความคิดที่ถูกตั้งโปรแกรมเอาไว้แล้วในดีเอ็นเอ อ่ะน่ะ กะอีแค่การทำ SEO ซึ่งเป็นอะไรที่ง่ายๆ คนมันก้อยังไม่กล้าคิดเอง ปล่อยให้เหี้ยไม่กี่ตัวมาสนตะพายให้สร้างลิ้งค์เยอะๆ สร้างกันเข้าไปเยอะๆ มึงจะไปสร้างลิ้งค์แข่งกับเว้บใหญ่ๆที่สแปมลิ้งค์เป็นสิบล้านได้ยังไง แต่การเอาชนะเว้บขยะด้วยการดึงเอาศักยภาพของบล้อก ใช้คำที่มีให้เกิดประโยชน์สูงสุดน่ะมันเป็นไปได้ พอถึงเวลากูจะสอนให้ล่ะกัน

ส่วนการเขียนบล้อกในแบบสั้นๆกูจะเอาไปปล่อยไว้ใน Myspace Blogs อ่ะน่ะ จะใช้เป้นที่เก็บบทความอะไรที่มันสั้นเกินกว่าจะเอามาลงใน Blogspot มันก้อดีไม่มีปัญหาในเรื่องการลงภาษาไทยแต่อย่างใด คือของอะไรที่มันฟรีและไม่เลวร้ายเกินไปก้อใช้ไปเหอะ บล้อกดีไม่ดีมันไม่เกี่ยวกับชื่อ แต่อยู่ที่ประสิทธิภาพในการเขียนและบล้อกก้อไม่ควรจะเป็นอัลบั้มรูปอ่ะน่ะ อยากโชว์รูปไปที่ Flickr จะเหมาะกว่า


วันเสาร์ที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2552

Hentai manga ผู้หญิงก้อคลั่งการ์ตูนน่ะ


Photograph: Katsumi Kasahara/AP



ด้วยอำนาจของสื่อมันมีอิทธิพลจนสามารถทำให้คนเป็นบ้ากลายมาเป็นตัวละครเสียเอง อย่างในรูปก้อน่าจะเอาแบบชุดแม่ครัวจากเรื่อง มิตชิสึ มันเป็นเรื่องเกี่ยวกับการที่คุณผู้ชายย่องเข้ามาในห้องสาวใช้แล้วคุณผู้หญิงจับได้ เลยสวิงกิ้งกันเลย คือมันจะออกแนวน้ำเน่าแบบนี้เสมอน่ะแหล่ะ เนื้อเรื่องไม่มีห่าอะไรเลย แต่ฉากข่มขืนเนี่ยแม่งมีทุกเรื่องเลย และควยจะต้องใหญ่ๆส่วนมากหัวควยใหญ่กว่าหัวคน(ตัวการ์ตูนชาย)เสียอีก



การ์ตูนผู้ใหญ่เนี่ยระบาดหนัก ขายกันตามสถานีรถไฟนั่นแหล่ะ พอขึ้นรถไฟถ้าไม่เล่นมือถือ คนก้อมักจะอ่านการ์ตูนผู้ใหญ่เนี่ยแหล่ะ แต่ในมือถือก้อมีการ์ตูนให้อ่านเหมือนกันน่ะ พวกสำนักพิมพ์ในญี่ปุ่นมันมีแว้บสำหรับการ์ตูนอยู่แล้ว เจ้าแรกๆที่ทำก้อคือ Tokyopop คือเอาการ์ตูนของตัวเองมาปั๊มขายในเว้บ กูเองก้องงๆเหมือนกันว่าสำนักพิมพ์ชูเอฉะโดนละเมิดลิขสิทธิ์บนเว้บอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน ทำไมไม่ทำเว้บขายการ์ตูนเองไปเลย



ให้โหลดผ่านมือถือเสียเงินจากค่าโทรศัพท์ เท่านี้จะมีเหยื่อหลงมาเสียเงินให้ปีนึงหลายล้านเหรียญเชียวน่ะ แต่อุปสรรคน่าจะเป็นเรื่องของภาษาอ่ะน่ะ ถ้าจะทำขายต่างประเทศมันก้อมีแต่ภาษาอังกฤษอ่ะน่ะ แต่ถ้ามีภาษาไทยหรือลาว อันนั้นมันโจรสลัด(Pirate Web) มันต่างจากการขายเพลงชิม่ะ เพลงภาษาเหี้ยอะไรก้อขายได้ทั่วโลก อย่างกูชอบฟังแร๊ปแขก วงKama Sutra ก้อฟังได้ ญี่ปุ่น เกาหลี ได้หมด ขอให้มันมีใน Myspace ก้จะไล่ๆเปิดดู แล้วก้อถ้าชอบวงไหนก้อจะแอดฟาวอริตเอาไว้ ซึ่งจริงๆถ้าชอบหน้าเว้บไหนก้อแอดใส่บราวเซอร์ไปเลยจะไม่ง่ายกว่าเหรอ คนปกติเขาไม่มีใครใช้ Social Bookmark หรอกน่ะ



มันเลยกลายเป็นว่าเว้บปัญญาอ่อนมากมายหลายแห่งทำขึ้นมาให้สแปมเมอร์ใช้เท่านั้น ที่น่าอนาถกว่าเพื่อนก้อคือ Blog Directory ที่มีแต่บล้อกขยะเกลื่อนไปหมด แล้วเหี้ยตัวไหนมันจะเข้าไปดูง่ะ จุดอ่อนของบล้อกก้อคือการอัพเดตเนี่ยแหล่ะ กูเองแม้จะไม่ได้อัพเดตเนื้อหา ก้อยังอุตส่าห์เปลี่ยนแบนเนอร์ให้น่ะ หาหีใหม่ๆสดๆมาให้เหี้ยดูจนบล้อกกูจะเหมือนพวกAVเข้าไปทุกที ใครเขาจะมาแคร์คนอ่านเท่ากูเป็นไม่มี ลองปรับแบนเนอร์อีกรอบ ให้โหลดเร็วขึ้น เพราะกูก้อเหมือนพวกมึงน่ะแหล่ะ เจอเว้บโหลดช้าใครมันจะไปมีอารมณ์อยากเข้า ก่อนควยจะเข้าหีกูยังต้องขมิบน้ำหีออกมาหล่อลื่นก่อนเลยง่ะชิม่ะ ชักช้าดี้ด๋าดี้ด๋า รักแท้มันคือห่าอะไร รักแท้ต้องทำเหวอะไร

วันพุธที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2552

เซียนนิทรา

กูมีนิสัยไม่ค่อยดีอยู่หลายอย่างอ่ะน่ะ หนึ่งในนั้นก้อคือสันดานที่ชอบเล่นเกมส์ PSP จนดึกดื่นค่อนคืน บางทียันเช้า วิธีจะแก้นิสัยแบบนี้ก้อคือ เราต้องเล่นให้แพ้ แพ้บ่อยๆก้อเบื่อไปเอง ซึ่งการติดเกมส์หรือติดกาม มันก้อล้วนแล้วแต่ไม่ดีอ่ะน่ะ มันเป็นการใช้เวลาสูญเปล่าไปมากมาย และยังต้องใช้เวลาพักร่างกายเป็นระยะเวลานานด้วย ทนที่จะได้เอาเวลา แรงกาย แรงสมองไปทำงานที่มีคุณค่าต่อสังคม

คนที่เป็นขยะสังคม เล่นแต่เกมส์ กินแต่กาม เที่ยวเล่นไปวันๆ พอเหนื่อยหน่อยก้อนอนได้ทั้งวี่ทั้งวัน นี่จึงกลายเป็นที่มาของวิชาเซียนที่รียกว่า เซียนนิทรา ตามวัดจีนจะมีรูปปั้นเซียนอยู่เยอะแยะ เซียนนี่ก้อคือคนธรรมดา เพียงแต่ความสามารถเกินขีดจำกัดที่มนุษย์จะทำได้ แต่มีเซียนนิทราเนี่ยแหล่ะ ที่เป็นอะไรที่น่ารังเกียจมากกว่า มันหลายถึงเป็นตัวถ่วงสังคม กินแรงคนอื่น

มังกรมักอยู่ในน้ำลึก ฉันใด เซียนก้อมักจะอยู่บนภูเขาสูงฉันนั้น ถ้าใครอยากจะเก่งด้านอะไรก้อต้องแสวงหาเอาเองจะดีกว่าน่ะ เพราะไม่มีใครจะใจดีมารับจ้างสอนให้ฟรีๆอยู่แล้ว ความรู้นั้นอยู่รอบตัวเรา เพียงแต่เราจะเปิดใจรับมันหรือเปล่าเท่านั้นเองล่ะจ๊ะ ระยะนี้ก้ออยู่ในช่วงที่ Blogspot ทำการแบ็คอัพเซิฟเวอร์อ่ะน่ะ เลยไม่ค่อยได้โพสต์ ยังสบายดีน้ำหีใสเหมือนเดิม เด๋วไปนอนกลางวันต่อ เพลียจาการร่วมรักมาเมื่อคืน

วันจันทร์ที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2552

สืบสายเลือดเทวะ

ระยะนี้คนตกงานกันมาก ไก่อ่อนที่ถูกชักจูงให้หลงเข้ามาเป็นเหยื่อในวงการนี้ก้อมากขึ้นเป็นเงาตามตัว แต่คนจะรู้มั่งหรือเปล่าว่าในโลกของการหาเงินออนไลน์แห่งนี้มันเต็มไปด้วยการกิน การล่าเหยื่อโดยเอาคำว่ารวยมาล่อ พัฒนาไปจนถึงขั้นการล่าหัวคิว โดยการชักจูงแบบธุรกิจขายตรง หรือจะเอาแบบโหดๆก้อแฮ้คเก้อร์ที่หลอกให้ติดตั้ง Spyware , Scareware ต่างๆเหล่านี้ มันไม่มีใครเอามานำเสนอนักหรอก เพราะไม่รู้จะบอกไปทำไม แม้แต่กูเองซึ่งมีระดับความโหดในการล่าเหยื่ออยู่ในอันดับต้นๆของประเทศ แต่ก้อยังมีเหี้ยที่น่าสยดสยองยิ่งกว่านี้มากมายเต็มระบบไปหมดชนิดไม่กลัวกรรมตามทัน กูบอกได้แต่ว่ามันแฝงตัวอยู่ทุกที่นั่นแหล่ะ


น่าสนใจไม่ใช่น้อยที่คนในวงการเดียวกันมีการรับอีเมล์ฟีดจากกูมากพอดู ก้อคงจะมองออกใช่ไหมว่าสิ่งที่กูเขียนมันมีค่ามากแค่ไหนสำหรับ อืมมม กูไม่จำเป็นต้องเชิญแม้แต่น้อย สแปมเมอร์มันจะมาหากูเอง ด้วยอำนาจของแรงดึงดูดอะไรสักอย่าง มันเหมือนนักล่าที่ล่านักล่าต่ออีกที เพราะกูเองก้อเบื่อหน่ายกับการล่าเหยื่อกระจอกๆเต็มที ถ้าอยากได้ทราฟฟิคระดับหลายหมื่น หลายแสน กูคงจะไม่มาเสียเวลาทำบล้อกภาษาไทยหรอกน่ะ อืมมมม เพียงแต่ส่วนหนึ่งในสายเลือดของกูมีเลือดของคนไทยอยู่เท่านั้นเอง กูเลยมีอะไรบางอย่างที่ตัดไม่ขาดกับคนประทศนี้ แต่นิสัยกูมันไปเหมือนกับประเทศอื่นมากกว่าง่ะ การแบ่งทักษะการวิเคราะห์ระบบขั้นสูงแปลงลงมาให้อ่านง่ายๆ ถ้าเป็นนิสัยคนไทยทั่วๆไปไม่มีใครเขาทำกันหรอกน่ะ


ไอ้สันดานขี้โกงมันก้อเป้นกันหมดทุกประทศ แต่ทำไมประเทศไทยมันถึงได้โกงเก่งกว่าชาวบ้านชาวเมืองเขามันน่าสงสัย และก้อเพราะนิสัยขี้โกงที่มันแฝงอยู่ในดีเอ็นเอของกู มันเลยทำให้ถ้ากูจะเล่นนอกเกมส์กูก้อมักจะทำได้ดีกว่านักล่าคนอื่นเขาอ่ะ แต่ก้อนั่นอีกแหล่ะเพราะว่ากูไม่ใช่เลือดไทยแท้ กูเลยไม่ได้ชั่วบริสุทธิ์ในแบบที่สแปมเมอร์คนไทยเขาเป็นกัน การจะอยู่ในวงการนี้แล้วหวังจะรวยงั้นเหรอ คุณธรมน่ะไม่ต้องมีเยอะหรอกน่ะ แต่สัจจะน่ะเป็นเรื่องสำคัญ รู้จักคำว่ารักษาสัจจะ เพราะถ้าไม่มีสัจจะมันก้อเป็นได้แค่ยากูซ่าปลายแถว ไม่สิ มันยิ่งกว่าขยะเสียอีก ลองดูใครคิดจะหาเงินออนไลน์ ถ้าลองไปนานๆจะรู้เองว่า การแก้ผ้าเอาหน้ารอดของยากูซ่าในสังกัดของอุริคาเม่ะคิงดั้ม มันเป็นยังไง เทพหรือมาร มันก้อมาจากแหล่งกำเนิดเดียวกันนั่นแหล่ะ วันนี้แค่บ่นๆ กลัวฟ้าผ่า

วันอาทิตย์ที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2552

ราชาเหนือราชา ราชินีเหนือราชินี


ไอ้พวกส้นตีนมักจะบอกว่า Content is King , Link is Queen คือว่าในสายของเร้ดแฮตจะมองในอีกแบบหนึ่งว่า No Content is King of King , No Link is Queen of Queen เขียนมาแบบนี้ก้อคงจะต้องอธิบายกันเหนื่อยเลยสิน่ะ เริ่มจากการที่เรามีเนื้อหาไม่มากแค่มีคำไม่กี่คำ เท่านี้ก้อเพียงพอแล้วกับการทำ Adsense และเจ้าหน้าที่ของ Adsense เองก้อชอบบ่นนั่นบ่นนี่น่ารำคาญ กูเลยปทำประชดด้วยการเอาคีย์เวิร์ดเดียวๆไปติด แล้วบอกให้แม่งมาตรวจ แม่งก้อบอกว่า Very Sucking Great Work คือการเขียนเนื้อหามากมันมักจะละเมิดกฎแอดเซ้นส์จนได้ การไม่มีเนื้อหามากก้อเหมือนคนที่ไม่ทำอะไรจึงไม่ผิด จะเรียกว่าเป็นการกวนตีนพวก Adsense ก้อคงจะไม่ผิด วิธีนี้กูโชว์ให้ดูใน Flixya อ่ะน่ะ

