วันอาทิตย์ที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551

Friends You’ll followed me

ความภาคภูมิใจที่สำคัญในการเขียนบล้อกก้อคือ การมีนักอ่านประจำนี่แหล่ะ ปลื้มๆ กูอ่ะน่ะไม่ได้แคร์อะไรมากมายกับคนที่จะเข้ามาอ่านมากหรือน้อยเท่าไหร่ แต่ถ้าคนที่เข้ามาไม่ยอมย้อนกลับมาอีก แบบนั้นกูว่าต้องพิจารณาตัวเองด้วยการยุบสภาไดเอต ปีนี้กูเลยออกอาการอยากมีเพื่อนยังไงก้อไม่รู้ ซึ่งความจริงมันก้อเป็นอาการตอแหลอย่างหนึ่งของกูนั่นแหล่ะ กูไม่ได้เหงาหงี่เงี่ยนมากขนาดอยากมีเพื่อนทาง social network มากขนาดนั้น เพื่อนในความหมายของกู อยากได้คนที่มีแนวคิดเดียวกันมากกว่าอ่ะน่ะ คนที่ขยันอ่านบล้อกกู แต่ไม่ได้ซึมซับเอาความคิดกูไปเลย ก้อเหมือนไม่ได้อ่านบล้อกของกูอ่ะน่ะ แต่ความคิดของกูมันออกจะคับแคบไปหน่อยที่ต่อต้านการหากินกับความโง่ของคน ซึ่งสมัยนี้ใครๆเขาก้อต้องหลอกควายกันทั้งนั้น ไม่งั้นจะรวยเหรอเหล่าสแปมเมอร์ทั้งหลาย ความจริงที่เป็นประโยชน์ของกูจึงไม่มีบล้อกเก้อร์หน้าไหนเอาไปใช้ในวงกว้าง แต่ถ้าไปเขียนหลอกควายให้ฝันหวานถึงคำว่ารวย ป่านนี้คงจะมีคนมาเอาบล้อกกูไปเขียนถึงมากกว่านี้ แต่กูก้อจะไม่สามารถสร้างนักอ่านประจำได้อ่ะน่ะ นักอ่านประจำก้อต้องดูจากคนที่ติดตามบล้อก หรือไม่ก้ออ่านผ่านฟีดของกูเกิ้ลรีดเดอร์ และที่สำคัญคนที่อ่านผ่านอีเมล์ อืมมมม แต่ในส่วนของ facebook group กูไม่อยากให้ใครมาเสียเวลากับกูมากอ่ะน่ะ กูเองก้อคงจะไม่มีปัญญาที่จะบริหารจัดการกับนักอ่านประจำได้ขนาดมาเขียนโต้ตอบได้เป็นวรรคเป็นเวร ถ้าทำแบบนั้นวันๆก้อคงจะไม่ต้องทำมาหาแดกกันพอดี ในส่วนของการอ่านผ่านมือถือ กูว่าให้นักอ่านหาทางเอาเองก้อแล้วกัน เพราะจากที่ทดลองสร้างฟีดจากเว้บต่างๆที่โม้ว่าสร้างหน้าเว้บที่พอดีกับมือถือให้ได้ ปรากฏว่าพวกแม่งดันแทรกโฆษณาadsense ใส่มากับฟีดด้วย อืมมม แบบนี้สิน่ะที่เรียกว่า adsense for mobile นอกจากนี้ยังมี adsense for game , adsense for feed ,adsense for ….. รู้สึกได้ว่าไปที่ไหนก้อเจอแต่ adsense เรียกว่า กิน ขี้ ปี้ นอน ก้อหนีมันไม่พ้นอ่ะน่ะ สำหรับคนที่จะติดต่อกับกูอ่ะน่ะ ก้อโทรมาคุยกันได้ ที่สายด่วนควยเซ็นเตอร์ กด 1 ถ้าอยากจะเย็ดหี เย็ดตูด เลียแตด ปั๊มนม 69 ขยี้หมอย สอยประตูหลัง กรุณาถือสายรอสักครู่ พนักงานกะลังขมิบรูหีอย่างขะมักเขม้น ถ้ารอไม่ไหวก้อกรุณาถอกควยรอไปพลางๆ

วันเสาร์ที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551

MLM ทเวนตี้เซ็นจูรี่เปรต

ถ้าเอ่ยชื่อ MLM มันย่อมาจาก Multi Level Marketing หรือจะบอกว่าการตลาดแบบขายตรง หานายหน้านั่นเอง ซึ่งถ้าแวะไปดูที่ Perfspot จะเจอพวกโฆษณามาบอกให้เข้ากลุ่มคลิ้กโฆษณาแลกเงิน ซึ่งรับรองได้ว่าต้มตุ๋นกันทั้งนั้นน่ะแหล่ะ ดังนั้น ไม่แปลกถ้าจะเจอคนถ่อยๆที่มาบอกให้สมัครตัวนั้น ตัวนี้ ซึ่งสุดท้ายก้อเสียเงิน เสียเวลา เสียความรู้สึก สำหรับผู้อ่านอ่ะน่ะ เท่าที่กูจำได้กูไม่ได้เชิญชวนให้ใครสมัครอะไรที่เป็นการเสียเวลาอ่ะ อาจจะมีสมัคร facebook นั่นกูก้อไม่ได้อะไร แค่เปิดโอกาสให้คนแสดงความเห็น หรือสมัครรับฟีดผ่านอีเมล์ กูก้อไม่ได้สแปมโฆษณาไปให้แม้แต่น้อย สังเกตว่าบล้อกเก้อร์ที่พยายามขายของมากเกินไป โดยเอาคำว่า หวังดีหีแหก มาบังหน้า สุดท้ายคนจะเข้ามาอ่านลดลงเองนั่นแหล่ะ เพราะไม่มีใครหวังดีกับมึงแน่นอน มีแต่คนจะหวังผลประโยชน์จากความโง่ของพวกมึงง่ะ ความโง่ของพวกมึงคือความสุขของพวกมัน แต่ตอนนี้อ่ะน่ะ ไม่รู้กูเป็นเหี้ยอะไร เวลาเจอบล้อกที่ลอกการ์ตูนมาลงบล้อกให้อ่านฟรีๆ กูจะชอบกดโฆษณาให้มันเรื่อยเลย ทั้งที่ก้อไม่ได้รู้จักกัน และก้อไม่ได้สนใจโฆษณาที่ว่านั่นเลย ซึ่งเป็นช่องโหว่ของadsense ที่ไม่ได้ห้ามไม่ให้คลิ้กให้ด้วยความเสน่หาอาลัยอาวรณ์ กูก้อมาทบทวนดูอีกที อืมมม กูกะลังกระตุ้นให้มันเอาตอนใหม่มาลงเร็วๆ เหมือนเด็กๆเวลารอของเล่นชิ้นใหม่ มักจะหงุดหงิดอยู่ไม่สุข ถ้าบล้อกเก้อร์คนไหนทำให้กูเกิดอารมณ์ในแบบที่ว่าได้ ถึงจะได้คลิ้กราคาแพงจากกูอ่ะน่ะ เสียใจที่จะบอกว่าเว้บขยะไม่เคยได้คลิ้กจากกูแม้แต่ครั้งเดียว ต่อให้บล้อกเขียนเองแต่ถ้าไม่สามารถเขียนได้ดีไปกว่ากู กูก้อไม่สนใจแม้แต่จะอ่านหรอกน่ะ ยิ่งพวกขี้เกียจเขียน หรือพวกที่ตั้งให้โพสต์บทความแบบอัตโนมัติ โดยเขียนอะไรเห่ยๆทิ้งเอาไว้เยอะแล้วก้อตั้งเวลาแสดง ต้มคนดูว่ะ เว้บดักชื่อเพลงตอนนี้ก้อเยอะมากๆแต่กูไม่คอยสนใจเท่าไหร่แม้มันจะพยายามดักคลิ้กด้วยโฆษณาคำว่าดาวน์โหลด ก้อตามที เจอประจำเว้บดักชื่อเพลง ชอบเอาโฆษณาคำว่า Download มาดักให้ควายคลิ้ก ไม่เชื่อ ลองหาคำว่า The last love song on the little planet mp3 จะเจอเว้บขยะดักชื่อเพลง ซึ่งวางโฆษณาไว้ดักควาย โดยไม่มีเพลงห่าอะไรให้โหลดแม้แต่น้อย กูเองก้อฟังใน Myspace ลูกเดียว ส่วนการใช้แบนเนอร์เป็นรูปนักศึกษาสาวขายตัวของบล้อกกู มันก้อไม่ต่างอะไรกับงานแสดงรถที่กลายเป็นงานแสดงโชว์ลามกไปแล้ว ไม่รู้มันจะเป็นจะตายอะไรกันนักหนากับรูปที่ว่า ถ้ามึงมีปัญญาปิดเว้บลามกทั้งหมดก้อทำได้เลย แหมมีการประกาศว่าร่วมมือกับหน่วยงานปิดเว้บนานาชาติ ชาติชั่วอ่ะดิ หน่วยงานกำมะลอมีแต่ชื่อ ระยำพอๆกับพวกเรี่ยไรขายโลงศพน่ะแหล่ะ ถ้าหน่วยงานราชการหวังดีกับสังคมอินเตอร์เน้ตจริง ก้ออย่าพยายามเพิ่มมิตรให้กับศัตรูเลยอ่ะน่ะ ต้องยอมรับความจริงว่ากระทรวงอินเตอร์เน้ต ขาดทั้งอุดมการณ์และพรสวรรค์ จะเอาอะไรไปสู้สแปมเมอร์ที่มีเว้บขยะในประเทศไทยเกินแสนเว้บ มีปัญญาไปเตือนภัยประชาชนมั่งหรือเปล่าก้อไม่รู้หรือเก่งแต่ขู่เด็กให้เลิกเล่นเว้บโป๊ คงจะห้ามได้อยู่หรอกน่ะ สังคมผีเปรตหน้าไหว้หลังหลอกก้ออย่างนี้น่ะแหล่ะ ชอบสาบานว่าจะรักสถาบัน แต่ผิดคำสาบานซ้ำซาก จะไม่คดโกง จะไม่ผิดศีล จะไม่.... จะไม่..... จะไม่.... ที่ไปสาบานกันในแต่ละงานก้อล้วนแล้วแต่ทำไปเพราะถูกบังคับทั้งนั้น ผลจากการเสียสัจจะเป็นอาจิณ โดยคิดว่าไม่มีเหี้ยตัวไหนมันรู้หรอก แต่กรรมมันเกิดขึ้นแล้วแน่นอน บาปกรรมมันตามมาสนองชนิดที่เรียกว่ากรรมออนไลน์ไวไฟ ไฟนรกที่กำลังจะเผาไหม้สังคมผีเปรตแห่งนี้ให้มันเป็นจุณไปซ่ะที มันต้องเป็นอย่างนี้ อย่างที่ควรจะเป็น อย่างน้อยก้อจะได้รู้กันว่าเวรกรรมมีจริงอ่ะน่ะ

คลื่นจากตะวันออก

หลังจากที่กูบ้าฟังเพลงจาก myspace ก้อเกิดคึกอยากจะเป็นดีเจทำการมิกซ์เพลงอะไรแบบนั้นง่ะ จากคนที่เคยแต่ฟังเพลง กูก้อนึกอยากจะตัดต่อเพลง เพราะหลายคนเห้นกูเล่นคอมพ์มาก ก้อนึกว่ากูจะตัดต่อ รีมิกซ์เพลง ทางโปรแกรมได้เสียอีก ซึ่งบางทีกูก้อยากจะหัดเรียนรู้เรื่องพวกนี้เอาไว้บ้าง เผื่อจะเอาไปใช้ทำเป็นอาชีพเสริมได้ในอนาคตอ่ะน่ะ เพราะการขายเพลงรอสาย ริงโทน อะไรแบบนี้ มันเป็นอะไรที่ซื้อง่าย ขายคล่อง ตลาดมีความต้องการมาก ในอนาคตอาจจะได้ไปทำงานให้กับค่ายใหญ่ๆ อย่างค่ายลูกเสือ เนตรนารี อะไรแบบนี้อ่ะน่ะ ต่อไปเพลงญี่ปุ่นก้ออาจจะเข้ามาตีตลาดของไทยก้อเป็นได้ ไม่เข้าใจว่าเพลงญี่ปุ่นมันเพราะกว่าเกาหลี แต่ทำไมคนไม่ชอบฟังเพลง j แต่งานคอนเสิร์ตที่กูชอบอ่ะ ก้อต้องเป็นคอนเสิร์ตขาวแดง ของช่องNHK ในคืนสิ้นปี กูชอบอยู่คนเดียวแล้วดูคอนเสิร์ต อืมม ให้อารมณ์เหมือนได้เกิดใหม่ แต่ละปีจะมีนักร้องดังๆขวัญใจวัยรุ่นเข้ามาร่วมเยอะเลย ไม่รู้ว่าปีนี้ ยอดรัก สลักใจ จะไปร่วมงานด้วยหรือเปล่า ถ้าไป ก้อตัวใครตัวมัน

วันพุธที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551

โอกินาว่าเลิฟสตอรี่


คนเราบางทีเมื่อวัตถุนิยมมันครอบงำก้อจำเป็นต้องขายของเก่าแลกเงินกันบ้าง เพื่อหาเงินไปเที่ยวปีใหม่ แค่เงินห้าหมื่นเยนก้อหิ้วกูไปปี้ในโรงแรมจิ้งหรีดไหนก้อได้ ลมหนาวพัดมาแล้ว แสงสีเสียงของสถานบันเทิงยั่วยวนให้คนออกมาหากามารมณ์เสพ กูแต่งชุดนักเรียนกระโปรงสั้น ถุงเท้าย่นออกหาเหยื่อตามข้างถนนอ่ะ ยิ่งฤดูหนาวใครอยากคลายหนาวด้วยการเย็ดเด็กนักเรียนก้อหาคู่ได้ไม่ยาก โดยเฉพาะพวกพนักงานบริษัทตัณหากลับ ถือเป็นแขกกลุ่มใหญ่เลยทีเดียวอ่ะ คนพวกนี้จะได้เบอร์กูมาจากการคุยผ่านอีเมล์อีกที ราคาค่าบริการก้อจะขึ้นกับว่าจะให้ทำอะไรให้บ้าง หลังจากพูดคุยตกลงราคากันเรียบร้อยแล้ว เราก้อนัดพบกันที่โอกินาว่าสเตชั่น สถานีอารมณ์เปลี่ยวที่ไม่เคยอิ่ม แขกรายนี้เหมือนเป็นพนักงานกินเงินเดือนที่เก็บหอมรอมริบค่าขนมลูกเพียงเพื่อมาเย็ดกะหรี่ให้หายอยาก น่าสังเวชคนที่บ้านมันจริงๆ แต่กูมีเวลาคิดถึงวิชาจริยธรรมแค่ไม่กี่วินาที ก้อต้องสลัดความคิดนั้นออกไป เราสองคนเริ่มต้นคุยกันราวกับว่ารู้จักมักจี่กันมานาน ตงลงกันว่าจะไปกินสปาเก้ตตี้เพื่อให้มีแรงเย่อกันเสียก่อน แม้ว่ากูจะเคยชินกับซุปเต้าเจี้ยวและผักดอง แต่กูก้อไม่ปฏิเสธอาหารอิตาเลียนราคาแพง ไม่มีอะไรแพงเกินไปหรอก ถ้ามึงอยากจะมีเซ๊กซ์อ่ะน่ะ แต่บะหมี่ใส่กะหล่ำปลีลวกอร่อยกว่าน่ะ อืมมม หลังจากยัดห่ามื้อดึกลงกระเพาะแล้วเราก้อเดินควงแขนกันไปตามถนนสายโลกีย์ และตัดสินใจเลือกโรงแรมเล็กๆเป็นห้องหอชั่วคราว เมื่อเข้าไปในห้องแล้ว เรายังไม่ได้เริ่มเย็ดกันอย่างที่พวกมึงคิดกันหรอกน่ะ กูขอตัวอาบน้ำล้างหีก่อน ก่อนจะเอาถุงยางมาให้แขกเลือกก่อนจะสกรูควยเข้าหี เพราะยังไงกูก้อยังไม่อยากท้องอ่ะน่ะ ผัวรายล่าสุดของกูบอกว่าจะให้ของขวัญแล้วยื่นเงินออกมาให้ ห้า หรือ หกหมื่นเยน กูก้อไม่แน่ใจ แขกบางรายนอกจากเงินแล้วยังให้แหวนกุชชี่ ซึ่งแน่นอนว่ากูเอาไปขายแลกเงิน แล้วเอาเงินไปเที่ยวคาราโอเกะกับกลุ่มกะหรี่หีเหล็ก ที่ชิกะโคเก็น อืมมม นั่นเป็นอดีตของกูอ่ะน่ะ เด๋วนี้กูเลิกจากการช้อปปิ้งหรือเที่ยวกลางคืน แล้วหันมารับจ้างเสิร์ฟอาหารให้นักเรียนภาคค่ำ หรือไม่ก้องานวิจัย เท่าที่จะหาได้ที่เป็นงานสุจริต แลกกับเงิน สาม ถึง สี่หมื่นเยน ต่อเดือน เก็บเงินเล็กๆน้อยเอาไว้อย่างมัธยัสถ์ที่สุด วางแผนเอาไว้เพื่ออนาคต เด๋วนี้กูก้อเลิกคุยเรื่องเซ๊กซ์กับคนอื่นแล้ว แม้กูจะเขียนเรื่องเซ๊กซ์แต่กูก้อไม่ชอบที่ใครจะเอาเรื่องเซ๊กซ์มาล้อเล่นกับกูน่ะ กูจำได้แต่ว่ากูเคยเย็ดกับผู้ชายมาแล้วเจ็ดคน หนึ่งในนั้นเป็นเพื่อนร่วมชั้นคนที่กูชอบอ่ะน่ะ

