วันเสาร์ที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552

ทวนกระแสสังคมโฆษณาออนไลน์


พิเศษ!!! ปฏิทินปี 2009 จาก KV ,PDF File , No Adware No Spyware เข้าโหลดจาก Skydrive ข้างล่างนี้
ในจำนวนตัวรับฟีดทั้งหมดที่ทรงประสิทธิภาพที่สุด ก้อต้องยกให้ Google Reader อ่ะน่ะ เพราะมันสะดวกดีจริงๆ ถ้ากูเป็นนักอ่านที่มีบล้อกมากมายให้เลือกอ่านกูก้อจำเป็นต้องใช้ Google Reader เอาไว้รับฟีดอ่ะน่ะ แต่ในความจริงมีไม่กี่บล้อกหรอกน่ะในประเทศนี้ที่มีค่าพอที่จะรับฟีด เพราะเกือบร้อยเปอร์เซ็นต์ไม่อัพเดต และไร้สาระเกินกว่าจะเอามาใส่ใจ หรือใครชอบอ่านบล้อกปัญญาอ่อนที่ลงแต่รูปอาหาร ไม่รู้ผู้คนมันเป้นออะไร พอจะทำบล้อกก้อพากันลงแต่รูปอาหาร มองกลับมาในวงการนักเขียนบล้อกคนที่ขยันเขียนในระดับความถี่และคุณภาพ ความใส่ใจ ที่เหนือกว่ากูมันไม่มีหรอกน่ะ หรือถ้ามีก้อช่างหีแม่มันดิ เท่าที่รู้บล้อกที่มีคนอ่านมากหน่อยจะเป็นนิยายไปซ่ะงั้น

ใจจริงกูอยากได้นักอ่านผ่าน Google Reader ให้มันมากกว่านี้หน่อยก้อคงจะดี แต่ถ้าไม่ใช่คนที่เคยใช้มาก่อนก้อคงจะไม่คิดกัน คนที่อ่านประจำก้อเชื่อว่า พวกเขาเองก้อไม่ค่อยจะมีบล้อกอะไรให้อ่านกันอยู่แล้ว กระเสือกกระสนเข้ามาอ่านเนี่ย จนกูนึกเวทนาพวกมันยังไงก้อไม่รู้ เพราะหาคนเขียนบล้อกน่ะไม่ยาก แต่จะหาบล้อกที่ตั้งใจเขียนน่ะยากยิ่งกว่าถูกหวย เพราะทุกคนที่เขียนก้อล้วนแล้วไม่ได้อะไร และไม่มีใครที่คิดเหมือนกูหรอกน่ะ เพราะกูแค่ค่าสถิติที่ได้จากคนอ่าน สำหรับกูมันก้อมีค่ามากพอที่จะเอาไปแปรให้เป็นเงินได้อ่ะ แต่คนอื่นที่ทำบล้อกมักจะคิดถึงแต่เงิน สุดท้ายก้อไปทำบล้อกขยะ แล้วก้อล้มเหลวชิบหายกันไปเป็นแถบๆ

ถ้าเหี้ยตัวไหนได้ลองใช้ Feedburner จะสังเกตุเห็นว่ากูเกิ้ลมีความพยายามจะปรับเปลี่ยนในส่วนของฟีดบ่อยมาก เมื่อเทียบกับบริการตัวอื่น เหมือนจะส่งเสริมให้คนใช้ฟีดกันให้มากๆ ซึ่งเมื่อเทียบกับปีที่แล้วฟีดเป็นอะไรที่ไร้สาระมากๆ แต่มาตอนนี้ฟีดกลายเป็นเรื่องที่ทุกคนต้องรู้ พอๆกับการใช้อีเมล์ ถ้ากูไปเจอใครใช้อีเมล์ไม่เป็นเนี่ยกูโห่ฮาป่าเลยอ่ะ หรือสมัยนี้ใครยังไม่มี Myspace Account ขอบอกว่าออกมาจากกะลาได้แล้ว ใครไม่รู้ก้อเป็นเรื่องของมันแต่จะมาบอกว่าไม่มีใครบอกใครสอนไม่ได้น่ะ นักเรียนสมัยนี้มันก้อยิ่งกว่าควาย พอสมัครสอบไม่ทันเพราะมัวแต่ห่วงเที่ยว ห่วงเย็ด มันก้อหาเรื่องด้วยการประท้วงบอกว่าไม่รู้ ไม่มีใครบอก สถุลเหอะ ทีเรื่องเย็ด เรื่องทะเลาะวิวาท ปล้น จี้ ขายตัว ไม่เห็นมีห่าตัวไหนบอก ทำไมโคตรแม่มันเก่งจัง

มันก้อเอาสันดานถ่อยแบบนี้มาจากผู้ใหญ่น่ะแหล่ะ พออะไรไม่ได้อย่างใจก้อจะประท้วงๆๆๆๆๆ เสรีภาพถ้ามันเกินขอบเขตมากไปก้อไม่ดี แต่พวกนี้มันทำก้อเพราะได้เงินน่ะ แม้แต่การประท้วงในอินเตอร์เน้ตถ้าไม่เกิดประโยชน์อะไรก้อจะไม่มีใครมาบ่นจ้ำจี้จำไชอย่างต่อเนื่องอ่ะ ก้อมีแต่กูคนเดียวเนี่ยแหล่ะเขียนด่าบล้อกขยะอยู่ทุกวี่ทุกวัน ตอนเขียนบล้อกใหม่ๆมีคนว่ากูคงจะเขียนแบบนี้ไปได้ไม่นานก้อจะเลี่ยนเลิกเขียน เออ จริงๆการเขียนของกูมันมันมีแรงจูงใจหลายอย่างให้ทำอ่ะ เหตุผลมากมายตามที่เคยเขียนเอาไว้อ่ะ เหตุผลที่จะเลิกมันก้อมาก แต่นิสัยคนเรามันก้อจะแสดงออกมาจากทางบล้อกเหมือนกัน คนที่ไม่จริงใจมันก้อเลิกเองมันน่ะแหล่ะ

น่าสนใจใช่ป่ะ ว่าทำไมบล้อกเก้อร์จำนวนมากเลิกเขียน แบบหายไปเฉยๆ โดยไม่บอกเหตุผลที่ชัดเจน ซึ่งสำหรับกูการกระทำแบบนั้นมันแย่มากๆ คนพวกนี้มันมีมารยาทมั่งหรือเปล่าก้อไม่รู้ หรือจะบอกว่าไม่ได้เป้นอะไรกันจะแคร์คนอ่านทำเหี้ยไร อืมมมม มันซับซ้อนดีใช่ป่ะ คนที่แคร์คนอ่านกลับเป็นบล้อกเก้อร์โรคจิตที่ชอบด่าคนอ่านซ่ะงั้น ความดีความชั่วมันวัดกันแค่ที่ภาษาไม่ได้หรอกน่ะ มันก้อเหมือนคนเข้าวัดทำบุญแต่หาศีลธรรมอะไรไม่ได้เลยอ่ะ กูเคยยกกรณีของคนที่เสแสร้งเป็นคนดีมาหลายกรณีแล้วอ่ะน่ะ ไอ้อาการแสดงความเป็นมิตรห่วงใยกันน่ะยังงัยมันก้อตอแหลทั้งนั้น เทคนิคนี้มันจะเอามาใช้ในการโฆษณาได้อ่ะน่ะ อย่างเช่น การเขียนกับดักสามชั้น เขียนให้คนที่ไม่เชื่ออยู่แล้วให้เชื่อ โดยการเอาข้อมูลที่จริงมั่งมั่วมั่งใส่เข้ามาด้วยกัน คือการเขียนโฆษณาทุกวันนี้มันชักจะยาวเหลือเกิน ก้อเพื่อเขียนดักคนทุกกลุ่มให้หายสงสัย ดังนั้นใครว่าการหาเงินไม่จำเป็นต้องฝึกฝนการเขียน มันก้อไม่จริง เทคนิคการเขียนเนี่ยแหล่ะมันเจ๋งกว่าดักควายตั้งเยอะ

ฝูงสแปมเมอร์ที่รายล้อมอยู่ก้อกล้าๆเขียนบล้อกหน่อยอ่ะน่ะ ใจคอจะสร้างแต่ขยะงั้นเหรอ ตอนนี้กูเกิ้ลยังเอ็นดูเว้บขยะอยู่ก้อทำไป แต่ประชาชนเขาจะรู้สึกยินดีด้วยหรือเปล่า อันนั้นกูไม่แน่ใจน่ะ เปอร์เซ็นต์การคลิ้กโฆษณาที่ลดลงเรื่อยๆมันกำลังบอกว่าคนกะลังเบื่อหน่ายกับเว้บขยะติดโฆษณา ต่อไปก้อจำเป็นจะต้องมีโฆษณาเกี่ยวกับเหล้า ยา การพนัน เซ็กซ์ มากขึ้นอ่ะน่ะ เชื่อเหอะว่ากูเกิ้ลจะปล่อยโฆษณาพวกนี้ออกมามากขึ้น หลังจากที่ก่อนหน้านี้ทำเป็นกระแดะตัดโฆษณาพวกนี้ออกไปโดยบอกว่าทำเพื่อสร้างสังคมออนไลน์สีขาว ถุยยยย อยากได้เงินก้อบอกมาเหอะ จะตีหน้าเศร้าเสแสร้งเป็นบริษัทนักบุญทำไมง่ะ

จากการที่กูลองเอาแบนเนอร์จากเว้บกะหรี่มาลงก้อไม่มีอะไร เอาไว้ล่อพวกมือถือสากปากเลียหีที่ชอบแวะเข้ามาตรวจบล้อกแห่งนี้อ่ะน่ะ เออให้มันรู้ซ่ะมั่งว่ามันหรือกูใครมันจะฉลาดกว่ากัน แต่เชื่อหรือไม่ว่าแบนเนอร์ที่ว่าเนี่ยเอามาจากเว้บที่ถูกกฏหมาย ที่ญี่ปุ่นเว้บที่ว่ามีการเสียภาษีถูกต้องเลยอ่ะน่ะ มันเป็นเว้บขายคลิปรุมโทรม เย็ดหีเด็กเฉย ชนิดป้าลัดดาคงช็อคตายแน่ถ้าได้เห็น เอ้าไอซีที กะ thaihotline.org(หน่วยงานปิดเว้บนานาชาติชั่ว)อยากได้รายชื่อเว้บเย็ดหีเด็กมากใช่ไหม เอาไปเลย jp-sex.com แน่จริงมึงสั่งปิดเด่ะ บริษัทที่อยู่เบื้องหลังบริษัทแห่งนี้น่ะใหญ่กว่ารัฐบาลญี่ปุ่นเสียอีก นั่นก้อคือ Docomo และก้อ Softbank ซึ่งเป็นเจ้าของ Yahoo! Japan บริษัทสองแห่งรวมกันก้อกิน GDP ของญี่ปุ่นไปเกือบ 20% แล้วง่ะ อืมมมม กูว่าใครกล้าสั่งปิดแม่งมีร้อยชีวิตก้อยังไม่พอ

ถ้าจะให้เขียนเรื่องของ Softbank กับ Yahoo ! Japan ล่ะก้อรับรองยาว เพราะว่ามันเปิดมาตั้งแต่ปี 96 และมีเครือข่ายที่ทุนหนามากรายล้อมเต็มไปหมด แต่ลองเข้าไปดูจะเห็นว่ามันเน้นขายการ์ตูน หรือไม่ก้อมือถือ แฟชั่นไรมั่ง เอาของที่ราคาไม่แพงมากมาขายแต่เน้นจำนวนการสั่งซื้อ คือจะเอาอะไรมาขายก้อดูกลุ่มเป้าหมายก้อดีน่ะ อันนี้ใครลองทำดูก้อจะรู้เองว่าถ้าเว้บไม่ใหญ่จริงไม่มีทางขายของได้ อย่าเสือกเอาเว้บขยะไปเปิดท้ายขายของซ่ะล่ะ

Myspace Mobile Layout 2.0 A place for (fucking) friends









ตอนนี้ชอบดู Myspace Profile version 2.0 อ่ะ รู้สึกว่ามันเร้วขึ้นยังไงก้อไม่รู้ อยากให้ลองกันดู เผื่อว่าจะติดใจหันมาใช้ Myspace กันมากขึ้น รู้สึกชอบมันตั้งแต่มันเป็นเวอร์ชั่นใหม่ เพราะรู้สึกว่าจะป้งกันลิ้งค์ออกได้ดีกว่าเดิม เวลามีลิ้งค์ไปเว้บที่อันตรายมันก้อไม่ให้ไป ถ้าจะหาเพื่อในนี้ก้อบอกได้เลยว่ายากอ่ะ มันแต่โปรไฟล์ขยะเต็มไปหมด Myspace มันเป้นที่สำหรับฟังเพลง ดูคลิปมากกว่าอ่ะน่ะ แต่ถ้าจะใช้เพื่อคุยกันผ่านระบบ Mail ของ Myspace มันก้อสะดวกดีกว่าการใช้เมล์ฟรีทั่วๆไป อันที่จริงจะหาเพื่อนคุยน่ะหาง่าย แต่เพื่อนนอนน่ะหายาก กูไม่ได้จริงจังอะไรกับพวกนี้หรอกน่ะ แต่ถ้าไม่แสดงตัวหรือไม่เปิดโอกาสให้แสดงความคิดเห้นเลยมันก้อยังไง เผื่อใครมีปัญหาหรือตัณหาก้อมาคุยกับกูตรงๆได้เลยแบบ 24 ชั่วโมง ยังกะเซเว่น

วันศุกร์ที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552

Ads Network ยอดรักนักโฆษณา


อารมณ์ตอนนี้ของกู รู้สึกอยากจะทำบล้อกให้เป็นหน้าโฆษณาไปเลยให้มันสิ้นเรื่องสิ้นราว การที่วางแปะแบนเนอร์จำนวนมาก คนอาจจะชอบก้อได้ ก้อไม่รู้เหมือนกัน สงสัยอยู่ว่าผู้คนรู้สึกยังไงกับเว้บที่ทำการดักโฆษณาแถมด้วยป็อบอัพรัวเป็นชุด บางทีคนอาจจะชอบโฆษณามากๆก้อได้ง่ะใครมันจะไปรู้ได้ การติดตามพฤติกรรมการคลิ้กเนี่ยมันเป้นอะไรที่ซับซ้อนเพราะแต่ละคลิ้กมันมีเหตุผลของตัวมันเอง แม้แต่กูจะคลิ้กกูก้อมีเหตุผลในการคลิ้ก แต่ที่แน่ๆกูคลิ้กเพื่อเงิน หรือในวงการนี้มันไม่มีใครคิดเรื่องแบบนี้