และกูเองก้อเคยแสดงให้เห็นว่า แค่มีคำกับรูป เราก้อสามารถทำ SEO เพื่อให้ติดหน้าแรกได้ง่ายๆลยง่ะ ต่อมาในเรื่องการไม่สร้างลิ้งค์ แล้วสามารถทำ SEO ได้ดี อันนี้สามารถพิสูจน์จากบล้อกของกูเลยอ่ะน่ะ ว่าไม่ได้สร้างลิ้งค์เข้า แต่สามารถอัญเชิญบอตให้มาเก็บข้อมูลเพิ่มมากขึ้น คือ มีลิ้งค์เข้าน้อยลงแต่มีคีย์เวิร์ดที่คนหาเจอเพิ่มมากขึ้นนั่นเอง ในเรื่องนี้มันยังเป็นปริศนาอยู่พอสมควร เพราะเรื่องของลิ้งค์เป็นอะไรที่จินตนาการตามได้ยาก แม้ไม่มีลิ้งค์เข้ามาเลยกูเกิ้ลก้อสามารถทำการอินเด็กซ์ได้อยู่ดี และทำได้ดีกว่าตอนที่มีลิ้งค์เข้าเสียอีก
แต่ถ้าใครสนใจวิธีการจัดเก็บข้อมูลของกูเกิ้ล ก้อสามารถจำลองรูปแบบการไต่ของบอตมาใช้ในเครื่องคอมพิวเตอร์ที่บ้านได้อ่ะน่ะ ก้อโดยการใช้ Google Desktop Search โหลดมาติดตั้งในเครื่อง จะเข้าใจว่าการทำไมข้อมูลไหนถึงขึ้นอันดับหนึ่ง ข้อมูลไหนขึ้นอันดับ2 สังเกตแล้วเอามาประยุกต์ใช้ ดีกว่าไปเชื่อหนังสือหรือสัมมนาเหี้ยๆ


แล้วก้ออัพเดตเกี่ยวกับบล้อกการ์ตูน ปรากฏว่าบล้อกการ์ตูนละเมิดลิขสิทธิ์ยังสามารถติด Adsense ได้ ต่างจากบล้อกเพลงละเมิดลิขสิทธิ์ ก้อเป้นอันตกลงว่า กูเกิ้ลประกาศที่จะถือหางคนที่ละเมิดลิขสิทธิ์การ์ตูน เพิ่งรู้ว่าแผนกโฆษณาก้อชอบอ่านการ์ตูนฟรีเหมือนกัน ถุยยยยย งานนี้กูไม่รู้จะสงสารหรือสมน้ำหน้าสำนักพิมพ์ชูเอฉะ แต่ได้อ่านการ์ตูนฟรีก้อดีว่ะ

งานนี้บล้อกสปอตเลยกลายเป็นแหล่งรวมของผิดกฎหมายเพียบเลยสิน่ะ มันเหมือนมีกำแพงคอยกั้นคนทำงานผิดฏหมายให้ออกห่างจากสังคม ทำให้กลุ่มที่โหลดหนัง โหลดเพลงทำงานกันสะดวกมากขึ้น เคยมีเหี้ยบอกว่าบล้อกสปอตจะโดนปิดกั้นเพราะบล้อกของกู เสียใจว่ะเหี้ย กุว่าบล้อกสปอตจะโดนปิดกั้นก้อเพราะไอ้พวกบล้อกละเมิดลิขสิทธิ์มากกว่า ก้อคงจะต้องจับตาดูกันต่อไปสิน่ะว่าสำนักพิมพ์และค่ายเพลงจะมีพาวเวอร์มากแค่ไหนกับเรื่องนี้ แต่ถ้าเอาจริงก้อต้องจ่ายหนักเหมือนกัน ยกตัวอย่างว่า ทำไม adultfriendfinder.com ถูกปิดกั้นการเข้าถึง(ฆ่าตัดตอนคู่แข่ง) แต่เว้บที่ลามกยิ่งกว่าอย่าง sexy-picpost.com สามารถเสนอหน้าอยู่ได้โดยไม่มีใครสนใจ แถมยังมีเว้บในเครือที่ทำการตลาดในไทยอีกเป็นสิบเว้บ ซึ่งก้ออยู่กันครบ เช่น 108zeed xtoom amazing-clip gang4u น่าสนใจว่าบริษัทไหนอยู่เบื้องหลังเว้บกลุ่มนี้ มันได้กลิ่นไม่ค่อยดีมาจากทางบริษัทมือถืออ่ะน่ะ แค่เดาๆ

วันศุกร์ที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2552

IPhone Nude จุดสุดยอดของภูเขาน้ำแข็ง






ไม่ได้เขียนบล้อกมาสามวันรู้สึกว่าตัวเองกลายเป็นคนความจำสั้นแต่สันหลังยาวยังไงก้อไม่รู้ แต่ความจริงก้อคือไปวัดมาน่ะ ไม่ใช่ใจบุญอะไหรอกน่ะ มีงานวัดเลยไปเต้นในงานสักหน่อย เอาท่าลิมโบ้เลยง่ะ ปรากฏว่าออกลวดลายมากไปนิด ใส่ท่านางฟ้ากระเด้าลมหนักไปหน่อย บั้นเด้าเลยอักเสบลุกไปไหนมาไหนไม่ได้อยู่เนี่ย แต่การหยุดเขียนบล้อกมันก้อช่วยให้รู้สึกสบายขึ้นมามั่งอ่ะน่ะ มีเวลาคิดเรื่องที่จะเขียน แต่ไปๆมาๆก้อไม่พ้นเรื่องเซ๊กส์จนได้

พอดีมีการประชาสัมพันธ์ผ่านทาง Yahoo! เกี่ยวกับเว้บที่ให้ดาวน์โหลดหนังโป๊สามมิติไปดูผ่านทาง IPhone ซึ่งมันต้องมีไดร์เวอร์ของ IPhone ถึงจะดูได้อ่ะน่ะ ข้อสังเกตก้อคือ Yahoo! ซึ่งมักจะทำท่ามือถือสากอยู่เป็นนิจศีล ทำไมได้มาโฆษณาเว้บโป๊ซ่ะงั้น เว้บโป๊เด๋วนี้มันก้อมาได้หลากหลายทางอ่ะน่ะ มีแต่ไอ้งั่งเท่านั้นแหล่ะที่คิดว่าจะหาเว้บโป๊ทั้งหมดเจอโดยใช้กูเกิ้ล กูเกิ้ลบอกได้แค่เศษเสี้ยวของยอดภูเขาน้ำแข็งเท่านั้น ยังมีเว้บอีกนับล้านที่เผยแพร่ผ่าน Newsgroup , Peer2Peer , Chat ,NetFlix ,ฯลฯ และไอ้ของพวกนี้มันไม่มีระบบกรองตัวไหนตรวจจับได้อยู่แล้ว
และต่อไปการไล่จับเว้บพวกนี้จะเป้นไปไม่ได้แล้วเพราะมันจะพากันปกปิดสัญชาติ กลายเป็นเว้บพเนจร ยิ่งไม่มีใครสนใจการเผยแพร่สื่อลามกก้อจะยิ่งทำได้ง่ายมากขึ้นเท่านั้น กฎหมายมันขัดกับความเป็นจริงค่อนข้างมาก เว้บโป๊ถ้าไม่โชว์ในกูเกิ้ลก้อไม่ผิด เว้บโป๊ถ้าไม่เขียนภาษาไทยลงไปก้อไม่ผิด เว้บโป๊ถ้าจดทะเบียนที่เกาะฮาวายก้อไม่ผิด กูบอกแล้วว่ามีแต่ไอ้งั่งเท่านั้นน่ะแหล่ะที่จะสะเหร่อให้โดนกฎหมายปัญญาอ่อนตัวนี้เล่นงาน

ยังไงธุรกิจน้ำกามมันไม่มีวันหยุดนิ่งหรอกน่ะ นอกจากยาเสพติดแล้วไม่มีธุรกิจไหนจะทำเงินได้มากกว่าการขายนาแปลงน้อยหรอกน่ะ จะทำยังไงก้อได้ ถ้าจับไม่ได้ก้อถือว่าไม่ผิด มันเหมือนกับกูแก้ผ้าเดินในบ้านมันก้อไม่ผิด แต่ถ้าเปลือยออกมานอกบ้านแล้วมีคนเห็นอาจจะถูกลากไปรุมเย็ดได้ แต่นิสัยกูมันชอบความตื่นเต้นในบางครั้งอ่ะ บางทีวันที่ฝนตก บรรยากาศเงียบๆไม่มีข้างห้องอยู่และต้องเป็นตอนกลางคืน กูก้อจะทำท่าแก้ผ้าแบบไม่ใส่อะไรเลยออกจากห้องมาเล่นน้ำฝน ถูนมถูหอยกับน้ำฝนเย็นๆ หลังห้องเป็นทุ่งโล่งๆ มีบ้านคนอยู่ไกลๆ เพื่อความตื่นเต้นอะไรสักอย่าง มาคิดทีหลังก้อไม่เข้าใจเหมือนกันว่าจะทำไปทำไมก้อไม่รู้ เรื่องประสบการณ์เสียวกูไม่มีเท่าไหร่หรอก แต่เรื่องโชว์น่ะเยอะ แต่โชว์ตอนไม่มีคนทั้งนั้น กลายเป็นว่าโชว์ให้ตัวเองดูไปซ่ะนิ มักจะคิดว่าตัวเองสวยเหมือนนางฟ้า แต่ดูไปดูมามันดูเหมือนเปรตไปซ่ะนิ ไร้สาระง่ะ

วันพุธที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2552

Brandname Iphone

ถ้าเกิดว่าใครสนใจเรื่องของ Iphone แล้วให้เดาชื่อ URL ที่เป็นทางการของ Iphone คนมักจะตอบว่า Iphone.com ใช่อ่ะป่ะ ผิดเต็มๆ อันที่จริงเว้บไซ้ต์จริงๆของ Iphone นั่นก้อคือ apple.com/iphone/ ส่วน Iphone.com เป็นชื่อที่ แอปเปิ้ลช้อนซื้อมาทีหลังตะหาก ในราคา 1 ล้านเหรียญ

ซึ่งในโลกนี้ยังมีชื่อที่แปลกประหลาดอีกมากที่มีคนไปสรรหาจดเอาไว้เพื่อเก็งกำไร ธุรกิจการซื้อขายโดเมน กลายเป็นอะไรที่บ้าบองี่เง่า แต่ก้อยังมีคนทำกันมาก มันเหมือนกับการซื้อบ้าน ซื้อที่ดินเก็งกำไรอะไรแบบนั้น เมื่อมีการลงทุนมากสิ่งที่ตามมาก้อคือการถอนทุนคืน นั่นเป้นที่มาของหายนะอย่างที่เราต้องเจออยู่ทุกวันนี้ เราต้องเจอแต่ขยะเว้บโฆษณารกมากมายเต็มไปหมด แถมด้วยการขโมยข้อมูลบัตรเครดิตไปเปลี่ยนรหัสแล้วกดเอาเงินไปใช้ โดยมีเจ้าหน้าที่ของธนาคารนั่นแหล่ะทำเอง

ชื่อดีๆที่ควรจะเอามาทำบล้อกดีๆ อย่างเช่น Iblog.com ก้อกลายเป้นแค่ที่ลงโฆษณาแล้วแถมมาด้วยสปายแวร์ ซึ่งอันนี้เป็นของจีนอ่ะน่ะ แต่จดชื่อเป็นบริษัทกระดาษที่สหรัฐ ไม่รู้มันจะกลัวอะไรนักหนา แต่ระยะหลังเว้บไวรัสก้อมักจะมาแนวนี้อ่ะน่ะ แฮ็คเก้อร์ในจีนตอนนี้ก้อกะลังฮิตกับการหลอกขาย Scareware ในชื่อ advancedcleaner , malwarealarms ดังนั้น การจะคลิ้กเช้าเว้บอะไรมั่วซั่ว มันก้อเหมือนกับการแหกหีให้ควยติดเดส์เย็ดอ่ะน่ะ คือตายห่าสถานเดียว ไม่มียารักษา

เรื่องของชื่อโดเมนเนมมันไม่สำคัญเท่ากับเนื้อหาและความปลอดภัยในการเข้าใช้หรอกน่ะ ขอเพียงแต่ให้มันจำไม่ยากเกินไปก้อน่าจะพอแล้วมั้ง ส่วนตัวกูเองก้อเข้าบล้อกจากบุ้คมาร์คอย่างเดียว แทบจะไม่ได้สนใจหรอกว่าแต่ละเว้บชื่ออะไร ขอแค่มันอัพเดตให้อ่านเรื่อยๆ จะชื่อเหี้ยแค่ไหนไม่สำคัญ

วันจันทร์ที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2552

สินค้าลิขสิทธิ์กับการหาผลประโยชน์กับเด็ก

คืออย่างที่บอกเอาไว้นานแล้ว ว่ากูติดตามดูความเปลี่ยนแปลงของบล้อกเพลงและบล้อกการ์ตูนที่ติด Adsense มานานและก้อให้ข้อคิดเห็นเอาไว้ว่า การละเมิดลิขสิทธิ์มันไม่ใช่เรื่องที่เอามาใช้กับ Adsense แต่ที่สำคัญยิ่งกว่านั้น ถ้าจะหารายได้ Adsense จากกลุ่มวัยรุ่น ถ้าเส้นไม่ใหญ่จริงสุดท้ายก้อโดนเก็บ เพราะกลุ่มเด็ก กลุ่มวัยรุ่นที่เข้าไปฟังเพลง อ่านการ์ตูน กลุ่มนี้ไม่มีอำนาจในการซื้อของทางอินเตอร์เน้ต ทำไปทำมาไม่นานก้อโดนเก็บ อย่าแปลกใจว่ากูไม่ได้แคร์กับรายได้ Adsense เพราะไม่มีใครกดก้อปล่อยมันไว้อย่างนั้น แค่อยากจะได้ค่าสถิติมาใช้ในการทำงานบางอย่าง อย่างน้อยเราก้อได้รู้ใช่ไหมว่าการวางแบนเนอร์ในตำแหน่งไหนที่จะมีคนกดดูมากที่สุด โฆษณาก้อเลือกเอาแบบถูกสุดมาลงแล้วน่ะ เผื่อใครสนใจหาคู่ออนไลน์ก้อจัดไป