Iphone Blog Reader

กูก้อกะลังทดลองให้มีการอ่านบล้อกผ่านมือถืออยู่อ่ะน่ะ เผื่อให้คนที่ไปตกระกำลำบากตามป่าตามเขา จะได้ติดตามบล้อกกูได้แบบเกาะติดชนิดหายใจรดขนหี ชอบให้คนเลียหมอยมากกว่าเลียหีง่ะ เพราะรูหีไม่สวยไม่กล้าโชว์ แบบว่าหีไม่สู้กล้องแพ้แสง เออ ช่างเหอะ ซึ่งจากการทดลอง modified blog ก้อพบว่าหน้าตาของบล้อกที่อ่านผ่านมือถือจะไม่เหมือนกับอ่านผ่านฟีดซ่ะงั้น ซึ่งก้อถือว่าเป็นเรื่องดี เพราะการอ่านผ่านมือถือไม่ต้องการกราฟฟิคมาก ซึ่งกูก้อปรับตัวโดยการใส่รูปโสเภณีให้น้อยลง เน้นการเขียนอย่างเดียว บ่อยๆที่กูเขียนยางไปจนต้นเรื่อง กลางเรื่อง ท้ายเรื่อง เป็นคนละเรื่องเดียวกันซ่ะงั้น เด๋วจะลองหาตัวอ่านฟีดใหม่ๆที่เหมาะกับมือถืออ่ะน่ะ แล้วจะเอาลิ้งค์มาลงให้ เผื่อใครอยากจะลองอ่านผ่านมือถืออ่ะ เล่นมือถือเด๋วนี้ก้อต้อระวังไวรัสเยอะ ประเภทเปิดบลูธูทเอาไว้เล่นเกมส์เนี่ย ได้ทิ้งเครื่องไปเยอะแล้ว เด๋วนี้มือถือก้อต้องมีแอนตี้ไวรัส ไฟร์วอลล์ ไม่รู้ว่าทำให้ชีวิตสะดวกสบายขึ้น หรือต้องกลายเป็นทาสของมันหรือเปล่าก้อไม่แน่ใจ ขึ้นกับวิธีการใช้ง่ะ การการที่ออกแบบเว้บให้เข้ากับมือถือก้อเหมาะดีกับสังคมญี่ปุ่นที่ชอบเอามือถือเป็นเพื่อนเล่น ไม่รู้มันบ้าอะไรกันนักหนา ขนาดชักโครกยังติดอินเตอร์เน้ตเลยเหี้ย

โปรโมตบล็อก,โปรโมตบล้อก,โปรโมตบล๊อก

งงดีไหมง่า แค่คำว่า blog เนี่ย ก้อมีคนเขียนออกมาแตกต่างกันไปตามสันดาน จนไม่มีหลักเกณฑ์อะไรที่ตายตัว แต่จะชื่ออะไรก้อช่างแม่งเหอะ แต่คำถามคือสร้างบล้อกขยะขึ้นมาแล้วจะโปรโมตยังไงให้คนเข้าเยอะๆ ซึ่งน่าแปลกที่ไม่ค่อยมีใครเขียนถึงการโปรโมตบล้อกผ่าน social network แต่กลับไปหลงใหลกับการ submit dir อืมมม จะบอกว่าในจำนวน social network ทั่วทั้งโลกนี้ perfspot มีประโยชน์มากที่สุดในการเรียกทราฟฟิค อย่างที่กูบอกไปแล้ว perfspot มีแฮ็คเก้อร์เยอะ แต่มีสแปมเมอร์น้อย เนื่องมาจากสแปมเมอร์ที่หากินกับ adsense ไม่อยากจะหาทราฟฟิคให้กับ perfspot ซึ่งในสภาวะแบบนี้เหมาะกับการเขียนบล้อก เนื่องจากไม่ต้องทนรำคาญกับสแปมคอมเม้นต์ สแปมบล้อก ถ้าไม่ติดว่ามีป๊อบอัพเยอะกูก้อคงจะเขียนบล้อกที่นั่นบ่อยกว่าที่เป็นอยู่อ่ะน่ะ เนื่องจาก perfspot มีการปรับแต่งseoในระดับที่น่าพอใจทีเดียว ไม่ใช่เขียนแล้วหายอย่างที่เคยเขียนที่ myspace,facebook,orkut,plaxo แต่ถ้าเป็นที่ flixya อันนั้นมันก้อเสียตรงที่มันมีแต่ขยะ แถมยังมีพนักงานเทศบาลคอยกวนตีนประจำ flixya ไม่เหมาะกับผู้ใช้ทั่วไปหรอกน่ะ เพราะมีการตรวจสอบเนื้อหามากเกินไป คนปกติเขาจึงไม่คิดจะไปยุ่งกับที่นั่นหรอกเหี้ย ส่วนของกลุ่ม facebook ของกูที่ทำท่าจะรุ่งริ่ง ซึ่งมันก้อน่าจะเป็นอย่างนั้นอ่ะน่ะ เพราะกูว่าจะให้คนมาเสียเวลามาเขียนแสดงความคิดเห็นมันเป็นอะไรที่สิ้นเปลืองเวลาของเขามากไปหน่อย ถ้าคนเข้ากลุ่มมาแล้วก้อไม่เขียนอะไรก้ออย่ามีกลุ่มเลยจะดีกว่า ปัญหาเรื่องการใช้เวลาเปล่าประโยชน์เนี่ยเป็นปัญหาใหญ่ของคนที่เล่น social network เลยอ่ะน่ะ เพราะแบบนี้กูเลยให้มีแต่การอ่านผ่านอีเมล์ก้อแล้วกัน เพราะคนอ่านดูเหมือนจะติดใจในโปรโมชั่นนี้เป็นพิเศษ การโปรโมตบล้อกของกูจึงขอเลี่ยงการกระทำที่สิ้นเปลืองเวลาอ่ะน่ะ ถ้าคนอยากจะมาก้อให้เขามาเอง ไม่จำเป็นต้องไปจุดธูปอัญเชิญให้เสียความรู้สึกอ่ะน่ะ ดังนั้นกูผิดหรือเปล่าเนี่ย เพราะทุกคนที่เข้ามาอ่านก้อล้วนแต่โตจนหีหมอยหำหมอยกันหมดแล้ว ทุกคนล้วนเต็มใจจะเข้ามา ใครไม่ชอบก้อไม่ต้องเสือกเข้ามาอีก เล่นกับแบบแฟร์ๆแบบนี้ก้อแล้วกัน ถ้าจะบอกว่าบล้อกนี้ทำให้เสื่อมเสียศีลธรรมอันดีงามปานหีเด็ก เอ่อ วัฒนธรรมอันดีงามของพวกมึงน่ะ มันเคยมีด้วยเหรอ??? ถ้าพวกมึงเป็นชนเผ่าที่มีศีลธรรมสูงส่งจริงตามที่พวกมึงชอบหลอกตัวเอง วันนี้พวกมึงคงจะไม่ต้องมาเจอกับการสิ้นชาติหรอกน่ะ คนสามล้านคนกำลังตกงาน นรกบนดินกำลังจะเกิดขึ้น ยังมีเหี้ยที่ไหนก้อไม่รู้มาห่วงกับการปิดเว็บ บล็อกเว็บ มึงยังสติดีหรือเปล่า???

วันจันทร์ที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551

ความในใจของมนุษย์โรคจิต

ตอนนี้กูก้อปิดส่วนแสดงความคิดเห็นไปก่อนอ่ะน่ะ และก้อน่าจะปิดไปตลอดเลยดีกว่า เพราะว่าผู้อ่านส่วนใหญ่ยังตามความคิดของกูไม่ทัน การอ่านบล้อกของกูก้อเหมือนกับการอ่านความคิดของกูนั่นแหล่ะ คือมันซับซ้อนและเต็มไปด้วยการวางแผน บางทีมันยากที่จะมาอธิบายการวางแผนให้คนอื่นเข้าใจได้ เพราะจริงๆกูออกแบบบล้อกมาเพื่อดักสแปมเมอร์ การหลอกใช้สแปมเมอร์มันเป็นห่าอะไรที่กูโปรดปรานมากที่สุดเลยอ่ะ กูบอกแล้วใช่ไหมว่า ดักควายมันจะไปสนุกอะไร ดักนักล่ามันสนุกว่ากันเยอะ เพราะพวกนี้ถูกหลอกล่อได้ไม่ยาก โดยเฉพาะสแปมเมอร์ชั้นปลายแถว ยิ่งติดกับง่าย อืมมม นี่ก้อคือหนึ่งในเคล็ดวิชา redhat seo

วันอาทิตย์ที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551

มหานรกseo

14 ปีแห่งประวัติศาสตร์โลกไม่ลืม ยิ่งตัวใหญ่เท่าไหร่ยิ่งล้มดังเท่านั้น เรื่องนี้ Jerry Yang ผู้ก่อตั้ง Yahoo Inc. คงจะรู้ดีกว่าใครเพื่อน ยาฮูก้อกะลังจะเดินรอยตามเว้บที่เจ๊งไปก่อนหน้านี้ อย่าง Lycos Altavista Excite สิ่งที่ทุกเว็บที่กล่าวมาพลาดเหมือนกันก้อคือ ไม่ยอมพัฒนาระบบ Search Engine แต่มุ่งมั่นจะทำเว้บท่า portal web ลูกเดียว การทำเว้บท่านับวันจะห่างไกลจากความต้องการของคน เพราะยิ่งพยายามตอบสนองความต้องการของคนมากเท่าไหร่ก้อไม่มีวันพอ แต่ระบบการค้นหาสามารถตอบสนองความต้องการของคนได้ในระดับหนึ่ง แต่ยังงัยก้อดีกว่าการทำเว้บท่าล่ะน่า ความผิดพลาดตรงนี้ทำให้สูญเสียลูกค้าที่น่าจะทำเงินให้บริษัทไปมิใช่น้อย ความพยายามที่จะมุ่งมั่นขายของกลับล้มไม่เป็นท่า โฆษณาที่เอามาแสดงก้อไม่มีคนคลิ้กซ่ะงั้น ไล่ปิดบริการตามอำเภอใจ ทำเหมือนเด็กเล่นขายของ การขยายตลาดนอกสหรัฐก้อไม่ได้เรื่อง มียาฮูประเทศไทยเอาไว้ทำแป๊ะไรว่ะในเมื่อหาภาษาไทยไม่ได้ เวร ยังดีที่ Yahoo! Japan ได้อานิสงส์จากการที่คนใช้ผ่านมือถือในเครือ NTT,DoCoMo,i-mode เรียกรวมๆว่า J-Phone กินหัวคิวเปรมสบายไปแล้ว ตอนนี้ไมโครซอฟต์ได้ทีออกมาเยาะเย้ยว่าเกือบหลงกลไปซื้อยาฮูมาแล้ว โชคดีไป กูเกิ้ลก้อถีบหัวส่งไม่ยอมร่วมลงทุนด้วย นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า เว้บที่พยายามสร้างเนื้อหาเอง เหนื่อยก้อเหนื่อย ลงทุนสูง สุดท้ายก้อเจ๊งสถานเดียว แต่เว้บที่เอาเนื้อหาของคนอื่นมาใช้ประโยชน์ปรากฏว่ารวยเอาๆทั้งๆที่เหนื่อยน้อยกว่า ลงทุนน้อยกว่า สุดท้ายการหาเงินออนไลน์มันก้อจบลงแค่นี้ คนที่เอาเปรียบหาประโยชน์จากคนอื่นได้มากเท่าไหร่ก้อยิ่งมีโอกาสทำเงินจากโฆษณาหรือขายของได้มากเท่านั้น ไม่ต้องไปเข้าคอร์สนรกอะไรหรอกน่ะ กูเองก้อเบื่อเหมือนกัน เขียนแทบตาย เว้บขยะเอาเนื้อหาไปหากินหน้าตาเฉย ไอ้เหี้ยจากไหนก้อไม่รู้ก้อจ้องจะเล่นงานกูอีก เวร กูก้อใส่อารมณ์ไปอย่างนั้นเองแหล่ะ กูเจอแบบนี้ประจำน่ะแหล่ะ เจอรายงานไปกูเกิ้ลบ่อยจนเจ้าหน้าที่เขาไม่อยากเข้ามาดูแล้วมั้ง การแจ้งไปที่ thaihotline.org นี่ก้อคงจะเป็นความพยายามอีกครั้งหนึ่งของสแปมเมอร์สวะชั้นปลายแถวที่จะปิดบล้อกกูให้ได้อ่ะน่ะ ส้นตีนเหอะ โง่เป็นควายแบบนี้อย่าคิดจะมาเทียบชั้นกับกูเลยอ่ะน่ะ สแปมเมอร์มันก้อยังเชื่ออยู่นั่นแหล่ะว่ากูเป็นไก่อ่อนไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรในวงการนี้ อืมมม กูรู้ดีง่ะว่าวงการseoมันดำมืดและสกปรกโสมมแค่ไหน การเล่นนอกเกมส์มันเกิดขึ้นอยู่เสมอน่ะแหล่ะ และมันจะเล่นกันหนักขึ้นเรื่อยๆ คิดว่ากูเขียนภาษาไทยแล้วเว้บจากประเทศไทยจะมีปัญญาทำอะไรกูเหรอ ถ้ามันแน่จริงมันปิด playboy.com myspace.com hi5.com ไปแล้วล่ะโว้ย งี่เง่าทั้งปีล่ะน่ะไอ้พวกนี้น่ะ กูไม่กลัวแม่งหรอก แต่กูรำคาญในความระยำของมันมากกว่าง่ะ สุดท้ายมันก้อยังไม่เข้าใจในระบบเน้ตเวิร์ค ขนาดสแปมเมอร์ถ่อยในวงการseoอุบาทว์ยังไม่เข้าใจ แล้วเยาวชนสมองควายจะไปรู้เรื่องอะไร สุดท้ายก้อไม่พ้นตกเป็นเหยื่อสิน่ะ กูไม่เคยคิดสงสารแพะพวกนี้หรอกน่ะ แต่กูเกลียดไอ้พวกseoระยำมากกว่าว่ะ เป็นไปตามที่กูคิดเอาไว้เลยว่า วงการอินเตอร์เน้ตในประเทศไทยมันเข้าสู่ยุคมืดไปเรียบร้อยแล้ว เพียงเพราะคำว่าเงิน การตั้งวงแชร์คลิ้ก การจัดสัมมนาหลอกควายไปเชือด การลอกเนื้อหา ดักควาย สิ่งผิดกฎหมาย การต้มตุ๋นสารพัด และเรื่องชั่วๆอีกมากมาย ได้ใช้ประเทศไทยเป็นแหล่งก่ออาชญากรรมข้ามชาติไปเรียบร้อยแล้ว กูเน้นเสมอว่าในวงการseoมันโยงใยเกี่ยวพันกับอาชญากรรมจนแยกกันไม่ออก อย่าได้คิดว่าการเผยแพร่แนวคิดseoเป็นเรื่องของความหวังดีอะไรเลยน่ะ พฤติกรรมของพวกแม่งก้อบอกอยู่ชัดๆว่าเป็นโจร ไม่มีมิตรในหมู่โจรหรอกเหี้ยเอ้ย ส่วนบล้อกเก้อร์ที่ควรจะทำหน้าที่ปกป้องประชาชน ช่วยเหลือผู้ที่อ่อนแอกว่า กลับพร้อมใจกันขายวิญญาณให้กับปีศาจseoกันหมดแล้ว ขอให้พวกมึงจงมีความสุขกับเศษเงินที่ได้มาพร้อมกับเสียงสาปแช่งของประชาชน แล้วกูจะไปรอพวกมึงในนรก.....