ถ้าจะนิยาม Ads Network ก้อเอาแบบมันส์ๆหน่อย ก้อหมายถึง การยัดเยียดโฆษณาขยะที่คนไม่ต้องการผ่านระบบรับข้อมูล ไม่ว่าจะเป็นอีเมล์หรือคอมเม้นต์หรือเมสเสจใดๆก้อตามที อันส่งผลให้ผู้รับต้องประณามและสาปแช่งคนส่ง โดยเฉพาะอีเมล์บริษัทนั่นแหล่ะตัวดีเลย นี่คือเหตุผลทำไมเวลาทำเว้บต้องมีการแถมชื่ออีเมล์ที่เป็นโดเมนเฉพาะมาด้วย พวกเหี้ยนี่มันเอามาใช้ในการส่งสแปมขยะรกโลกง่ะ ดังนั้นเวลาเราไปเจอเว้บที่พยายามให้เราลงชื่ออีเมล์ของเรา นั่นน่ะหรือคือ Ads Network แบบตัวเป็นๆเลยอ่ะ และบล้อกเก้อร์คนไหนก้อตามทีที่คิดจะเอาชื่ออีเมล์ของคนที่รับฟีดไปหากิน มันยิ่งกว่าอุบาทว์เพราะว่าจะทำให้บล้อกเก้อร์คนอื่นถูกมองในแง่ร้ายไปด้วย แต่ถึงยังไงก้อไม่มีเหี้ยตัวไหนคิดมองกูในแง่ดีอยู่แล้วอ่ะน่ะ

แต่อันที่จริงบล้อกที่จะสร้างคนรับฟีดผ่านอีเมล์ก้อใช่ว่าจะหาได้ง่ายๆ อ่ะ อย่างของกูใช้เวลา 5 วัน ได้มา 31 Active Mail list
แต่กูเองก้อยังหาวิธีแก้ปัญหาในเรื่องบทความที่ส่งไปไม่ได้ เพราะว่ามันดันมีแต่บทความสั้นส่งไป บล้อกกูอ่ะปล่อยฟีดแบบเต็มไปแล้วน่ะ ลองไปค้นในเมนูของ Feedburner ก้อไม่เห้นว่าไปปรับแต่งอะไรผิดพลาดตรงไหน ดังนั้นช่วงนี้ก้อใช้เป็นตัวแจ้งเตือนการอัพเดตก้อแล้วกัน ปกติจะอัพเดตช่วงหนึ่งทุ่ม หลังจากที่กลับมาจากซ่องง่ะ

ตอนนี้กูเองก้อทำบล้อกให้เป็น Ads Network ด้วยเหมือนกัน ตั้งใจว่าจะไปเขียนบล้อกที่อื่นด้วย แต่สุดท้ายการเขียนบล้อกอยู่ที่เดียวนี่มันก้อฝืดเต็มที เหมือนตอนที่อมควยแต่ลืมเลียก่อน ควยจะฝืดปากมากเลย คือจะทำอะไรที่มันฝืนธรรมชาติเกินไปมันก้อไม่ได้ การเขียนบล้อกหลายที่ก้อเหมือนพยายามจะกลืนหลายๆควยพร้อมกัน สุดท้ายก้อไม่ได้อมสักควยหรือไม่ก้อปากฉีกไปก่อนอ่ะ ดังนั้น จะทำแบบสำนักง้อไบ๊ หนึ่งศิษย์หนึ่งอาจารย์ คนเดียวบล้อกเดียวไม่หลายใจ ไม่อย่างนั้น ความฝันที่จะสร้างเนื้อหาบ่อนทำลายสังคมให้ได้มากๆ มันคงจะเป็นไปไม่ได้ หรือจะให้กูไปเขียนบทความจรรโลงสังคมทำนองว่า อย่าโกงน่ะ กูเกิ้ลเขารู้น่ะ ทำแล้วไม่ได้เงินน่ะ ไอ้ควยหักพวกนี้ที่ชอบห้ามคนอื่น แม่งเสือกทำเองครบเลย ถ้ามันดีจริงเลิกทำเว้บขยะดิไอ้พวกหัวควยถอก

ช่วงนี้มีปัญหาในเรื่องการหลับนอนง่ะ เพราะว่ากูอ่ะชอบอ่านเว้บข่าวผ่านมือถือตอนกลางคืนแล้วก้อจะชอบหลับไปเลย แบบว่าตอนที่หลับไปเนี่ยมันไม่รู้ตัวเลยอ่ะน่ะ การเขียนบล้อกในสไตล์นี้มันก้อดีเพราะไม่มีปัญหาอะไร และไม่มีใครคิดจะมามีปัญหากะกูเออได้ระบายมันก้อดีเหมือนกัน การระบายความคิดมันก้อเหมือนกับการปล่อยของเสียออกมา แต่ต้นไม้จะโตได้ก้อเพราะปุ๋ยไม่ใช่เหรอ ต้นไม้ไม่สามารถโตขึ้นมาจากกองขยะ ฉันใด บัณฑิตก้อไม่สามารถหาได้จากเว้บขยะฉันนั้น ขยะได้พัฒนาความซับซ้อนขึ้นมาเป็นเครือข่ายระดับโลกไปเสียแล้ว เพียงเพื่อหวังว่าพวกเหี้ยๆจะมาช่วยกดโฆษณาให้อ่ะ ระวังให้ดีโดยเฉพาะเว้บที่ชอบใช้คำว่าแจกของฟรี ของฟรีไม่มีในนรกแห่งนี้หรอกน่ะ แม้แต่พวกมึงเข้ามาอ่านพวกมึงยังต้องเสียเวลา จะมีก้อแต่ตายฟรีเท่านั้นหล่ะมั้ง แต่คนอ่านก้อยังตั้งหน้าตั้งตาขอเย็ดฟรีกูเรื่อย

วันพฤหัสบดีที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552

ชีวิตเซ๊กซ์ขงจื๊อ

ในอดีตกาลนานมาแล้ว มนุษย์ล้วนแล้วแต่เสื่อมมาจากศีลธรรมกันทุกยุคทุกสมัย เรื่องราวของขงจื๊อได้รับการกล่าวขานมานานนมเพราะว่าขงจื๊อเป็นคนที่มั่นคงในหลักการความถูกต้องแต่กลับไม่ได้รับการยอมรับจากสังคม หลักการเรียนของขงจื๊อคือ “เรียนรู้ไร้ขอบเขต ในสามคนย่อมมีหนึ่งอาจารย์” ซึ่งหมายถึงขงจื๊อให้ความสำคัญกับการเรียนสูงมาก ถ้าต้องการเหนือกว่าคนอื่นต้องเรียนมากกว่าคนอื่น ยิ่งเจออุปสรรคมากเท่าไหร่ยิ่งต้องเรียนมากเท่านั้น …จบ

ตัดกลับมาในสังคมปัจจุบัน ก้อเห็นๆกันอยู่ว่าปัญหาสังคมล้วนมีต้นตอมาจากพวกเหี้ยที่ขี้เกียจเรียนกันทั้งนั้น แก้งค์ซิ่งฆ่าคนอย่างเลือดเย็น ข่มขืนเด็กผู้หญิงเป็นว่าเล่น ถ้าพวกเขาตั้งใจเรียนมันจะช่วยลดปัญหาสังคมไปได้มากแค่ไหน ที่พวกมันเป็นเช่นนั้นเพราะอะไร เพราะพวกนี้มันมีโลกทัศน์ในแบบนี้นั่นแหล่ะ สอนให้ตายมันก้อยังเชื่อว่าสิ่งไร้สาระมันคือสาระของชีวิต ถ้ากูจะบอกว่ากูสนุกกับการอ่านเรื่องเทคโนโลยีมากกว่าอ่านเรื่องเซ๊กซ์ หรือมัวแต่เป็นบ้ากับการหารูปถ่ายตูดนักศึกษาสาวอย่างที่พวกมึงชอบทำกัน แต่พวกมึงก้อยังไม่เชื่อกันอยู่ดีว่าเทคโนโลยีน่ะมันสนุกแค่ไหน ดังนั้นป่วยการเปล่าที่จะสอนพวกมัน

พวกที่สอนไม่ได้เขาเรียกว่าอยู่ในอบายภูมิ เดรัจฉานไม่ได้หมายถึงสัตว์อื่นเท่านั้น มนุษย์ก้อสามารถเป็นเดรัจฉานได้ เพราะเดรัจฉานคืออยู่ในสภาวะไม่รู้ดีรู้ชั่ว สามารถทำบาปได้โดยไม่รู้ว่าเป็นบาป นั่นก้อหมายถึงหมดสิทธิ์ทำความดีเช่นกัน สัตว์นรกก้อยังหมายถึงคนที่ไม่สามารถคุมอารมณ์โกรธ เกลียด ริษยา อาฆาตของตัวเองได้เช่นกัน เปรตจึงหมายถึงคนที่หิวกระหายมีความโลภไม่มีที่สิ้นสุด

ที่โลกนี้มันไม่น่าอยู่ก้อเพราะพวกหนักแผ่นดินตามที่กล่าวข้างต้น ซึ่งก้อไม่ได้ต่างอะไรกับยุคสมัยของขงจื๊อเลยอ่ะน่ะ คนที่เห็นแก่ตัว มุ่งจะกอบโกยโดยไม่สนใจสังคมมันเป็นเรื่องธรรมดา สุดท้ายในเรื่องของอินเตอร์เน้ตมาร์เก้ตติ้ง ไม่มีใครจำเป็นต้องเสียเงินเข้าฟังสัมมนาห่าเหวอะไรนั่นหรอก เพราะธรรมชาติของเปรตย่อมจะต้องหาทางกอบโกยผลประโยชน์ให้กับตัวเองอยู่แล้ว เว้บขยะ ดักควาย ลอกเนื้อหา จำนวนมากมันก้อเกิดขึ้นมาโดยไม่จำเป็นต้องไปเสียเงินสัมมนาแต่อย่างใด ในยุคที่เว้บมีมากแต่ความห่วงใยสังคมมีน้อย ใครไม่พอใจการเขียนของกูก้อเชิญไปที่อื่นได้เลย กูไม่แคร์ใครหน้าไหนทั้งนั้น เชิญไปเข้าบล้อกที่ใจดีเป็นพระก้อแล้วกัน ยังกับว่าคนอื่นเขาจะแคร์พวกมึงอย่างนั้นแหล่ะ เออ ถ้าอยากจะได้เรื่องเซ๊กซ์ก้อจงไปหาจากเว้บอื่นแล้วก้อช่วยตัวเองไปซ่ะเถอะมึง บล้อกกูมีอะไรที่มันพิเศษกว่านั้น จะให้กูไปแข่งกับเว้บโป๊HI5 บ้าหรือเปล่า???

ไอ้อาการแคร์ลูกค้าหรือ Customer Care เนี่ย มันทำได้ยากจริงๆ เพราะว่าเว้บมาสเตอร์ไม่รู้ว่าคนที่เข้ามาแต่ละรายเป็นใคร และใครกันบ้างที่เป็นลูกค้าที่มีค่าที่ควรจะห่วงใย ให้สิทธิพิเศษ ดังนั้นถ้าเป็นเว้บทั่วๆไปก้อจะไม่มีการแบ่งเกรดลูกค้า ใครทำผิดอะไรก้อจะหาว่ามันกวนตีนแล้วลบมันออกทันที โดยไม่คิดว่าลูกค้าที่โดนลบบัญชีจะสามารถสร้างประโยชน์อะไรให้ได้หรือไม่ในอนาคต ซึ่งอาการแบบที่ว่ากูก้อเป็นแต่กูจะทำเป็นไม่สนใจไปเลยดีกว่า เพราะยังไงก้อต้องแสวงหาแนวทางใหม่ๆอยู่ตลอดอยู่แล้วง่ะ ซึ่งกูก้อคิดๆว่าวางแผนจะทำเว้บที่ให้มีการเสียเงินน่าจะดี แบ่งกันให้ชัดเจน คนที่เสียเงินจะทำระยำตำบอนด่าเว้บมาสเตอร์ยังไงก้อได้ แต่พวกใช้ฟรีก้อช่างหัวมันอะไรแบบนั้น

แต่มันก้อแปลกดีที่ทำไมลูกค้าที่ไม่ทำอะไรจะไม่โดนลบบัญชี แต่คนที่ชอบกวนตีนจะโดนเก็บเรื่อย กูได้ลองมาบริหารทราฟฟิคแล้วก้อเข้าใจในข้อนี้ง่ะ คือ คนที่ไม่ทำอะไร เว้บมาสเตอร์มักจะเฝ้ารอคอยว่ามันจะหวนกลับมาทำอะไรสักอย่างแต่มันก้อไม่กลับมา แต่คนที่ทำนู่นทำนี่ประจำมักจะถูกมองว่ากวนตีนชอบหาเรื่อง ทั้งๆที่มันมีประโยชน์กว่าพวกไม่ทำอะไรตั้งเยอะ สรุปได้ว่าคนที่ไม่ทำอะไรคือคนที่ไม่ผิด เพื่อเลี่ยงปัญหาในข้อนี้ก้อให้ทุกคนเสมอภาคกันไปเลย คือไม่ต้องทำอะไรเลยดีกว่า พวกมึงจงเป็นสัตว์เลี้ยงเชื่องๆของกู แล้วดูผลงานของกู ดูว่ากูจะพัฒนาไปได้ไกลกว่านี้แค่ไหน กูจะยังไปต่ออีก

วันพุธที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552

ดูแต่ตา วาจาอย่าเซียน

กูอ่ะพยายามจะนำเสนอแนวคิดทางด้านอินเตอร์เน้ต หรือจะเรียกว่าเป็นสงครามกลยุทธ์ออนไลน์ แต่ปรากฏว่ามันไม่เหมาะกับผู้ชมส่วนใหญ่ซ่ะงั้น อืมมม ความผิดพลาดทั้งหมดกูในฐานะคนที่เขียนบล้อกก้อต้องมีหน้าที่เอาไปพัฒนาต่อไป แต่สรุปได้อีกอย่างว่า Web 2.0 ไม่เหมาะเลยกับการนำเสนอหรือแลกเปลี่ยนความคิดเห็น เพราะผู้คนยังนิยมการรับมากกว่าการแสดงความคิดเห็น สังเกตจากระบบรับอีเมล์ที่คนจะชอบมากเป็นพิเศษ แต่ตอนนี้ยังไม่ได้อ่านในแบบเนื้อหาเต็มอ่ะน่ะ เพราะอะไรกูก้อไม่รู้จะแก้ไขต่อไปล่ะกัน