ก้อน่าสนใจว่าถ้าโฆษณาของกูเกิ้ลไม่ขึ้นในบล้อกเพลง บล้อกการ์ตูนแล้วกลุ่ม Scrapper มันจะทำต่อไปหรือเปล่า หรือจะลดพฤติกรรมการอัพเพลง การอัพการ์ตูนลงหรือเปล่า เพราะในความรู้สึกของกูรู้สึกหมั่นไส้ไอ้พวกบล้อกแนวนี้อยู่ลึกๆ ถ้าทำแล้วไม่ติด Adsense กูก้อคงจะไม่รู้สึกอะไรมากนักหรอกน่ะ แต่การเอาสินค้าของคนอื่นมาหากิน ใช้คำว่าเลวก้อคงจะเหมาะสมดีอยู่แล้ว ในแง่การพัฒนาสังคมออนไลน์ พวกบล้อกไร้สาระแบบนี้มันมีแต่จะทำให้คนโง่ลง ตอนนี้เหลืออยู่อย่างเดียวที่ยังคาใจ นั่นก้อคือ ทำไมปล่อยให้ Adsense โชว์หราอยู่ในเว้บขยะ ก้อต้องติดตามตอนต่อไปสิน่ะ

แต่แค่หนังตัวอย่างที่ยกมาให้ดู ก้อน่าจะพอเดาได้ว่าอนาคตของการทำ Adsense ไม่ใช่เรื่องสนุก ไม่ใช่เรื่องของมือสมัครเล่น แต่ต้องเป็นระดับมืออาชีพเขาทำกัน ถ้าทำแบบโง่ๆก้อไม่พ้นสร้างความปั่นป่วนให้สังคมออนไลน์แล้วก้อชิบหายวายป่วง แค่นี้น่าจะบอกได้ว่า คลิ้กกระจายรายได้กระจุยมันไม่มีจริง ยกเว้นมึงจะมีเว้บที่ชื่อ Myspace หรือ Perfspot ในบัญชี Adsense ของแต่ละคนมันจะมีส่วนล็กๆที่แสดงเว้บเก่าๆที่เคยมีรายได้มหาศาลกับ Adsense แต่ลองเปิดเข้าไปดู ทุกเว้บไม่ได้ติด Adsense แถมยังไม่อัพเดตอีกต่างหาก มันหมายความว่ายังไง มีหัวแม่ตีนก้อเชิญคิดกันเอาเอง

ในการทำเว้บเดี๋ยวนี้ถ้ามัวแต่คิดถึงเรื่องเงินจากกูเกิ้ล มันก้อไม่พ้นกับการพายเรือในอ่างอ่ะน่ะ ซึ่งความจริงไม่ว่าจะหาเงินจากค่ายไหน มันก้อลำบากกันทั้งนั้นน่ะแหล่ะ แล้วสัมมนาเกี่ยวกับ Adsense เขาคงจะไม่เอาตรงนี้ไปไปรวมอยู่ในหลักสูตรรวยโคตรๆแบบเร่งรัดของเขาสิน่ะ มาถึงตรงนี้ก้อไม่พ้นเว้บขยะห่วยๆ ติด Adsense แล้วก้อสแปม Tag เหี้ยๆเต็มไปหมด กูดูแล้วรู้สึกว่า มันทำไปให้เกิดเหี้ยไรขึ้นมาของมันก้อไม่รู้ จริงๆถ้าจะหาบทความดีๆจากหนังสือ เขียนเองในสำนวนของเราโดยไม่ต้องไปละเมิดอะไรใคร มันก้อน่าจะมีประโยชน์กว่าการมาทำอะไรบ้าๆบอๆแบบนี้อ่ะน่ะ

มันก้อเป้นไปตามอย่างที่กูคาดไว้ว่า กฎของกูเกิ้ลมีอิทธิพลต่อบล้อกละเมิดลิขสิทธิ์มากกว่ากฎหมายบ้านเมืองจริงๆ ถ้าไม่มีโฆษณาของกูเกิ้ลเว้บขยะจะลดจำนวนลงมากแน่นอนอ่ะน่ะ แล้วก้อสรุปข้อสังเกตเอาไว้หน่อยว่าในกรณีของบล้อกเพลงและบล้อกการ์ตูนญี่ปุ่น โดนแบนเว้บทั้งคู่แต่บัญชียังอยู่ ซึ่งก้อเหมาะสมดีแล้ว จะได้ไม่ต้องมีโฆษณาเห่ยๆมาโผล่บนบล้อกห่วยๆอีก ก้อถือให้เป็นบันทึกหน้าหนึ่งในประวัติศาสตร์ของการโฆษณาออนไลน์ก้อแล้วกัน ไม่โหดจริงอยู่ไม่ได้หรอกน่ะในโลกออนไลน์ที่แสนลวงหลอก แต่ทำไมบล้อกพวกนี้มันไม่หัดขายลิ้งค์มั่งน่ะ เผื่อรุ่ง

วันอาทิตย์ที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2552

Turtle Server นรกสำหรับคนฟังเพลงออนไลน์

บางทีกุเข้าไปสำรวจบล้อกเพลง ซึ่งปกติกูจะเข้าดูบล้อกไอ้พวกนี้ไม่ได้เลยน่ะ เพราะอะไร เป็นเพราะว่าเครื่องกูจะค้างทุกทีที่พยายามจะยัดเข้าไปในบล้อกเพลง บล้อกวีดีโอ สงสัยว่ามันใช้เซิฟเวอร์ยี่ห้อเต่ามะเฟืองหรือเปล่า ทำไมแม่งถึงได้อืดขนาดนี้ ซึ่งถ้าดูจากสาเหตุ มันก้อมาจากบล้อกเพลงมักจะเป็นพวกไม่แคร์ผู้ชม จะยัดเพลงเป็นสิบ วีดีโออีกเพียบ แถมสั่งให้เล่นเองอัตโนมัติ พ่วงมาด้วย อัลบั้มรูป shockwave แฟลช สยองขวัญ แค่หน้าเดียวมันก้อกินแรมหมดไป 1 กิ้ก เลยอ่ะ

แล้วเราจะทำยังไงเวลาต้องผจญภัยไปกับหน้าเว็บแฟลช ซึ่งเด๋วนี้มีเยอะมากๆๆๆๆ คำตอบก้ออยู่ที่ป่าซาฟารีอ่ะน่ะ คือกูก้อไปหาโหลด Safari Browser มาใช้ ทีนี้ก้อจะๆไม่ติดปลั้กอินอะไรเพิ่มเติมทั้งนั้น ไม่ติดโปรแกรมแฟลช ไม่เอามีเดียเพลเยอร์ ไม่เอาสคริ้ปต์ห่าเหวทุกอย่าง เพียงเท่านี้ ชีวิตกูมันก้อสงบสุขเล่นเว้บได้โดยไม่ต้องรอโหลดไฟล์เหี้ยๆอีกแล้ว

สาเหตุหนึ่งที่ยาฮู และไมโครซอฟต์ไม่สามารถเอาชนะกูเกิ้ลได้ในสงคราม search สาเหตุสำคัญข้อหนึ่งก้อเป้นเรื่องของความเร้วเนี่ยแหล่ะน่ะ แต่จนทุกวันนี้ไมโครซอฟต์และยาฮู ก้อยังไม่คิดจะแก้ไขจุดอ่อนในข้อนี้แม้แต่น้อย หลายๆบล้อกพลาดอย่างจังกับการจัดการ Tag Cloud ซึ่งหนาแน่นเกินไป จนโหลดช้า จนกระทั่งส่งผลกระทบต่อความรู้สึกอันเปราะบางของผู้ใช้ ถ้าจะออกแบบหน้าตาบล้อกโดยไม่แคร์ความรู้สึกของคนก้อไม่เป็นไร แม้แต่กูเองก้อไม่ค่อยจะแคร์คนอ่านสักเท่าไหร่ ซึ่งก้อให้ถือว่าเป็นตัวอย่างที่ไม่ดีก้อแล้วกัน

ในส่วนของคนที่ใช้ FireFox แล้วเข้ามาดูบล้อกนี้ไม่ได้ จนถึงขั้นมีคนสงสัยเอาไปตั้งกระทู้หาทางแก้กันเลย ก้อจะบอกว่าใช้ตัวอื่นที่มันเร็วกว่าเหอะ เทคนิคการแก้ปัญหาเฉพาะหน้า ก้อคือการดัดแปลงเอาสิ่งต่างๆรอบตัวเรามาใช้ ถ้าใช้ IE เปิดก้อไม่ได้ ใช้ Firefox เปิดก้อไม่ได้ Safari ก้อแป้ก รู้หรือเปล่าว่า Microsoft Word สามารถใช้ดูบล้อกนี้ได้เหมือนกัน การแก้ปัญหาในแบบที่ไม่ได้เป็นไม่ตามสูตร เป้นอะไรที่อาจารย์ในประเทศไทยไม่ค่อยชอบสักเท่าไหร่ อาจารย์มักจะฝังหัวสอนศิษย์ว่า เธอ(มึง)ต้องตอบแบบนั้น เธอ(มึง)ต้องได้สูตรนี้ เธอ(มึง)ต้อง.... ไอเดียบรรเจิด หรือจินตนาการแห่งการสร้างสรรค์ มันถูกทำลายลงไปด้วยระบบการศึกษาเช่นนี้แล สาธุฯ

Word Of Mouth Marketing เทคนิคการใช้ลิ้น




การตลาดแบบบอกต่อในปัจจุบันยังเป็นอะไรที่คลุมเครือมากทีเดียว และไม่มีตำราไหนหรือสัมมนาไหนเอาไปอธิบายอย่างชัดเจนเลยสักครั้ง ราวกับว่ามันเป็นอะไรที่ยากเย็นนักหนา ซึ่งมันก้อยากจริงๆ แต่เพราะว่ามันยากเนี่ยแหล่ะ มันเลยไม่มีใครมาแข่งกับเราในตลาดแบบนี้ใช่ป่ะ การบอกต่อเนี่ยก้อหมายถึงการบอกต่อจริงๆ ไม่ใช่การเผยแพร่ลิ้งค์อ่ะน่ะ เรามีวิธีล่อให้คนมาบอกต่อได้ยังไงอ่ะ

ก้อเปรียบเทียบให้เห้นภาพ เวลาคนไปเที่ยวกินอาหารที่ไหน เวลาเจออาหารอร่อยหรือบริการที่ดีก้อมักจะเปิดปากบอกให้เพื่อนไปใช้ต่อใช่ป่ะ แต่มันก้อไม่เหมือนกับการบอกต่อในอินเตอร์เน้ตสักทีเดียว แต่ก้อไกล้เคียง บางทีการบอกต่อก้อมักจะผ่านโปรแกรมแชตซ่ะเป้นส่วนมากอ่ะน่ะ เพราะการเอาลิ้งค์ของกูไปลงมั่วซั่วคงจะไม่ใช่เรื่องดีไม่ว่ากับใครอ่ะน่ะ

แล้วก้อทำไมสแปมเมอร์ชอบชวนกันมาที่บล้อกแห่งนี้ มันก้อเป็นเรื่องของเนื้อหาและความสามารถในการอัพเดต คือเทคนิคด้าน SEO ที่เขียนลงในบล้อกแห่งนี้ ถ้าไปเข้าคอร์สสัมมนามึงต้องจ่ายไม่ต่ำกว่าห้าพัน เพื่อแลกกับความรู้ แต่กับที่นี่แค่ตามอ่าน อะไรที่บอกได้ก้อบอกไป เพราะถ้ากูไม่บอกก้อไม่มีเหี้ยตัวไหนมันจะใจดีมาเขียนบอกสแปมเมอร์หรอกน่ะ

คือ การวางกลุ่มเป้าหมาย เราก้อต้องมีในสิ่งที่พวกเขาต้องการ ก้อเท่านั้น มันไม่เหนื่อยเกินไปหรอกน่ะ ไม่มีเรื่องลิขสิทธิ์หรือค่าวิชาอะไร ถ้าเอาไปบอกต่อๆกันโดยไม่ต้องอ้างอิงยิ่งจะเป็นเรื่องดี พยายามจะขยายตลาดออกไปในกลุ่มอื่นเหมือนกัน แต่ก้อพยายามเน้นกลุ่มที่ใหญ่ที่สุดแล้ว ว่าจะเขียนเรื่องการ์ตูน เรื่องแฟชั่นอะไรมั่ง แต่แค่เอาเรื่องเทคโนโลยีเรื่องเดียวก้อมีอะไรมากมายจนบรรยายได้ไม่หมด แค่คำว่า adsense คำเดียว ยังเอาไปเขียนได้มากมายก่ายกอง แต่ที่ผ่านมาเจอแต่บล้อกขยะที่สอนวิธีสมัครใช่ไหม ไม่มีใครหวังดีแนะนำพวกมึงเลยใช่ไหม ถ้าเราให้อะไรกับคนอื่น คนอื่นก้อจะให้อะไรตอบแทนสังคมไปบ้างตามแต่นิสัยของแต่ล่ะคน

เทคนิคการให้คนบอกต่อๆกัน แบบปากต่อปาก ลิ้นต่อลิ้น ก้อต้องมองกลับมาถามตัวเองว่าทำอะไรเพื่อคนอ่านมั่งหรือยัง ถ้ายังไม่ทำก้อไปดักควายต่อแล้วกัน เลิกถามว่าจะได้อะไรจากคนอ่านแต่ต้องถามว่าคนอ่านได้อะไรกลับไปมั่งหรือป่าว พวกมันรู้จักจำสิ่งที่กูสอนสั่งเอาไปบอกต่อมั่งหรือเปล่า มันไม่ยาก ขอเพียงเราดูว่าในสังคมออนไลน์มันยังมีอะไรที่คนอยากได้แต่หาไม่ได้มั่งหรือเปล่า ช่างเหอะ ต่อไปประเทศไทยยังไงก้อเหลือแต่บล้อกขยะ เว้บขยะดักควาย ทำอะไรไปก้อแก้ไขไม่ได้หรอก สาธุฯ