ลาก่อนควยวิสต้าและกำเนิดใหม่ยุคล่าอาณานิคม



เมื่อสองร้อยปีที่แล้ว ยุคล่าอาณานิคมได้แผ่ขยายไปทั่วโลก โดยเหตุผลในการเข้ายึดครองดินแดนต่างๆของชาติยุโรปก้อคือ การเอาความเจริญไปให้การชนเผ่าล้าหลังและป่าเถื่อนแต่เหตุผลที่แท้จริงคือ เงิน และด้วยเหตุผลเดียวกันนี้การเข้ายึดอาณานิคมก้อได้เริ่มขึ้นอีกแล้ว โดยบริษัทดอตคอมยักษ์ใหญ่ ยกตัวอย่าง Myspace.com ที่มีการสร้างเว้บในแบบเดียวกันแต่หลายภาษามาให้คนในแต่ละท้องถิ่นเข้ามาใช้ ในความคิดของกูการใช้เว้บพวกนี้ก้อช่วยในเรื่องความปลอดภัยจากการฟ้องร้องกันไปได้เยอะ เนื่องจากมีกระทรวงป่าเถื่อนที่ชื่อไอซีที คอยทำตัวงี่เง่าหลอกหลอนผู้คน คนไหนที่รู้ทันก้อจะหันหน้าไปใช้เว้บต่างประเทศให้มันหมดเรื่องหมดราวกันไป แม้แต่ตัวกูเองถ้ามันอยากจะตามมาจับก้อได้น่ะ เชิญขึ้นเครื่องบินมาได้เลย กูไม่ได้นอนเกาหีรอมันอยู่ในประเทศไทยสักกะหน่อยนิ อินเตอร์เน้ตมันไร้ขอบเขต ถ้าคิดว่ากูเขียนภาษาไทยแล้วต้องอยู่ในประเทศไทยอย่างนั้นเหรอ ควายเอ้ย กูอ่ะมันระดับไหนแล้ว นี่คือช่องโหว่ใหญ่ของกฎหมายอินเตอร์เน้ตเลยน่ะ ถ้าออกนอกประเทศไปเมื่อไหร่ ตำรวจปสด.ก้อหมดน้ำยาทำอะไรก้อไม่ได้หรอกน่ะ แม้แต่จะปิดกั้นเว้บมันยังไม่มีปัญญาทำเล้ยยย ตัวกูอ่ะไม่มีปัญหาอะไรอยู่แล้ว ยังไงกูก้ออยู่เหนือกฎหมายไอซีที แต่คนที่อยู่ในประเทศเผด็จการแล้วทะลึ่งไปใช้เว้บในประเทศแล้วโดนเว้บมาสเตอร์มันหักหลัง จะสงสารหรือสมน้ำหน้ามันดีว่ะ กูรำคาญมากๆเข้ากูเลิกเขียนซ่ะดีกว่ามั้ง ทุกวันนี้ก้อไม่ได้ห่าอะไรอยู่แล้วนิ กูยิ่งรำคาญคนง่ายอยู่ด้วยสิ เวร คนอื่นไม่แคร์กู แล้วใยกูต้องแคร์คนอื่นด้วยก้อไม่รู้ ใครๆเขาก้อคิดแบบนี้กันทั้งนั้นน่ะแหล่ะเหี้ย
และก้อไอ้เหี้ยที่แจ้งชื่อบล้อกกูไปที่ thaihotline.org เชิญมึงแจ้งไปได้เลยตามสบาย แจ้งไปถึงนายกฯประเทศมึงได้เลย ขอให้มึงเจริญๆก้อแล้วกันไอ้สถุล สัตว์นรกชาติชั่วอย่างมึงมีปัญญาทำได้แค่นี้แหล่ะ ถ้ามึงว่างมากนักก้อเอาเวลาไปเลียหีแม่มึงที่เป็นกะหรี่จะดีกว่ามั้งไอ้สถุล เพราะคนสันดานชั่วอย่างมึงน่ะแหล่ะ สังคมถึงได้บัดซบแบบนี้ เออกูเลิกเขียนก้อได้โว้ยแล้วกูจะไปหาทำเว้บขยะดักควายมาดักคนไทยให้มันโง่เป็นควายให้หมด สมน้ำหน้าพวกมึง แน่จริงมาเจอกูที่ โอกินาว่า ญี่ปุ่น ไอ้พวกลูกอีกะหรี่ พอกันทีกับสังคมเฮงซวยของพวกมึง

วันเสาร์ที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551

ความสุขของฉันในวันหยุด


เมื่อฤดูหนาว ปี 1998 สำหรับคนอื่นมันอาจจะไม่มีความหมายอะไร แต่สำหรับกูช่วงเวลานั้นเป็นเวลาที่ขนหมอยอ่อนๆของกูเพิ่งเริ่มจะขึ้นอ่ะน่ะ ตอนนั้นมันไม่ดกหนาขนาดนี้หรอก ร่องหีก้อยังไม้อ้าซ่า ในตอนนั้นกูมีเวลาว่างมากมาย และมักจะออกไปหลบอยู่เงียบๆคนเดียว แถวๆริมแม่น้ำซูมิดะ ตำบลซูคารุ ซึ่งที่นั่นมันเงียบสงบดีมาก ได้มองดอกแอปเปิ้ลสีขาวสะอาดตา มีน้ำค้างเกาะก้อให้รู้สึกวิเวกวังเวง เห็นทุ่งราบเวิ้งว้างสุดลูกหูลูกตาและทิวเขาทอดตัวเหยียดยาวอยู่เบื้องหน้าเขาอิวากิยาม่ายืนตระหง่านโดดเด่นเป็นสง่า ปุยเมฆลอยวนคลอเคลียจับยอดเขา นกดุเหว่าส่งเสียงเจื้อยแจ้วไพเราะแว่วมาจากปลายไม้สน ราวกับว่าร่างทั้งร่างตกอยูในอ้อมกอดของธรรมชาติ เหมือนกับเป้นพระฝึกตนที่นั่งเข้าฌานอยู่ในวัดกลางป่าเขาที่เงียบสงบ หรือเพ่งมองลานวัดจากกุฎิด้วยใจอันสงบนิ่งไม่วอกแวก กูเองก้อนึกอยากจะละกิเลสด้วยการเข้านิกายชินโตดูเหมือนกัน กูอ่ะชอบดูดวงอาทิตย์ที่ค่อยๆ เคลื่อนคล้อยผ่านภูเขาฟูจิยาม่า เดินผ่านสวนแอปเปิ้ลและวนเวียนเล่นอยู่ในทุ่งกว้างซูคารุ พร้อมกับฮัมเพลงประจำโรงเรียนฮิโรเซ็น ในทำนองสวดมนต์ เหมือนอย่างที่มีใครเคยบอกเอาไว้ว่า “ หัวใจที่ฟังเสียงใบไม้ไหวและเสียงลมได้ คือหัวใจที่รักในศิลปะและมนุษยชาติ”

วันศุกร์ที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551

ค่ำคืนที่น่าจดจำบนfacebook


รูป Duane Hoffmann / msnbc.com

ทำไมต้องเป็น facebook ด้วยง่ะ ที่กูเลือกเอามาใช้เป็นกลุ่มของคนอ่านบล้อก ในจำนวนผู้อ่านเป็นแสนที่แวะมา มีแค่สิบกว่าตัวเนี่ยน่ะที่ยอมเสียเวลาสมัครมาเข้ากลุ่มของกู กูอยากจะลองใจผู้อ่านก้อเท่านั้น สไตล์การเขียนของกูก้อปรับให้เข้ากับคนอ่านประจำมากขึ้น ต่อไปไอ้พวกที่แวะมาแล้วก้อออกไปเลย กูไม่แคร์พวกแม่งเท่าไหร่หรอก ไอ้พวกโง่ที่ไม่สนใจสาระที่กูหามาให้ รีบไปไกลๆตีนกูเลยยิ่งดี

กูอ่ะน่ะรู้สึกชอบการออกแบบหน้าของ facebook ที่ดูสบายตากว่าเว้บอันอื่นอ่ะน่ะ เทคนิคง่ายๆก้อคือ การให้มีพื้นที่ว่าง ให้คนพักสายตา ไม่ดูรกตาน่ารำคาญ ลองเล่น facebook ดูน่ะ เนี่ยคือเว้บที่ราคาแพงที่สุดในโลกเชียวน่ะ ที่สำคัญมันไม่ค่อยมายุ่งวุ่นวายกับผู้ใช้มากเท่าไหร่ บล้อกของกูก้อไม่มีระบบสมัครสมาชิก ก้ออาศัยระบบสมาชิกของ facebook เพื่อวัดความป๊อปปูล่าร์ของบล้อกง่ะ อย่างน้อยก้อได้รู้ล่ะว่ามีคนอ่านบล้อกของกู

มันก้อจริงอ่ะที่คนเข้ากลุ่มของกู มันก้อไม่ได้เกิดประโยชน์อะไรมากมายนัก แต่ถ้ามีคนเข้ามาคุยกับกูเยอะๆมันก้อช่วยคลายเหงาได้ และมันก้อยังมีระบบส่งข้อความหากันด้วยอ่ะน่ะ เอาไว้เผื่อให้ใครจะทะลึ่งมาขอร่วมเพศอีก กูเอาบล้อกกับกลุ่มมาบวกรวมเข้าไว้ด้วยกัน ก้อเพื่อที่จะได้ดูแลคนในกลุ่มได้ง่ายขึ้นอ่ะน่ะ ตอนนี้อาจจะยังไม่มีคนเขียนอะไรมากนัก แต่ถ้ามีความเห็นมากขึ้นเรื่อยๆ กูก้อต้องทำงานหนักอีกแล้วสิเนี่ย

ตอนนี้เฟซบุ้คก้อปลอดภัยมากขึ้นกว่าแต่ก่อนอ่ะน่ะ เพราะเฟซบุ้คมีการบังคับให้นักพัฒนา application จ่ายเงินปีละสองหมื่นบาท เพื่อแลกกับการติดตั้ง widget ลงในเฟซบุ้ค เพราะตอนนี้มันมีของเล่นขยะมากเกินไปเกือบห้าหมื่นรายการ การบังคับให้เสียเงินก้อจะช่วยกรองของเล่นคุณภาพต่ำออกไปจนหมดเลยอ่ะน่ะ น่าจะเหลือไม่ถึงพันในปีหน้าเนี่ยน่ะ และที่กูสะใจเป็นพิเศษก้อคือ application ของ watercooler inc. ที่สร้างของเล่นขยะขึ้นมามากกว่าเพื่อน จะรู้สึกยังไงเมื่อไม่สามารถหลอกคนได้แบบฟรีๆอีกแล้ว

ของเล่นขยะพวกนี้ก้อจะไปโผล่ใน Myspace ,Perfspot, Blogger แทนอ่ะน่ะ กูเคยเขียนถึงของเล่นขยะไปสองสามรอบ แต่ก้อไม่ได้ติดใจอะไรมาก เพราะมันไม่ได้สร้างความเสียหายในวงกว้าง แต่คนที่ไม่รู้ก้อตกเป็นเหยื่อได้อ่ะน่ะ ของเล่นขยะทั้งหลายแหล่กูก้อไม่ได้สนใจ เพราะไม่ว่างปานนั้น อาศัยเฟซบุ้คเป็นที่เขียนข้อความสั้นๆ ดูจะเหมาะกว่าน่ะ ปล่อยให้คนที่ว่างมากๆเขาเล่นไปเหอะน่ะ

วันพฤหัสบดีที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551

อาวุธสุดท้ายแห่งดาวเคราะห์น้อย

เมื่อต้องเลือกระหว่างการใช้ชีวิตประจำวันกับการบล้อกที่ได้แค่เศษเงิน คนปกติเขาจะเลือกการใช้ชีวิตประจำวัน หรือไม่ก้อเลือกหันเข้าสู่การลอกเนื้อหา สร้างขยะอย่างเมามันส์ อืมมม จะบอกว่าคนที่เขียนบล้อกน่ะมันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยอ่ะน่ะ แต่สำหรับกูเหตุผลในการเขียนบล้อกเพื่อไล่ตามความฝันมากกว่าอ่ะน่ะ แบบวัยรุ่นญี่ปุ่นที่ฝึกหนักเพื่อไปอินเตอร์ไฮอะไรแบบนั้นน่ะแหล่ะ ถ้ากูไม่ได้ลงมือเขียนอะไรลงไปให้บล้อกมันพัฒนาตัวมันเอง สุดท้ายสังคมอินเตอร์เน้ตที่สุดเซ็งก้อคงจะขาดสีสันไปเยอะเลยอ่ะน่ะ

เหตุผลของกูจึงไม่ได้อยู่ที่เศษเงินจากโฆษณา แต่กลับเป็นโอกาสในการเตือนสติคนที่หลงผิดมากกว่าอ่ะน่ะ กูไม่มีกำลังทรัพย์ขนาดที่จะสร้างเว้บใหญ่โต แต่พรสวรรค์ที่มีก้อพอจะกล้อมแกล้มไปได้ แต่งานนี้กูก้อต้องรีดเร้นเอาพรสวรรค์บวกพลังแฝงออกมาจนหมดตัว กูเองก้อปรับส่วนโฆษณาให้กลายเป็นแบนเนอร์แต่งบล้อกไปซ่ะแล้น อืมมม ดูสวยงามดี ทำให้บล้อกกูดูมีเกรดมีระดับขึ้นเป็นกอง อย่าไปสนใจกับการคลิ้กโฆษณาให้มันมากนักหรอกน่ะ คนที่ห่วงเรื่องเศษเงิน adsense สุดท้ายก้อจะเข้าสู่วังวนของการลอกเนื้อหา กลายเป็นทาสของกูเกิ้ล หรือจะเรียกว่าหมาล่าเนื้อดี พอหมดประโยชน์เมื่อไหร่กูเกิ้ลก้อยิงทิ้ง ไม่มีค่า ไม่มีราคาให้ใครต้องจดจำ บล้อกเก้อร์แบบนี้สิน่ะที่เขาเรียกว่าพวกหนักแผ่นดิน