เว้บอย่าง Myspace จึงถูกใช้เป็นที่เก็บอัลบั้มรูปดูจะเหมาะสมกว่าง่ะ แบบว่าพวกมึงมีหน้าที่แค่ดูอย่างเดียวก้อพอแล้วมั้ง ต่อไปก้อคงจะไม่รบกวนให้ทำห่าอะไรอีกหรอกน่ะ การจะสร้างอะไรให้มันถูกใจก้อต้องทำเองมันถึงจะถูกชิม่ะ ดังนั้นจะหันเหหันหอยไปเขียน Myspace Blog เผื่อๆเอาไว้ก้อแล้วกันอ่ะ เพราะลองใช้ดูก้อจะได้ทราบเทรนด์ของเว้บในสมัยนี้ว่าเขามีอะไรใหม่ๆบ้าง ไม่ใช่มัวแต่งมอยู่กับเว้บงี่เง่า อย่างเช่นใครรู้บ้างว่า Myspace ห้ามไม่ให้มีลิ้งค์ไปที่ Blogspot เรียกมากันห้ามออกเลย ในข้อหาที่ว่า Blogspot เป็นแหล่งรวมของ Spam แต่กูก้อยังติดลิ้งค์ในMyspace ให้โยงไปที่อัลบั้มรูปส่วนตัวได้ถ่ายเอาไว้ตั้งแต่สมัยที่ยังซิงเลยอ่ะ จริงๆถ้าคนไม่วิจารณ์มากกูคงจะลงให้ดูมากกว่านี้อีกง่ะ แต่ปากหมาพาจนเรื่อยเลยอ่ะ ประเภทเอารูปกูไปตัดต่อแล้วชักว่าวง่ะ คิดได้งัย เราคิดอะไรก้อไม่จำเป็นต้องแสดงออกมาหมดหรอกน่ะ

สรุปคือจะเพิ่มพื้นที่เขียนบล้อกให้มากขึ้นอ่ะน่ะ เพราะอะไร ก้อไม่รู้ เพียงเพราะความอยากลองก้อเท่านั้นล่ะมั้ง ตอนนี้อยากดูว่าการที่ Myspace มีความยายามเปลี่ยนโครงสร้างเว็บซึ่งตั้งแต่ปี 2003 มันยังไม่เคยเปลี่ยน PlatForm เลยง่ะ ซึ่งการเปลี่ยนแปลงครั้งนี้จะทำให้ Search Engine เข้าไปในเว้บได้ง่ายขึ้นกว่าเดิมหรือเปล่า อย่างว่าน่ะกูชอบการสื่อสารทางเดียวเป็นพิเศษ มันช่างน่าเพลิดเพลินยิ่งกว่าได้ดื่มอมฤตเสียอีกง่ะ

วันอังคารที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552

ศัพท์เทคนิคสำหรับไอ้บ้านนอก

คือ กูพยายามจะแปลศัพท์วิชาการให้ออกมาเป็นภาษาคนอ่ะน่ะ เผื่อว่าพวกมึงที่เพิ่งมาจากบ้านนอกจะเข้าใจในสิ่งที่กูเขียนมากขึ้น จะเรียกว่าเป็นดิ้กด้านอินเตอร์เน้ตได้เลยอ่ะ ลองอ่านดูเผื่อจะเก็ตมากขึ้นหรือจะงงไปกว่าเก่าก้อม่ายรู้
FeedBurner = บุรุษไปรษณีย์
SEO = ดักควาย
Spammer = สัตว์นรกกลับชาติมาเกิด
Social Network = ซ่อง
Adsense = อาหารหมา
Adwords = คนเลี้ยงหมา(แต่เสือกโดนหมากัด)
Amazon = ป่าในอเมริกาใต้
BookMark = ของเล่นของคนว่างจัด
Backlink = สิ่งที่กูไม่มี

คืออ่ะน่ะ ถ้าไม่เข้าใจอะไรก้อถามมาได้น่ะจ๊ะ ไม่ใช่ว่าพอไม่เข้าใจก้อมัวแต่นั่งถอกควยแล้วก้อยิ้มอยู่อย่างนั้น แน่ะว่าแล้วยังเสือกยิ้มอีกแน่ะ

17 Ans Yahoo! Japan


พอมีคนเอ่ยถึงเทคโนโลยี back end สิ่งที่กูนึก กูนึกไปถึงบล้อกของประเทศญี่ปุ่นอ่ะ Yahoo! Japan Blog
เป็นสิ่งที่กูจะเอ่ยถึง ซึ่งก้อต้องอธิบายก่อนว่าเซิฟเวอร์ของ Yahoo! Japan เป็นอิสระจาก Yahoo! คล้ายๆกับ MSN Israel เป็นอิสระจาก MSN นั่นก้อคือเว้บ Yahoo! Japan ไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของ Yahoo! มึงอ่ะไม่สามารถเอา Yahoo! ID ไปล้อกอินใน Yahoo! Japan ได้เลย นั่นทำให้บล้อกของ Yahoo! Japan มีหน้าตาที่ต่างจากบล้อกอันอื่นของ Yahoo! เพราะมันมาจากคอมพิวเตอร์คนละเครื่อง

สิ่งที่น่าสนใจก้อคือหน้าตาของบล้อกที่นี่มันออกแบบมาให้ใช้กับมือถืออ่ะ แบบว่าตัดสคริ้ปต์ออกไปมากพอดู จนหน้าตามันออกจะดูจืดๆไปหน่อย เพราะถ้ามัวแต่ยัดสคริ้ปต์ลงในหน้าเว้บก้อไม่ต้องทำมาหากินอะไรกันพอดี แค่โหลดสคริ้ปต์ก้อเหนื่อยแย่แล้ว ไอ้เรื่องของการฝังสคริ้ปต์เนี่ยมันเป็นอะไรที่น่ารำคาญชะมัด เว้บไหนมันสะดุดมากๆกูก้อจะไม่เข้าไปชมมันอีกหรอกน่ะ เว้บที่อนุญาตให้มีการแก้ไข CSS เป็นอะไรที่น่าสยดสยองมากๆ เพราะไม่รู้มันจะใส่อะไรมามั่ง ดังนั้นกูจะเลี่ยงไม่ไป Hi5 ก้อเพราะอย่างนี้ ส่วน Myspace เอาไว้เป็นที่ฟังเพลงจะดีกว่ามั้ง ถ้าต่อไปคนเขียนบล้อกพวกนี้เข้าถึงเทคโนโลยี Silverlight กันมากขึ้น เราคงจะต้องผจญเวรกรรมกับบล้อกแฟลชมากมาย

ถ้าจะให้เรียงลำดับความน่ากลัวของบล้อกจากมากไปหาน้อย อันดับแรกก้อบล้อกแฝงไวรัส อันดับสองบล้อกแฟลช อันดับสามบล้อกวีดีโอ อันดับสี่บล้อกรวมโฆษณา กูไม่ชอบเลยอ่ะไอ้พวกบล้อกรกโลกพวกนี้ เมื่อไหร่มันจะเลิกดูดวีดีโอมาจาก Youtube ซ่ะทีก้อไม่รู้ แม่งว่างมากนักหรือไงล่ะ คนจัญไรสมัยนี้มันก้อแปลก แม่งบ่นประจำว่าหาเวลาเขียนบล้อกไม่ได้ แต่พวกแม่งมีเวลาเหลือเฟือสำหรับการทำเว้บดักควาย แหมเล่นไปจดเว้บที่ประเทศอังกฤษเลยเหรอไอ้สัตว์นรก แล้วก้อสร้างขยะล่อควายมาติดไวรัส แถมด้วยหลอกขายของดูดข้อมูลบัตรเครดิต ก่อนจะปลอมบัตรเครดิตไปรูดปื้ดดด ไอ้พวกที่โดนขโมยข้อมูลบัตรเครดิตไปทำบัตรปลอมน่ะ กูมีแต่จะสมน้ำหน้า ใครบอกให้พวกแม่งกระแดะซื้อของออนไลน์ง่ะ

ใครอยากจะทำบล้อกให้ดูเคลียร์ไม่รก ก้อลองดู Yahoo! Japan Blog เป็นตัวอย่างได้ง่ะ หรือจะมัวแต่ยึดติดกับการโหลดยากๆ จนไม่รู้ว่าโลกเขาไปถึงไหนกันแล้ว สำหรับกูอ่ะน่ะ บล้อกที่ยัดวีดีโอ แฟลช เพลง เข้าไปในหน้าบล้อก กูไม่คิดว่ามันทันสมัยอะไรเลยน่ะ กูว่ามันตกรุ่นมากกว่า ใจคอจะไม่แคร์คนอ่านผ่าน IPhone 3 G เลยหรืองัย จะไปหาบล้อกเก้อร์ใจดีแคร์คนอ่านอย่างกูได้ที่ไหนอีก ไม่ชมไม่ว่ายังเสือกมีมาบ่นอีก เอ้ออ ยังไง

ดีแล้วอ่ะน่ะที่คุณ เปเป้ ให้ความเห็นเอาไว้ว่า กลุ่มผู้อ่านที่เป็นเด็กเขาไม่สนใจจะอ่านบล้อกนี้ เออ แล้วเด็กมันจะอ่านหรือไม่อ่านกูเคยแคร์ด้วยเหรอ อันที่จริงกูเคยแคร์ใครซ่ะที่ไหน จะใหญ่คับฟ้ามาจากไหน ในโลกอินเตอร์เน้ต มึงมีค่าก้อแค่IPเดียวแค่นั้น คืออ่ะน่ะ กูเขียนอยู่เนี่ยไม่มีใครมาจ้างใช่ป่ะ ดังนั้นจึงไม่มีใครมามีอิทธิพลให้กูเขียนอย่างนั้นอย่างนี้ได้หรอกน่ะ แต่ถ้าจะมาแนะนำก้อไม่ว่าอะไร อยากได้ฟีดแบ็คจากคนอ่านเยอะๆง่ะ แล้วก้อที่คุณเปเป้ ตั้งข้อสังเกตมันก้อถูกต้องแล้ว เพราะคนอ่านมาจากเครือข่ายไหนบ้างกูย่อมรู้ดีกว่าคนอื่นอ่ะ ดังนั้นการที่กูเขียนแบบนี้มันไม่ผิดหรอกน่ะ เพราะกูเขียนโดยเอาใจผู้อ่านกลุ่มใหญ่อยู่แล้ว ใครไม่ชอบเขาก้อไม่เข้ามาอีกก้อเท่านั้น เขียนตามกระแสตลาดไปมั่ง เพื่อความสุขทางเพศของทุกฝ่าย ถูกใจต้องมาก่อนถูกต้องเสมอน่ะ


แต่อันที่จริงอย่ามาแนะนำว่าให้กูเขียนอย่างนั้นอย่างนี้เลย มันเข้าใจยาก ใครไปเจอบล้อกอะไรที่มันน่าสนใจก้อเอามาบอกกูเลยจะดีกว่า ดูตัวอย่างบล้อกคนอื่นมันจะได้ประโยชน์กว่ามาคอยตามแก้ทีละจุดทีละจุด ถ้าบล้อกไหนมันเข้าแก็ปเนี่ยกูจะติดลิ้งค์ให้เลยสิเอ้า แถมให้เบิ้ลสามดอกเลยอ่ะ อืมมมม ก้อต้องมาคอยเขียนอธิบายเป็นระยะสิน่ะ ว่าทำไมต้องเขียนสไตล์นี้ คือว่าอ่ะน่ะ เรื่องมันมีอยู่ว่า....

ทุกคนก้อเคยอายุ 17 ใช่ป่ะ มันเป็นวัยแห่งการแสวงหาหนทางของตนเองว่าจะก้าวไปทางไหน กูเลือกที่จะเข้าสู่วงการของบล้อก ตั้งแต่นั้นมากูก้อเป็นบ้ากับบล้อกมาตลอด เห็นตัวอย่างบล้อกห่วยแตกมาเป็นหมื่นๆ จนแน่ใจว่าบล้อกแบบไหนกันที่กูอยากอ่าน ก้อบล้อกในแบบที่กูเขียนเนี่ยแหล่ะ คืออยากได้บล้อกแบบไหนที่มันถูกใจ ก้อต้องเขียนเอาเอง คนอ่านที่ยังเป็นเด็ก จะเล่นแต่เกมส์ หรือฟังแต่เพลงก้อช่างมันสิ มันจะเป็นเด็กไปจนตายห่าไม่ได้หรอกน่ะ สักวันมันก้อต้องโตแล้วออกตามหาบล้อกในแบบที่มันต้องการ กูจะไม่ทำห่าอะไรเลย นอกจากรอคอยพวกเขา กูอยู่ตรงนี้เสมอน่ะแหล่ะ แล้วก้อใครจะมาลอกเนื้อหาเหี้ยๆของกูไปก้อไม่ได้ว่าอะไรน่ะ เพราะเนื้อหาแบบนี้มันเอาไปใช้หาเงินจาก Adsense ไม่ได้อยู่แล้ว ในเมื่อกฎหมายคุ้มครองทรัพย์สินทางปัญญาให้กูไม่ได้ กูก้อจะเปลี่ยนกฎให้แม่งซ่ะเลย กูเห็นบล้อกขยะลอกเนื้อหามาเยอะมากพอที่จะหาวิธีป้องกันพวกมันได้อ่ะน่ะ วิธีป้องกัน Scrapper Ripper น่ะมันก้อมีอยู่ แล้วยังเสือกพากันบ่นอยู่ได้ว่าโดนลอกเนื้อหา

มีเหตุมีผล Action-Reaction พยายามคิดในแบบวิทยาศาสตร์อ่ะน่ะ แล้วจะเข้าใจว่าทำไมกูต้องทำอย่างนั้น อย่างนี้ อย่าด่วนสรุปจนกว่าจะอ่านจบ อ่านจนจบแล้วอาจจะช่วยประหยัดเงินค่าสัมมนาไปได้หลายพันเลยอ่ะน่ะ อย่างน้อยก้อจะได้ไม่ต้องไปกระแดะเล่นคำหยาบแบบหลบๆซ่อนๆ ไอ้เว้บสามอันดับแรกของไทย มันมีคำหยาบมากกว่าบล้อกกูเป็นพันเท่าเลยง่ะ แต่ทำไมพวกมึงมองไม่เห็นกันน่ะ เนี่ยแหล่ะ SEO มันก้อเล่นกันง่ายๆแบบนี้ สังคมไทยจีงไม่มีวันเจริญ พวกมึงง่ะเล่นอ่านข้ามๆไปแบบนั้นมันจะไปได้ประโยชน์ห่าไรมิทราบ และก้อกูเทศนาให้คนฟังง่ะ ถ้าควายมันไม่อยากฟังก้อช่างมันเด่ะเออ จะให้สัตว์ทุกตัวมันมีสติปัญญาเท่ากันน่ะเหรอ มันเป็นไปไม่ได้ พวกที่โปรดไม่ขึ้นน่ะมันเยอะซ่ะยิ่งกว่าเยอะ ถ้าพวกโง่ๆมันไม่สนใจบล้อกแห่งนี้น่ะมันก้อถูกต้องแล้ว แต่ถ้าพวกโง่ๆมาสุมหัวกันในบล้อกแห่งนี้ล่ะก้อ กูว่ากูเลิกเขียนดีกว่าง่ะ