วันเสาร์ที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2552

เมื่อฟ้าเปลี่ยนสี คนเปลี่ยนใจ เริ่มพิธีคัดสรรแบ่งวรรณะเทพ




สถานการณ์ตอนนี้เต็มไปด้วยความอึมครึม ไม่ต่างอะไรกับพายุบุกแคมมาขึ้นฝั่ง เมื่อโฆษณาของกูเกิ้ลแบบใหม่ปรากฏตัวออกมา มันก้อเหมือนกับกามิกาเซ่ที่พัดเข้ามาทำลายระบบการสร้างขยะ เพื่อจัดระเบียบกันใหม่ รูปแบบการโฆษณาแบบใหม่ของกูเกิ้ลจะเน้นการแบ่งคลาสของผู้ใช้ ซึ่งการแบ่งคลาสตามไอพี ตามข้อมูลในเครื่องมันมีมาตั้งนาน เช่นการเลือกประเทศว่าจะให้คนในประเทศไหนเห็นโฆษณาอะไร

ถ้าสแปมเมอร์ยังเน้นทราฟฟิคคุณภาพต่ำจากไทย หรืออินเดีย ก้อจะได้โฆษณาราคาถูกเอาไปแดก เพราะในประเทศด้อยพัฒนาที่ว่ามันจะมีปัญญาไปซื้อเรือยอจช์ หรือโรเล็กซ์ หรือเฟอรารี่ ได้ซ่ะที่ไหน มันต้องโฆษณาเกี่ยวกับไวอากร้า กางเกงในมือสอง หนังลามก อะไรแบบนี้ อันที่จริงทุกวันนี้เว้บขยะมันก้อเพิ่มขึ้นทุกๆวันอยู่แล้ว สิ่งที่ทำลายสแปมเมอร์ได้ก้อคือการกระทำของพวกมันเอง ปล่อยให้สู้กันเองจนตายตกตามกันไปเลยยิ่งดี

ในประเทศไทยผู้ใช้เว้บมีคุณภาพที่บัดซบมากจริงๆ อย่างกูจะหาบล้อกประเภทเขียนมือ อัพเดตประจำก้อยังหาไม่ได้เลย ไปไหนก้อเจอแต่บล้อกเพลง รูปโป๊ โหลดหนัง ดังนั้นการจะเอาโฆษณาขายของมาให้พวกขยะพวกนี้กดเล่นมันก้อยังกระไรอยู่ เอาโฆษณาถูกๆไปกดเล่นซ่ะเหอะพวกมึงง่ะ ในประเทศนี้ที่มีเว้บขยะเกินล้านโดเมน การจะโปรโมตบล้อกให้คนหาเจอมันไม่ใช่เรื่องง่าย ประชากรที่ใช้เน้ตเพื่อหาสาระก้อน้อย กูเลยสรุปได้ว่าบล้อกประเภทเขียนเรื่องราวด้วยมือแล้วคนเข้ามาเยอะกว่าของกูมันไม่มีแย๊วในประเทศนี้ อันที่จริงกูอยากจะเอาชนะบล้อกเพลงให้ได้ในแง่ของผู้ชม อย่างเช่นบล้อกเพลงของค่าย GMM ก้อยังได้ทราฟฟิควันละหมื่นเอง

ถ้าเอาชนะบล้อกเพลงได้มันจะเป้นปรากฏการณ์ที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนเลยอ่ะ เพราะบล้อกเขียนมือมันไม่มีการโปรโมตผ่านสื่อทีวี วีดีโอ หนังสือพิมพ์ สแปมเมอร์ชอบสงสัยเรื่อยว่าทำยังไงคนจะเข้าบล้อกเยอะๆ แต่พอบอกให้เขียนเองให้สนุกชวนติดตาม ปรากฏว่าพากันส่ายหน้าสะบัดพวงไข่หนีกันหมด ว่าแล้วก้อกลับไปสร้างขยะต่อ แล้วโคตรแม่มันจะถามทำไม

การสร้างคุณภาพของคนอ่านกูเขียนเอาไว้นานแล้วอ่ะน่ะ ด้วยหวังว่าจะดึงนักอ่านจากลุ่มเทคโนโลยีและสแปมเมอร์ให้เข้ามายังบล้อกแห่งนี้ เพื่อกลุ่มนี้จะอ่านเข้าใจเรื่องที่เขียนได้ง่ายกว่ากลุ่มอื่น ส่วนเรื่องของคำหรือรูป มันก้อเป็นเทคนิคSEO ใช้ในการหว่านแพต้อนปลามาเข้าอวน ก่อนจะใช้ตระแกรงส่ายร่อนคัดกรองเอาผู้อ่านที่ไม่มีคุณภาพออกไป ดังนั้นเรื่องที่เขียนจึงจำต้องเอาเซ๊กซ์มาล่อแต่สอดใส้เทคโนโลยีเข้ามาด้วย แต่เป้าหมายจะไปที่กลุ่มคนที่ทำเกี่ยวกับ Make Money Online เพราะพวกนี้ผ่านการฝึกนิสัยดัดสันดานมาพอสมควร พอจะสอนได้ง่ายกว่ากลุ่มอื่นง่ะ

วันศุกร์ที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2552

Top Ten Hot Link

แสดงผลลิ้งค์ทั้งหมดในบล้อกแห่งนี้ที่มีผู้เขาชมมากที่สุด 10 อันดับแรก ย้อนหลัง 1 ปี ก้อลองชมๆดู จะเห็นว่าบทความแบบไหนที่มีคนชอบมากเป็นพิเศษ
1.
http://kuayvista.blogspot.com/
2.
http://kuayvista.blogspot.com/2008/08/blog-post_01.html
3. http://kuayvista.blogspot.com/2008/08/3.html
4. http://kuayvista.blogspot.com/2009/02/18.html
5. http://kuayvista.blogspot.com/2009/02/blog-post_4967.html
6. http://kuayvista.blogspot.com/2009/02/blog-post_4921.html
7. http://kuayvista.blogspot.com/2008/08/2.html
8. http://kuayvista.blogspot.com/2009/02/blog-post_08.html
9. http://kuayvista.blogspot.com/2009/02/blog-post_09.html
10.
http://kuayvista.blogspot.com/2008/08/blog-post_6780.html


เพื่อนๆคือ บล้อกเก้อร์จนๆคนนี้อ่ะน่ะ ค่อนข้างจะ Sensitiveกับฤติกรรมของคนอ่านอ่ะ ชอบดูว่าพวกเธอชอบอะไร ไม่ชอบอะไร แล้วก้อพัฒนาไปเรื่อยๆ โดยหวังว่าจะทำให้ถูกใจคนส่วนใหญ่ได้ นี่ก้อคือจิตวิทยาการโฆษณานั่นเอง ถ้าลูกค้าชอบถ่อยก้อได้ความถ่อย ชอบความน่ารักก้อได้ความน่ารัก ชอบความน่ากลัวหวาดเสียว ผู้เขียนใจดีก้อจัดให้ได้อ่ะ แนวคิดการตามใจผู้ชมเนี่ยแหล่ะ กลายเป็นที่มาของโฆษณาแบบใหม่ของกูเกิ้ล ตามสโลแกนที่ว่า "เราให้ในสิ่งที่ใจคุณปราถนา" คุณเข้ามาบล้อกแห่งนี้ นั่นก้อเพราะใจคุณปราถนาแบบนี้นั่นเอง ทำไมที่นี่ถึงเป็นแบบนี้ อย่ามาถามฉันเลยน่ะ ถามใจตัวเองดีกว่า ???

ป.ล. ถึงสแปมเมอร์ทั้งหลายถ้าลองกดชมทุกลิ้งค์เรียบร้อยแล้ว คุณจะเข้าใจว่าอะไรคือ SEO มันง่ายกว่าไปอ่านหนังสือ หรือสัมมนา หรืออ่านบล้อกที่เผยเคล็ดผิดๆ ฉันไม่ชอบโกหกใครหรอกน่ะ ถ้าไม่จำเป็น

วันพฤหัสบดีที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2552

Champ Never Cheat

รากเหง้าของปัญหาเศรษฐกิจที่ลุกลามไปทั่วโลก ไม่ใช่อยู่ที่ว่าอยู่ที่มีเงินน้อย แต่ปัญหามันอยู่ที่ว่ามีเงินมากไปต่างหาก ทำไมว่างั้น ก้อเพราะที่บริษัททั้งหลายแหล่ะมันล้มเป็นโดมิโน ก้อเพราะนิสัยคดโกง ชอบการรวยลัด รวยเร็ว จนทำทุกวิถีทางเพื่อให้ถึงเป้าหมายที่หวังไว้ จนสุดท้ายกอบโกยจนเกินความสามารถที่จะใช้เงินได้หมด รวยเป็นแสนล้านมันก้อยังไม่พอใจ แบบนี้ที่เขาเรียกว่าคนจน มีมากเท่าไหร่ก้อไม่พอ มันก้อจนอยุ่วันยังค่ำ

ปัญหาของโลกนี้มันก้อเกิดจากบรรดาคนเก่งทั้งหลายแหล่ ไอ้ประเภทแพ้ไม่เป็นนั่นแหล่ะ กูต้องรวย กูต้องมีทราฟฟิคเยอะๆ กูต้องขายควยเทียม กระป๋องความสุขได้เยอะๆ กุต้อง..... สิ่งที่ผู้ชนะทุกคนล้วนทำได้ยากนั่นก้อคือการเป็นผู้แพ้ แต่สุดท้ายความยะโสอวดดีของคนเหล่านั้น มันก้อย้อนกลับมาทำร้ายพวกเขาไม่วันใดก้อวันหนึ่ง กูบอกเสมอว่ากุยอมแพ้ให้กับสแปมแมอร์ ยอมศิโรราบโดยสิ้นเชิง เหมือนกะหรี่แก่ๆที่โดนตุ้ยท้องลงไปนอน แล้วรอให้กรรมกรรุมข่มขืน แต่สุดท้ายกูก้อเป้นผู้แพ้ที่ชนะใจผู้ชม

ส่วนคนที่ชนะในวันนี้ แต่ถ้าเขาทำในสิ่งที่ไม่ถูกไม่ควร คนเหล่านั้นก้อต้องรับผลในสิ่งที่เขาทำกลับไปนั้นเอง การทำบล้อกให้มันยั่งยืนมันก้อต้องรู้อะไรควรทำอะไรไม่ควรทำ ในวงการนี้แม้จะไม่มีศีลธรรมแต่ก้อควรจะมีสัจจะ หัดที่จะเอาความจริงมานำเสนอมั่ง ไม่ใช่แต่จะนึกต้มตุ๋นหลอกลวงกันไปวันๆอ่ะน่ะ เขียนความจริงมามั่งก้อดี อย่าเอาแต่อวดอ้างอุตริมนุสยธรรมด้วยการเอาตัวเลรายได้ลวงโลกมาปั่นหัวคนอื่นเลยน่ะ ถ้าทำได้จริงก้อทำไปคนเดียวเหอะน่ะเหี้ยน่ะ

ไอ้ประเภทรายได้วันละร้อยเหรียญ พันเหรียญแบบนี้เอาหัวแม่ตีนคิดก้อรู้ว่ามันจริงหรือไม่จริง ในสถานการณ์แบบนี้คนมักจะหันไปหาที่พึ่งทางไสยศาสตร์ โดยหลงลืมหลักเหตุผลความเป้นจริงว่าสาเหตุของปัญหาเกิดจากอะไร มันจะโยนไปให้ไอ้โชค หาว่าโชคร้าย ดวงไม่ดี ต้องสะเดาะเคราะห์ แล้วคนทำในสิ่งใดมันก้อได้สิ่งนั้น เรื่องง่ายๆแค่นี้ทำไมไม่คิดกัน ผลจากการทำงานหนักทำให้กูได้คนอ่านผ่านอีเมล์เกิน 100 เมล์ลิสต์ภายในเวลา 18 วัน มันเป้นตัวอย่างง่ายๆว่า ทำงานหนักมันย่อมได้รับผลตอบแทนกลับมาในหลากหลายรูปแบบ

และการจะเอาชนะก้อควรจะป็นไปอย่างขาวสะอาด คนที่แย่งทราฟฟิคคนอื่นมาด้วยการดักควายและลอกเนื้อหา อาจจะซ่าอยู่ในตอนนี้แต่รอดูต่อไปก้ออาจจะได้เห็นว่าเกิดอะไรขึ้นกับคนเหล่านั้นในอนาคต หรือจะบอกว่าเส้นใหญ่มากใครทำอะไรไม่ได้ ถ้าว่าแบบนั้นก้อรอดูต่อไปก้อนิน่ะ กูไม่ใช่คนที่เส้นใหญ่อะไร เส้นราเม็งลวกธรรมดาๆ แต่กูจะบอกเสมอว่าการเอาชนะคนพาลเราต้องฉลาดกว่าพวกมันก้อเท่านั้น รู้รอบไม่ใช้รู้ลอกน่ะจ๊ะ คนขี้โกงที่รวยเป็นแสนล้านตอนนี้เขาไปเกาสังคังในคุกแล้วอ่ะน่ะ มีตัวอย่างให้เห้นกันแบบนี้แต่ก้อยังจ้องจะโกงกันเหมือนเดิม

วันอังคารที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2552

Sex Heroine วีรสตรีหีกระแทกโลก









ถ้าใครจะซื้อหนังแนวฮีโร่ พวกตำรวจอวกาศ ตำรวจกาลเวลา ไปฝากลูกฝากหลาน ก้อต้องเปิดดูปกหน้าปกหลังให้ดีๆก่อน เพราะหนังสำหรับเด็กอาจจะกลายเป็นหนังผุ้ใหญ่แทนซ่ะนี่ คือมันก้อเหมือนการ์ตูนโป๊ที่มีเป้าหมายอยู่ที่เยาวชนน่ะแหล่ะ หนังฮีโร่เซ็กซ์ก้อมีกลุ่มเป้าหมายไปที่เยาวชนเหมือนกัน เด็กๆอาจจะไม่มีเงินสองสามพันเยน แต่อย่างที่รู้กันมันจะรวมเงินเงินไปซื้อมาก๊อปปี้แบ่งกันดู คือมันอาจจะซอฟต์กว่าหนังโป๊ผู้ใหญ่ แต่อาศัยหลักการเดียวกันเกี่ยวกับการใช้แรงกระตุ้นของฮอโมนส์เพศผู้เป็นตัวกระตุ้น