สรุปได้อย่างหนึ่งว่าการใช้แบนเนอร์ที่เป็นรูปคนจะสร้างอัตราการคลิ้กที่สูงขึ้นจริงๆ แต่กูอยากลองแบนเนอร์ที่เสนอขายของกันแบบโต้งๆไปเลย ซึ่งมุ่งเป้าหมายไปที่ผู้อ่านประจำกันล่ะคราวนี้ ผู้อ่านประจำจะมีปฏิกิริยายังงัยกับโฆษณาในส่วนหัวบล้อกของกูอ่ะน่ะ ซึ่งดัดแปลงจากโฆษณาของ Yahoo! กูก้ออยากจะรู้เหมือนกันแบนเนอร์ของYahoo!จะมีอิทธิพลต่อจิตใจของผู้ชมเว้บมากน้อยแค่ไหน เหมือนที่กูเคยลองเอาแบนเนอร์ของ Myspace มาติดนั่นแหล่ะ แต่เชื่อเหอะว่าลองเอาแบนเนอร์ที่เป็นผู้หญิงนมโตๆมาใส่คนกดดูเพียบ แต่บังเอิญว่ากูเกิ้ลเลิกทำโฆษณาที่มันเกี่ยวกับเซ๊กซ์แล้วอ่ะน่ะ เลยไม่รู้จะหาอะไรมานำเสนอพวกมึงดีง่ะ กูอาจจะมีโฆษณาแฝงในบล้อกแต่กูก้อตรวจดูโฆษณาเหมือนกันว่าโฆษณาที่พวกมึงจะคลิ้กมันไม่มีเว้บไวรัสแฝงมาด้วย ความปลอดภัยของผู้อ่านของกูต้องมาก่อนเสมอน่ะแหล่ะ นี่เป็นเหตุผลที่กูไม่ชอบบล้อกที่มีลิ้งค์ออกเยอะๆ เพราะลิ้งค์ที่ว่านั่นอาจจะพาผู้อ่านไปยังเว้บไวรัสสยองโลกก้อได้ แต่คนอื่นเขาไม่ได้คิดเหมือนกูเน้อ มึงง่ะไม่ใช่โคตรพ่อโคตรแม่มันซ่ะหน่อยนิ

กูอยากจะผูกคอตายทุกทีถ้าเจอบล้อกที่มีการเขียนในแบบยกหางกันไปมา ทั้งที่ในความเป็นจริงพวกแม่งไม่ได้แคร์อะไรกันหรอกเหี้ย พื้นที่แสดงความเห็นของกูก้อมีแต่แยกเอาไปไว้ต่างหาก ไม่อยากจะมารำคาญกับความเห็นที่มันขวางหูขวางตา ใครอยากจะวิจารณ์กูก้อต้องเสียเวลาสมัครเข้ากลุ่มกูอ่ะน่ะ มีคนวิจารณ์กูไม่ว่าอะไรหรอก จะได้ใช้มันเป็นที่ระบายอารมณ์ซ่ะเลย

รู้สึกยังไงกับบล้อกเก้อร์หน้าตัวเมีย เวลาจะวิจารณ์อะไรใครก้อกลัวอยู่นั่นแหล่ะ อะไรที่มันเลวร้ายก้อไม่ยอมเตือนคนอื่น กลัวแต่จะมีปัญหา ก้อเลยมีแต่บล้อกปัญญาอ่อน เขียนเชิญชวนให้ควายมาหาเงินโดยการสร้างขยะ หรือไม่ก้อลงเพลง ลงเนื้อเรื่องย่อละคร ที่ลอกเขามา หรือไม่ก้อลงแต่รูปกะหรี่ คลิปโป๊ หรือไม่ก้อโอ้อวดความสถุลของตัวเองว่าฝีมือการเขียนดีบรม ทั้งๆที่เขียนได้น่าเบื่อจะตายอยู่แล้วไอ้สัตว์ แค่การใช้คำหยาบแล้วคิดว่าจะทำให้บทความน่าอ่าน คิดง่ายๆแบบนั้นมันก้อผิดแล้วง่ะ

คนทำเว้บบางทีก้อตัดสินใจเอาเองว่าการใช้คำหยาบเป็นเรื่องของความโสมม สกปรก โดยลืมไปว่าตัวมันเองก้อโปรโมตเว้บโดยการสแปมบอร์ดไปเกือบๆแสนหน้าเหมือนกัน แต่การที่เว้บมาสเตอร์พวกนี้เข้มงวดกับผู้ใช้มากเท่าไหร่ ก้อยิ่งดี เพราะคนจะได้หันไปใช้เว้บต่างประเทศมากขึ้น ลดโอกาสในการติดคุกไปได้เลยอ่ะน่ะ กูก้อต้องย้ำอีกทีว่าการเป็นคดีความจากการใช้เว้บในประเทศไม่ใช่เรื่องเล่นๆและมีการจับแพะอยู่เรื่อยๆ ต้องใช้เงินสู้คดีเป็นแสนๆ แถมได้ย้ายไปกินฟรี อยู่ฟรีในคุกอีก ขอทราบเหตุผลของคนที่เล่นBlogในเครือของ Exteen Qoolive Myfri3nd Mblog Oknation Storythai Bloggang Sanook Kapook Hunsa Diaryis ฯลฯ มันจำเป็นอะไรพวกมึงถึงต้องเอาตัวไปเสี่ยงกับคุกตะราง เหตุผลเดียวกับการเกิดคดีข่มขืนนั่นแหล่ะ รู้ทั้งรู้ว่าสาเหตุการข่มขืนเป็นเพราะอะไร แต่ทำไมคดีข่มขืนยังไม่ลดลงเลย

คนโง่ย่อมจะมีมากกว่าคนฉลาดเป็นธรรมดา เหยื่อจะมีมากกว่านักล่าเสมอ แล้วไอ้คนที่รู้ถึงอันตรายมันก้อไม่คิดจะบอกไอ้คนโง่นั่นหรอก นี่คือเหตุผลของการคงอยู่ของกูอ่ะน่ะ ในสภาพที่อินเตอร์เน้ตเต็มไปด้วยการเอาเปรียบคดโกงทุกเว้บล้วนกลายร่างเป็นยาพิษเคลือบน้ำตาลละลายในปากไม่ละลายในมือ เปรียบกูเหมือนอาวุธสุดท้ายบนพื้นพิภพ สุดยอดยุทธภัณฑ์ที่จะใช้สู้กับความชั่วร้ายของเว้บมาสเตอร์ใจทมิฬ ในเมื่อกูคืออาวุธ กูก้อพร้อมที่จะสัประยุทธ์กับนักล่า สู้เพื่อให้ความรู้กับประชาชน ปกป้องคนที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวจากการถูกละเมิดโดยความผิดที่เขาไม่ได้ตั้งใจจะก่อขึ้น แม้ว่าคนที่กูพยายามจะช่วยกลับไล่กูให้ลงนรกซ่ะงั้น อินเตอร์เน้ตล้วนมีแต่ภัยรอบด้านถ้ากูออกอาการท้อแท้เพราะความไม่เข้าใจของผู้คน แล้วเลือกที่จะหันหลังให้กับสงคราม ก้อจะไม่เหลือใครอีกแล้ว.....จริงๆ

วันพุธที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551

Dangerous Social Network เว็บโคตรอันตราย






ปัจจุบันนี้อ่ะน่ะ อันตรายมันมากับเว้บทั้งนั้นน่ะแหล่ะ แต่โชคดีหน่อยที่มีเครื่องมือที่ช่วยกรองเว้บอันตรายพวกนี้ ขึ้นอยู่กับว่าเราจะใช้เครื่องป้องกันที่ว่านั่นหรือเปล่า แต่คนส่วนใหญ่มักจะไม่แคร์เท่าไหร่ว่าจะเจอการฝังไวรัสลงในเครื่องอ่ะน่ะ ซึ่งคนโง่ๆแบบนี้มันดันมีเยอะซ่ะด้วยสิ ในจำนวนเครื่องป้องกันทั้งหมด มีอยู่ตัวนึงที่มันแปลกหน่อยที่ใช้คนจริงๆในการวิจารณ์เว้บกันไปเลย ซึ่งดูเหมือนจะเน้นเฉพาะเว้บที่คนเข้าเยอะๆระดับโลกเท่านั้น โดยมีการแสดงความเห็นในเว้บของ websecurityguard.com ซึ่งถ้าติดตั้ง crawler toolbar ก้อจะช่วยบล็อกไม่ให้เข้าเว้บที่ไม่ปลอดภัยกันเลย เพราะโดยปกติถ้าติดเชื้อจำพวก scareware ยังไงก้อไม่มีโปรแกรมไหนช่วยได้หรอกน่ะ ยกตัวอย่างเว้บระยำสักเว้บหนึ่งก้อเช่น perfspot.com เว้บนี้อันตรายตรงที่ว่า มีการส่งสแปมเยอะมาก แถมด้วยมีลิ้งค์ส่งไปเว้บไวรัสคอยดักคนเข้าอีกเพียบ นอกจากนั้นป๊อบอัพยังไหลบ่าปานว่าน้ำหีน้ำควยแตกก้อมิปาน ซึ่งผู้ใช้เน้ตก้อลงความเห็นว่า เว้บเหี้ยนี่มัน really really bad site แบบว่าเลวโคตรๆ และที่เขาวิจารณ์เอาไว้กูก้อเห็นด้วยเต็มที่ เพราะหลักฐานมันก้อมีอยู่เต็มๆ กูก้อนึกสงสัยเหมือนกันว่าทำไม Perfspot ถึงมีแฮ็คเก้อร์มาสิงมากผิดปกติ จะมีHackerน่ะไม่ว่าหรอก เพราะที่ไหนก้อมี แต่Hackerเสือกมีมากกว่าผู้ใช้ปกติเนี่ยมันไม่ใช่เรื่องธรรมดาแล้ว แบบเดียวกับ Flixya ที่เป็นแหล่งชุมนุมของ Spammer ส่วนแหล่งหาเหยื่อของ Scammer จะเป็นเว้บ Linkedin.com Facebookก้อเป็นฐานที่มั่นของ AdsNetwork Myspace ก้อได้รับการขนามนามว่าเป็นห้องเชือด เป็นที่ให้พวกหัวงูล่อลวงเด็กสาวไปรุมปี้หีเด็ก ส่วนเว้บในประเทศไทยกูก้อไม่จำเป็นต้องวิจารณ์อะไรหรอกน่ะเพราะมันก้อเหี้ยพอกัน แต่กูรู้จักเว้บ social network ในไทยน้อยมาก เพราะกูมีกฎประจำตัวที่จะไม่ใช้เว้บในประเทศ เพราะรำคาญนักกฎหมายงี่เง่าที่ชอบเลือกปฏิบัติ แต่คนที่รู้ไม่เท่าทันโลกของความอยุติธรรมก้อยังสะเหร่อเข้าไปใช้อ่ะน่ะ มันก้อไม่ต่างอะไรกับการเอาขายื่นเข้าไปในคุกอ่ะ สมน้ำหน้ามัน

ศึกสุดท้ายโจมตีหีก๊ก-Basic SEO

และแล้วสงครามปิดฉากยุทธศาสตร์สามก็กก้อมาถึงจนได้สิน่ะ กูบอกเอาไว้ว่าการจะเป็นราชินี seo มันต้องยึดทั้งสามก๊กเอาไว้ให้ได้ก่อน ไม่งั้นจะมีเฟซเอาไปสอนใคร กูละขำบางคนพยายามหลอกควายโดยการเอาคำที่ตัวเองทำอันดับได้ดีไปหลอกให้ควายเชื่อ และควายก้อดันเชื่อด้วย จริงๆลองมาแข่งกันในการเข้าโจมตีคำว่าหี จะดีไหม เพราะเนี่ยมันเป็นคำอันดับหนึ่งของประเทศเชียวน่ะ แน่นอนว่ามันต้องใช้เวลานานกว่าสองก๊กที่ผ่านมา อืมมม ใครอ่านแล้วก้องง กูก้อไม่ได้บังคับให้เข้าใจน่ะ แต่ถ้าลองย้อนกลับไปหาบทความเก่าๆอ่านจะตรัสรู้เองว่ากูกะลังเล่นห่าอะไรอยู่ ตั้งใจเขียนให้พวกสแปมเมอร์ที่วนเวียนอยู่แถวนี้มันอ่านอ่ะน่ะ อืมมม จริงๆแล้วกูเริ่มส่งคำสั่งเข้าโจมตีหีก๊กแล้วอ่ะน่ะ มันเหมือนการเดินหมาก ต่อไปก้อต้องรอให้กูเกิ้ลมันเดินมั่ง หลังจากนั้นค่อยประเมินกันใหม่ ถ้าเข้าไปในเมืองไม่ได้เราก้อต้องล้อมเมืองเอาไว้ใช่ไหม เมื่อถึงตอนนี้คีย์เวิร์ดรองที่ไปขุดมาจากเว็บขยะก้อจะมีบทบาทขึ้นมาทันทีทันใด แต่ที่แน่นอนคือมันยากส์ อยากจะดูอวัยวะเพศหญิงมันก้อต้องลงทุนกันหน่อย จะขอดูกันง่ายๆเหมือนขอดูกระดอคงจะไม่ใช่ มันไม่ใช่เลย งานนี้มันก้อเหมือนสาวหอยใหญ่มาเจอหนุ่มควยใหญ่ เย็ดกันไม่มันส์ไม่เลิก หลักการ seo ในเบื้องต้นก้อมีแต่เพียงเท่านี้

วันจันทร์ที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551

อีเมล์ Never Say Die

อ่ะน่ะ ครือว่า บางทีจะเจอคนป่วยไกล้จะตายแต่กลับมีอาการดีขึ้นอย่างประหลาด ทั้งๆที่หมอวินิจฉัยไว้เรียบร้อยว่าไม่รอดแน่ แต่ผู้ป่วยรายนั้นกลับสามารถกลับฟื้นมาได้แม้จะเป็นช่วงระยะสั้นๆ เพื่อที่จะสั่งเสียญาติมิตร หรือ ฝืนกลับไปตายที่บ้าน อาการแบบนี้มันเกิดจากประจุไฟฟ้าในสมองมันกระตุ้นร่างกายให้ฮึดอีกสักเฮือก ถ้ามีมากๆก้ออาจจะทำให้รอดตายได้เลย หรือต่อให้เด้ตไปแล้วก้อยังหน้าด้านกลับมาจากความตายได้เลยทีเดียว ที่เรียกว่าคนตายห่าแล้วเสือกฟื้นน่ะแหล่ะ ปรากฏการณ์นี้คือ ลูไซต์อินเทอร์เวิล หมายถึง ในระยะของความเป็นความตาย ถ้ามีกรรมหรือปาฎิหาริย์อะไรมาช่วย คนที่น่าจะตายแน่ๆก้อจะรอดมาได้ สามารถคัมแบ็คจากนรกมาหน้าตาเฉย ภาษาทางศาสนาเขาเรียกว่า กรรมตัดรอน คือ กรรมที่แซงคิวให้ผลก่อนกรรมอื่นทั้งหมด โดยไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหมอะไรทั้งนั้น