แล้วกูก้อไม่เข้าใจนิยามของคำว่าแอ้บแบ้วอะไรนั่นด้วย มันไม่มีในพจนานุกรม แต่ดูเหมือนจะใช้เรียกพวกเหี้ยใน Hi5 ล่ะมั้ง บังเอิญที่นี่มันเป็นที่ของนักเขียน นักทดลอง คนที่ดิ้นรนเอาชีวิตรอด จะให้ไปทำอะไรแบบนั้นก้อคงจะไม่ดีกว่า มันเหมือนไปมั่วแล้วก้อหลอกกันไปหลอกกันมา ทำบ้าไปวันๆโดยไม่มีผลประโยชน์อะไรตอบกลับมา น่าเสียดายเวลา แทนที่จะใช้เป็นที่แลกเปลี่ยนประสบการณ์ชีวิตของแต่ละคนแต่กลับเป็นแค่ที่ดูรูป หรือไม่ก้อเขียนหยาบๆแบบประสาทแดกไปซ่ะงั้น ถ้ากูไปทำอะไรแบบนั้น พวกสแปมเมอร์มีหวังหนีจากบล้อกนี้ไปจนหมด อยากถ่ายทอดความคิดเห็นให้กับสแปมเมอร์ง่ะ ยังไงกลุ่มนี้มันก้อสามารถเอาแนวคิดกูไปขยายต่อได้ ไม่ใช่ตอนนี้ แต่เป็นตอนที่เว้บขยะของมันถึงกาลล่มสลายแล้วง่ะ ทุกวันนี้ Bounce Rate ก้อเกือบจะ 100% ใช่ไหมล่ะ แล้วเมื่อถึงวันนั้นวันที่มันสำนึกได้มันจะนึกถึงสิ่งที่กูเขียนเอาไว้ แล้วจะบอกคนอื่นต่อไป มันเป็นสิ่งที่ต้องเกิดขึ้นแน่นอน เพียงแต่จะเป็นเวลาไหนก้อเท่านั้น

วันอาทิตย์ที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552

ใช้อีเมล์ส่งด่วนข้อความสั้นผ่านโปรไฟล์

ก้อหลังจากที่ทดลองใช้ Social Network หลายๆแห่ง ก้อได้ข้อสรุปว่า โปรไฟล์ของอะไรพวกนี้เหมาะกับการส่งข้อความสั้นหากันมากกว่า แต่คนส่วนใหญ่เอาไว้ใช้ในการลงรูปอะไรแบบนั้น ซึ่งมันไม่มีประโยชน์อะไรในแง่ของการติดต่อสื่อสาร กูก้อมาคิดๆดู เว้บอย่าง Hi5 หรือไม่ก้อ Perfspot มันเป็นอะไรที่วุ่นวายมากเกินไป แถมยังดูรกรุงรังจนคนพากันกลัว และอีกอย่างกูก้อไม่ค่อยจะชอบพวกโรคจิตไร้สาระที่ไปชุมชนกันในเว้บพวกนั้นด้วย ถ้าโรคจิตอย่างมีคุณค่าน่ะกูไม่ว่าอะไรหรอกน่ะ แต่โรคจิตประเภทลงรูปน่ากลัว หรือไม่ก้อจะเอาแต่เถื่อนอย่างเดียว แบบนั้นกูก้อไม่อยากจะยุ่งด้วยเลยด้วยซ้ำไป คือบางทีมันก้อวุ่นวายเกินไปก้อไม่ดีอ่ะ

สรุปได้ว่าจะใช้ Myspace Facebook Live เป็นตัวกลางในการส่งข้อความก้อแล้วกัน เพิ่ม Myspace เข้าไปเพราะให้กลุ่มผู้อ่านจากเมกาใช้อ่ะน่ะ ถ้ากลุ่มที่มาจากไทยใช้ Facebook ส่วน Live เอาไว้เป็นตัวเก็บ MSN List ก้อแล้วกัน อืมมมม ช่วงนี้อยากจะทำการรวบรวมขุมกำลังยังไงก้อไม่รู้ ไม่ใช่อยากจะได้เพื่อนเยอะๆ แต่อยากจะทดลองการตลาดแบบบอกต่ออ่ะ คือการรับฟีด การรับอีเมล์ การเป็นเพื่อนในSocial Network สิ่งต่างๆเหล่านี้มันจะเกื้อกูลกัน เราเอาอีเมล์มาชวนเพื่อน เพื่อนส่งข้อความหาเรา เสร็จแล้วเพื่อนๆพอคุยกับเราไปนานๆมันก้อจะฉลาดขึ้นจนสามารถรับฟีดหรือบุ้คมาร์คเว้บเราเข้าไปในโปรไฟล์ ลองดูอ่ะมันสอดคล้องรับกันอย่างเหมาะเจาะเหมือนมีใครมาออกแบบไว้เลยใช่ไหม แต่นั่นมันเป็นธรรมชาติด้านการตลาด สิ่งประดิษฐ์ต่างๆมันก้อพัฒนาโดยอิงว่าจะเอาไปใช้ทำประโยชน์กับอย่างอื่นยังไง แต่ก้อมีข้อแม้อีกว่าการจะทำในแบบนั้นได้ต้องมีบล้อกที่เปี่ยมด้วยคุณภาพในระดับหนึ่ง

สรุปได้ว่า Email Marketing , Social Network Profile ,Bookmark Branding เรียกว่า Internet Marketing ได้มาปาร์ตี้กันในบล้อกนี้เรียบร้อยแล้ว ขึ้นอยู่กับว่าใครจะมองมันออกบ้างหรือเปล่า ยังไงก้ออยากให้ลองใช้กันดูแต่ไม่รู้เป็นห่าอะไร เวลากูบอกให้คนทำอะไร คนมักจะไม่ยอมทำ แต่อันไหนไม่บอกให้ทำ ชอบทำกันจัง สงสัยต้องทำแบนเนอร์รุ่นป้ายสำนักมาติดหัวบล้อกแล้วบอกว่า อย่ากดโฆษณา อย่ารับฟีด อย่ารับอีเมล์ อย่า... แต่เหนือสิ่งอื่นใดได้เล่นของพวกนี้มันก้อช่วยให้เพลิดเพลินได้เหมือนกัน เช่นเราจะกระวนกระวายว่าเมื่อไหร่จะมีผู้ชายส่งข้อความมาขอเราร่วมเพศสักทีน่ะ แบบว่าร่านมากๆ โอ้ววววว ซี้ดดดดด แบบว่าครางรอเอาไว้เลย แต่อารมณ์แบบที่ว่ามันมาเป็นครั้งคราวอ่ะ ไม่ใช่ว่ามันจะมาตลอดหรือมาเป็นเวลาแต่อย่างใด บางทีอยากก้ออยากมาก เป็นเพราะอะไรก้อม่ายรู้

แต่ยังงัยก้อขอบจัยคนที่แอดอีเมล์เข้ามาน่ะ ยังไงก้อแอดเข้ามาเยอะๆ ให้คนรับฟีดจากกูทั่วบ้านทั่วเมืองกันไปเยย ให้มีคนอ่านเยอะๆ คนจะได้เป็นบ้ากันให้หมด แล้วกูจะได้เป็นราชินีของพวกมันซ่ะเลย เนี่ยกูยังไม่เลิกหวังจะเป็นราชินีหรอกน่ะ ได้เป็นราชินีSEOก้อยังดีอ่ะน่ะ หมอดูเคยดูลายส้นตีนกูแล้วทำนายเอาไว้ว่าต่อไปกูจะสุขสบายนั่งกินนอนกิน เพราะว่าจะพิการเดินไม่ได้ เย็ดแม่ง!!!

การล่อลวงออนไลน์

ตอนที่เด็กไปโรงเรียนครั้งแรกต้องมีการเลือกหอพักใช่ไหมว่าที่ไหนเหมาะจะเป็นหอพักของพวกเขา แล้วทีนี้การเลือก Social Network มันก้อเหมือนกัน คุณจะเลือกเอาอะไรระหว่าง Myspace Facebook Hi5 Perfspot Bebo Live Twitter คือถ้าจะยกมาทั้งหมดก้อมีหวังเลือกกันไม่ถูก แต่ไม่ว่าจะใช้ที่ไหนก้อขอให้ใช้ให้เป็น ศึกษาประวัติศาสตร์กันสักนิดจะได้ไม่ต้องมาเสียใจภายหลัง เพราะว่าการขายข้อมูลของผู้ใช้ให้กับตำรวจกลายเป็นธุรกิจมืดที่ทำเงินให้กับเว้บมาสเตอร์หัวควยซ่ะแล้วง่ะ เพราะการขายโฆษณาในเว้บเหี้ยๆพวกนี้มันจะได้สักเท่าไหร่กันเชียว แต่ข้อมูลของผู้ใช้สามารถเอาไปเล่นแร่แปรธาตุเปลี่ยนกลับมาเป็นเงินได้ง่ายๆ

ถ้าคิดว่าที่กูว่ามาไม่จริง ทำไมกลุ่มพิทักษ์สิทธิผู้บริโภคของอเมริกาถึงได้เป็นเดือดเป็นแค้นมากนักกับ Facebook Privacy Policy ซึ่งในเรื่องนี้คนไทยไม่เคยคิดจะสนใจด้วยซ้ำ พอโดนจับยัดเข้าคุกก้อเอาแต่ร้องว่าไม่รู้ว่าก่อนว่าที่ทำไปน่ะมันผิด ก้อเขาไม่ได้เรียกร้องให้มึงไปใช้เว้บเหี้ยๆของเขาสักหน่อยนี่น่ะ

แต่เว้บไหนที่มันขายข้อมูลลูกค้ามั่ง บอกได้เลยว่าเว้บโป๊อันไหนที่มันยังอยู่ดี นั่นแหล่ะ มันเปิดเอาไว้รอดักจับแพะแล้วร่วมกันรีดเงินสบายใจเฉิบ เรื่องทำนองนี้มันไม่เป็นข่าวหรอกน่ะ หนังสือพิมพ์แม่งก้อไม่กล้าแฉ ทีเรื่องสวิงกิ้ง ขายตัวแม่งขยันแฉจัง เหี้ยเอ้ย ถ้ามันไม่จริงบอกหน่อยว่าเว้บโป๊ทำไมไม่มีใครทำอะไร วงการนี้มันชักจะถ่อยลงไปทุกวัน เพียงเพราะคำว่าเงินมันทำให้คนที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวหมดอนาคตกันไปเยอะแล้ว เห็นแก่ป้าพวกมึงเหอะน่ะ หยุดเข้าเว้บไทยๆชาติชั่วพวกนี้เสียเถอะ มันไม่เคยหวังดีอะไรกับพวกมึง เข้าเว้บขยะก้อมีแต่ไวรัส สุดท้ายฝึกภาษาญี่ปุ่นแล้วไปท่องเว้บต่างประเทศเหอะ ที่นี่ไม่ใช่ที่ให้ไก่อ่อนมาลองเล่นอะไรหรอกน่ะ มันเป็นเหมือนเขตอิทธิพลที่แต่ละแก้งค์ฆ่ากันล้มตายเพื่อแย่งผลประโยชน์กันอย่างอดโซชนิดไม่อายหมา พวกมึงโตจนหมอยดกกันหมดแล้วแค่นี้คงจะไม่จำเป็นต้องสอนหรอกน่ะ ควายจริงๆพวกมึงง่ะ

กลับมาเรื่อง Facebook Privacy Policy กฏตัวใหม่นี้มันหมายความว่ายังไง อธิบายง่ายๆว่า เด็กผู้หญิงอายุ 15 รายหนึ่ง เดินไปบอกพ่อกับแม่ว่า
"หนูเพิ่งจะตั้งต้องได้สองเดือนค่ะ"
พ่อกะแม่อ้าปากค้างพูดอะไรไม่ออก หน้าซีด
"แต่อันที่จริงหนูล้อเล่นต่างหาก"
"ความจริงแล้วหนูเพิ่งจะขับรถไปเสยท้ายรถตำรวจ เห็นไหมค่ะว่ามันก้อยังดีกว่าเรื่องแรกตั้งเยอะ"
คือ Facebook เลือกที่จะเอากฏเกณฑ์ที่สร้างความลำบากใจกับผู้ใช้น้อยที่สุดเอามาใช้ นั่นก้อคือ ข้อมูลที่ผู้ใช้สร้างขึ้น ไม่ว่าจะข้อความ รูป ไอพีแอดเดรส จะต้องสามารถลบทิ้งนิรันดร์จากฐานข้อมูลของ Facebook การที่เว้บไหนก้อตามที่เก็บข้อมูลพวกนี้เอาไว้ชั่วกัลปาวสาน นั่นก้อหมายความว่าจะสามารถหยิบยกเอามาเป็นประเด็นอะไรสักอย่างเพื่อเล่นงานผู้ใช้ในภายหลัง หรือแม้แต่การขายข้อมูลผู้ใช้ ยกตัวอย่างเช่น เพียงคุณจ่ายเงินให้ Facebook เดือนละ 20$ คุณก้อจะสามารถเข้าดูข้อมูลและรูปของผู้ใช้ได้ทุกราย ซึ่งคุณสมบัติที่ว่านี้มันมีอยู่แล้วใน Match.com เว้บหาคู่สมสู่จากค่าย MSN หุ้นส่วนร่วมของ Facebook

ในอนาคตต่อไปการทำเว้บจะไม่ใช่เรื่องเล่นๆอีกต่อไปแล้วง่ะ ยกเว้นเว็บขยะที่เหมาะมากกับสถานการณ์แบบนี้ อย่าแปลกใจว่าทำไมเว้บขยะมันถึงได้เฟื่องฟูขนาดนี้ นโยบายของรัฐมีส่วนโดยตรงกับเรื่องนี้ ความฝันลมๆแล้งๆในเรื่องของ E-Learning มันก้อจะเป็นแค่ฝันเปียก ตราบใดที่เว้บไร้สาระ ไม่มีเนื้อหายังครองตลาดอยู่แบบนี้ ผู้คนดันชอบไอ้เว้บแนวนี้ซ่ะด้วยน่ะสิ อย่าสักแต่ว่าค้นหาโดยไม่รู้จักการป้องกันตัว การเอาตัวรอดในสังคมออนไลน์มันก้อมีอะไรหลายอย่างที่ต้องศึกษา เช่น เลิกเล่นเว้บบอร์ด เลิกเล่นเว้บที่มีประวัติไม่ดี อย่าเล่นเว้บในประเทศ ใช้เว้บที่สามารถสั่งปิดตัวเองได้ หยุดการใช้อีเมล์เด็ดขาด