ตอนนี้เกมส์ก้อยังออกมาเป็นแนวนี้กันทั้งนั้น ให้ผู้หญิงเป็นตัวเอกแล้วก้อแต่งตัวโป๊สะบัด ต่อสู้เพื่อปกป้องพระเอก แต่ทั้งเรื่องไม่ได้เย็ดกับพระเอกสักที แต่โดนมอนสเตอร์ข่มขืนทั้งประตูหน้าประตูหลัง หรือไม่ก้อโดนพ่อพระเอกล่อเอาซ่ะ คือไอ้ห่าผู้กำกับเนี่ย มันคงจะเป็นคนๆเดียวกัน เพราะหนังสั้นสิ่สิบห้านาทีจบ มันคงจะไม่มีอะไรมาก ปีศาจออกมาก่อกวน ทำร้ายประชาชน นางเอกก้อโผล่ออกมาจากป่ามั่ง หรือไม่ก้อย้อนเวลาผ่านไทม์แมชชีนมั่ง แล้วก้อโผล่มาในชุดสูทเดียวกันหมด บิกินี่บางๆ ปิดหีเกือบไม่ปิด นมก้อต้องโตๆห้อยๆ

คำว่า Heroine อ่านว่า ฮีโร่อิเนะ เขียนเหมือนกับคำว่า เฮโรอีน แต่ความหมายต่างกัน แต่ก้อมีฤทธิ์ในการเป็นสารเสพย์ติดเหมือนกัน แนวคิดในการเขียนบล้อกให้มันน่าสนใจมันก้อแบบนี้แหล่ะ ทำแบบนี้น่ะมันไม่น่ากลัวหรอกน่ะ เพราะกูเป็นต่างด้าว แต่คนที่น่ากลัวน่าจะเป็นพวกที่ลอกเพลง ลอกการ์ตูนลงบล้อก อันนั้นน่ะเอาสินค้าคนอื่นมาหากินเลยน่ะนั่น กูเขียนอธิบายในเรื่องกฎระเบียบในโลกออนไลน์มาหลายรอบๆ แต่ก้อยังอุตส่าหืมีเหี้ยมาแสดงความเห็นโง่ๆ โดยไม่ยอมอ่านของเก่าก่อน เออ ถ้างั้นก้ออย่าแสดงความเห้นกันเลยน่ะ กูเบื่อพวกขี้เกียจอ่าน แม้แต่อ่านมึงยังขี้เกียจอ่าน มึงจะไปทำมาหาแดกอะไรได้อีก
การอ่านเป็นพื้นฐานในการพัฒนาคุณภาพของคน แต่พวกมึงพอใจกับการฟังแต่เพลงดูแต่รูป แต่งHi5 แล้วก้อเขียนเหี้ยๆ อืมมมม การที่ปล่อยให้คนวิจารณ์ในพื้นที่ของกูมันรู้สึกว่ามันซ้ำซาก มันไม่แพร่หลาย อยากให้ไปวิจารณ์กันที่อื่นจะดีกว่า อย่างน้อยกูจะได้ด่าโคตรแม่มันได้สะดวกกว่าเดิม กูไม่ชอบด่าคนอ่านเป็นรายตัวอ่ะน่ะ คนอ่านเหมือนลูกค้า แต่ถ้าใครไปวิจารณ์กูที่อื่น อันนั้นกูไม่ถือว่าเป็นลูกค้าน่ะแต่เป็นเหี้ยโง่ๆตัวนึงที่ไม่เข้าใจกูเท่านั้น

จะเรียกว่าความโง่ของคนที่เล่นเน้ตว่าเป็นวงจรอุบาทว์ของความโง่ก้อได้ เมื่อสาระมีน้อยมากคนก้อจะซึมซับเอาแต่ความไร้สาระ และฝังใจว่าความสนุกต้องเป็นการดูรูป ฟังเพลง ส่วนเรื่องภาษาแอ็บแบ๊วที่มีคนเคยทักให้กูเขียน จะบอกว่าในจำนวนบล้อกภาษาไทยที่เขียนเองด้วยมือ ไม่ดักควาย ไม่ลงเพลง ไม่ลงวีดีโอ บล้อกกูเนี่ยมีคนอ่านมากที่สุดแล้ว เอาเป็นว่าติดในท้อป 20 ของบล้อกในประเทศไทยก้อแล้วกัน โดยไม่โปรโมต ไม่แลกลิ้งค์ อาศัยทักษะด้านการเขียนอย่างเดียว แล้วยังบอกว่าเขียนไม่สนุกคนอ่านรับไม่ได้คงจะไม่ใช่

เพียงแต่สาระมันต้องมีการดัดแปลงให้มันน่ากินขึ้นก้อเท่านั้น แม้แต่บล้อกที่มีคนอ่านมากที่สุดของ ญี่ปุ่น สิงคโปร์ ฮ่องกง จีน ก้อล้วนแล้วแต่เป็นผู้หญิงที่เขียนเรื่องราวเกี่ยวกับชีวิตประจำวันของพวกเธอกันทั้งนั้น มันไม่ได้ยากเย็นอะไรเลย ไม่รู้เป้นเหี้ยไร คนชอบมาเสือกกับชีวิตกูจริงๆ แต่กับเว้บขยะที่ทำลายระบบการค้นหาส่งผลกระทบต่อทุกคน ไม่มีใครไปแจ้งความร้องเรียนให้ปิดมั่ง หรือเป็นสันดานเหี้ยๆของคนไทยที่ไม่ชอบเห็นใครดีกว่า แต่ถ้าเห็นคนทำเลวจะพากันเลียนแบบสมแล้วที่เป็นประเทศแห่งการคอรัปชั่นคดโกงอ่ะน่ะ ไม่แปลกใจเลยให้ตาย อยากอวดดีแต่ไม่มีดีให้อวดอวดได้แต่ชั่วกันทั้งนั้น

ยาพิษเคลือบน้ำตาล

ช่วงนี้มีแต่คนมาห่วงใยกูว่ากูหยาบคายจนต้องไปกินฟรีอยู่ฟรีในคุก อืมมมม สำมะคัญขนาดนั้นเชียวเหรอ คืออ่ะน่ะไม่ต้องห่วงหรอกน่ะ เพราะกูผ่านประสบการณ์มาเยอะ รู้จักคนที่ทำเว้บชั่วช้าสามานย์ยิ่งกวานี้หลายร้อยหลายพันเท่า จนรู้เช่นเห็นชาติวงการนี้ ว่ากูควรจะวางตัวยังไง มันก้อเหมือนกับวงการอื่นน่ะแหล่ะ มันก้อมีกฎกติกาที่ไม่มีใครบอกแต่ต้องปฏิบัติตาม กูแยกตัวมาอยู่อย่างโดดเดี่ยว เพื่อเขียนในสิ่งที่อยากเขียน เนี่ยถือว่ากูเคารพกติกาของสังคมมากพออยู่แล้ว แต่พอกูต้องไปอยู่ในเว้บที่ต้องสื่อสารกับคนมากกว่านี้ กูก้อจะมีอีกชื่อหนึ่งและเขียนในอีกแบบหนึ่ง ดังนั้นคนที่คิดเป็นห่วงเป็นโซ่ก้อไม่จำเป็นหรอกน่ะ โอกาสที่จะมีตำรวจจากประเทศไทยมาตามหากู มันจะมาทำไม กูเป็นผู้ร้ายข้ามแดนหรือยังไง ก้อเปล่า เว้บประเทศไทยกูก้อไม่ได้ไปยุ่งด้วยเลยแม้แต่นิดเดียว

ในโลกดิจิตัลแห่งนี้ยังมีอะไรอีกมากมายที่คนเล่นเว้บทั่วๆไปไม่มีวันรู้ มันมีเรื่องของอิทธิพล เรื่องของผลประโยชน์ ขอเพียงแต่เราอย่าไปขวางทางของมาเฟียตัวจริง เราก้อจะอยู่เย็นเป็นสุขตามประสาอีบ้านนอกคนนึง กูเกิ้ลเข้ามาดูแทบจะทุกวันยังไม่เห็นว่าอะไร แล้วคนอื่นมันจะมาเป็นเดือดเป็นร้อนอะไรกับกูด้วย ตกลงว่าทุกวันนี้ทำห่าอะไรเลยไม่ได้เลยใช่ป่ะ ต้องไปแอบๆเขียนคนเดียวอ่านคนเดียวใช่ป่ะ แล้วกูผิดอะไรตรงไหนว่ะเนี่ย หลายคนบอกว่ากูน่ะผิดตั้งแต่เกิดมาแล้ว ไม่น่าเกิดมาเลยกูน่ะ แต่โชคยังดีที่เกิดมาแล้วหีใหญ่โหนกและนูน

ในโลกดิจิตัลที่น่าหวาดหวั่น มันก้อยังเทียบไม่ได้กับความโหดร้ายในชีวิตจริงอ่ะน่ะ ประเภทที่ว่าเลวยิ่งกว่าสัตว์น่ะมีเพียบ กูอยู่ในวงการนี้กูเจอคำขู่ คำลวงมามากมาย ประสบการณ์มันบอกให้เรารู้ว่าถ้ามีใครที่มันสามารถหาผลประโยชน์จากเราได้มันทำไปนานแล้ว เพราะพฤติกรรมของเหลือบอินเตอร์เน้ตเนี่ยแหล่ะ ถึงทำให้เกิดมีเว้บพันธ์ทางขึ้นมากมาย เช่น จดโดเมนที่อังกฤษ แต่เซิฟเวอร์เป็นของเยอรมัน ชื่อเจ้าของเว้บอยู่สเปน ยิ่งกฎระเบียบมีมาก คนที่คอยหาผลประโยชน์จากช่องโหว่นั้นมันก้อมี แต่ไม่ต้องมาห่วงกูเลยน่ะ ไปห่วงคนที่เล่นเว้บในประเทศจะดีกว่า พวกนั้นน่ะกะลังเอาขาเข้าไปในคุกโดยไม่รู้ตัว ไม่รู้เป็นไรมาห่วงกูจริงๆเล้ย แถมแช่งให้กูเข้าคุกอีก เสียใจคุกมีไว้ขังคนโง่เท่านั้นล่ะน่ะ

วันจันทร์ที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2552

SlumBlog จนเงินไม่จนรัก

เนื่องมาจากการที่กูได้ดูตัวอย่างหนัง หมาสลัมล่าฝัน ผ่านทาง Yahoo! Movie มันก้อทำให้กูรู้สึกฮึดขึ้นมาเหมือนกันง่ะ อยากจะเอาชนะความอยากจนออกไปจากสลัมแห่งนี้ กูอ่ะน่ะมีเทพเจ้าแห่งความยากจนเป็นเทพประจำตัวเลยก้อว่าได้ เพราะต่อให้ขยันแค่ไหนมันก้อจน เป็นได้แค่เวียตนามอพยพที่มาอาศัยประเทศชาวเกาะเนี่ยอยู่ การเป็นชนกลุ่มน้อยมันทำให้เกิดความรู้สึกกดดัน แปลกบ้าและซาดิสม์ แต่แรงกดดันอันนี้มันก้อทำให้กูมีเป็นประเภททนมือทนตีนมากกว่าคนอื่นๆเขาหน่อย

เปรียบเทียบดูว่าคนที่มีความสามารถในการเขียนบล้อกได้อย่างยาวนาน โดยไม่ลอกเนื้อหา มันจะมีอะไรที่คล้ายๆกันมั่ง คือจะเป็นคนแปลกๆ สามารถต้านทานก่อแรงกดดันจากหลายๆฝ่ายได้ พยายามสู้เพื่อตามหาความรักอะไรแบบนั้น นักเขียนบล้อกแบบนี้นี่แหล่ะที่พระเจ้าปรารถนาหรือเปล่า??? แต่มันเป็นไปได้แค่หนึ่งในล้านเท่านั้นน่ะแหล่ะ ไม่เชื่อก้อลองเขียนบล้อกดูสิเหี้ย จะรู้สึกได้ถึงความเหนื่อยและภาระที่อยู่บนไหล่ทั้งสองข้าง ถ้าไม่โรคจิตหน่อยๆไม่มีทางทำได้อ่ะ แต่พรสวรรค์ในการเขียนมันฉายแววมาตั้งแต่อนุบาลแล้วล่ะมั้ง แต่มารู้ตัวว่ากูเป็นคนชอบเขียนชอบวิเคราะห์ก้อตอนได้รางวัลโบคักจูเนียร์ไฮ สมัยเกรดสาม เป็นรางวัลให้กับคนที่สามารถในการย่อความจากหนังสือหนาๆให้เป็นเรื่องสั้นๆแต่เข้าใจง่าย

คนส่วนใหญ่ที่เคยชินกับความสบายจึงไม่สามารถทำได้แบบนี้เด็ดขาด บล้อกคอมมูนิตี้ทุกแหล่งจึงเป็นแค่ให้คนมาทดลองใช้เพื่อเลิกใช้อย่างรวดเร็ว มันจะส่งผลกระทบต่อเนื่องไปถึงบล้อกไดเร็คตอรี่ที่มีแต่ขยะ ส่งผลต่อระบบการค้นหาที่เจอแต่บล้อกขยะ และนั่นทำให้คนอีกมากมายหาบล้อกแห่งนี้ไม่เจอ ซึ่งกูก้อไม่ได้แคร์อะไรมากมายกับคนที่เข้ามาอ่ะ จำนวนคนเมื่อเทียบกับการที่ไม่โปรโมตเลยมันก้อน่าจะถือว่าน่าพอใจ ยังผ่านมาแค่ปีครึ่งเองจะให้คนเข้าเป็นหมื่นเป็นแสนทำไมกันง่ะ

การที่กูเปิดให้มีส่วนของการแสดงความคิดเห็นก้อเพื่อให้เห็นว่าบล้อกแห่งนี้ไม่ใช่ที่สำหรับดักควาย คือมีคนอ่านที่เขาสนใจจริงๆและแวะกลับมาอีก การที่ให้ผู้ชมเก่าแวะกลับเข้ามานอกจากเนื้อหาแล้วยังต้องให้เขาอยู่ในบล้อกนานพอที่จะเข้าใจในสิ่งที่เขียน แบนเนอร์กะหรี่จึงเป็นแค่ลูกเล่นที่ช่วยดึงดูดความสนใจของคนให้นิ่งพอที่จะไม่หนีไปในทันที ส่วนการส่งคนไปที่ Landing Pages Flixya ก้อเพื่อดูค่าความสนใจที่มีต่อแบนเนอร์แต่ละอัน สแปมเมอร์คนไหนสนใจก้อเปิดดูได้ว่า แบนเนอร์หน้าตาแบบไหน หรือตำแหน่งไหนได้รับการกดมากกว่ากัน เรียกว่าตรวจสอบกันแบบ RealTimes ไปเลยอ่ะ