เอาล่ะ กูกะลังจะเปรียบเทียบถึง การตลาดผ่านอีเมล์ที่สุดแสนจะล้าสมัยตกรุ่น ใครๆก้อพากันสบประมาท ดูถูก ดูแคลน ประณามโห่ฮาและสาปแช่ง หาว่าอีเมล์จะถูกทดแทนด้วยมือถือ จนไม่มีเหี้ยตัวไหนใช้ แต่เอาเข้าจริงอีเมล์ก้อดันเสือกกลายร่างเป็นแมวเก้าชีวิตไปซ่ะงั้น ทั้งนี้มันก้อมีสาเหตุหลายอย่าง เช่น มือถือยังไม่สามารถมาแทนอีเมล์ได้ ใครจะยอมเอาเบอร์มือถือไปรับอีเมล์ขยะล่ะ ความพยายามที่จะให้คนอ่านข้อความผ่านมือถือเป้นอะไรที่น่ารำคาญในสายตาคนส่วนใหญ่อ่ะน่ะ อีเมล์เองก้อถูกใช้ในการ login เข้าสู่ระบบ Social Network เพื่อที่เว้บดังกล่าวจะได้สแปมได้สะดวก แม้ว่าเว้บดังๆเองก้อพยายามจะสแปมผ่านมือถือ แต่เหยื่อหลงกลน้อยอ่ะ

กูเองก้อใช้ประโยชน์ในการส่งบทความให้สมาชิกบล้อกอ่านผ่านอีเมล์เหมือนกัน ซึ่งดูจะสะดวกกว่าอ่านผ่าน google reader อ่ะน่ะ ซึ่งการอ่านผ่านอีเมล์มันดียังไง ที่แน่ๆก้อคือ ปลอดจากไวรัสและโฆษณา และยังสามารถส่งต่อให้ลูกหลานดูได้ด้วยอีกต่างหาก เวร และที่สำคัญผู้คนจะได้มีอีเมล์ดีๆอ่าน หลังจากต้องเจอกับอีเมล์ขยะหรือไม่ก้อฟอร์เวิร์ดเมล์ปัญญาอ่อนจนประสาทแดก น่าแปลกที่คนอ่านผ่านอีเมล์ก้อยังอุตส่าห์เข้ามาดูในบล้อกกูเพิ่มเติม ทั้งๆที่มันก้อเหมือนๆกันน่ะแหล่ะ กูว่าผู้คนกำลังเรียกร้องหาบล้อกที่เขียนได้โดนใจเขาอ่ะน่ะ เพราะว่าปัจจุบันบล้อกเก้อร์มักจะเขียนไม่สนุก หรือเขียนแบบขอไปที หรือไม่เขียนเลย หนีไปซ่ะเฉยๆ

ตอนนี้ในบล้อกโอสเฟียร์ประสบปัญหาสำคัญคือ ไม่มีบล้อกดีๆให้อ่าน อะไรมันจะหายากปานนั้น แต่มันเป้นความจริง บล้อกเพลงอ่ะมีเยอะ บล้อกลอกเนื้อหาก้ออื้อเลย บล้อกเขียนเองก้อพากันขี้เกียจ ไร้ซึ่งจินตนาการ แม้แต่บล้อกที่พยายามเขียนให้หยาบแต่ขาดศิลปะผลก้อคือน่าขยะแขยงไปเลย คือจะเขียนอะไรก้อหัดทำการบ้านมั่งก้อดี เขียนยังไงให้ควายมันอ่านรู้เรื่อง แม้ว่าจะเป็นเรื่องราวเทคโนโลยี แต่ก้อต้องเอาสาระมาปั่นแล้วก้อย่อยเสียก่อน คนถึงจะพอกระเดือกลงคอได้ ถ้าเล่นเอาวิชาการมายัดเยียด ผู้คนจะพากันหนีหายตายจาก ไม่เชื่อไปดูสถิติของบล้อกเทคโนโลยี ที่มีคนเป็นพันช่วยกันเขียน จริงๆมันไม่ได้เขียนอะไรหรอก แค่แปลข่าวมาสั้นๆก้อแค่นั้น แต่ทำไมคนถึงเข้าน้อยลงอ่ะ อีกหน่อยบล้อกที่เขียนเองคนเดียวของกูก้อไกล้จะแซงแล้วอ่ะน่ะ

คือกูจะบอกว่าการเขียนเรื่องเทคโนโลยีก้อสามารถทำให้คนเข้าใจได้ ถ้าพยายามปรับแต่งและเลือกเรื่องสักหน่อย แต่แม่งเล่นเอาศัพท์วิชาการมาลงแบบล้วนๆ ไอ้เหี้ยที่แปลข่าวมามันก้อไม่ได้รู้เรื่องห่าอะไรหรอก ส่วนคนอื่นก้อเอาไปทำประโยชน์อะไรไม่ได้ เพราะวิชาการล้วนๆโดยขาดความห่วงใยต่อสังคม แบบนั้นมันจะต่างอะไรกับขยะที่ใครๆเขาก้อเมิน ส่วนจำนวนผู้อ่านผ่านอีเมล์กูจะใช้วัดคุณภาพของบล้อกอ่ะ แบบเดียวกับจำนวนคนสมัครเข้า Facebook Group ของกู อันนี้มันจะสร้างความแตกต่างจากบล้อกเก้อร์คนอื่นที่แม่งห่วงแต่คนคลิ้กโฆษณาอยู่นั่นแหล่ะ ในอนาคตอันไกล้ที่มีบล้อกขยะเกิดขึ้นมากๆ ผู้คนจะมองหาอะไรที่คุ้มค่าเสียเวลาของเขาอ่ะน่ะ กูขอเสนอตัวเป็นพรรคทางเลือกที่สามก้อแล้วกัน เขาเรียกว่าพรรคพลังน้ำหี คิดได้ พูดได้ แต่ทำไม่ได้

วันอาทิตย์ที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551

UnderDog Blogger

การที่คิดว่าบล้อกที่มีอิทธิพลต่อผู้อ่านมาก จำเป็นต้องมีทราฟฟิคมากๆ แบบนั้นก้อคิดแล้วอ่ะน่ะ เพราะทุกวันนี้บล้อกเพลงกับบล้อกลอกเนื้อหาก้อไม่สามารถชี้นำตลาดได้อย่างที่ใครๆคิดกัน อิทธิพลของบล้อกจึงควรจะมาจากความสามารถของบล้อกเก้อร์นั้นเอง ไม่ใช่เพลงหรือเนื้อหาที่ลอกเขามา ซึ่งบล้อกที่ดีถึงขนาดทำให้กูประทับใจมันไม่มีหรอกน่ะ บล้อกที่ดีถึงขนาดสะกดจิตคนอ่านได้นั้นต้องบล้อกในแบบหมา หรือ Doggie Style อ่ะ ทำไมกูว่าอย่างนั้น แบบว่ากูสังเกตว่าสุนัขหมาจะมีพลังลึกลับอะไรสักอย่างที่ช่วยบำบัดผู้ป่วยโรคซึมเศร้าได้ กูเองก้อใช่ว่าจะเขียนได้เก่งอะไรแต่ถ้าสามารถเขียนอะไรแล้วทำให้ผู้อ่านลดอาการซึมเศร้าลงได้บ้างก้อถือว่ามาถูกทางแล้ว แต่คนที่ซึมเศร้ากลับเป็นกูเสียเอง หลายเรื่องกูเขียนไปคนก้อยังไม่เชื่อก้อเยอะ โดยเฉพาะการหารายได้จาก adsense ถ้าทำเพื่อหาความรู้เพื่อเอาไปต่อยอดก้อพอได้ แต่ถ้ามุ่งเข้าไปในกลุ่มแลกคลิ้กเพื่อช่วยกันโกงกิน สุดท้ายมันก้อจะเชื่อกูเองน่ะแหล่ะ รายได้กูวันละสามบาทไอ้พวก adsense sentinel team ก้อยังตามกูติดจนตูดร้อน ไม่รู้ว่ามันติดใจอะไรกูนักหนา ทีเว้บดักควายหรือเว้บโป๊ ไม่เห็นมันตรวจบ่อยขนาดนี้เลย คือ ไอ้พวกนี้มันจะออกแนวกวนตีนแบบนี้น่ะแหล่ะ อันที่จริงผู้ร้ายตัวจริงก้อคือ flixya myspace youtube perfspot ซึ่งทำผิดกฎadsense อาบัติปาราชิกจนครบทุกข้อ แต่ก้อไม่เห็นมีใครทำห่าไรเลย ดังนั้นเวลามีใครมาเห่าว่ากูเกิ้ลดีอย่างนั้นดีอย่างนี้ กูอยากจะอ้วก แต่ในเมื่อวันนี้กูเกิ้ลเป็นพระเจ้า กูก้อต้องตามเกมส์ของกูเกิ้ลไปก่อนแล้วกัน อย่างน้อยกูก้อเข้าใจกูเกิ้ลมากกว่าพวกโง่ๆที่กระแดะทำมาเขียนอธิบายนโยบายกูเกิ้ลแบบผิดๆ ไม่รู้ก้อหัดอยู่เฉยๆไม่เป็นหรือไงว่ะเหี้ย พวกมึงอ่ะจะเข้าใจกูเกิ้ลก้อต้องเข้าระบบเน้ตเวิร์คเสียก่อนอ่ะน่ะ เรื่องนี้สำคัญถึงชีวิตเชียวน่ะ คนจำนวนมากที่ติดคุกก้อเพราะไม่เข้าใจเครือข่ายเน้ตเวิร์คง่ะ ว่ามันเชื่อมโยงอะไรเข้าหากันมั่ง ใครอยากจะติดคุกก้อขยันเล่นเว้บในประเทศให้เยอะๆเข้าไว้น่ะ ถามว่าตอนนี้พนักงานกูเกิ้ลขยันตรวจเว้บคำหยาบที่ติด Adsense แล้วกูจะโดนไปด้วยหรือเปล่าเอ่ย คำตอบก้อคือยังไงก้อไม่มีอะไรมาแตะบล้อกกูได้หรอกน่ะเหี้ย บล้อกขยะมากกว่าสี่ร้อยล้านบล้อก มันจำเป็นอะไรต้องมายุ่งกะกูด้วย แม้ว่าไอ้พวกสแปมเมอร์มันจะไม่ชอบกูก้อตามทีแต่มันก้อยังตามอ่านอยู่นั่นแหล่ะ กูก้อตามดูเว้บขยะดักควายจำนวนหนึ่งเหมือนกัน รอดูว่าพวกแม่งจะโดน De-index เมื่อไหร่ แล้วรอสมน้ำหน้าพวกมัน สะใจโรคจิตดี เหมือนคำโบราณที่ว่า คนข้ามอย่าล้ม แต่ให้เหยียบซ้ำไปเยย ความพยายามในการสร้างอิทธิพลของบล้อกกูก้อเพื่อให้พวกควายมันเลิกเข้าเว้บขยะน่ะแหล่ะ แต่ควายก้อยังไม่เชื่อจนได้ ทำไมต้องรอ Google-Guillotine ทำไมเราไม่มาให้ความรู้กับประชาชนให้เขารู้ว่าอะไรเป้นอะไร สแปมเมอร์มันก้อยังคิดว่ามันทำถูกอยู่วันยังค่ำถึงแม้ว่ามันจะดักควายมากแค่ไหนก้อตามที เหมือนการประท้วงไม่มีทางทำให้สังคมดีขึ้น ตราบใดที่เรายังไม่สามารถสร้างพลเมืองที่เปี่ยมด้วยคุณภาพ สังคมมันก้อจะยังเฮงซวยอย่างทุกวันนี้อยู่ดี อินเตอร์เน้ตจะมีไว้ทำพันธ์ไรถ้าไม่สามารถสื่อความรู้เรื่องเว้บดี เว้บชั่วให้พวกควายมันรู้ได้ง่ะ ถึงแม้ว่าคนส่วนใหญ่ยังติดกับการฟังเพลง ดูคลิป ยากที่จะยอมรับสาระจากกูได้ แต่ถ้ามัวแต่งอมืองอตีนก้อไม่มีทางทำให้สังคมอินเตอร์เน้ตมันดีขึ้นได้หรอกน่ะ ต่อให้กูเก่งมาจากไหนก้อตามที แต่ถ้าผู้อ่านไม่ยอมเอาแนวคิดของกูไปเผยแพร่ต่อ ด้วยคิดว่าธุระไม่ใช่ ไม่คิดจะสู้กับความอยุติธรรม ความพยายามของราชินี RedHatSEO ก้อไม่มีทางประสบความสำเร็จได้หรอกโว้ย กูตัวคนเดียวทำอะไรได้ไม่มากหรอกน่ะ แต่ถ้าได้บล้อกเก้อร์ที่รักความถูกต้องเอาแนวคิดไปเผยแพร่จะดีมากเลย มันเหมือนฉากจบของแฮร์รี่ พอตเตอร์ ตอนที่ฝ่ายธรรมะมารวมตัวกันสู้ตายกับคนที่มึงก้อรู้ว่าเหี้ย จะโค่นล้มบอสมันต้องทำแบบนั้นน่ะแหล่ะ ตอนนี้กูอาจจะสู้อยู่อย่างโดดเดี่ยวโด่เด่วิเวกวังเวงวิเว๋หว่า แต่ด้วยความสามารถด้านการเขียนอันเอกอุก้ออาจจะสร้างพันธมิตรขึ้นมาได้บ้างสัก2-3ตัวล่ะมั้ง กูก้อรู้ว่าการสู้กับสแปมเมอร์ยังไงก้อไม่มีทางชนะได้ แต่ถ้าจะยอมแพ้ชักธงขาวโดยไม่สู้เลย แบบนั้นมีหวังอายหมามันว่ะ ขอสู้แบบหมาจนตรอก UnderDog หน่อยเถอะโว้ย