ตอนนี้กูกะลังหาวิธีเขียนบล้อกในแบบที่เปิดให้สมาชิกอ่านเท่านั้นอ่ะน่ะ ซึ่งกูตั้งใจจะเอาจริงง่ะงานนี้ โดยกะลังศึกษาอยู่ว่าจะใช้อีเมล์ของคนที่รับฟีดเป็นทางออกสำหรับงานนี้ โดยส่งให้อ่านกันผ่านอีเมล์เฉพาะกลุ่มกันไปเลย แล้วก้อสั่งปิดบล้อกแม่งซ่ะเลย หรือไม่ก้อเขียนบล้อกใน Myspace ซึ่งสามารถ Setting ให้อ่านได้เฉพาะเพื่อนอ่ะ แต่กว่าจะถึงตอนนั้นกูก้อต้องมารวบรวมรายชื่ออีเมล์กันใหม่อ่ะน่ะ ถ้ากูปิดบล้อกแล้วฟีดยังทำงานตามปกติก้อคงจะดี แต่ในสภาวะของ Feed 2.0 พอกูปิดบล้อกฟีดก้อปิดตาม อยากจะหาทางออกให้กับเรื่องนี้เหมือนกัน เอาไว้ทำได้เมื่อไหร่จะเขียนประสบการณ์เสียวส่วนตัวจริงๆให้อ่าน สนุกมากเลยง่ะถ้าใครได้อ่าน ต้องยืนยันว่าเป็นเรื่องจริงก่อนใช่ไหมจ๊ะ แฮ่ๆๆ

วันเสาร์ที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552

Growth Root ม่านไม้พฤกษา

มันกลับมาอีกแล้วง่ะกับแนวคิดการสร้างเครือข่ายผู้อ่าน ด้วยฟีดและอีเมล์ อืมมมม เคยทำไปแล้วก้อหยุด มาวันนี้อยากจะทำอีกง่ะใครจะทำไม เพราะคนอ่านมันก้อร้อยพ่อพันแม่ ต่างจิตต่างใจ คนอยากได้แบบนี้ก้อมี คนอยากได้แบบนั้นก้อมาก คนไม่อยากได้ห่าอะไรเลยก้อแยะ แต่จริงๆปัญหามันอยู่ที่การออกแบบหน้าตาของบล้อกน่ะแหล่ะ จะยัดอะไรลงมาก้อต้องจัดเรียงวางซ้อนตั้งเล่นท่ากันจนเหนื่อยกว่าจะพอใจ


แต่ทั้งหลายทั้งมวลก้อเพื่อสร้างกลุ่มผู้อ่านประจำซึ่งกลุ่มนี้บางทีกูก้อรู้สึกหงุดหงิดกะมันจนต้องไล่มันไปไกลๆ เพราะว่ามันเข้ามาประจำๆๆๆแต่ไม่ทำอะไรให้มันเกิดประโยชน์เล้ยยย ทีนี้ก้อต้องมีคนย้อนกูว่า แล้วจะให้ทำห่าอะไรให้ล่ะโว้ย ก้อไม่อยากทำอะไรก้อไม่ต้องทำ กูจะบ่นยังไงมันก้อเรื่องของกูอ่ะ

มันจะไปเหมือนกับความรักที่มีคุณภาพจะต้องไม่มีการหวังสิ่งตอบแทนอะไรแบบนั้นล่ะมั้ง การทำหึคนคลิ้กแบนเนอร์ไม่ยาก แต่หลังจากนั้น นั่นแหล่ะคือปัญหา เพราะโฆษณามันเป็นอะไรที่น่าเบื่อมาก ถ้าไม่ตั้งมากดจริงๆล่ะก้อ อ่ะน่ะ ดังนั้นในเรื่องของการกดโฆษณาก้อต้องปล่อยมันไปแต่กลับมาเน้นในเรื่องของนักอ่านประจำหรือพวกเดนตายพวกนี้ การจะให้นักอ่านหยั่งรากลึกลงในบล้อกของเราอ่ะน่ะ เราก้อต้องมีของให้พวกเขาเล่น อันนี้กูก้อเคยทดลองทำมาแล้ว แต่ตอนนั้นมันเจอปัญหาว่า ผู้อ่านต้องการของเล่นอะไรเพิ่มเติมหรือเปล่า แล้วทีนี้ก้อมีเหี้ยเสนอมาว่าให้หารูปโป๊หรือไม่ก้อประสบการณ์เสียวมาลงไปเลย คนชอบ อืมมมม กูกะแล้วเชียวเหี้ยเอ้ย


หลักๆของเทคนิคของกูก้อจะเน้นการหยั่งรากของผู้อ่านแบบช้าๆแต่ชัวร์ ขอคนที่สนใจจริงๆสิบคน ดีกว่าคนที่แวะมาแล้วผ่านไปหมื่นคนง่ะ เพราะกลุ่มผู้อ่านประจำต้องเจอกับบททดสอบสุดหินจากกูเหมือนกัน ที่นี่น่ะมันบล้อกโรคจิตนึกอยากจะปิดก้อปิด ไม่มีภาษามนุษย์มีแต่ถ้อยคำเสียดแทงหัวใจ มีการปรับเปลี่ยนเครื่องมืออยู่ตลอด คุ้มดีคุ้มร้าย ผีเข้าผีออก อืมมมม ใครอยากจะลองเสี่ยงกับกะหรี่ตกยุคอย่างกูก้อลองดูอ่ะน่ะ


วันศุกร์ที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552

First Date ความรักในสันดาน




image:jp.match.com


ในส่วนของเว้บหาเงินออนไลน์ กูก้อแปลกใจนิดๆว่าพวกมันจะไม่ชอบการถูกตั้งคำถาม เช่น ทำธุรกิจแบบไหน จะได้เงินยังไง ไม่มีคำตอบ มีแต่ให้โอนเงินให้โคตรแม่มันอย่างเดียวถึงจะได้คำตอบ แต่กูก้อพอจะเดาได้อ่ะ ดูเหมือนว่ามันต้องการทราฟฟิคที่สามารถควบคุมได้ ทราฟฟิคที่ควบคุมไม่ได้ก้อย่างเช่น เหี้ยที่เข้ามาในบล้อกของกู แต่กูไม่สามารถสั่งให้มันทำนู่นทำนี่ได้ แต่ถ้าเกิดว่ารวบรวมคนมาเข้ากลุ่มโดยการบอกเป้นสมาชิกโดยเอาเงินมาล่อก้อจะสามารถควบคุมทราฟฟิคให้ทำอะไรก้อได้ ซึ่งมันเป็นความฝันของคนหาเงินทางเน้ตเลยทีเดียวที่จะสั่งให้คนทำนั่นทำนี่

กูก้อบอกได้แต่ว่าอันตรายจริงๆ ถ้าใครคิดว่ากูโหด คนที่โหดตัวจริง ก้อคือพวกสถุลที่ทำเว้บดักควาย แถมด้วยฝังไวรัส พร้อมด้วยแฟลชและวีดีโอที่ทำให้เครื่องค้าง แถมยังล่อหลอกให้โหลดห่าอะไรก้อไม่รู้ กูอ่ะใจดีสุดแล้ว หรือใครจะเถียงก้อไม่ได้ว่าอะไร แต่การกระทำมันเป็นตัวบอกได้ว่าสันดานใครมันเป็นยังไง จะให้พูดดีมีหลักการ หมาตัวไหนมันก้อเห่าได้ทั้งนั้นน่ะแหล่ะ แต่สำหรับกูคนยิ่งพูดจาไพเราะน่าฟังกูจะยิ่งต้องระวัง เพราะรู้อยู่ว่าคนแบบนี้ไม่เคยจริงใจกับใคร

พอดีวันนี้เจอกับAioiรุ่นพี่ในวงการเดียวกัน พอดีรุ่นพี่แวะมาแถวศาลเจ้าเพื่อทำนายดวง ขอพรอะไรไปตามเรื่อง แล้วแกก้อถามกูว่ากูทำห่าอะไรมั่ง กูก้อบอกว่าเขียนบล้อกให้เหี้ยอ่าน แค่นั้น(เรื่องอะไรกูจะบอกว่ากูทำอะไร) แล้วทีนี้กูก้อถามกลับไปมั่งว่ารุ่นพี่ทำห่าไรมั่ง มันก้อบอกว่ากะลังทำเว้บหาคู่เดต ให้ฝรั่งกับญี่ปุ่นมาจับคู่สมสู่กันอย่างมีความสุข ในใจกูก้อคิดว่า เวอรี่กู้ดดด เยสๆโนๆ คือกูก้อเห็นด้วยอ่ะน่ะ ว่าธุรกิจการหาคู่ผสมพันธ์เป็นอะไรที่มีโอกาสรุ่ง กูเองยังอยากทำเลย เรียกว่าพอเป็นนักศึกษาตกงาน ทำได้หมดทุกอย่างนั่นแหล่ะ ไม่แน่ต่อไปในอนาคตพวกมึงอาจจะได้คู่สวิงกิ้งจากเว้บของกูก้อได้ เผลอๆจะได้เย็ดกับกูด้วยซ้ำไป อืมมมม แหย่ให้พวกมึงอยากอีกแระ

โฆษณาจากทางบ้าน By Google AdWords

กูอ่ะน่ะพยายามทำความเข้าใจกับเว้บที่โฆษณาหาเงินที่บ้าน ทำงานหาเงินออนไลน์อะไรแบบนี้ พบว่าส่วนใหญ่มักจะไปจบลงที่โปรแกรม Adwords อันนี้เป็นอะไรที่ง่ายที่สุดที่จะอธิบายว่าคนพวกนี้มันทำบ้าอะๆไรกันอยู่

เพราะกูก้อเพียรพยามอ่านโมเดลธุรกิจของพวกมันก้อไม่เข้าใจเสียทีว่ามันมีวิธีการยังไงถึงจะหาเงินออนไลน์ได้อ่ะ สุดท้ายอดรนทนไม่ไหว กูเลยต้องสมัครเป็นตัวแทนขายสมุนไพรเหี้ยอะไรก้อไม่รู้ แต่ขายในระบบ Adwords แม่งงงเลยกู

แต่กูก้ออยากจะรู้นี่หว่าว่าเบื้องหลังของธุรกิจโสมมที่ว่ามันเป้นยังไงกันแน่ กูอ่ะน่ะไม่ต้องการรายได้เดือนละแสน เดือนละล้านหรอกน่ะ แค่เดือนละ 200 กูก้อดีใจจะตายห่าอยู่แล้ว มักน้อย สันโดษ จากประสบการณ์ของกูก้อบอกได้ว่างานนี้ชิบหายแน่นอน แต่ด้วยสันดานที่เป้นคนชอบทดลองก้อจะขอลองดูจั๊กกะหน่อยน่อ

แต่กูก้อยังนึกให้ตายก้อยังนึกไม่ออกว่าทำงานที่บ้านอีท่าไหนมันจะได้เงินเป็นแสนต่อเดือน ต่อให้ขายนาแปลงน้อยไปจนหมดยังไม่ได้เลยอ่ะ ว่าแล้วกูจะโทรไปด่ามันที่มาหลอกกูจะดีไหมเนี่ย เวรกรรม ให้มันรู้ซ่ะมั่งถึงกูไม่สวยแต่กูก้อโง่อ่ะน่ะ

วันพฤหัสบดีที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552

DREAM FACTORY โรงงานแห่งความฝัน

คือการออกแบบหน้าตาเว้บมีกฎอยู่อย่างหนึ่งก้อคือ เราไม่สามารถออกแบบหน้าตาเว้บให้ถูกใจคนทุกๆคนได้ ดังนั้นไม่ว่าจะทำให้มันออกมาดูดีเด่แค่ไหน ก้อยังมีคนคิดว่ามันห่วยอยู่วันยังค่ำ แต่บางครั้งกูก้อคิดจะฝืนกฎนี้ดูเหมือนกัน โดยการพยายามจะดัดนิสัยคนไทย ไม่ว่าจะอ่านบล้อกนรกแห่งนี้จากประเทศไหน มันก้อคนไทยสันดานแบบไทยๆกันทั้งนั้นน่ะแหล่ะ คือนิสัยการอ่านบล้อกของคนไทยจะมาอ่านแล้วก้อหนี กูจะหนีอย่างเดียวไม่สน กูจะไม่สนับสนุน กูจะไม่รับฟีด กูจะไม่ฟาวอริต กูจะไม่เก็บอะไรเอาไปวิจารณ์ทั้งนั้น จะไม่เอาความรู้ที่มีไปขยายความต่อไม่ว่าในแง่มุมไหน ซึ่งผลจากตรงนี้จะทำให้เห็นข้อแตกต่างจากบล้อกของต่างประเทศค่อนข้างจะชัดเจน นั่นก้อคือบล้อกที่ตั้งใจทำให้คนอ่านจริงๆจะค่อยๆล้มหายตายจากไปจนสุดท้ายไม่เหลืออะไรอีกแล้วในกอไผ่

ส่วนตัวกูที่ยังเขียนอยู่เนี่ยก้อไม่ใช่ว่าจะใจดีอะไรกับคนไทยนักหนาหรอกน่ะ ถึงยังไงกูก้ออยู่ในวงการนี้อยู่แล้วอ่ะ และบล้อกแห่งนี้ถ้าอ่านจนจบจริงๆจะเข้าใจว่าที่กูเขียนไปนั่นมันเป็นการทดลอง ทดสอบ ปฏิกิริยาลูกโซ่ของคนอ่าน มันเป็นเหมือนโรงงานทดสอบรถยนต์ก่อนจะเอาไปซิ่งบนถนนของจริง คือค่าประสบการณ์ความรัก(Love EXP) ที่ได้จากการเขียนบล้อกมันจะช่วยให้ทักษะในการวิเคราะห์เหตุการณ์ต่างๆในวงการนี้มันง่ายขึ้นง่ะ คนส่วนใหญ่ก้อยังขาดการวิเคราะห์ค่าสถิติของคนที่เข้าเว้บง่ะ พฤติกรรมของคนมันโกหกกันไม่ได้ แต่คอมเม้นต์มันหลอกกันได้ และการจะเรียกคอมเม้นต์จากคนมันก้อไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะแต่ละคนก้อยุ่งวุ่นวายตายห่า กูเลยต้องมาพิจารณาดูจากตัวเลขแล้วตีความ อย่างเช่น ทำไมโฆษณาเกี่ยวกับบิกินี่ถึงมีคนสนใจมากกว่าโฆษณารับสมัครหางาน นั่นก้อน่าจะเป็นเพราะคนมันเงี่ยน และความเงี่ยนมีอำนาจรุนแรงกว่าอำนาจเงิน หรือทำไมคนชอบเข้าเว้บบอร์ด นั่นไม่ใช่เพราะเขาอยากหาความรู้ แต่เพราะเขาอยากหาอะไรใหม่ๆอ่าน