ส่วนคนที่เข้ามากูมีอะไรอยากจะถามมากมายเลยอ่ะน่ะ แต่ถึงไม่ตอบกูก้อรู้คำตอบอยู่ในใจอยู่แล้วว่าผู้อ่านชอบอะไร ตัวเลขสถิติมันหลอกกันไม่ได้อ่ะ มีแต่จะถามว่าอยากให้เขียนเรื่องอะไรมั่ง เพราะแนวคิดของกูน่ะต้องการทำให้ที่นี่เป็น Blog Portal นั่นคือบล้อกเดียวแต่สามารถเขียนได้ในทุกๆสาขา จากเรื่อง Social Network ก้อไปที่ Make Money Online , SEO , คือเหล่านี้เป็นหลักๆที่กูถนัด แต่จะให้ไปเขียนเรื่องสังคม เรื่องหนัง เรื่องเพลง วิทยาศาสตร์ไปจนถึงไสยศาสตร์ก้อเขียนได้ คือมันต้องมีการปะปนไปด้วยกัน ไม่งั้นแย่แน่ๆ มันเหมือนกับการเกิดเซลล์มะเร็งนั่นแหล่ะ มะเร็งเกิดจากการคิดแบบซ้ำๆซากๆ กินซ้ำๆซากๆ อยู่ในที่ซ้ำๆซากๆ ใช้ชีวิตแบบนี้มะเร็งถามหาไม่นานเกินรอ แล้วก้อฆ่าตัวตายกันอื้อ

บล้อกแห่งนี้ถ้ามองในด้านที่มันมีประโยชน์มันก้อช่วยให้คนคลายเครียดได้เหมือนกัน แม้ว่าระยะหลังกูจะเขียนไม่ค่อยขำเลย ชักจะเส้นลึกแล้วมั้ง แต่จะตลกหรือไม่ก้ออ่านไปล่ะกันพวกมึงไม่มีอะไรจะอ่านกันอยู่แล้วนิ อ่านแล้วก้ออย่าแอบขำคนเดียวแบ่งให้เพื่อนอ่านมั่งน่ะไอ้เหี้ย ถึงกูจะจนแต่กูก้อรักมึงว่ะ

วันอาทิตย์ที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2552

Super PornStar

กูอ่ะพยายามให้พวกนักอ่านประจำแสดงตัวออกมาอ่ะน่ะ โดยให้มาเขียนความเห็นในรูปแบบของสมาชิกคลับ สุดท้ายก้อมีแต่โรคจิตมาแสดงตัวกันหน่อยนึง แต่ถึงจะโรคจิตยังไงก้อยังดูมีประโยชน์กว่าพวกที่ทำตัวเป็นอีแอบอ่ะน่ะ แต่เว้บมาสเตอร์ส่วนใหญ่กลับชอบพวกอีแอบ เข้ามาดูแล้วก้อไม่ทำอะไรแล้วก้อหนีไป เว้บ 2.0 มันหมายถึงผู้ชมสร้างเนื้อหา แต่เอาเข้าจริงมันมีเนื้อหาที่เกิดจากผู้ชมน้อยมาก ส่วนใหญ่จะเป็นโปรไฟล์ว่างๆไม่มีอะไร แต่พวกคลิป รูปโป๊เปลือยกลับเป็นฝีมือของเว้บมาสเตอร์สั่งให้ลิ่วล้ออัพขึ้นเว้บเสียเอง เสร็จแล้วก้อติด Adsense ไปเลย

หลายเว้บในไทยที่พยายามจะทำเว้บ 2.0 แล้วติด Adsense แค่แนวคิดนี้มันก้อไปไม่รอดแล้ว ยกเว้นแต่ว่ามึงจะเป็น Google-Partner เหมือนกับ Myspace , Perfspot ,Bebo ,Multiply เว้บพวกอัพรูปโป๊ขึ้นเว้บกันสนั่น โฆษณาAdsense ก้อขึ้นมาข้างๆหีพอดีเลย แหมจะให้เรียกว่าโฆษณาบ้ากามก้อคงจะไม่ผิด บางทีโฆษณาเกี่ยวกับพระคัมภีร์ก้อขึ้นมาข้างๆรูปกะหรี่แอ่นหน้าแอ่นหลัง สักหน่อยคงจะมีโฆษณาพระเครื่องด้วยคงจะสนุกพิลึก
คือ ทำไมเว้บพวกนี้ชอบห้ามคนอื่นแต่ทำเสียเอง กูก้อยังไม่เข้าใจเหมือนกัน ถ้าสามารถลงรูปโป๊โดยไม่ผิดกฎ Adsense ทำไมไม่อนุญาตให้ผู้ใช้คนอื่นทำมั่ง ช่วยกันทำหลายๆตัวไม่ดีเหรอ จะได้เสร็จพร้อมกัน หรือจะเสร็จคนเดียว ไม่ยอมให้คนอื่นเสร็จด้วย กูอ่ะน่ะถ้าเจอคนเห็นแก่ตัวทำท่าจะเสร็จก่อนเนี่ย กูผลักแม่งออกก่อนเลย จะร้องไห้ก้อช่างมัน ยังไงก้อไม่ยอมให้เอาเข้า บางทีมันทนไม่ไหวขอเอานมแทนอีกเอ้า ระยำจิงๆ เนี่ยมันก้อคล้ายๆกับการที่ Myspace ลงรูปโป๊ชนิดเย้ยฟ้าท้าดิน แหกหีจนเห็นไปถึงไส้มันก้อยังลงเฉย คนมันหื่นจนหน้ามืดลืมไปแล้วว่านโยบายที่มันเขียนเอาไว้ว่าไงมั่ง นโยบายกับการปฏิบัติมันขัดแย้งในตัวมันเองอย่างเห็นได้ชัด แถมยังเสือกมีการมาบอกอีกว่าเขียนเอาไว้นานแล้วเลย..ลืม!!!


สุดท้ายนโยบายมันก้อเป็นแค่อะไรที่เอาไว้สู้กันในศาลก้อเท่านั้น แต่ Myspace ก้อยังไม่คิดจะพัฒนาไปมากกว่าที่เป้นอยู่ อดีตเคยหากินกับรูหี ปัจจุบันก้อยังหากินกับรูหีเหมือนเดิม ไม่ยอมไปดูเลยว่า Myspace Japan เขาไม่คิดจะหากินกับของแบบนี้แล้วอ่ะ คือจะขายเพลงก้อขายไปอย่าเอาหีมาบังหน้าได้ป่ะ มันดูทุเรศทุรังยังไงก้อไม่รู้ หลายๆเว้บดูหน้าแรกก้อดูปกติมีศีลธรรมถูกหลักอนามัย แต่พอดูลึกๆเข้าไปมีแต่รูปบ๊ะจ่าง ถ้าชอบมากนักทำไมไม่เอามาไว้หน้าแรกแถวๆโลโก้เลยล่ะโคตรพ่อง

เอางี้ดีไหม ถ้ามีปัญหากับ Hi5 มากนักก้อส่งเสริมให้คนมาใช้ Facebook เลยเป็นไง เพราะมีเจ้าหน้าที่จากคอยมอนิเตอร์ตรวจดูรูปโป๊เปลือยให้ฟรีๆ ให้คนมาลงรูปปกติแล้วก้อเขียนหากันไปมาเท่านั้นพอ เรื่องแค่นี้ยังคิดไม่ออก แย่จัง ให้คนมาเป็นบ้ากับ Facebook มันจะได้ใช้เวลากับเว้บโป๊ให้มันน้อยๆลง เพราะทุกคนมีเวลาเท่ากัน ถ้าเราเอาเวลามาทำเรื่องดีๆเราก้อจะไม่มีเวลาไปทำเรื่องเหี้ยๆ อย่างเช่นกูมาเขียนบล้อกก้อเลยไม่มีเวลาไปตกเบ็ดหาปลา แต่บล้อกเก้อร์คนอื่นวันๆมันทำห่าอะไรมั่งว่ะ เพราะมองไปทางไหนก้อมีแต่บล้อกร้าง

Naked Blog

กูต้องยืนยันอีกครั้งหนึ่งว่าการสร้างแบรนด์ผ่าน Social Site มันเป็นการกระทำที่เสียเวลาเปล่า เพราะอะไร ก้อเพราะเรามีอำนาจในการควบคุมการแสดงเนื้อหาได้อย่างจำกัด อย่างเช่น ผู้ใช้ทั่วไปไม่สามารถลงแบนเนอร์กะหรี่ได้ใน Perfspot.com แต่ทุกวันนี้ Perfspot.com กลับลงรูปกะหรี่แหกหีแหกขากันเป็นที่สนุกนาน โดยฝีมือของลูกจ้างจากปากีของ Perfspot นั่นแหล่ะทำเอง ถ้าใครได้ลองเข้าไปดู Perfspot หรือแม้แต่ Facebook ก้อตามที การที่คนจะเขียนรีวิวแสดงความเห็นกันน่ะยากมาก บางคนเถียงว่าบางกลุ่มของ Facebook มีคนตั้งเยอะแยะ คืออะไรก้อตามที่มีแต่คนสมัครแต่ไม่มีคนใช้ สุดท้ายมันก้อจะเจ๊งไปในที่สุด คือผู้คนก้อรู้สึกว่าที่นั่นมันไม่ใช่ที่ของพวกเขา การพยายามจะเอากฏระเบียบมาบังคับก้อไม่ต่างอะไรกับการไล่ให้พวกเขาไปตายซ่ะ

แต่กลับเว้บอย่าง Multiply ที่ค่อนข้างจะผ่อนปรนมีท่าทีประนีประนอม กลับสามารถกระตุ้นให้คนลงรูปหรือแสดงความเห็นมากกว่า Facebook เสียอีก และในทำนองเดียวกันทำไม Hi5 มีคนไทยแห่ใช้เยอะ นั่นก้อเพราะ Hi5 ทำงานแบบมืออาชีพ ไม่มีการบังคับใช้กฏเกณฑ์จนดูงี่เง่า เว้บแนว Social Site ที่ดูงี่เง่ามันมีอะไรมั่ง ก้อเช่น Myspace Perfsot ทั้งสองแห่งนี้คนจะลงรูปโป๊เปลือยได้จะต้องเป็นลูกจ้างของบริษัทพวกมันเท่านั้น เออแปลก Myspace เองก้อหน้าด้านไม่ใช่เล่น เอาเพลงละเมิดลิขสิทธิ์ไปลงเว้บ แล้วอ้างว่าเป็นฝีมือของแฟนเพลง คือแค่ดูวิสัยทัศน์ของไอ้พวกนี้แล้วกูว่า รอวันชิบหายสถานเดียว แม้แต่เว้บ Social ของไทย แค่เปิดเข้าไปดูหน้าแรกก้อมีแต่ข้อห้ามเต็มไปหมด โดยไม่ดูกำพืดตัวเองเลยว่า บริษัทแม่ของพวกมันก้อหากินกับรูหีมานานนมจนนมยาน

สำหรับ Live Profile,Facebook กูจะให้เป็นที่แสดงความคิดเห็นเหมือนเดิมอ่ะ หลังจากที่ลังเลละล้าละลังว่าจะเอายังไงดีกับระบบการแสดงความคิดเห็น เพราะคนอ่านประจำก้อเพิ่มขึ้นทุกวัน จำเป็นต้องหาระบบอะไรที่จัดระเบียบไอ้พวกขยะสังคมพวกนี้ให้มันมีที่ทางในการแสดงความเห็นกัน ก้อปรากฏว่าสองแห่งนี้มันง่ายกว่าเพื่อน ถ้าไม่ติดว่ากูไม่ชอบ Hi5 กูคงจะเอามาลงด้วยง่ะ ตอนนี้ก้อเลยต้องพบโครงการส่งอีเมล์เข้าหากูโดยตรงอ่ะน่ะ แต่ปรับมาใช้ระบบอีเมล์ของ Live & Facebook แทนไปก่อน

การใช้สองระบบนี้เข้ามาช่วย อาจจะช่วยเพิ่มการบอกต่อได้บ้าง แต่จริงๆระบบการบอกต่อส่วนมากมันจะเกิดในกลุ่มสแปมเมอร์อ่ะน่ะ เพราะว่าบล้อกที่มีเนื้อหาในแบบ SEO เชิงวิเคราะห์มันหาไม่ได้แล้วล่ะมั้ง ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะคนที่ขยันเขียนบล้อกอ่ะน่ะ ส่วนมากจะเจอประเภทว่าเขียนปีละสองครั้ง ดังนั้นกาสร้างแบรนด์มันจึงไม่ได้เกี่ยวอะไรการมีชื่อโดเมน หรือเช่าโฮสต์ แต่มันหมายถึงการเอาชนะอุปสรรค สามารถไต่ขึ้นมาจากหลุม แม้ว่าหลุมนั้นมันจะลึกมากแค่ไหนก้อตามที ข้อแตกต่างของเยาวชนไทยกับเยาวชนญี่ปุ่นมันก้ออยู่ตรงนี้น่ะแหล่ะ เด็กไทยหน้าด้านกล้าทำในสิ่งที่ผิดๆ เสร็จแล้วพอโดนจับได้จะเถียงแบบหัวชนฝา คำว่าขอโทษ เสียใจไม่มีทางหลุดจากปาก หยิ่งจองหองในความโง่ของตนเองอย่างไม่ลืมหูลืมตา สังเกตดูจากพฤติกรรมการสร้างเว้บขยะ มันก้อยังหน้าด้านบอกว่าไม่ผิดเหมือนเดิม

เนื่องจากว่าอากาศมันร้อนมากจนไม่หิวอะไรเลย ก้อเลยกินข้าวกับแตงกวา ใส่น้ำจิ้มสักหน่อยอร่อยเหาะ หน้าร้อนเนี่ยเชื้อโรคมากับอาหารเยอะมาก ก้อแนะนำว่าอย่ากินของข้างทางกันบ่อยนักน่ะ ระวังสักหน่อยดีกว่าทรมานทีหลัง ช่วงนี้มัวแต่ออกแบบหน้าตาบล้อกอยู่ เลยหาเวลาแวะมาเขียนไม่ได้ เด๋วนี้เวลาเขียนบล้อกทีไรต้องแก้ผ้าทุกที ป่าวเงี่ยนไรหรอกน่ะ แต่อากาศมันร้อนไม่มีแอร์ ก้อเลยกินไวน์แช่เย็น พอเมาๆหน่อยก้อชักจะเขียนเลอะเขียนเทอะอ่านไม่รู้เรื่องไปอีกเอ้า อากาศร้อนแบบนี้มีแต่พวกมาเสนอขายกางเกงในแบบเชือกอีกเอ้า บอกว่าใส่แบบนี้แล้วมันเย็น เออมันคงจะไม่รู้ว่ากูไม่ชอบใส่ชั้นใน!!!