สร้าง Blog ผ่านมือถือ

ช่วงนี้ไม่ค่อยมีอารมณ์ทางเพศเลยเหี้ย ไม่ค่อยอยากจะเขียนอะไรเท่าไหร่แต่ก้อยังอุตส่าห์หาเรื่องมาลงจนได้ กะว่าปีนี้จะสร้างให้ถึง 666 entry อยากจะลดการลงรูปแล้วแสดงฝีมือการเขียนเองให้มากขึ้นกว่าเดิมง่ะ อืมมม ตอนนี้นึกไปถึงการอัพบล้อกผ่านมือถืออ่ะน่ะ เพราะจะหาเวลามาออนไลน์มันคงจะไม่ง่ายนัก อันที่จริงก้อใช่ว่าจะมีเรื่องอะไรมากมายจนถึงขนาดต้องเขียนบล้อกผ่านมือถือ แต่ถ้าลองทำดูก้อน่าสนุกดีเหมือนกัน อันที่จริงช่วงนี้วางแผนจะปรับเปลี่ยนส่วนของโฆษณาใหม่ จะเอามาใช้ในปีหน่าโน่นแน่ะ ช่วงนี้จะใช้โฆษณาแบบรกๆไปก่อนแล้วกัน อืมมม เครื่องมือถือแพงๆกูคงจะไม่มีหรอกน่ะ แต่กูมีเครื่อง PSP อยู่เครื่องหนึ่ง ซึ่งอันที่จริงเอาไว้ใช้กับ wireless lan อยากจะลองใช้ PSP อัพบล้อกดูเหมือนกัน แต่ปัญหาการดูเว็บผ่านมือถือก้อคือ ดูเว้บที่มีกราฟฟิคเยอะๆไม่ได้ กูเองก้อเตรียมจะปรับแต่งบล้อกให้รองรับการดูผ่านมือถือให้มากขึ้นอ่ะน่ะ มันเป็นโครงการในปีหน้าฟ้าใหม่นู่นแน่ะ ทำอะไรก้ออาจจะช้าหน่อยง่ะ เป็นธรรมดาที่เงินไม่มางานมันก้อไม่เดิน เหมือนแหกหีให้ควยเข้าก้อยังต้องเอาเงินไปง้างขาให้อ้าออกง่ะ ตอนนี้ก้อนึกๆวางแผนสำหรับการบล้อกในปีหน้าเอาไว้อ่ะน่ะ ก้อตั้งใจจะเน้นเรื่องแบรนด์ให้มากขึ้น แล้วก้อเน้นผู้อ่านประจำให้มากขึ้นอ่ะ ส่วนผู้อ่านที่มาตามลิ้งค์หรือ referral กูเองก้อไม่ได้สร้างเองเลยง่ะ ส่วนใหญ่จะมาจากเว็บขยะซ่ะเป็นส่วนใหญ่ เว้บขยะมันก้อมีประโยชน์เหมือนกันอ่ะน่ะ การเขียนหยาบๆก้อเพื่อล่อฟีตบอตจากสแปมเมอร์ง่ะ แต่คนก้อคิดว่ากูเลวเสียเต็มประดา ช่างหัวแม่มึง การออกแบบหน้าตาของบล้อกจะพยายามให้มันเหมือนเว็บมากกว่าเดิม อยากได้แบบ Yahoo!Classic อ่ะ ไม่รู้เป็นไรกูรู้สึกชอบหน้าตาเว้บยาฮูแบบเดิมง่ะ มันดูเป็นมิตรกับผู้ใช้ดี ส่วน FacebookGroup ก้อจะยังเก็บเอาไว้แม้ว่ามันจะไม่ทำประโยชน์อะไรให้กูเลยก้อตาม ก้อต้องรอดูกันต่อไป สังเกตว่ากูเน้นมากๆกับแบรนด์ kuayvista ค่อนข้างต่างกับบล้อกเก้อร์คนอื่นอ่ะน่ะ คนอื่นดูเหมือนเขาจะไม่พยายามสร้างความแตกต่างสักเท่าไหร่ คนอื่นน่ะเหรอ แค่คิดจะออกแบบโลโก้ที่มันจำง่ายๆเขายังไม่คิดจะทำกันเลย อ่ะน่ะ แค่อาการขี้เกียจเขียน หรือเขียนได้ห่วย เท่านี้ก้อทำลายแบรนด์รังหนูไปเรียบร้อยแล้ว ประมาณว่าเขียนด้วยตีนแล้วลบด้วยส้นตีนอะไรแบบนั้น กูเองในสภาพที่จิตปกติกูก้อไม่อยากเขียนบล้อกเหมือนกัน ทำไปหาหอกไรก้อไม่รู้ แต่พอได้ลงมือเขียน แต่งหน้าบล้อกสักหน่อยมันก้อมักจะมันส์ไปเอง บล้อกเก้อร์ส่วนใหญ่เกือบทุกคนเขียนมานานแต่ไม่เคยคิดจะพัฒนาฝีมือในการเขียน หรือไม่เคยคิดจะพัฒนาหน้าตาบล้อกให้มันใช้ง่ายกว่าเดิม เฒ่าเพราะอยู่นานจริงๆน่าจะไปอยู่กับไอ้คางคกเฒ่าสารพัดพิษจะเหมาะกว่าน่ะ โดยเฉพาะความพยายามในการวางโฆษณา adsense อย่างผิดที่ผิดทาง มันยิ่งสร้างความน่ารำคาญให้กับคนอ่านอ่ะน่ะ adsense กำลังทำลายสวยงามของการบล้อกโดยที่เราไม่รู้ตัว ส่งมันไปเก็บเอาไว้หน้า landing page ดูจะเหมาะสมกว่าน่ะ สำหรับตัวกูไม่เคยคิดจะชื่นชมบล้อกเก้อร์คนไหนทั้งนั้นหรอกน่ะ เพราะแต่ละตัวล้วนแล้วแต่เขียนได้เหี้ยไม่แดกกันทั้งนั้น ชีวิตกูก้อห่วยจะแย่อยู่แล้ว ยิ่งมาเจอฝีมือการเขียนห่วยๆของบล้อกเก้อร์ห่วยแตก กูเลยไม่แปลกใจหรอกน่ะที่ทุกวันนี้บล้อกเพลงกับบล้อกดักควายถึงได้ครองตลาดไว้จนเกือบหมด

โฟร์มด เด็กสวย ฟ้าใสและหีไร้ขน


ที่มา นสพ.คมชัดลึก วันที่ 13 พ.ย. 51 หน้า 19

ย้อนอดีตไปดูโฟร์ มด ในวัยเด็ก ในตอนที่ท้องฟ้าแจ่มใส ไม่มีเมฆหมอกปกคลุมหนาแน่นอย่างทุกวันนี้ ไม่มีอะไรเขียนพยากรณ์อากาศง่ะ ไอ้พวกหัวควยอย่าหื่นให้มากนักมีแต่ไอ้พวกหัวงูอยากเย็ดหีเด็ก

เหนือหียังมีแตด เหนือแตดยังมีหมอย เหนือหมอยยังมีฟ้า เหนือฟ้ายังมีกูเกิ้ล

พระเจ้าผู้มีนามว่ากูเกิ้ล อาณาจักรของมันกะลังจะยึดครองโลกใบนี้ เรื่องนี้เด็กอนุบาลมันยังรู้เลย กูก้อเลยอยากจะพาพวกมึงอ่ะน่ะ ย้อนรอยดูแผนการยึดครองโลกของกูเกิ้ลสักหน่อย เผื่อใครจะเอาไปใช้เป็นนิทานก่อนนอน กล่อมลูกให้หลับก่อนจะจับผัวเย็ด อะแฮ่ม กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว........กูเกิ้ลครองส่วนแบ่งในตลาดโฆษณาออนไลน์เอาไว้เกือบหมด ส่งผลให้คลื่นแห่งความหวาดกลัวแผ่ปกคลุมโลกออนไลน์จนผู้คนพากันเสียวสันหลัง เมื่อกูเกิ้ลครองตลาดได้เบ็ดเสร็จสิ่งที่ตามมาก้อคือ กูเกิ้ลจะสามารถกำหนดเรตค่าโฆษณาได้ตามอำเภอใจ ประพฤติตนราวกับเป็นโอรสสวรรค์ในยุคราชวงค์ซ่ง(ติง) ประชาชนจะพากันเดือดร้อนทุกหย่อมหญ้า เพราะจะถูกขูดรีดภาษีจนไส้แห้งหีเหี่ยว ความพยายามอย่างหนักในตอนนี้ของกูเกิ้ลคือการพยายามดึงข้อมูลทุกอย่างของผู้ใช้เอาไปเก็บไว้ โดยอาศัย Google.com , Analytics , Chrome ,Adsense ,Gmail ,Google Chat ,Toolbar สังเกตกันมั่งหรือเปล่าว่า ผลิตภัณฑ์ส่วนใหญ่ไม่ทำเงินแต่เน้นการเก็บข้อมูล ข้อมูลที่ว่านี่สามารถเอาไปใช้อะไรได้มากมาย เช่น การทายผลว่าใครจะชนะการเลือกตั้ง จากความนิยมในการค้นหา ผู้คนก้อหาได้รู้ตัวไม่ว่าเจอม้าไม้ Trojan horse บุกเข้ามาในเครื่องจนมันรู้ข้อมลจนทะลุปรุโปร่ง ตอนนี้ศาลยุโรปพยายามบังคับให้กูเกิ้ลเก็บข้อมูลพวกนี้เอาไว้เฉพาะหกเดือนล่าสุด จากที่ปัจจุบันมีการเก็บเอาไว้สิบแปดเดือนล่าสุด แต่ในความเป็นจริงมันเก็บข้อมูลพวกนี้เอาไว้ตลอดโดยการคัดสำเนาแล้วเอาไปซุกไว้นอกเซิฟเวอร์ อืมมม กูกะลังจะบอกว่าข้อมูลจากผู้ใช้มันสำคัญไม่น้อย แต่ผู้คนก้อยังคิดกันว่ารายได้จากการคลิ้กโฆษณานั่นต่างหากที่สำคัญ โง่เป็นควายกันเข้าไป ข้อมูลจากผู้ใช้มีประโยชน์ในด้านการพัฒนาเว้บให้ตรงใจผู้อ่าน กูเองก้อต้องเสียเวลาดีไซน์บล้อกใหม่โดยเอาสถิติอะไรต่างๆนาๆมาใช้ แต่บล้อกเก้อร์โง่ๆก้อจะออกแบบหน้าตาบล้อกชนิดตามใจฉัน ใครจะทำไม อ่ะน่ะ คนแบบนั้นน่ะแหล่ะที่กูเรียกว่า หน้าตาน่ากลัวยังทำตัวน่าเกลียด สิ่งที่คนส่วนใหญ่พลาดก้อคือ ไม่ยอมตัดส่วนที่ไม่มีคนคลิ้กออกไป ทิ้งเอาไว้แบบนั้นให้รกเข้าไว้ แต่จริงๆแล้วเทคนิคในการล่อให้คนคลิ้กอย่างหนึ่งก้อคือ ทำให้ส่วนอื่นๆรก แต่ส่วนของโฆษณาให้ดูมีระเบียบสะดุดตา เผลอๆจะสะดุดตีน เทคนิคนี้ยังไม่เคยลองแต่ปกติกูจะไม่กดดูในส่วนที่รกๆอ่ะน่ะ เอาไว้ปีหน้าจะลองทำให้ดู ช่วงนี้เอาเวลามาเขียนบล้อกแล้วก้อเตรียม landing page ก้อไม่เหลือเวลาว่างแล้วว่ะ

CPM CPC CPA & ไอ้หื่นจิตตก

มีโฆษณาอยู่บางชนิดที่ทำเงินได้ง่าย แต่ปัจจุบันหาได้ยากสักหน่อย นั่นก้อโฆษณาแบบเหมาจ่าย CPM บางคนบอกว่ามันย่อมาจาก Cost Per Thousand งี่เง่าดีจัง ความจริงคือ ตัว M ที่ว่ามันเป็นสำนวนมาจากคำว่า a thousand and one หมายถึง ร้อยแปดพันเก้า ซึ่งจะนิยามต่อไปก้อคงจะยากแล้วใช่ไหมล่ะ มันเป็นรูปแบบหนึ่งของภาษาวิบัติง่ะ โฆษณาในแบบนี้มีการกำหนดว่าจะจ่ายเงินเมื่อแสดงโฆษณาครบกี่ครั้ง เช่น เรตปกติของเว้บอย่าง MSN จะมีราคาค่าโฆษณาในhotmail เมื่อแสดงครบพันครั้งที่ 1.25 $ ซึ่งกูก้อสงสัยตัวเองเหมือนกันว่าทำไมกูไม่เคยคลิ๊กโฆษณาในอีเมล์เลยแม้แต่ครั้งเดียว ซึ่งน่าจะเป็นเพราะว่ามีโฆษณาให้เลือกน้อยเกินไปหรือเปล่าหว่า อืมมม โฆษณาแบบต่อมา คือ CPC Cost Per Click แบบที่กูลองเอามาติดให้พวกมึงคลิ้กเล่นอ่ะน่ะแหล่ะ โดยธรรมชาติไม่มีใครสนใจโฆษณาห่วยแตกพวกนี้หรอก เขาแค่อยากจะลองกดอะไรเล่นๆไปตามเรื่อง กูแค่อยากลองใจคนที่เข้ามาอ่านบล้อกนี้เหมือนกันว่าถ้ากูลองแสดงท่าทีเชิญชวนให้คลิ้กโฆษณา พวกมันจะยอมใจอ่อนคลิ้กโฆษณาให้หรือเปล่าง่ะ ก้อต้องเอากฎของ adsense มาอธิบายกันอีกทีว่า การคลิ๊กโฆษณาของตัวเองจากเครื่องที่ใช้ประจำไม่ผิด ได้เดือนล่ะครั้ง อืมมม แต่ถ้าตั้งกลุ่มแลกคลิ๊กจะเข้าข่าย Click Fraud แต่ถ้าการคลิ๊กเกิดจากการหลอกให้คลิ๊กโดยคนที่กดไม่รู้เรื่องรู้ราว เขาบอกให้คลิ้กก้อคลิ้กซ่ะงั้น จะเรียกว่า Invalid Click เช่นคลิ้กที่มาจาก HereGang แต่ในใจกูก้ออยากให้พวกแลกคลิ้กมันทำงานกันหนักๆอ่ะน่ะ โดยเฉพาะพวกที่ทำใน Flixya ง่ะ บางทีถ้ามีการรวมกลุ่มกันอย่างเข้มแข็ง การตั้งวงแลกคลิ้ก อาจจะกลายเป็น OTOP ระดับห้าดาวสะท้านนรกได้เลยอ่ะน่ะ ไม่ต้องทำห่าอะไรเลย นั่งคลิ้กโฆษณาไปพลาง บี้เม็ดแตดไปพลาง เห็นสวรรค์รำไร อืมมม ที่กูสนใจการกระทำเลวๆพวกนี้ ก้อเพราะมันเป็นตัวบ่งชี้คุณภาพของสังคมได้เลย สังคมที่มีแต่คนหน้าไหว้หลังหลอก โกงกินกันหน้าด้านๆ แล้วมันจะเอาอะไรไปพัฒนา เออ ถามว่า เงินที่ได้มามันทำให้สังคมดีขึ้นหรือเลวลง หรือเป็นเพราะสังคมเฮงซวยที่มันหลอมให้เกิดคนเลวๆขึ้นมาก้อไม่รู้น่ะ โฆษณาแบบต่อมาคือ CPA Cost Per Action ก้ออย่างเช่นคนที่ออกแรงสมัครอีเมล์กับกู หรือ สมัครเข้ากลุ่ม facebook ของกูอ่ะน่ะ คือมันต้องลำบากหน่อย วันนี้ก้อไม่มีอะไร เขียนเผื่อว่าใครยังไม่เข้าใจก้อได้รู้ เด๋วจะงงตายห่าอีก ใครสงสัยอะไรก้อเขียนมาได้ อีเมล์ก้อมี ระยะนี้ก้อมีแต่อีเมล์มาขอร่วมเพศ ขอดูหีมั่งล่ะ ไม่ค่อยจะหื่นเลยอ่ะน่ะ กูว่าโฆษณาหาคู่เย็ดของกูก้อมีจะไม่ทดลองดูหน่อยหรือไง บางตัวบอกว่าอ่านเรื่องของกูแล้วทนไม่ไหว เย็ดรูขี้เมียจนตูดฉีก เสร็จแล้วเอาหัวควยไปให้เมียอมต่อโดยไม่ยอมล้างก่อน ทำไมมึงสารเลวแบบนี้ว่ะไอ้สัตว์นรก