บล้อกที่จะเอาชนะใจคนได้ต้องขยันและสามารถอัพเดตชนิดซอยถี่ยิบ ซึ่งมีข้อแม้อีกว่าเนื้อหาต้องไม่ใช่ขยะ อืมมม จริงๆบล้อกไม่เหมาะกับการให้คนมากดโฆษณาหรอกน่ะ ยิ่งบล้อกที่มีเนื้อหาน่าสนใจมากเท่าไหร่คนยิ่งจะไม่กดโฆษณา ดังนั้นเรื่องของ Quality Score ที่กูเกิ้ลชอบเรียกร้องจากคนอื่น จึงเป็นแค่อาการกระแดะของคนหน้าไหว้หลังหลอกก้อแค่นั้น บล้อกที่เหมาะกับการโฆษณาสินค้าก้อคือบล้อกที่มีแต่ขยะ แล้วปรับให้โฆษณาคือเนื้อหา ส่วนทางออกของบล้อกที่มีเนื้อหานั่นก้อคือการโฆษณาชวนเชื่อ โฆษณาให้สมัครทำห่าเหวอะไรสักอย่าง มันก้อมีอยู่สองทางเลือกแค่นั้นน่ะแหล่ะ อืมมมม

แล้วทำไมบล้อกที่ตั้งใจเขียนถึงไม่ได้รับการยอมรับในสังคม มันก้อจะเหมือนกับว่าทำไมคนที่ซื่อสัตย์สุจริตถึงไม่มีคนเลือกให้เป็นผู้แทน แต่คนโกงได้คะแนนเสียงล้นหลาม สิ่งเดียวที่อธิบายเรื่องนี้ได้ดีที่สุดนั่นก้อคือ ประชาชนขาดการศึกษา เห็นแก่ตัว ใฝ่ต่ำ ทางอกของปัญหาก้อไม่พ้นการสร้างพลเมืองที่เปี่ยมคุณภาพความฉลาดต้องคู่กับความถูกต้อง กูขอเลี่ยงไม่ใช้คำว่าคุณธรรมหรือจริยธรรม ซึ่งนับวันจะกลายเป็นเรื่องงี่เง่าเข้าไปทุกวัน จริยธรรมที่ฟั่นเฟือนยิ่งมีมากเท่าไหร่ความถูกต้องก้อจะลดลงมากเท่านั้น

วันพุธที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552

อย่าหยุด อย่าหยุด ๆๆๆที่จะคอมเม้นต์สิค่ะ

คือจากการที่กูลองทำโฆษณาตัวใหม่ให้ลองกดเล่นกัน ก้อทำการเลียนแบบการวางโฆษณาของ Facebook เลยอ่ะน่ะ พยานามปรับอีกรอบให้มีกราฟฟิคน้อยลง แล้วก้อหน้าเว้บใช้เวลาโหลดให้น้อยที่สุด เพราะกูก้อเข้าใจว่าพวกมึงอ่ะเจอกับหน้าเว้บรกๆโหลดหนักๆมาทั้งวันแล้ว สบายใจได้กับที่นี่จะไม่มีการยัดเยียดขยะให้ผู้อ่านแน่นอน อืมมมม โฆษณาที่กูปลื้มใจนำเสนอเป็นโฆษณาเกี่ยวกับการหาคู่ หาแฟน หาเพื่อน อ่ะน่ะ ก้อลองๆกดเข้าไปดูก้อแล้วกัน อย่างน้อยให้รู้ว่าบล้อกนี้ยังมีมนุษย์เข้ามาอ่าน ไม่ใช่ว่ากูเขียนคนเดียวอ่านคนเดียว ถ้ามันเงียบเกินไปก้อจะประสาทหลอนไปเสียเอง นี่กูกะลังอยู่คนเดียวหรือเนี่ย ยังกะหลุดเข้าไปอยู่ในหนังสยองขวัญของสตีเฟน คิงเลยง่ะ คือแสดงความเห็นกันหน่อยจิ กูอ่ะใจดีน่ะ ให้จะให้จั้กดอกนึง ดอกไม้ง่ะ เนี่ยได้กุหลาบมาเยอะเลยวันวาเลนไทน์ พอดีไปแวะซื้อแล้วทำท่าเหมือนกับว่ามีผู้ชายเอามาให้ เศร้า…

คือวันนี้กูกะลังสงสัยว่าจะทำยังไงให้คนอ่านที่เข้ามาแหกตาอ่าน ร่วมด้วยช่วยกันแสดงความคิดเห็น คือตอนแรกกูกะว่าถ้ากูเปิดให้มีการคอมเม้นต์จะต้องมีพวกปัญญาอ่อนเข้ามาเขียนประณามกูมากมาย แต่สุดท้ายไม่มีเลย ดูเหมือนว่าคนที่ไม่ชอบกูก้อมากแต่พวกแม่งไม่ว่างพอที่จะมาเขียนด่า อูยยยย ใครก้อได้มาด่ากูที กูจะได้ขุดบรรพบุรุษมันขึ้นมาประจานให้ทั้งโลกรู้กันไปเลยว่าลูกหลานมันเหี้ยแค่ไหน

ก้ออย่างว่าอ่ะน่ะ ก้อต้องทำจัย กูมันกะหรี่ตกยุคแล้วอ่ะ รู้สึกว่าตัวเองไม่ฮอตเหมือนเมื่อก่อนเลยอ่ะ จะให้มีคนมารุมตอมเหมือนเด็กสาวหีไร้ขนก้อคงจะไม่ใช่ คงต้องขยับขยายไปหาทำงานรับแขกตามป่ากล้วย หรือสถานีรถไฟซ่ะล่ะมั้งเนี่ยเรา แต่สิ่งที่กระตุ้นให้คนแสดงความคิดเห้นกันมากก้อมักจะมีแต่เรื่องคาวๆฉาวๆอะไรแบบนั้นอ่ะ ว่าจะเขียนเรื่อง Make Money Online จั๊กกะหน่อย แต่คนอ่านชอบเขียนว่ากูเขียนเรื่องเทคโนโลยีแล้วอ่านไม่รู้เรื่อง พอมาเขียนเรื่องสังคมก้อหาว่ากูเอาแต่ประชดชีวิต พอจะเขียนเรื่องชีวิตเซ็กซ์คนก้ออินมากจนมาขอเย็ดเฉย อืมมมม ส่วนใหญ่ก้อมีแต่คนแซ่หวัง สิน่ะ พวกหวังเด้าเฉย สงสัยกูจะต้องทำตาปรือๆปากเผยอๆแบะๆหน่อย พวกมันถึงจะพอใจกันสิน่ะ ยังไงก้อคอมเม้นต์บ้างน่ะ เพื่อชีวิตบล้อกเก้อร์จนๆคนนึง น่ะๆ แล้วกูจะเลิกด่าแม่พวกมึง 1 วัน

มีอะไรในป่าใหญ่

เมื่อถึงฤดูร้อน กูก้อมักจะนึกถึงการออกไปจับแมลงตามป่า แมลงบางชนิดมันสามารถปลอมตัวเป็นใบไม้ได้ชนิดแนบเนียน ซึ่งอันที่จริงไม่ใช่แมลงปลอมตัวเป็นใบไม้ แต่ใบไม้ต่างหากที่ทำให้แมลงต้องเป็นอย่างนั้น ความรู้ทั้งหลายทั้งมวลมันก้อเหมือนกับการที่เราศึกษาใบไม้ให้หมดทั้งป่า มันก้อสนุกดี ยังมีความรู้ที่น่าสนใจอีกมากในวงการนี้ที่กูอยากจะรู้ คนมากมายพลาดการเรียนรู้สิ่งดีๆไป เพียงเพราะยึดติดกับที่ใดที่หนึ่งมากเกินไป เช่น เข้าบล้อกไหน ก้อเข้าแต่บล้อกนั้น ไม่ยอมไปเปิดหูเปิดตาดูโลกกว้างว่ามันไปถึงไหนแล้ว แม้ว่าขยะจะเยอะ เราก้ออย่าไปสนใจขยะสิ เว้บต่างประเทศที่น่าสนใจมันก้อมี มันเป็นหน้าที่ที่เราจะต้องแสวงหา แม้แต่กูเองก้อไม่ได้มีหน้าที่ไปเชิญใครเข้ามา ทั้งกูและคนอ่านเรามาพบซึ่งกันและกัน ที่เหลือเป็นหน้าที่ของมึงว่าจะตามกูไปหรือเปล่า ก้อเท่านั้น ใครตามกูอยู่ ใครขวางกูตาย คนที่ตายนั่นก้อคือกูอ่ะ


เรื่องของเรื่องนั่นก้อคือ การปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนแปลงไป ไม่งั้นมึงก้อจะกลายเป็นคนขวางโลกไปซ่ะชิบ บล้อกไหนไม่อัพเดต หรือไม่มีสาระ หรือไม่คุ้มค่ากับการเสียเวลา เราก้อหยุดให้ความสำคัญกับมัน เอาเวลาไปอ่านข่าวเทคโนโลยี หรือไม่ก้อค้นหาบล้อกที่มันโดนใจเรา ถ้าสงสัยว่าทำไมหลายๆบล้อกมันเขียนไม่ได้เรื่องเลย แต่ยังมีคนเข้าไปดู นั่นก้อเพราะว่าคนอ่านกลุ่มนั้นเขายังไม่รู้ว่ายังมีที่อื่นที่น่าสนใจกว่าก้อเท่านั้น แล้วเราต้องไปสแปมเมล์เพื่อเชิญเขามาเข้าร่วมองค์กรของเราหรือเปล่า ไม่ง่ะ เพราะว่าบล้อกไม่ได้เน้นธุรกิจมากจนต้องมาสแปมเมล์เหมือนกับที่ Hi5 Facebook Myspace เขาทำกัน ซึ่งถ้ากูจะใช้การสแปมเมล์เข้าเล่นงานคนอื่นมันก้อไม่ได้ยากเย็นอะไร แต่ไม่ชอบวิธีการแบบนั้น เหมือนกับการล่อคนเข้าบล้อกด้วยรูปโป๊ เปลือย ถ้าจะทำก้อไม่ยาก แต่กูไม่ชอบกูก้อไม่ทำก้อเท่านั้น แค่อยากบอกว่าทำได้ก้อเท่านั้น


คือเทคนิคอุบาทว์ของกูน่ะมันมากมาย แต่สุดท้ายมันก้อเป็นแค่ใบไม้ใบเดียว ยังมีใบไม้ในป่าอีกมากมายให้พวกมึงศึกษา หัดที่จะปรับตัวยืนได้ด้วยลำแข้งลำควยลำแตดของตนเอง ถ้ายึดติดกับเว้บที่มีคนไปสุมหัวควยกันเยอะๆ เพราะถ้าทำแบบนั้นมึงก้อจะเป็นแค่มดงานตัวนึง ถูกใช้ทำงานเป็นมดทาส มดงานที่จะขยี้ทิ้งเมื่อไหร่ก้อได้ เว้บมาสเตอร์เฮงซวยพวกนั้นไม่คิดจะแคร์พวกมึงหรอกน่ะ หยุดเป็นทาสรับใช้เว้บมาสเตอร์เงินถุงเงินถัง แล้วมาสนับสนุนคนในระดับเดียวกันจะดีกว่าไหม


ตราบใดที่พวกมึงยังมัวเมากับสังคมออนไลน์ที่ไร้แก่นสาระ ตราบนั้น เว้บจอมล้างสมองอย่างสนุก กะปุก เอ็มไทย ...........ฯลฯ ก้อจะยังครองเมืองอยู่เช่นเดิม อนาคตของชาติจะเป็นยังไงก้อดูจากเว้บพวกนี้ได้ ที่แน่ๆ ผู้คนจะเก่งในเรื่องการลอกเลียนแบบผลงานของคนอื่น เก่งในเรื่องการตีความกฎหมายเข้าข้างตนเอง ใช้เงินเพื่อให้ตัวเองอยู่เหนือกฎหมาย วันๆคิดแต่จะหาคู่หาแฟนหนังสือไม่เรียนงานการไม่ทำ ชีวิตนี้จะหาแฟนอย่างเดียว สินค้าอะไรใหม่ๆแพงๆต้องมีก่อนเพื่อน สนใจแต่ข่าวร้ายๆปล้นจี้ฆ่าข่มขืนพระแปลงเพศเณรขายตัว เยาวชนกำลังซึมซับความชั่วร้ายกันถึงขนาดนี้ ไม่เห็นมีเหี้ยตัวไหนมันออกมาบ่นหรือขู่จะสั่งปิดเลย เออ กูลืมไปว่าสังคมแห่งการโกงแห่งนี้น่ะมันไม่มีวันเจริญ สาธุ


ทางออกของเรื่องนี้มีทางเดียวอันเป็นทางสายกลางนั่นก้อคือการแนะนำบอกต่อๆกันไปว่าเว้บไหนที่มันดี เว้บไหนที่มันน่าจะคุ้มค่ากับการเสียเวลา สิ่งเดียวที่จะเอาชนะขยะในระบบการค้นหานั่นก้อคือพลังของการบอกต่อๆๆๆๆ แต่สุดท้ายพวกมึงก้องอมืองอแตดกันเหมือนเดิม พวกมึงเป็นซ่ะแบบนี้ เพราะแบบนี้ยังงัยล่ะกูถึงไม่เคยรู้สึกว่ากูเป็นคนไทยเลย ถ้าเป็นคนไทยแล้วต้องเห็นแก่ตัวแบบนี้อ่ะกูขอเป็นเวียตนามดีกว่า

วันอังคารที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552

Windows Live Mobile โอ้ว!!! พระเจ้า ไม่เร้าใจห่าไรเลย


Windows Mobile ได้ทำการพัฒนามาถึงรุ่นล่าสุดที่ 6.5 ซึ่งกูก้อได้ทดลองใช้ไปแล้ว ผลรากฎว่าห่วยแตกชนิดหมาไม่แดก ขอโต้ดด ที่บังเอิญว่าบล้อกนี้ไม่ใช่หน้าม้ามาเขียนเชียร์สินค้าให้ใคร กูเลยต้องเขียนความจริง อยากฟังอะไรที่มันลวงโลกก้อไปหาดูตามบล้อกเห่ยๆทั่วๆไปได้น่ะ คือ ผลจากการที่มันดัดแปลงจากระบบ Ajax มาเป็นระบบ Pocket PC ทำให้ต้องสูญเสียความสามารถไปเกือบจะทั้งหมด เช่น ไม่สามารถอ่านอีเมล์ในแบบเต็มๆเหมือนในคอมพิวเตอร์ อีเมล์จะรับหรือส่งไฟล์อะไรก้อไม่ได้ ระบบไลฟ์โปร์ไฟล์ก้ออ่านอะไรไม่ได้เลย คือ ใช้ทำอะไรไม่ได้นั่นเอง แต่ช้าก่อน เรายังมีทางออกสำหรับปัญหานี้ เพียงแต่คุณ ดาวน์โหลดWLM Mobile 380 มาจากเว้บของไมโครซอฟต์ คุณก้อจะสามารถโหลดข้อมูลทุกอย่างที่เป็นของ Windows Live Mobile ลงสู่คอมพิวเตอร์ของคุณได้