วันศุกร์ที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2552

Kuay Center



หลังจากที่พยายามลองใช้ Profile ของ Social Network เป้นแหล่งรับความคิดเห็น ผลก้อปรากฏว่ามันล้มเหลวเป็นมะเขือเผาไปเรียบร้อยแล้ว เพราะอะไรถึงเป็นเช่นนั้น เนื่องจากระบบขาดความยืดหยุ่น จำเป็นต้องสมัครลงทะเบียนอะไรยุ่งยากวุ่นวาย ดังนั้น กูเลยเกิดไอเดีย หันกลับมาใช้อีเมล์เป็นแหล่งรับความคิดเห็นกันไปเลย แบบว่าส่งเสริมให้ใช้อีเมล์กันเป็นเรื่องเป็นราวกันไปเลย


รู้สึกว่ามันวุ่นวายยังไงก้อไม่รู้ไอ้ Myspace Facebook Hi5 ทำไมเราส่งข้อความหากัน เราก้อใช้ระบบอันเป็นมาตรฐานสากลไปเลยจะใม่ง่ายกว่าเหรอ ก้อระบบฟรีอีเมล์เนี่ยไม่ว่าจะมาจากค่ายไหนก้อสามารถส่งข้อความหากันได้ และกูเองก้อมีเวลาที่จะเล่นเว้บแนว HI5 น้อยมาก ทุกวันนี้ศึกษาเพียงเพื่อเอาไว้ดูลูกเล่นของมันเฉยๆเท่านั้นอ่ะ จริงๆแล้วถ้าจะเขียนมาเป็นจดหมายลับมาแบบตัวๆจะเขียนมาหยาบๆกูก้อพอจะรับได้อ่ะน่ะ แต่ถ้าเขียนอะไรไปต่อหน้าสาธารณะชนกูก้อรู้สึกว่าถูกคุกคามยังไงก้อไม่รู้
คือถ้าเป็นอีเมล์ใช่ป่ะ จะมาแนวไหนถ้ากูไม่ชอบก้อไม่อ่านเท่านั้น ถ้าอันไหนคิดว่าดีมีประโยชน์ก้อจะเอามาเขียนตอบในบล้อก ยังกับหมอบ้ากามที่ชอบตอบปัญหาเกี่ยวกับการสมสู่บ่มิสู่ยังไงยังงั้น อย่างเช่น คุณ เด็กดูดดี สัดๆ เขียนมาบรรยายความฝันว่ากะลังเย่อกะกู แต่ว่าตกใจกับความใหญ่และนูนของโหนกหี ก้อถ้าอันนี้เป็นคำถาม กูก้อคงจะตอบว่า อยากให้คุณลดละความต้องการทางเพศลง แล้วหันหน้าเข้าวัดบางทีจะได้เจอกับเจ้าอาวาสที่ผ่านการเสริมนมพร้อมแปลงเพศมาแล้ว เจ้าอาละวาดรายนั้นอาจจะช่วยชี้ทางให้คุณได้

อยากให้คนอ่านกับกูสนิทกันมากขึ้นเอาแบบเนื้อแนบเนื้อเลยยิ่งดี มีฟีดแบ็คกลับมาว่านักอ่านของกูมันจะถนัดการใช้อีเมล์มากกว่าอย่างอื่น รองลงมาคือหาเว้บโป๊แล้วชักควยเล่น เนี่ยไงทำไมเราไม่ใช้จุดแข็งของนักท่องเน้ตให้เป็นประโยชน์ เขาถนัดใช้อีเมล์เราก้อหาระบบที่เหมาะสมกับอีเมล์ให้กับเขา อย่างเช่น ระบบฝากข้อความด่วน ใน Live Profile แค่มี Windows Live Hotmail มึงก้อสามารถแสดงความคิดเห็นต่ำช้ามาให้กูรับรู้ได้ในทันที

สุดท้ายนี้ก่อนที่จะถึงวันหยุดแล้วผู้อ่านพากันอยู่บ้านเย็ดกันกะผัวกะเมีย KV ก้ออยากจะบอกว่าเป็นห่วงผู้อ่านทุกคนเลยน่ะจ๊ะ เพราะว่าแต่ละคนโง่ยังกะควาย สอนให้ใช้ห่าอะไรก้อทำไม่เป็นสักอย่าง กูบริการพวกมึงดีขนาดนี้ หวังว่าจะไม่มีใครมาบ่นน่ะว่าใช้อีเมล์ไม่เป็น สาธุฯ

พลังแห่งจินตนาการอันสุดตีน


ถ้าได้ดูเกมส์โชว์ของญี่ปุ่นแล้วกูมักจะทึ่งเสมออ่ะน่ะ ว่ามันเอาไอเดียแปลกประหลาดบ้าบอมานำเสนอได้งัย หลายๆเรื่องก้อเป็นอะไรที่ปัญญาอ่อนมากๆแต่มันกล้าเล่น กล้าแสดงออก ซึ่งตรงนี้มันเป็นแบบอย่างที่ดีที่ชาติอื่นควรที่จะศึกษาอ่ะน่ะ คือรู้จักเอาสิ่งที่ดีของเขาเอามาใช้ สิ่งที่ไม่ดีของเขาก้อเก็บเอาไว้ที่ประเทศเขาจะดีกว่า แต่ด้วยสันดานจัญไรของคนไทยเลยเลือกที่จะเอาแต่เรื่องเหี้ยๆมาใช้


ยกตัวอย่างภาพจากงานคอนเสิร์ตขาวแดงของ NHK ปี 2007 มีการโชว์โดยเอาบอดี้สูทที่เพนให้ดูเหมือนกับว่าโชว์เกิร์ลกะลังเปลือยบนเวที ซึ่งอันที่จริงไม่ได้เปลือย ก้อจะบอกว่าจินตนาการบางทีมันก้อมักจะไปปะปนกับเซ็กซ์ได้เหมือนกัน ถ้าติดตามดูชีวิตเซ็กซ์ของประเทศญี่ปุ่นก้อต้องยอมรับว่ามันโรคจิตมากเหมือนกัน ไอ้ประเภทแก่จะลงโลงแล้วยังมาซื้อบริการทางเพศจากเด็กนักเรียนอะไรแบบนี้ ต้องบอกว่าอาการมันหนักเกินกว่าจะรักษา และก้อไม่มีหมอเทวดาที่ไหนจะรักษาอาการป่วยของคนกลุ่มนี้ได้หรอกน่ะ


ถ้าจะเอาเรื่องลามก พูดคุยกันเป็นเรื่องตลกน่ะก้อไม่ว่ากันเพราะใครๆก้อพูดกัน คลายเครียดไปวันๆ กูเจอมาเยอะไอ้ประเภทสุภาพบุรุษ แต่ไปๆมาๆขอเย็ดเฉย มาทำนองว่าไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนปฏิเสธมันมาก่อน หรือไม่ก้อประเภทจีบกูไม่ได้ก้อให้คนอื่นมาจีบ มันจะออกไปแนวเวียนเทียนไปซ่ะ จะไปหาศีลธรรมอะไรในยุคที่แม้แต่ครูสาวยังขึ้นขย่มควยเด็กชายอายุ 12 ขวบ ถ้าจะเอาเด็กอายุขนาดนั้นเอากับนิ้วก้อจะไม่สนุกกว่าเรอะ แต่อย่าลืมตัดเล็บก่อนน่ะอีดอก เด๋วหีฉีกจะหาว่ากูไม่เตือน


ในเรื่องของจินตนาการกับการทำบล้อก ในตอนนี้ผลการค้นหาที่หายไปก้อกลับมาสู่อ้อมอกของกูเหมือนอย่างที่ควรจะเป็น ตอนนี้คนที่เข้ามาจากกูเกิ้ลก้อเพิ่มขึ้นทุกวัน โดยที่ไม่จำเป็นต้องไปดักควายอะไรมากมาย ทำไมต้องไปแย่งกันดักควายในเมื่อการเขียนแต่ละบทความของกูมันก้อมีการปรับแต่งให้เข้ากับกูเกิ้ลอย่างสมบูรณ์แบบอยู่แล้ว คงจะไม่มัวไปเป็นบ้ากับการ Tag ซึ่งการที่บล้อกไหนใส่ Tag เข้าไปเป็นร้อยเป็นพัน อันนั้นมันเป็นสคริ้ปต์อ่ะน่ะ มันทำให้เว้บโหลดช้าโดยไม่จำเป็นเลย


แล้วบล้อกกูมันมีสคริ้ปต์หรือเปล่า ก้อมีอ่ะอันเดียวเลยก้อไอ้ตัวรับอีเมล์ของกูนั่นแหล่ะสคริ้ปต์ แค่อันเดียวมันก้อทำให้บล้อกสะดุดได้เหมือนกัน ถ้าไม่เห็นว่าคนอ่านชอบกูก้อคงจะไม่เก็บเอาไว้หรอกน่ะ แต่อยากจะขอบจัยที่หลายคนหวังดีเกินเหตุใส่อีเมล์ของเพื่อนเข้ามาด้วย แต่ใช้อีเมล์ตัวเองก้อพอแล้วอ่ะ ไม่ใช่ว่าใส่อีเมล์เข้ามาจะส่งไปได้เลย มันต้องกดลิ้งค์ยอมรับก่อนอ่ะ ช่วยให้กูได้รู้ว่ายังมีคนเข้ามาอ่าน ไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะได้ทราฟฟิคขนาดนี้มาก่อน ช่วงนี้ของปีที่แล้วยังมีคนเข้าวันละไม่ถึงร้อยเลยอ่ะ ถ้ากูเป็นประเภทห่วงแต่จำนวนคนเข้าเว้บ ห่วงคนมากดโฆษณา กูคงจะไม่สามารถเขียนมาได้จนป่านนี้
แต่ทุกอย่างมันน่าจะเป็นไปตามที่กูจินตนาการเอาไว้อ่ะน่ะ เพราะก้อรู้ๆกันอยู่ว่าในตลาดของบล้อกมีคู่แข่งน้อยมาก ไม่ใช่เรื่องง่ายที่คนจะเขียนบล้อกด้วยมือ โดยไม่เข้าไปสู่วังวนของการลอกเนื้อหา ถ้ามัวแต่เอาฟอร์เวิร์ดเมล์มาลง แค่นี้ความน่าสนใจก้อแทบจะไม่เหลือแล้ว คือการจะสร้างความแตกต่างก้อด้วยจินตนาการเนี่ยแหล่ะ จินตนาการมันก้อดีช่วยให้ชีวิตเราไม่ซ้ำซากจำเจ ยกตัวอย่างเว้บที่น่าเบื่อก้อเช่น Yahoo! Thailand ซึ่งทั้งเว้บมีแต่ยาฮูรู้รอบ โดยไม่ไปดูเลยว่า Yahoo! Japan เขาไปถึงขั้นให้อ่านการ์ตูนฟรี เปิดจองทัวร์กอล์ฟ หรือร่วมกิจกรรมเก็บคะแนนจากการใช้เว้บผ่านมือถือเพื่อไปมีตติ้งกับ Oba ดาราซึ่งเป็นกะหรี่เก่า


จินตนาการในรูปแบบของงานเขียน นับวันจะถูกจำกัดให้เหลือน้อยลงด้วยเหตุผลงี่เง่านานาประการ วรรณกามจำนวนมากเลือนหายไปตามกาลเวลาโดยไม่มีใครรวบรวมเอาไว้ ซึ่งเรื่องเสียวเรื่องเพศอะไรนั่น ถ้ามองในแง่วรรณกรรมกูก้อคิดว่ามันเป็นผลงานที่ควรจะศึกษามากกว่าประณามหยามเหยียด เปิดพื้นที่ให้คนได้ปลดปล่อยกับจินตนาการดีกว่าไปปลดปล่อยกับเด็กผู้หญิง ถ้าห่วงใยเยาวชนจริงก้อยกเลิกไอ้ประเพณีป่าเถื่อนสงกาม สงกรานต์อะไรนั่น เห็นว่ารุมโทรมข่มขืนกันทุกปีเลยนิ วันสงกรานต์น่ะเหรอ มันไม่ต่างอะไรกับวันปลดปล่อยพวกโรคจิตหรอกน่ะ เรียกว่าวันรุมโทรมแห่งชาติก้อแล้วกัน


ตอนนี้คนเข้ามามากขึ้น แต่ไม่รู้เป็นห่าอะไร พอคนเข้ามาเยอะๆกูจะรู้สึกอึดอัดยังไงไม่รู้ จะพิสูจน์ให้เห็นว่าไม่ต้องดักควาย ไม่ต้องลงเพลง วีดีโอ การ์ตูน ก้อสามารถเรียกแขกได้เหมือนกัน แม้ว่าบล้อกนี้มันจะไม่ค่อยรับแขกบ้านแขกเมืองสักเท่าไหร่อ่ะ ถ้าอยากจะได้คนอ่านมากๆเราก้อมีอะไรที่จะต้องเสียเหมือนกัน ถ้าจะเล่นการดักควายอย่างเดียวมันไม่ยั่งยืน ถ้าเป็นสไตล์กูก้อจะทำบล้อกเดียวแต่พัฒนาเนื้อหาให้ครอบคลุมหลายๆสาขา และกูก้อจะไม่เร่งรีบอะไรอยู่แล้ว จะไม่เสียแรงเสียเวลาโปรโมตเลยอ่ะ เพราะที่เขียนอยู่เนี่ยก้อไม่ได้อะไร คนมากน่ารำคาญเสียอีกเออ คนเข้ามากเข้าน้อยคงจะไม่สำคัญเท่ากับคนที่สนใจอยากจะหาความรู้จากบล้อกแห่งนี้ เพราะเทคนิคที่ชั่วๆหลายอย่างกูเขียนเอาไว้หมดแล้วแต่ต้องขยันหาหน่อย เพราะกูจะแทรกเอาไว้เป็นระยะอยู่แล้ว ส่วนมากจะไล่เซฟเอาไปอ่านเลยง่ายดี อ่านเอาเพลินก้อได้ เอาสาระก้อมี แต่รวมๆแล้วเหี้ยง่ะ