วันพฤหัสบดีที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551

Spirit of Adsense Clicker

จากการที่กูทดลองลงโฆษณาให้มันเยอะๆเต็มหน้า เออก้อเพิ่มค่า CTR ได้จริงๆ แต่มันก้อยังน้อยมากไม่ถึง 1 % ของทราฟฟิคทั้งหมด อืมมม ปัญหาในการวิจัยครั้งนี้คือ จะทำยังไงให้โฆษณาที่ไม่น่าสนใจกลายเป็นสิ่งที่น่าสนใจ มันก้อเหมือนการสะกดจิตคนอ่ะน่ะ แต่ถ้าทำแบบนั้น ก้อเป็นการหลอกให้คลิ้กซ่ะงั้น กูอ่ะน่ะ ก้อกะลังคิดว่าโฆษณาแบบไหนที่ทำให้คนรู้สึกสบายใจ คลิ้กแล้วมีความสุข ถ้าทำได้แบบนั้นก้อคงจะดี อยากให้ผู้อ่านลืมทุกข์ในชีวิตไปมั่งก้อดี บล้อกเก้อร์ที่คิดว่าเศษเงินจากกูเกิ้ลมันสามารถทำให้ชีวิตพ้นทุกข์ได้อย่างนั้นเหรอ ถ้าคิดแบบนั้นมึงกะลังใช้หัวแม่ตีนคิดเอาเองล่ะมั้ง กูดูไปดูมา business model ของ adsense กับ web spam keyword มันสามารถไปด้วยกันได้ดีมากเลยง่ะ เพราะว่ากฎระเบียบที่เข้มงวดจนดูงี่เง่าของ adsense support team แบบว่าเว้บที่มีคำหยาบก้อห้าม มีรูปเยอะก้อห้าม เนื้อหาลอกเขามาก้อห้าม สุดท้ายก้อจะเหลือแต่บล้อกเพลงละเมิดลิขสิทธิ์กับบล้อกขยะที่เหลือรอดอยู่ในธุรกิจมืดที่ว่านี้ การทำ landing page จึงกลายเป็นทางออกในการแก้ปัญหาในเรื่องนี้เลยอ่ะน่ะ ส่วนแบนเนอร์โฆษณาก้อพบว่าแบนเนอร์ที่เป็นรูปคนจะมีผลให้เกิดการคลิ้กมากขึ้น น่าสนใจดีเหมือนกันว่าทำไมถึงเป็นเช่นนั้น คิดว่ารูปคนจะมีผลให้คนที่เล่นเน้ตมีสมาธิกับสิ่งที่อยู่หน้าจอมากขึ้น เมื่อมีสมาธิ สติก้อจะตามมา ปัญญาก้อจะเกิด การคลิ้กโฆษณาก้อเป็นไปตามสัจจธรรม

วันพุธที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551

ความตายที่รัก

อืมมม ตั้งแต่กูตั้งใจจะยัดโฆษณาอะไรลงมาในบล้อกเยอะๆเนี่ย มันทำให้กูรู้สึกว่ามันสะใจดียังไงก้อไม่รู้ โดยเฉพาะผู้อ่านประจำของกูซึ่งโรคจิตทั้งนั้น กูว่าแบบนี้มันก้อเหมาะกะพวกมึงดีง่ะ แม้ว่าหลายคนจะตัดใจเลิกอ่านไปแล้ว แต่อีกหลายตัวก้อยังบ้าอ่านอยู่ได้ อืมมม แต่ใครก้อยากที่จะหนีกูพ้นอ่ะน่ะ ถ้ากูอิ่มตัวในตลาดคำหยาบ กูก้อต้องขยับไปตีตลาดอื่นต่อไปอยู่ดี ช่วงนี้กูจะเขียนบล้อกเพื่อให้รู้สึกบายใจมากกว่าน่ะ ไม่ต้องกระแดะทำเป็นห่วงใยคนอ่านแต่อย่างใด ไม่ได้เป็นห่าอะไรกันสักหน่อยนิ แต่เขียนในช่วงนี้มันรู้สึกเพลินได้ลืมความทุกข์จากความเจ็บป่วยของสัตว์เลี้ยงอ่ะน่ะ ช่วงนี้สัตว์ป่วยเยอะ ตายก้อแยะ ใจคอกูก้อไม่ค่อยดีอ่ะ แต่คนใจสัตว์ที่ควรจะตายมันก้อไม่ยอมตายสักที แบบนี้ล่ะมั้งที่เขาเรียกว่าสวรรค์ลำเอียงซ้ายนิดๆ เวลามีสัตว์ตายกูจะคิดเสมอว่ามันไปดีแล้ว ได้ไปเกิดในที่ๆดีกว่าเก่า อ่า การที่กูได้อ่านเรื่องเกี่ยวกับเทคโนโลยีมันก้อดีตรงที่ทำให้ลืมความเป็นจริงของชีวิตได้เหมือนกัน การที่ต้องเห็นความตายเยอะๆเข้า กูก้อคิดว่าความตายล้วนแน่นอน มันแสยะยิ้มรอรับทุกชีวิตอยู่แล้ว ก้อคิดต่อไปอีกว่าสุดท้ายทุกชีวิตล้วนต้องตายแล้วเราจะเกิดมาทำห่าทำไม รักกันเพื่อรอเวลาพลัดพรากกันอย่างนั้นเหรอ อืมมม ถ้าเบื่อๆชีวิต ก้อขอให้นึกถึงคน สัตว์ ที่ตายไป ใช้ชีวิตที่เหลืออยู่แต่ละวันให้คุ้มค่าแล้วกัน แล้วสักวันเราคงได้พบกัน

วันจันทร์ที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551

บล้อกเก้อร์หัวเห็ด

กูก้อยังเกาหีด้วยความสงสัยนะว่า จะทำยังไงให้คนคลิ้กโฆษณา พอดีมีพวกเซลล์มาขายบัตรเครดิตแถวนี้ ก้อเลยนึกขึ้นได้ว่า โฆษณามันก้อเหมือนการยัดเยียดสินค้าให้กับผู้อ่าน เพราะถ้าไม่มีการเชิญชวนเลยรับรองว่าไม่มีเหี้ยตัวไหนมันคลิ้กหรอกน่ะเหี้ย เหมือนอย่างสุภาษิตจีนที่กล่าวไว้ว่า ด้านได้ อายอด หลังสู้ฝ้า หน้าสู้เตียง อืมมม กูก้อว่าถ้าพยายามเสนอโฆษณาในแบบยัดเยียดมันจะเป็นยังไงหว่า ถ้ากูอาศัยหน้าความหน้าด้านอัดโฆษณาเข้ามาในบล้อกแบบหนักๆ ความรู้สึกของผู้อ่านจะเป็นยังไง กูว่าผู้อ่านคงจะรู้สึกเหมือนกับโดนควยกรรมกรห้าหกท่อนยัดเข้าไปในช่องปาก กลืนเข้าปากไม่หมดแต่จะคายออกก้อเสียดายอะไรประมาณนั้น ตอนแรกกูก้อคิดอ่ะน่ะว่าใส่โฆษณาเข้ามาในบล้อกเยอะๆผู้อ่านคงจะอึดอัดแย่เลย แต่ช่างแม่งเหอะถึงยังไงก้อมีแต่นักอ่านโรคจิตเท่านั้นแหล่ะที่เข้ามาอ่านบล้อกนี้ง่ะ ไหนๆแล้วกูก้อจะลองดูสิว่าบอตจะมีปฏิกิริยายังไงกับบล้อกที่ส่งลิ้งค์ไปที่หน้า adsense เยอะๆ ถ้าจะให้ดีต้องใส่คำกำกับไปด้วยเลย ด้วยนิสัยของบอตเวลาเข้ามาในบล้อกมันจะมองหาคำว่า click here, my link , my web, sponsor link, favorites link, advertisement link อะไรประมาณนี้อ่ะ กูชื่นชอบการสั่งบอตจากในหน้าเว้บเลยอ่ะน่ะ ไม่จำเป็นต้องไป submit dir ห่าเหวอะไรหรอกน่ะอีดอกเงิน ถ้าอยากได้เงินจาก adsense มากๆ ก้อหาแก้งค์แล้วแลกคลิ้กกันเหอะ มันเป้นทางที่ง่ายที่สุดแล้ว เหี้ยเหอะต่อให้กูมีผู้อ่านมากแค่ไหน ถ้าไม่แลกคลิ้กก้อจะได้วันละสามบาทอยู่เนี่ยแหล่ะ สามบาทยังดีน่ะ ส่วนใหญ่ไม่ได้เลย ดังนั้นรายได้ห่าเหวอะไรจากadsense มันจึงเป็นอะไรที่ยากจะเข้าใจว่ะ เพราะหลัก seo มันคนละเรื่องกับหลักการหลอกให้คลิ้กเน้อ แต่คนก้อยังอุตส่าห์เอามันมาปนกันจนได้ ถ้ากุจะหาวิธีให้คนเข้าบล้อกให้มากกว่านี้น่ะไม่ยากเลยง่ะ แต่คำถามที่ว่าจะทำเหี้ยไงให้คนคลิ้กโฆษณามันเป็นปริศนาที่กูต้องหาคำตอบไปจนกว่าจะถึงวันสิ้นโลกล่ะมั้ง และก้อช่วงนี้หมาป่วยเยอะเลย อากาศเปลี่ยนกะทันหัน ถ้าหมาใครไม่เห่าก้อเอา amoxcilin ยาแก้อักเสบให้กินเลยน่ะ หรือปล่อยให้หมาไปให้หญ้ากินเพื่อขับพิษมั่งก้อดีเน้อ

วันเสาร์ที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551

รกโฆษณายังดีกว่ารกคน

อืมมม ก้อไม่ค่อยจะมีรมณ์จะเขียนห่าไรเลยว่ะ ครั่นเนื้อครั่นตัวเพราะลมหนาวมาแบบไม่รู้ตัวเลย สั่นจะตายเลยเหี้ย ก้อเลยเอาเวลาว่างมาทดสอบใส่โฆษณาเข้ามาเยอะๆหน่อยเหอะ ว่ามันจะให้ผลแตกต่างจากการที่มีโฆษณาน้อยๆหรือเปล่า เพราะสงสัยว่าทำไมเว้บที่โฆษณารกมากๆ ยังมีคนเข้าเยอะอยู่ หรืออาจจะเป็นว่าผู้คนรู้สึกชอบโฆษณาในส่วนลึกของสันดานก้อเป็นไปได้อ่ะ เพราะว่าลองทำโฆษณาแบบไม่มาก คนกลับไม่สนใจเลย ต่างจากที่กูเคยเชื่อมาก่อนว่า โฆษณาที่มีน้อยจะเพิ่มความสนใจของเดรัจฉานที่เข้ามาอ่าน แต่พวกคนอ่านก้อไม่เห็นจะสนใจเลยอ่ะ ถ้าลองยัดรูปหีมาให้ผู้อ่านดูเยอะไจเกิดผลยังไงขึ้นมาน่ะ อาจจะไม่เหลือคนอ่านเลยก้อได้ เหี้ยเหอะ ใครไม่ชอบโฆษณาก้ออ่านผ่านอีเมล์หรือกูเกิ้ลรีดเดอร์ก้อได้เน้อ แต่โฆษณามันก้อเหมือน widget ที่ใช้แต่งบล้อกได้อ่ะน่ะ เติมสีสันให้บล้อกมากขึนก้อดีเหมือนกัน

วันศุกร์ที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551

กรณีศึกษา Google De-index




ก้อจ้องมานานแล้วอ่ะน่ะบล้อกนี้ว่ามันจะโดนเก็บเมื่อไหร่ อืมมม สุดท้ายก้อโดนจนได้ เป็นกรณีศึกษาสำหรับบล้อกที่ชื่นชอบการดักควาย โดยการยัดห่าคำทุกอย่างลงในหน้าเดียว นั่นก้อคือ vdoclipmovie.blogspot.com มันจะไม่เหลือผลการค้นหาใดๆในกูเกิ้ลและยาฮูเด็ดขาดและตลอดกาล แต่ว่าการทำบล้อกดักควายในแบบนี้ขึ้นมาใหม่ก้อไม่ใช่เรื่องยากอะไรนี่น่ะ อืมมม แต่เว้บดักควายที่ยังเหลือรอดอยู่เนี่ย มันใช้เทคนิคการกระจายคำอกไปไม่รวมเอาไว้ในหน้าเดียวมากๆ ก้อต้องรอดูกันต่อไปอ่ะน่ะ แต่ยังไงก้อขอให้พวกแม่งไปลงนรกให้หมดแล้วกัน

Make Money Offline

เห็นพวกสิบแปดมงกุฎมันพากันโฆษณาชวนเชื่อเรื่อง make money online มาเยอะแล้ว กูก้ออยากนำเสนอการหาเงินในแบบสุจริตโดยไม่ต้องออนไลน์ให้มันยุ่งยาก เพราะกูเองก้อเอือมระอากับพวกที่หาเงินออนไลน์เต็มที พวกแม่งไม่มีเหี้ยอะไรหรอกน่ะ ก้อมีแค่ ลอกเนื้อหา สร้างขยะดักควาย ลงรูปโป๊ คลิปเย็ด ชวนกันให้คลิ้กโฆษณา อ่ะน่ะ ลองมองดูอาชีพที่ไม่ต้องอนไลน์กันมั่ง อย่างการขายขนมจีนน้ำยาหรือขนมจีนน้ำพริก อาหารมื้อกลางวันเนี่ยจะมีคนกินอาหรชนิดนี้มากเป็นพิเศษ ยิ่งถ้ามีผักเสิร์ฟแบบไม่อั้นยิ่งดีใหญ่ ทำให้ลดความอ้วนได้เป็นอย่างดี เท่าที่สังเกตุดูเป็นอาหารแบบกลางๆที่ไทยก้อแดกได้ คนจีนก้อแดกดีอ่ะ และสามารถกินได้บ่อยโดยไม่เบื่ออ่ะ เด็กนักเรียนก้อกินได้ พยาบาลก้อกินดี จะกินอะไรก้อกินตามพยาบาลน่ะแหล่ะ เพราะเขาจะรู้ว่ากินอะไรมันจะไม่มีโรคภัยมากเกินไปนัก เพราะอาหารทุกวันนี้มันมีสารปนเปื้อนกันทั้งนั้น แต่เราจะเลือกสิ่งที่ปนเปื้อนน้อยที่สุดก้อเท่านั้น ในส่วนของผักเนี่ยถ้ามีที่ว่างสักห้าตารางเมตรเนี่ยก้อปลูกผักได้หลากหลายชนิดเลยอ่ะน่ะ ผักบางอย่างให้ผลผลิตมากแต่ใช้พื้นที่ในการปลูกน้อย อย่างเช่นพริก แตงกวา มะเขือเทศ หรือผักบางอย่างที่หาได้ง่าย โดยไม่มีใครมาฉีดสารเคมี อย่างผักกะเฉด ซึ่งใช้กินแทนเนื้อสัตว์ได้เลย นอกจากนี้สมุนไพรบางอย่างก้ออยู่ไกล้ตัวเราอ่ะน่ะ เช่น ฟ้าทะลายโจร หรือ ซี้ปังกีโขว เด็ดใบมาอมแก้เจ็บคอได้เลย ถ้าเอามาต้มกินจะช่วยแก้ปัญหาท้องอืด ท้องเฟ้อได้ชะงัด อีกตัวคือ ต้นหนวดแมว หรือ เงียวชิว ใช้เป็นยาขับปัสสวะอ่อนๆ ใช้กับผู้ป่วยที่มีปัญหาช้ำรั่วได้อ่ะน่ะ สองตัวนี้ก้อพอจะยืนยันผลการพิสูจน์ได้อ่ะ อันนี้จะเรียกว่าเป็นยาผี(บ้า)บอก ก้อได้อ่ะน่ะ

ข่มขืนศพ

ใต้ต้นจามจุรีพบศพหญิงสาว นอนคว่ำหน้า อายุประมาณ 25-30 ปี ผิวขาว ผมสีน้ำตาลยาวประบ่า สูงประมาณ 160 ซม. สวมกระโปรงสั้นสีเทาถูกเปิดขึ้นไป ใส่เสื้อแขนยาวสีฟ้าลายตรงถูกถกขึ้นไปบนศีรษะ ที่ข้อมือถูกมัดด้วยเสื้อยกทรงสีครีมโทนสีน้ำตาล ข้อเท้าถูกมัดด้วยผ้าขาวม้าสีแดง-ขาว ลำคอถูกรัดด้วยผ้าขนหนูสีขาวและใบหน้าถูกตีด้วยของแข็ง ผู้ตายถูกข่มขืนด้วย โดยพบน้ำอสุจิในช่องคลอด