แล้วทีนี้ยังต้องดาวน์โหลด Live Search ดาวน์โหลด Windows Live Messenger , Windows Live Calendar , Windows Live ………………………….
กูก้อไม่เข้าใจมันสักเท่าไหร่หรอกน่ะ เพียงแต่มันน่าจะออกแบบอะไรให้มันใช้ง่ายกว่านี้ เพราะการใช้อินเตอร์เน้ตกับมือถือ มันก้อเป็นอะไรที่มันไม่ค่อยจะสะดวกเท่าไหร่อ่ะน่ะ แต่เทียบกับ Gmail แล้ว Gmail ยังใช้ดีกว่าเลยอ่ะ และในความเป็นจริงถ้าไม่มี Messengerผู้คนแทบจะไม่สนใจบริการเห่ยๆตัวอื่นของไมโครซอฟต์เลยอ่ะอันนี้เป็นความจริงที่มีมานานแล้ว แต่จะใช้อีเมล์อะไร หรือแชตตัวไหน สำหรับกูมันไม่สำคัญอะไร


แต่ยุคที่กะลังจะมาก้อคือ ระบบ Tweet อะไรคือระบบ Tweet นั่นก้อคือการเขียนข้อความแบบสั้นๆ ฝากกันไปมาในเครือข่าย อย่างที่กูทดลองเอามาให้พวกมึงทดลอง นั่นก้อคือ Facebook Wall-Post และก้อระบบ Windows Live Profile จะเห็นว่ามีการเขียนข้อความฝากกันไปมาในแบบที่ซับซ้อนมากยิ่งขึ้น ยิ่งซับซ้อนมากเท่าไหร่ ข้อมูลที่มีการสร้างขึ้นมาก้อจะยิ่งมากขึ้นเท่านั้น นั่นเป็นที่มาของแนวคิดการบอกต่อข้อมูล ซึ่งต่างจากการสแปมเมล์ที่พวกมึงคุ้นเคยกันดีอ่ะ ข้อมูลที่ผ่านการบอกต่อในระบบ Tweet จะเกิดจากการเขียนของมนุษย์ ยิ่งข้อมูลเกิดจากการกระทำของมนุษย์มากเท่าไหร่ ข้อมูลที่ว่าก้อจะมีคุณภาพมากขึ้นเท่านั้น อย่างน้อยก้อในแง่ของคุณค่าทางจิตใจ การที่กูเขียนทักทายกับผู้อ่าน มันอาจจะไม่ได้ดีเลิศประเสริฐศรี แต่คุณค่าทางจิตใจมันก้อยังพอมีมั่ง แต่คุณค่าทางจิตใจมันเอาไปซื้อข้าวปั้นกินประทังชีวิตไม่ได้หรอกน่ะ

วันจันทร์ที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552

Mother Earth แม่ของมวลมนุษย์


ตอนนี้เข้าสู่ช่วงเปลี่ยนฤดู ก้อจะเจอเหตุการณ์แปลกๆอย่างเช่น หิมะตกในช่วงกลางฤดูร้อน ซึ่งอย่าคิดว่ามันจะเป็นไปไม่ได้ ถ้าสภาพอากาศของโลกมันยังร้อนๆหนาวๆ เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว การที่โลกจะร้อนขึ้นหรือเย็นลงมันไม่ใช่เรื่องแปลก แต่ถ้ามันเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วเกินกว่าโลกธาตุจะรองรับสภาพที่ว่านั้นได้ เมื่อนั้นโลกเราก้อจะป่วย ต้องลองหาอ่านทฤษฎีกายา ที่ว่าด้วยเรื่องโลกคือสิ่งมีชีวิต โลกไม่ใช่แค่ที่ให้เราใช้อาศัยอยู่เท่านั้น แต่โลกยังมีการหายใจ พลังชีวิตของโลกก้อมาจากใต้พิถพมั่ง จากดวงอาทิตย์มั่ง พวกเราน่ะเป็นแค่ตัวปรสิตที่อาศัยโลกอยู่ แถมยังเนรคุณโลกนี้อย่างสาสม เลิกกอบโกยผลประโยชน์จากโลก แล้วจงสำนึกถึงบุญคุณของ Mother Earth ที่ยอมให้คนเลวๆอย่างพวกมึงได้อาศัยอยู่กันเถอะน่ะ วันนี้อากาศเพี้ยนๆหน่อย พายุพัดจากทะเลมาตอนเช้า กูเลยได้เดินกางร่มรับลมฝนสักหน่อย รู้สึกดีจัง

สังคมวิปริตคนวิปลาส

รู้สึกว่าสังคมกะลังหลงทางกับการแก้ปัญหาของสังคมเองอยู่อ่ะน่ะ สังเกตุจากการแก้ปัญหาโดยไม่เข้าใจปัญหา ดูจากการที่หนังสือพิมพ์ภูมิอกภูใจเหลือเกินกับการได้แฉเรื่องของการสวิงกิ้ง รวมทั้งเรื่องการขายตัว จะแฉจะแหกยังไงมันก้อไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้น หนังสือพิมพ์เองก้อไม่ได้มีความจริงใจในเรื่องนี้หรอกน่ะ ที่ทำไปก้อเพื่อเพิ่มยอดขายก้อเท่านั้น ทุกฝ่ายก้อต้องทำเพื่อความอยู่รอดของตนเอง เรื่องของจริยธรรมบ้าบออะไรนั่นมันจึงไม่มีจริงในสังคมของคนบ้าแห่งนี้

ส่วนตัวกูเองก้อจะปิดๆเปิดๆบล้อกอ่ะ จริงๆก้อเพื่อกระตุ้นการดูดข้อมูลจากระบบค้นหา ซึ่งจะทำอย่างนั้นได้ก้อต้องปิดการเข้ามาดูดข้อมูลของหุยนต์ก่อนอ่ะ ซึ่งช่วงที่กูปิดไปก้อไม่ได้อัพเดตอะไรอยู่แล้วนิ ถ้าอยากจะคุยอะไรก้อมีช่องทางให้ติดต่ออยู่แล้วนิ แต่ถ้าคนอ่านไม่แสดงตัวกูก้อไม่ได้ว่าอะไร ถ้าคนอ่านไม่แคร์กูกูก้อไม่จำเป้นต้องแคร์คนอ่าน แล้วกูก้อบอกแล้วอะน่ะใครจะเขียนอะไรให้เขียนแบบเปิดเผยในกลุ่ม Facebook ไปเลยจะดีกว่า เพราะปกติกูจะใช้มือถืออ่านเว้บ มันจะได้อ่านง่ายๆ ไม่ต้องล้อกอินอะไรวุ่นวาย

ความจริงไม่จำเป็นต้องเพิ่มใครเข้ามาเป้นผู้อ่านหรอกน่ะ เว้นไปสักระยะถ้ากูยังไม่ตายก้อจะมาเปิดให้เองอ่ะ มีปัจจัยอย่างหนึ่งที่ลอกเลียนแบบกันไม่ได้ในการทำเว้บ นั่นก้อคือ ความเก่าของข้อมูล ยิ่งข้อมุลที่ว่าเขียนมานานเท่าไหร่ มันก้อมีค่าคะแนนความขลัง จะเรียกว่า ขลังrank มันเฮี้ยนจริงๆไอ้คะแนนที่ว่า มันเหมือนการบ่มไวน์ ยิ่งนานแอลกอฮอล์มันก้อจะยิ่งแรง


แต่จริงๆช่วงนี้ว่างๆจะเอาเวลาไปเล่นเกมส์เวิร์ดซะมากกว่าง่ะ ใครมาเห็นก้อพากันบอกว่า ที่กูเล่นอยู่เนี่ยมันสนุกตรงไหน ก้อแค่การเติมคำลงในช่องว่าง แต่กูกลับสนุกตื่นเต้นปานได้เข้าไปเที่ยวในบ้านผีสิง กูไม่ชอบเกมส์สร้างบ้าน แบบที่กะหรี่ตัวอื่นมันชอบ เพราะว่ามันโกงได้ แต่เกมส์ที่ใช้ความสามารถจริงๆมันให้แง่คิดอะไรกับเราได้มากเหมือนกัน อย่างน้อยก้อทำให้กูรู้จักอยู่นิ่งๆใช้สมอง เวลาใช้สมองคนเราจะไม่พูดใช่ไหม แต่เวลาพูดคนเราจะไม่ใช้สมอง การแก้ปัญหาสังคมแบบเอาดีใส่ตัวเอาชั่วใส่คนอื่นแบบที่ป้าลัดดาชอบทำ มันแก้ปัญหาได้บ้างหรือเปล่า ตอนกลางคืนลองไปเดินดูในเมือง คำตอบอยู่ที่นั่นน่ะแหล่ะจ๊ะ

วันศุกร์ที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552

หนังสือพิมพ์มีแต่ข่าวหอย ทีวีมีแต่ข่าวหื่น

โดยธรรมชาติของคนมักจะอยากได้ของมากๆ โดยไม่สนใจว่าของที่ได้มามันจะคุ้มค่ากับการเสียเวลามั่งหรือเปล่า เปรียบเทียบง่ายๆว่า ควยเหี่ยวร้อยควย กับ ควยแข็งๆล่ำควยเดียว มึงจะเลือกเอาอะไร คนโง่ก้อมักจะร่านควยอยากจะได้ควยเยอะๆ โดยไม่สนใจว่าของมากๆที่ได้มาเอามาทำประโยชน์อะไรไม่ได้ นั่นก้อเป็นที่มาของการสร้างเนื้อหาจำนวนมากมายมหาศาลเป็นขยะที่กองอยู่ในระบบการค้นหา หลายคนบอกว่ากูเขียนเนื้อหาใส่ในบล้อกมากจนอ่านไม่ไหว อืมมม ถ้าลองไปเทียบกับบล้อกขยะ กูสร้างเนื้อหาได้ไม่ถึง 0.1% ของที่พวกมันทำได้ด้วยซ้ำไป

จริงๆถ้าอยากจะดักควายได้มากๆ ก้อให้ไปดูเว้บขยะก้อแล้วกันว่าเขาทำเหี้ยไรมั่ง แต่ถ้าอยากจะให้คนสนใจกลับมาอ่านอีกก้อใช้สไตล์กูได้อ่ะ กำลังใจอย่างเดียวที่ทำให้กูทนเขียนเรื่องราวบัดซบที่นี่ได้ ก้อคือ ผู้อ่านบางคนที่เขาสนใจ แล้วรู้สึกสนุกกับการอยู่ที่นี่ อืมมมมม เขาเรียกว่ามันได้ใจคนอ่านกลุ่มหนึ่ง และก้อไม่ต้องไปวุ่นวายกับการดักควายป่า ส่วนคนที่ไม่เห็นด้วยกับกูแต่ยังเสือกเข้ามาอ่าน กูก้อบอกไว้เลยว่ากูไม่คิดจะเขียนให้มึงอ่าน ถ้ามึงจะอ่านแล้วเก็บเอาไปทุกข์ไปร้อน นั่นก้อเป็นปัญหาของมึงไม่ใช่ปัญหาของกูแต่อย่างใด แหม การเขียนบล้อกโดยไม่ต้องห่วงเรื่องเงินเรื่องทองเนี่ยมันเท่ห์ได้ใจจริงๆ


ส่วนเหี้ยตัวไหนจะประกาศว่าทำเว้บได้เงินมากมายเท่านั้นเท่านี้ เออ แล้วมันจะประกาศไปหาโคตรพ่อโคตรแม่มันทำมัย ลองคิดดูแล้วกันว่าสแปมเมอร์ซึ่งไม่มีความหวังดีกับคนอื่น อยู่ดีๆจะมาชวนให้คนอื่นไปทำเรื่องเหี้ยๆ มันจะต้องมีเงี่ยนงำอย่างแน่นอน สัตว์นรกในคราบของมนุษย์น่ะมันมีให้เกลื่อน กูก้อบอกแล้วว่าเพื่อเงินแล้วสัตว์นรกสามารถทำได้ทุกอย่าง ต่อให้คนอื่นต้องตายอย่างทรมานมันก้อไม่แคร์


การหลอกลวงทางเน้ตที่กูย้ำๆๆๆ ไม่ใช่ว่ากูไม่รู้จักละวาง จะให้บอกว่าช่างแม่งเหอะ สัตว์โลกย่อมจะเป็นไปตามกาม หน่วยงานเหี้ยๆวันๆก้อจะเอาแต่ประโคมข่าวเรื่องการขายตัวทางเน้ต แล้วการหลอกลวงผู้หญิงไปค้ากาม หลอกให้ไปส่งยาเสพติดในต่างประเทศ มีเหี้ยตัวไหนมันคิดจะเตือนประชาชนมั่งหรือเปล่า หนังสือพิมพ์หัวควยก้อช่างภูมิอกภูมิใจเหลือเกินกับการเสนอข่าวการขายตัวทางเน้ต โดยไม่ยอมรับความจริงว่าทุกวันนี้มันก้อขายกันทุกที่และไม่มีทางห้ามได้อยู่แล้ว หรือว่าสมัยนี้การหาข่าวจากฟอร์เวิร์ดเมล์มันง่ายดี ไม่ต้องเสียเวลา เสียเงิน แค่คลิ้กเข้ากูเกิ้ลเสร็จแล้วก้อนั่งเทียน การเป็นนักข่าวสมัยนี้มันง่ายยิ่งกว่าปอกกล้วยเข้าหีเสียอีกง่ะ

จะตีแผ่จะแฉยังไงก้อไม่มีทางทำให้สังคมห่วยแตกมันดีขึ้นไปกว่านี้ได้หรอกน่ะ ถ้าทุกคนยังห่วงแต่ตัวเอง พากันคิดแต่ว่า” กูจะรวยออนไลน์โคตรๆ ใครไม่อยากรวยช่างหัวมัน” แม่งคนแบบนี้มันเอาส้นตีนคิดอ่ะ ไม่มีใครคิดจะให้ความรู้กับเยาวชนสมองขี้เลื่อยแม้แต่น้อย อย่างน้อยให้พวกมันรู้ว่ามีแต่พวกผู้ใหญ่ใจบาปที่จ้องจะหาประโยชน์จากความโง่ของพวกมัน ไม่มีใครมาคิดหวังดีกับพวกมึงหรอกน่ะ ดีใจด้วยง่ะไอ้พวกโง่ เขามองพวกมึงเป็นแค่ควายตัวหนึ่งที่ถูกดักให้มากดโฆษณาก้อเท่านั้นเอง เฮี้ยยยย ฮ่ะๆๆๆ ถ้าใครคิดว่ากูเขียนแต่เรื่องลามกจกเปรต ผู้ร้ายตัวจริงที่หากินกับรูหีก้อคือหนังสือพิมพ์หัวควยที่วางขายตามแผงปลาทูนั่นแหล่ะน่ะ ส่วนเว้บโป๊ขนาดใหญ่มหึมาก้อยังอยู่ดี ไม่อยากบอกเลยว่าจ่ายส่วยกันจนอิ่ม แต่ตัวกูอ่ะน่ะ ไม่มีใครมาจับหรอกแค่บล้อกเก้อร์จนๆคนนึงไม่มีเงินให้ตำรวจรีดหรอกน่ะ แต่ถ้าจะมารีดนมให้ก้อไม่ว่า ส้นตีน!!!