วันพุธที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2552

The Search Generation Z










ความพยายามครั้งแล้วครั้งเล่าของ Microsoft ที่จะเอาชนะกูเกิ้ลในสงครามแห่งการแสวงหาสัจธรรม ว่าไปนั่น ก้อคือ ไมโครซอฟต์น่ะอ่อนหัดมากในตลาดอินเตอร์เน้ต แค่ความคิดที่จะไปซื้อยาฮูก้อเป็นอะไรที่บ่งบอกถึงวิสัยทัศน์ที่คับแคบปานรูหี อ่ะน่ะ ทีนี้พอไม่มีคนมาใช้ระบบค้นหาของบิลเกตส์ พวกมันก้อคิดเอาง่ายๆว่า เปลี่ยนชื่อเครื่องมือค้นหาดีกว่า เผื่นมันจะฮอตอิตติดตลาดโรงเจ นี่เลยกลายเป็นที่มาของ MSN Search ,Live Search และมาถึงยุคปัจจุบัน Kumo Search ก้อได้ถือกำเนิดขึ้นมาเป็นรุ่นที่สาม อันเป็นธรรมเนียมปฏิบัติของบริษัทนี้ที่ชอบวุ่นวายกับเรื่องชื่อ โดยไม่ได้สนใจคุณภาพอะไรเล้ยยย

คือจะเปลียนมากี่ชื่อแต่ถ้าไม่เปลี่ยนสไตล์หรือเปลี่ยนสันดานมันก้อไม่มีใครไปหลงใช้หรอกน่ะ อันที่จริง Kumo.com อันเป็นเสิร์ซเอนจิ้นตัวใหม่ ยังไม่ได้เผยโฉมออกมาหรอกน่ะ แต่ชื่อโดเมนนี้ถูกจองโดยไมโครซอฟต์ไปแล้ว และก้อมีข่าวว่าได้มีการให้ทดลองใช้ในวงอันจำกัด ประเด็นที่มีการสงสัยมานานแล้วเกี่ยวกับระบบค้นหาของไมโครซอฟต์ก้อถือ การที่เอาระบบค้นหาไปผูกติดกับระบบของ Windows Server ซึ่งมันอืดและไม่เหมาะกับการค้นหาอะไรมากๆ

และMicrosoft เอามาตรฐานอะไรมาวัดเว้บนั้นเว้บนี้ให้อยู่ที่เท่านั้นเท่านี้ มันเป็นปริศนามากแต่กูจะเฉลยแล้วกัน เขาใช้ระบบ"Mercator" ซึ่งเป็นชื่อของสไปเดอร์บอตของไมโครซอฟต์ มันจะทำการตรวจสอบลิ้งค์เข้าลิ้งค์ออก หรือ "Link Popularity" ที่ใดมีลิ้งค์ชุกชมจะถูกเรียกว่า "Strongly Connected Component" เว้บที่อยู่ไกล้แหล่งของลิ้งค์ที่ชุกชุมมากก้อเช่น Yahoo, CNN, CNET จะขอเปรียบเทียบง่ายๆว่าระบบนี้มันก้อเหมือนจักระ ยิ่งเข้าไกล้ศูนย์กลางของจักระมากเท่าไหร่ แรงเหวี่ยงก้อยิ่งมากขึ้น เกิดเป็นทฤษฎี"tendrils" (54 ลิ้งค์เข้า 20 ลิ้งค์ออก) อันเลื่องชื่อ

นี่คงจะใช้อธิบายได้ว่าทำไมเวลาใช้ Live.com หาคำว่า Kuayvista หาให้ตายก้อจะไม่มีวันเจอบล้อกแห่งนี้ เพราะบล้อกแห่งนี้มันมี Backlink ซ่ะที่ไหนง่ะ ถ้าบล้อกกูมีแบ็คลิ้งค์เมื่อไหร่ยอมให้ปี้เลยสิเอ้า สาธุฯ

วันจันทร์ที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2552

ปิดเทอมหน้าร้อนไปชมรม PSP

พอถึงหน้าร้อนทีไร กูมักจะต้องเซ็งๆกับกับแมงหวี่ที่บินไปมา กับเสียงจักจั่นที่ร้องหาคู่กันลั่นป่า ยังกับเป็นนักร้องจากนรกก้อมิปานอ่ะไอ้พวกนี้ แต่ในช่วงที่อากาศร้อนมากๆแล้วยังไม่ปิดเทอม หลังเลิกโฮมรูมกูจะไปยืนตากแดดสักห้านาที พอได้เวลาจะไปหาอาจารย์ฝ่ายปกครอง บอกว่าไม่สบายเป็นไข้ขอกลับบ้านก่อนได้ป่ะ อาจารย์ก้อจะจับหน้าผากดูสักหน่อย มันก้อร้อนๆอ่ะ สุดท้ายก้อได้กลับบ้านสมใจอยาก แต่ก่อนนี้กูก้อโกหกเป็นไฟเลยเหมือนกัน จนผ่านมาหลายปีแล้วก้อยังไม่พัฒนาขึ้นสักทีอ่ะ

เพราะกูมันเป็นซ่ะอย่างนี้ กูเลยไม่ชอบเชื่อใจใคร แต่ต้องแกล้งทำเซ่ออยู่บ่อยๆเพราะไม่มีทางเลือกเหมือนกัน แต่ถ้ากูไม่เกรงใจแล้วล่ะก้อกูจะด่าไอ้พวกต้มตุ๋นที่ชอบมาเสนอขายของให้กระเจิงเลยอ่ะน่ะ หน้าร้อนเนี่ยผู้คนคงจะพากันเป็นบ้ากันอีกไม่รู้เท่าไหร่ แต่คนมันจะประสาทแดกหรือเปล่ามันไม่เกี่ยวกับอากาศร้อนหรอกน่ะ อากาศร้อนคนยิ่งชอบอยู่เฉยๆ นอนกินเมลอน หรือไอติมอยู่บ้าน


กูอ่ะไม่ได้ไปเที่ยวตอนหน้าร้อนบ่อยนักหรอกน่ะ แม้แต่จะไปทะเลก้อยาก เพราะแม่ก้อรู้ว่ากูมันห้าวเกินเหตุ ประเด๋วไปจมน้ำตายก่อนแหงมๆ ซึ่งมันก้อจริงกูเกือบจะจมน้ำตายมาหลายครั้งแล้วแต่ไม่รู้รอดมาไงย ยังงงตัวเองอยู่ แล้วหันมาเอาดีด้านการเล่นน้ำกามแทน ยิ่งถ้ามีอินเตอรืเน้ตให้เล่น กูก้อจะสาละวนอยู่กับคอมพิวเตอร์ไปเรื่อยๆจนไม่มีเวลาไปเสียตัวให้กับใครมากนัก

ถ้าจะไปโรงเรียนตอนหน้าร้อนก้อจะไปเพราะร่วมกิจกรรมของชมรมห้องสมุดง่ะ หาอ่านหนังสือ หรือไม่ก้อจัดเอานิตยสารเก่ามาทำเป็นเล่มรวม แต่ทุกวันนี้มันหมดยุคของคนที่จะเข้าไปหาความเพลิดเพลินจากหนังสือแล้วง่ะ ในมหาลัยกูเห็นแต่ชมรม PSP เอา PSP มาเชื่อมบลูตูดใส่กันแล้วก้อแข่งกันราวกับคนบ้า ถ้าใครจะมาบลูทูธใส่ PSP ของกูเด๋วเจอไซ้ด์คิ้ก

ติดแอร์หน้าร้อน ซื้อผ้าห่มหน้าหนาว

คือวิธีการที่กล่าวมามันเป็นการกระทำที่ทำให้เราสิ้นเปลืองมากกว่าปกติ เพราะว่าการใช้เงินเพื่อของอย่างเดียวกันแต่ต่างเวลากันมันย่อมต้องมีราคาที่ต้องจ่ายต่างกัน แล้วถ้าย้อนกลับมาดูในวงการอินเตอร์ อะไรมั่ง ก้ออย่าง Free Storage Skydrive อันนี้มันก้อดีน่ะในแง่ที่ว่ามันใหญ่ดี แถมไม่มีกำหนดหมดอายุในการฝากไฟล์ กูก้อไม่เข้าใจว่าทำไมหลายๆเว้บพากันบ่นเรื่องแบนด์วิธ แต่ทำไมหลายเว้บก้อเปิดให้มีการสร้างขยะกันอย่างเสรี โดยไม่มีการตามเก็บ

ราคาแบนด์วิธมันแพงอ่ะน่ะ ตอนนี้ที่กูเจอก้อ เดือนละ 40 GB/80$ ซึ่งมันเป็นราคาที่งี่เง่ามากถ้าเทียบกับการเขียนบล้อกฟรี ตอนนี้บล้อกใหญ่บล้อกเล็กก้อจำกัดแบนด์วิธกันแล้วอ่ะน่ะ สังเกตจากความเร็วในการเปิดหน้าบล้อกนั่นแหล่ะ ยิ่งช้ามากเท่าไหร่ก้อหมายความว่าแบนด์วิธถูกดึงออกไป แต่ถ้าใช้เน้ตที่เร้วมากๆก้อคงจะพอรับได้

ถ้าจะใช้อะไรที่มันเสียเงินล่ะก้อ น่าจะรู้จักอดเปรี้ยวเอาไว้กินเค็มหน่อยอ่ะ หรือการเลือกซื้อคอมพิวเตอร์ รอสักหน่อยจะได้ของที่มันถูกลง ถ้าจะใช้วิสต้าก้อรอเซเว่นไปเลย หรือจะรอไปจนถึงรุ่นที่ 8 เลยก้อได้อ่ะ การทำงานเกี่ยวกับการหาเงินออนไลน์ ทำไมต้องใช้คำว่า หาเงินด่วน หาเงินเร็ว ทั้งๆที่การกระทำแบบนั้นมันไม่ต่างกับการเร่งความเร็วเพื่อไปลงเหว

ยิ่งอยากรวยเป็นสองเท่ายิ่งจนเป็นสองเท่า หนทางข้างหน้ามันยังอีกยาวไกล แวะพักที่จุดพักรถก่อนก้อดีอ่ะน่ะ ถ้าจะยกเอานิทานระดับตำนานอย่างกระต่ายกับเต่ามาอธิบายความเป็นไปในโลกของมาร์เก้ตติ้งอนไลน์จะเข้าใจอะไรได้มากขึ้น การก้าวไปอย่างช้าๆแต่ว่ามั่นคง พยายามตามเก็บผู้สมรู้ร่วมคิดให้มาอยู่ข้างเราทีละตัวทีละตัว และกูชอบอ่ะน่ะกับการตามเก็บเอาเครื่องมือฟรีต่างๆมาดัดแปลงใช้กับบล้อกอันนี้ ทำเหมือนกับSoftBank ที่มีเครือข่ายในหลายๆธุรกิจ


Softbank มีการแบ่งบริษัทลูกออกเป็น Infrastructure,Banking,Media,JoinVenture ฯลฯ มีสาขาในจีน ฮ่องกง ไต้หวัน เกาหลี ไปจนถึง AIG โน่นแน่ะ ถ้าจะเอามาปรับเข้ากับแนวทางของAdsense มันก้อเหมือนกับการมีหลายๆบัญชีใช่ป่ะ แต่ล่ะบัญชีก้อแยกกันต่างหากแต่ก้อเกื้อหนุนยังกะเซ็กซ์หมู่ วิธีการแบบนี้มีคนทำกันเยอะ แต่ไม่มีใครเอามาบอกกัน แต่เขาจะบอกแต่ว่าให้พวกมึงทำในสิ่งที่ถูกที่ควร อืมมมม ราชาสแปมเมอร์มักจะพร่ำบอกคนอื่นเสมอว่ามันมีแค่บัญชีเดียว แต่เว็บในเซิฟเวอร์ของมันที่มี 4 เว้บ ทำไม Adsense ID มันไม่ซ้ำกันเลย แถมยังลิ้งค์หากันแถมยังโปรโมตในที่เดียวกันซ่ะอีกจะไปหาคำสัตย์จากโจรล่ะก้ออย่าหวัง มีแต่คำสัตว์เท่านั้นน่ะแหล่ะที่มันจะบอกคนอื่น

ไอ้อาการใจเร็วสมาธิสั้น มันมีผลมาจากอินเตอร์เน้ตที่มันมีขยะมากเกินไปอ่ะ คนมักจะคลิ้กดูเร็วๆผ่านๆ ไปหาหลายๆที่ เพราะว่ามันมีแต่ผลการค้นหาขยะ และคนจำนวนมากก้อคิดว่าบล้อกกูเป็นบล้อกขยะไปด้วยซ่ะงั้น ถ้าไม่เสียเวลาอ่านสักหน่อยก้อจะพลาดโอกาสไปอย่างน่าเสียดาย หลายคนบ่นยังงั้น นี่กูไม่ได้โม้น่ะ หรือว่าจะเสียเงินหลายพันเพื่อแลกกับการไปฟังเหี้ยบ่นเรื่องไม่เป็นเรื่องก้อตามใจอ่ะ เพียงแต่ใจเย็นสักนิดลงทุนหาสักหน่อย เราคงจะเจอคนที่ใช่มั้ง

ช่วงนี้บ่นๆเรื่องโฆษณาออนไลน์มากไปหน่อยก้อพอดีเห็นว่าคนที่รับอีเมล์จะสนใจเรื่องนี้มากกว่าเรื่องอื่น กูพยายามเข้าใจมึงแต่พวกมึงล่ะเคยพยายามเข้าใจกูบ้างหรือเปล่าว่ะเหี้ย ไม่ต้องก้อได้แค่คิดถึงคนที่อยู่ไกลก้อพอแล้วง่ะ ไม่ใช่เพราะความคิดถึงหรอกเหรอที่ทำให้กูต้องมาทำบล้อกส้นตีนอันนี้ง่ะ เซงๆๆ ก้อยังดีมีคนเข้ามาอ่าน ยังดีกว่าไปซื้อทราฟฟิคซึ่งงี่เง่าดีง่ะ เดี๋ยวนี้ทราฟฟิคเดือนละ 10,000 uip ขายกันเป็นพันแล้วง่ะ ระวังเจอกองทัพบอตเน้อ


บล้อกกูแม้แต่ตอนที่ปิดบล้อกก้อยังมีบอตเข้ามาได้ 46 ตัว อืมมมมม ลูกอีช่างดูดเนื้อหามันหน้าด้านจัง