แล้วก้อ สุขสันต์วันเย็ดโลกอ่ะน่ะ ไอ้พวกวิปริตผิดมนุษย์

วันพฤหัสบดีที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552

สุขสันต์วันเกิด E kuay!

ของขวัญวันเกิดของอั๊วถ้าจะให้อธิษฐานอะไรในวันเกิดแล้วล่ะก้อ ก้อคงจะไม่ต้องการอะไรไปกว่าเงินแล้วล่ะมั้ง ชอบเงินมากที่ซู้ดดดด ยอมทำทุกอย่างเพื่อเงิน ยอมตายได้เพื่อเงิน ถ้ากูมีเงินมากๆ จะได้ใช้เวลามาอยู่กับครอบครัวญาติมิตรพี่น้องให้มากกว่านี้ จะได้เลิกใช้ชีวิตปากกัด ตีนถีบ หีดูด อย่างที่เป็นอยู่ กูอ่ะน่ะไม่มีอารมณ์จะฉลองห่าอะไรทั้งนั้น อย่างมากก้อแค่หาไก่ย่างกิน โอ้วววว ช่างเป็นการฉลองวันเกิดที่หะหรูหะหรามากเหลือเกิน ในตอนนี้ก้อมีคนเข้าเว้บมาแบบโดยตรงมากขึ้นผิดปกติ วันละ 700 อืมมมม ก้อดีอ่ะ เข้ามาแล้วก้อไม่ทำประโยชน์อะไรก้อช่างเหอะ แต่ถ้าจะบอกต่อๆกันไปก้อดี คือ อยากให้บล้อกนี้เป็นอะไรที่อยู่ในกลุ่มแคบๆกลุ่มใดกลุ่มหนึ่งมากกว่า ก้อบอกอีกทีว่ากูไม่คิดจะโปรโมตเว้บเลยแม้แต่น้อย แต่ให้คนบอกต่อๆกัน แล้วมีแต่กลุ่มที่รับสไตล์การเขียนของกูได้เข้ามาอ่านจะดีกว่า เนี่ยบล้อกกูกลับได้ติด adsense อีกแล้วน่ะ แต่เป็นแบบปัญญาอ่อนหน่อยๆ มันเป็นสไตล์การคิดในแบบของกูอ่ะ คือ ไปทางหนึ่งไม่ได้ เราก้อไปอีกทางหนึ่ง มองซ้าย ขวา หน้า หลัง วิธีที่เราค้นพบอาจจะไม่ใช่ เราก้อจะได้รู้ว่าวิธีนี้ใช้ไม่ได้ ซึ่งการคิดในแบบที่เปี่ยมด้วยจินตนาการเป็นอะไรที่หาไม่ได้ง่ายๆ นับวันเว้บไซ้ต์จะถูกสร้างออกมาในแบบพิมพ์เดียวกันมากขึ้นทุกที บล้อกนี้จึงเป็นทางเลือกหนึ่ง ของคนกลุ่มหนึ่งเท่านั้น แม้จะเขียนเรื่องเงินแต่มันก้อไม่ได้ทำเงิน แถมยังทำให้กูเสียเวลาทำเงินเสียอีก อืมมม ใครที่คิดว่ากูเป็นคนใหญ่คนโตในวงการ Internet Marketing ป่าวอ่ะ กูก้อเด็กธรรมดาๆคนหนึ่ง แต่กูก้อยังมีชื่ออีกชื่อหนึ่งในวงการนี้ ชื่อที่เป็นที่รู้จักกันดี แต่คนไทยไม่รู้หรอก กูไม่ชอบคลุกอยู่กับสังคมอินเตอร์เน้ตเมืองไทย แต่กูสนใจพฤติกรรมการโกงที่ติดอันดับโลกของคนไทยมากกว่าง่ะ ในวาระดิถีครบรอบวันตาย เอ้ย วันเกิด ยังไงกูก้อขอคิดถึงวันที่แม่ต้องเจ็บปวดเพื่อลูกหน่อยเถอะน่ะ พระคุณของแม่มากมายชดใช้ไม่มีวันหมดจริงๆ แต่การที่อาม่าชอบมาทวงค่าเลี้ยงดูกับกูเนี่ย ขอแปะเอาไว้ก่อนน่อ

วันพุธที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552

ปัญหาเยาวชนไม่ใช่ปัญหาของผู้ใหย่

น่าเบื่อหน่ายกับคำพูดตอแหลของวกผู้ใหญ่ว่าห่วงใยเด็กอย่างนั้น อย่างนี้ จะขายตัวก้อไม่ได้ จะเล่นเกมส์ออนไลน์ก้อไม่ได้ จะดูเว้บโป๊ก้อไม่ได้ จะดู HI5 ก้อไม่ได้ จะดูเขียนหยาบคายก้อไม่ได้ จะนัดมาเย็ดกันฉลองวันวาเลนไทน์ก้อไม่ได้ คืออิสระของเด็กๆมันชักจะลดลงทุกวันๆๆๆ แต่ที่กล่าวมาทั้งหมดมันทำให้โคตรแม่ใครต้องตายหรือเปล่า ปัญหาใหญ่ตอนนี้กลับเป้นเรื่องของกลุ่มแก้งค์มอเตอร์ไซค์ซิ่ง ที่ตายกันโครมๆ ไม่เว้นแต่ละวัน มีใครเสนอหน้าเอาเรื่องนี้เป็นวาระเร่งด่วนแห่งชาติแทนเรื่องงี่เง่า HI5 หรือเปล่า อืมมมม ไอ้พวกแก้งค์ซิ่งๆที่ตายก้อตายไป คนตายแล้วมันจะไปรู้ร้อนรู้หนาวอะไร แต่พ่อแม่ที่ต้องมาทำศพลูก มันไม่มีอะไรจะแย่ไปกว่านี้แล้วอ่ะ ถ้าห่วงใยเยาวชนจริง ช่วยกวาดล้างมอเตอร์ไซคืซิ่ง ร้านแต่งรถซิ่งให้หมดไปเสียทีเถอะ จะให้อีกกี่ชีวิตต้องมาตายเหมือนหมาข้างถนน รณรงค์ส่งเสริมให้เยาวชนมาบ้าคลั่งอินเตอร์เน้ต ยังดีกว่าปล่อยให้มันไปซี้อยู่ข้างนอกบ้าน โดยปกติพวกที่เอาหัวโหม่งพื้น โอกาสรอดแทบจะไม่มี เตรียมจองศาลาเอาไว้ได้เลย คือพวกผู้ใหญ่อย่ามาเป็นบ้ากับเรื่องงี่เง่าในอินเตอร์เน้ตเลยน่ะ เปลืองภาษีประชาชนโดยไม่เกิดประโยชน์อะไรแม้แต่น้อย ยังมีปัญหาอื่นที่รอการแก้ไขอยู่มากมาย ว่างมากนักหรืองัยก้อไม่รู้ หรือว่าชีวิตนี้จะคิดเรื่องดีๆไม่เป็นแล้ว ถ้างั้นก้อไปตายซ่ะเหอะน่ะ

วันจันทร์ที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552

Before Valentine Day ก่อนถึงวัน....เสียตัว

อ่ะน่ะ เนื่องจากว่ามีคนถามเข้ามาเกี่ยวกับ SEO ก้อเลยแสดงให้ดูว่า SEO มันก้อเป็นเรื่องของคำค้นหา ถ้าเรามีคำค้นมาอยู่ในเว้บคนก้อจะมีโอกาสมาเจอเว้บของเราเอง ง่ายชะมัด แต่ปัญหาก้อคือ ไม่ใช่มีแต่เราคนเดียวที่ใช้คำดังกล่าว เรายังต้องแข่งกับอีกหลายๆเว้บ แล้วเราจะทำยังไงดีง่ะ ตามความคิดของกูอ่ะน่ะ บล้อกอันนี้ถูกออกแบบมาเพื่อแข่งคีย์เวิร์ดกับเว้บขยะ เว้บโป๊ ดังนั้นการที่กูเขียนคำสำคัญลงในในเนื้อหา เพื่อช่วยเน้นว่าบล้อกนี้เกี่ยวข้องกับคำๆนี้ แต่คีย์เวิร์ดต้องมีการกระจายตัวไม่อยู่ในบทความใดบทความหนึ่งมากเกินไป และปัจจัยที่มีบทบาทสำคัญที่สุดในเรื่องนี้ก้อคือไตเติ้ล หรือชื่อเรื่องนั่นน่ะแหล่ะ คือจะเน้นรูปแบบการเขียนอ่ะ ไม่ได้ไปวุ่นวายกับเรื่องราวที่มันอยู่ข้างนอกบล้อกเพราะไม่มีเวลา กูเองก้อหางานประจำทำอยู่เนี่ย ชีวิตก้อวุ่นวายตายโหง


ตอนนี้ก้อเลยจะหันมาเน้นการเรียกคนเข้าบล้อกดูอ่ะ เอาไว้ว่างๆหน่อยก้อจะแลกคลิ้กกับคนอื่นนิดๆหน่อยๆ เรียกว่าจนตรอกมากเลยว่างั้นเหอะ การแลกคลิ้กเนี่ยก้อนานๆทำทีและต้องไปทำในเครื่องที่ไม่ใด้ใช้ประจำด้วย ยุ่งยากไปนิด แต่ก้อบอกแล้วว่าว่างๆถึงจะทำ แต่อยากจะรู้มากกว่าว่าถ้าทำให้คนเข้าเยอะๆในระดับหลักหมื่นมันจะเกิดอะไรเปลี่ยนแปลงกับการกดโฆษณามั่งหรือเปล่า หรือจะมีคนเข้ามาคุยด้วยมากขึ้นหรือเปล่า ถ้าจะเน้นการเรียกคนแบบไม่ต้องสนใจใครกูก้อทำได้ ใครก้อทำได้อ่ะ ก้อแค่เพิ่มปริมาณเนื้อหา เพิ่มชื่อเรื่องให้มันมากๆเข้าไว้ แต่ปัญหาของกูมันน่าจะเป็นในเรื่องการเรียกคนที่เข้ามาให้กลับมาอีกมากกว่า เพราะคนที่กลับมาก้อแค่ 70% มันไม่ใช่เลยอ่ะ เมื่อเทียบกับการที่กูเขียนบทความเอง หรือกูทำพลาดตรงไหน ต้องลงรูปโป๊หรือเปล่าคนถึงจะพอใจ เวรกรรม ชีวิตคนเรามันจะอยู่กับเซ๊กซ์ไปตลอดไม่ได้หรอกน่ะ ไม่เบื่อมั่งหรือไง

น่าจะเอาสาระใส่หัวซ่ะมั่งก้อดีอ่ะ แต่ไม่รู้เป็นไรเวลาลงรูปกะหรี่เนี่ยทราฟฟิคกระฉูดทุกที จนคิดไปคิดมาเล่นแบบนี้มันก้อง่ายดีอ่ะ ถ้าจะเน้นจำนวนคนเข้าชมอย่างเดียว เว้บไหนๆเขาก้อทำกัน แต่ถ้ามาถามย้ำๆว่าทำ SEO แบบไหน มันไม่มีคำอธิบายที่ชัดเจนหรอกน่ะ รู้แต่ว่าเราตั้งใจจะเล่นกับคำนี้ เราก้อต้องค่อยๆเขียนถึงคำๆนี้มาเรื่อยๆ เรียกว่าทดลองอ่ะ ลองครั้งแรกไม่ได้ ก้อลองครั้งต่อไป จนแน่ใจว่าทำไม่ได้ก้อไปลองตัวอื่นต่อ คือมีอะไรมากมายให้เขียนถึงอีกตั้งเยอะแยะตาแป๊ะไก่ ถ้าอยากรู้ก้อต้องลอง เหมือนกับคนที่ยังไม่เคยเสียตัวก้อจะยังไม่รู้ว่าการเสียตัวมันเป็นยังไง

ก่อนจะถึงวันเสียตัว ยังไงกูก้ออยากจะบอกรักกับผู้อ่านทุกคนเลยอ่ะน่ะ รักทุกๆคนมากเลย แม้ว่าพวกมึงจะโรคจิต ใฝ่ต่ำ จัญไร กวนตีน ควยสั้น หีแฉะ ดอกทอง เซ็กจัด ร่านควย คิดเย็ดแม่ กูเขียนบล้อกอยู่ที่นี่ความรู้สึกของกูมันคล้ายๆกับว่าเหี้ยหมุนรอบตัวกูเลยง่ะ ถ้าได้ควยฝังมุก 3 เม็ด กูคงจะรู้สึกดีขึ้นบ้างอ่ะ แต่ก้อคงจะเหมือนทุกๆปีที่ผ่านมาอ่ะน่ะ สุดท้ายก้อหลบอยู่ในบ้านแบบว่ากลัวคนอื่นจะรู้ว่ากูยังไม่มีแฟน อยากร่วมเพศแต่ดันเสือกกลัวอวัยวะเพศฉีกขาด ยังไม่ทันได้เย็ดแค่เงี่ยนเฉยๆหีก้อบวมๆซ่ะแระ

ป.ล.ผู้อ่านที่อ่านผ่านฟีด ใช้วิธีไหนเหรอ เพราะตอนนี้กูไม่ให้อ่านฟีดแบบเต็มแล้วนี่นา ยังไงรบกวนเขียนมาแนะนำบ้างจะให้ปล่อยฟีดแบบเต็มให้หรือเปล่า???

cd clip vdo clip video game sex picpost dvd vcd








นักศึกษาเอากัน แหกขา นักเรียน แหกหี น้อง พี่ พี่สาว เด็ก หนังโป๊






น้ำแตก ช่วยตัวเอง ชักว่าว เกี่ยวเบ็ด ตกเบ็ด









18+ สาวญี่ปุ่น รูปหี เงี่ยน มาก ที่ต้องการ อยากรู้คลิ๊กไปดู