จากเนื้อหาข่าวข่มขืนที่กูยกมานำเสนอเนี่ย เคยนึกสงสัยกันมั่งหรือเปล่าว่าข่าวข่มขืนทำไมคนถึงชอบอ่านกันมากนัก ยิ่งข่มขืนแล้วฆ่าเนี่ย คนจะชื่นชอบมากเป็นพิเศษ นักข่าวหัวควยก้อจะเขียนบรรยายซ่ะละเอียดราวกับว่าอยู่ในเหตุการณ์เสียเอง คนร้ายมีกี่คนก้อรู้อีกแน่ะ น้ำแตกคารูหีกี่ครั้งแม่งก้อบอกได้ กางเกงใน ยกทรงสีอะไร จะลงไปทำไม หีฉีกกี่เซนติเมตรก้อยังอุตส่าห์เอาไม้บรรทัดไปวัดมารายงาน บางทีบอกอีกต่างหากว่าเหยื่อโดนข่มขืนจนสลบกี่รอบ หรือบรรยายว่าคนร้ายลงมือข่มขืนอย่างเมามันส์แค่ไหน การเขียนแบบนี้มันจะต่างอะไรกับการขุดเอาศพคนตายขึ้นมาจากหลุมแล้วก้อลงมือข่มขืนซ้ำอีกทางหน้าหนังสือพิมพ์หัวควย

แบบนี้แหล่ะที่เขาเรียกว่ากามตลาดในแบบที่เอาหีนำหน้า เพราะคนยังไงก้อไม่สามารถจะละทิ้งจิตใจความอยากข่มขืนในส่วนลึกของใจได้หรอกน่ะ เพียงแต่ใครจะสามารถควบคุมความเงี่ยนให้มันปลดปล่อยออกไปในรูปแบบไหนก้อเท่านั้น กูอ่ะอยากให้หนังสือพิมพ์มันลงข่าวดีๆ ที่ช่วยสร้างกำลังใจให้คนสู้ชีวิตต่อไปอ่ะน่ะ รู้ไหมเนี่ย มีผู้อ่านของกูเมล์มาบอกว่า เพราะกูเลยทำให้มันมีกำลังใจสู้ชีวิตต่อไป มันบอกว่ามันติดเอดส์ระยะสุดท้าย แถมยังเป็นมะเร็งไข่หำ เคยคิดจะฆ่าตัวตาย แต่พอได้มาอ่านบล้อกกู มันไม่คิดจะฆ่าตัวตายแล้ว มันอยากจะมีชีวิตอยู่เพื่อหาโอกาสข่มขืนกูให้จงได้ ไอ้เหี้ยน รีบๆตายไปเลยป่ะ

รวยด้วยสุขภาพดี

พอถึงหน้าหนาว สาวขาแตก จนแยกไปถึงหว่างขา อ่า ด้วยความเคยชินของสันดานมักง่ายของคนไทย เรามักจะอาบน้ำตอนเช้าและตอนเย็นใช่ไหม สมัยกูอยู่ต่างประเทศอ่ะน่ะ ผู้คนเมืองหนาวเขาไม่อาบน้ำบ่อยกันขนาดนี้หรอกน่ะ เขาจะล้างหน้า ล้างรูตูดอะไรแค่นั้นก้อพอแล้ว ขืนอาบน้ำบ่อยๆมีหวังปอดบวมตายห่า ในเมืองไทยโดยเฉพาะเด็กๆถ้ารู้สึกว่าไม่ไหวจริงๆงดการอาบน้ำไปเลยดีกว่า ถ้าหาน้ำอุ่นอาบไม่ได้ก้ออย่าเสี่ยงจะดีกว่าน่ะ อาหารการกินในช่วงนี้กูแนะนำว่าให้กินไข่ต้มกับข้าวเหนียวใส่น้ำปลาพอเค็มปะแล่ม มันไม่ได้ช่วยป้องกันโรคหวัดอะไรหรอกน่ะ แค่มันถูกดีก้อเท่านั้น จนแล้วก้อต้องเจียม ถึงแม้กูจะจนแต่ถ้าป้องกันตัวเองจากโรคได้ ก้อจะช่วยประหยัดเงินไปได้มากทีเดียว อยากให้ผู้คนรู้จักป้องกันตนเองให้พ้นจากโรคหลากหลายชนิด เพราะป่วยมาโรงบาลเขาก้อดูแลไม่ทั่วถึงหรอกน่ะ เห็นไหมว่าเราไม่จำเป็นต้องรวยเงินล้านออนไลน์ เราก้อสามารถใช้ชีวิตที่เป็นสุขได้ ถ้าเรามีอนามัยทางกายและจิตที่ดี อืมมม อย่าลืมว่าของแบบนี้มันไม่มีขายหรอกน่ะ คนมักคิดกันง่ายๆว่าเงินซื้อได้ทุกอย่าง ซึ่งมันไม่เป็นความจริงหรอกน่ะ มีเงินมากแค่ไหนก้อไม่สามารถสร้างบล้อกที่น่าอ่านขึ้นมาได้หรอกว่ะ เคยเห็นคนรวยที่ว่างมากๆไม่ต้องทำมาหากินจนเอาเวลามาสร้างบล้อกที่ดีขึ้นมาหรือเปล่า มันไม่มีหรอก แต่บล้อกนี้ก้อสร้างขึ้นมาด้วยน้ำมือของคนจนๆคนหนึ่งก้อเท่านั้น มันจะดีหรือไม่ก้อขึ้นกับว่าคนอ่านจะยอมเปิดใจให้กับมันหรือเปล่า คนจำนวนหนึ่งยอมเสียเงินซื้อหนังสือ หรือไปสัมมนาฟังไอ้พวกสแปมเมอร์มันสอนสร้างขยะ แต่ไม่ยอมสละเวลามาอ่านบล้อกของกู ส่วนผู้อ่านประจำของกูก้อมีหลากหลายกลุ่มอ่ะน่ะ เช่น ฆาตกรฆ่าข่มขืน พระตุ๊ด ผู้ป่วยโรคจิต กะหรี่สำเพ็ง แมงดานรก เอเยนต์ค้ายา อาจารย์นกเขา เอ่อ ซึ่งมันต่างกับที่กูคาดหวังเอาไว้มากทีเดียว กูเคยบอกแล้วใช่ไหมว่า กูพยายามยัดเยียดเรื่องราวของเทคโนโลยีให้กับคนอ่าน โดยหวังว่าจะให้พวกมันรู้ทันโลกไอที สุดท้ายความพยายามของกูก้อต้องสูญเปล่า จิตใจของพวกมันก้อยังวนเวียนอยู่กับรูหีและท่อนควย ในใจของพวกมันก้อยังเรียกร้องให้กูลงรูปคนเย็ดกันให้เยอะๆ ซึ่งถ้าอธิบายด้วยจิตวิทยาทางเพศ คนเรามักจะอาศัยความเงี่ยนช่วยในการบำบัดความเครียด ซึ่งเป็นกันทุกคนน่ะแหล่ะ ตอนกำลังเครียดๆคนมักจะลูบอวัยวะเพศตัวเอง เหมือนตอนเด็กๆที่ชอบเล่นหีเล่นควยตัวเองนั่นแหล่ะ นี่คือเหตุผลที่หี กับ ควย มันอยู่ตรงช่วงมือเราเอื้อมถึงได้ง่าย

วันอังคารที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551

Facebook ภาษาไทย

อืมมม ตอนแรกคิดว่าสร้าง Facebook Group ขึ้นมา แล้วเอามาโชว์จะต้องมีคนแห่เข้ามาเขียนด่ากูกันขนาดหนัก อืมมม ปรากฏว่า กลายเป็นกลุ่มที่ร้างผู้คนปานว่าบ้านผีปอบก้อมิปาน จริงๆกูก้ออยากจะทดสอบเหมือนกันว่าจะกระตุ้นให้ผู้อ่านสมัคร Facebook ได้มากแค่ไหน ปรากฏว่ายากมากที่จะให้ผู้อ่านสมัครFacebook เพื่อมาเข้ากลุ่มของกูอ่ะน่ะ อืมมม รู้สึกว่าผู้คนจะไม่เคยชินกับการอ่านบล้อกในที่นึงแล้วไปเขียนแสดงความเห็นในอีกที่นึงอ่ะน่ะ กูเองก้อรู้สึกเหมือนกันว่ามันเป็นอะไรที่ยุ่งยากเกินไป ก้อไม่มีอะไรมากแค่เอามาทดลองดู ผู้อ่านไม่ชอบก้อจะได้รู้อ่ะน่ะ

แต่ในส่วนของการอ่านบทความผ่านอีเมล์กลับเป็นอะไรที่ตรงกันข้ามมีคนสนใจใส่อีเมล์เข้ามามากเกินคาด นั่นก้อเพราะความสะดวกในการสมัครนั่นเอง ก้อแค่ใส่อีเมล์แล้วกดยืนยัน แล้วไปยืนยันอีกทีในอีเมล์ เท่านี้ก้อเรียบร้อย ส่วน Facebook Group กูก้อคงจะเก็บเอาไว้อย่างนั้นน่ะแหล่ะ เอาไว้เขียนอะไรสั้นๆง่ายๆอ่ะ อืมมม แม้ว่าคนส่วนใหญ่อยากจะเข้าไปดูอัลบั้มรูปของกูก้อตามที อืมมม ได้คืบจะเอาศอก ได้ศอกจะเอาอะไรต่อดีล่ะ กูเองก้อเบื่อไอ้คนที่ชอบวิจารณ์รูปกูเรื่อยเลย เพราะมันไม่ได้เกิดประโยชน์อะไรขึ้นมาเลย ตกลงว่ากูเสียเวลามาเขียนบล้อกเพียงเพื่อให้คนมาสนใจแต่รูปอย่างนั้นเหรอ ถ้าเป็นแบบนั้นก้อไปเข้าเว้บโป๊เหอะน่ะ คงจะช่วยให้สำเร็จความใคร่ได้ง่ายขึ้นง่ะ หรือจะให้กูเสแสร้งทำเป็นใจดีกับคนอ่าน ขอโต้ดที่กูทำไม่เป็น บล้อกนี้ไม่เคยง้อคนอ่านเพราะมันเป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว กูจะไปบังคับจิตใจพวกมึงได้ยังไง มิตรภาพจากบล้อกเก้อร์งั้นเหรอ กูอยากจะแหวะ บล้อกเก้อร์ทุกวันนี้มันก้อหน้าเงินกันทั้งนั้นแหล่ะ

กูบล้อกอยู่ทุกวันนี้ก้อเพื่อสู้กับสแปมเมอร์ และ สแคมเมอร์ เทคนิคแปลกประหลาดที่กูเอามาใช้ก้อล้วนเกิดจากประสบการณ์ที่กูสู้กับพวกมันน่ะแหล่ะ การที่กูเจอกับสแปมเมอร์เป็นฝูงรุมกินโต๊ะ มันยังจะสร้างค่าประสบการณ์ด้านSEOให้มากกว่าไปเข้าสัมมนาไม่เป็นโล้เป็นพายเสียอีก แต่ช่างแม่งเหอะ เขียนไปพวกมันก้อไม่เข้าใจ ก้อยังยึดติดกับความคิดเดิมๆที่เป็นความเชื่อผิดๆ เพราะปัจจุบันความเชื่อด้าน adsense และ seo ยังเป็นข้อมูลที่เขียนขึ้นจากความเชื่อเกือบทั้งนั้น ประมาณว่าคิดได้ยังไงก้อใส่ไปยังงั้นเลย

ว่างๆก้อเอาเวลาไปฟังเพลงมั่งก้อดี กูเองอ่ะตอนนี้ชอบเล่น Myspace มากกว่า Facebook เสียอีก Facebook ใช้เป็นที่เก็บรูปอย่างเดียวไม่เกี่ยวใคร แต่หาฟังเพลงญี่ปุ่นใน Myspace มันสนุกกว่ากันเยอะ การจะเป็นนักเขียนที่ดีก้อต้องรับเอาไอเดียอะไรใหม่ๆเข้ามามั่ง เน้ตความเร็วสูงก้อมีแล้ว หาซื้อลำโพงมาเสียบเท่านี้ก้อฟังเพลงญี่ปุ่นฟรีๆใน Mysapce Japan ได้แล้ว อ่ะ แบบว่าจะซื้อซีดีแผ่นแท้ ก้อต้องจ่ายตั้งห้าร้อยแน่ะ แต่ที่นี่มีเพลงให้ฟังฟรี แม้ว่าจะไม่ใช่อัลบั้มเต็ม แต่จะไปสนใจอัลบั้มเต็มทำไม ในเมื่อทั้งอัลบั้มมีเพราะแค่เพลงสองเพลง เราก้อหาฟังเฉพาะเพลงที่มันเพราะอ่ะดิ

ตอนนี้ชอบวงอินดี้ที่ชื่อ อสุจิ อ่ะน่ะ แบบว่ามันเหี้ยดี แบบว่ากูชอบวงไหน วงนั้นเตรียมตัวเจ๊งได้เลย เพราะคนอย่างกูอุดหนุนเทปผีชีวะลูกเดียว กูอ่ะฝันเรื่อยเลยช่วงนี้ว่า อยากจะตั้งวงอินดี้ เตรียมชื่อวงเอาไว้แล้ว เอาชื่อวงอพาร์ตเม้นต์คนบ้า ก้อแล้วกัน เพราะถึงไงแถวนี้ก้อมีแต่คนบ้าอยู่แล้วนิ หน้าหนาวแบบนี้น่าจะก่อกองไฟแล้วร้องเพลงเต้นรำรอบกองไฟอ่ะน่ะ แล้วเอาโคมมาลอย จุดเทียนใส่โคมปล่อยโคมให้ลอยไปตกลงบ้านผู้โชคร้าย ประเพณีจัญไรแบบนี้เมื่อไหร่จะเลิกก้อไม่รู้ เอาแต่ความสนุกบนความชิบหายของคนอื่น ชิงหมาเกิดแท้ๆ

วันอาทิตย์ที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551

sex and technology


รูป Playboy.com
ดูรูปข้างบนแล้วบอกตัวเองว่ามึงกะลังจ้องกล้องถ่ายวีดีโอ หรือกะลังมองดูนม อันนี้อ่ะน่ะเป็นรายการทีวีโชว์ของช่องเพลย์บอยทีวี มีการให้เลือกระหว่างของใช้กับสาวในชุดบิกินี่ที่ปิดอะไรแทบจะไม่มิด ทีนี้ไอ้พวกหื่นก้อจะพากันวิจารณ์ว่าควรจะเลือกของใช้หรือว่าหีดี จริงๆมันเป็นส่วนหนึ่งในโปรโมชั่นกระตุ้นให้ผู้ชายใช้ IPhone เพื่อหารูปกะหรี่ให้มากขึ้นอ่ะน่ะ อย่างที่กูเคยเขียนเอาไว้ในหัวข้อ หี 2.0 กลุ่มผู้ใช้ผู้ชายหลอกล่อได้ง่ายอยู่แล้วนิ แทบจะไม่ต้องเหนื่อยอะไรเลย แค่เอาหีมาวางล่อมันก้อวิ่งเข้าไปติดกับ เพราะกิเลสบังตา ตัณหาบังใจ อืมมม สำหรับคุณผู้ชาย ถ้าคุณไม่โกหกคุณต้องตอบว่า เลือกหี อ่ะน่ะ เพราะเป็นธรรมชาติที่ความต้องการทางเพศจะมีอำนาจรุนแรงกว่าความต้องการด้านเทคโนโลยี แต่เหี้ยบางตัวมีความคืดจัญไรว่า ข่มขืนแล้วฆ่าปิดปากอีกะหรี่ แล้วชิงกล้องวีดีโอมาเลย ไอ้เหี้ยมึงยังมีความเป็นคนหรือเปล่า??? แต่คนทุกวันนี้ก้อพากันเชื่อว่าชีวิตที่มีความสุข คือการมีเงินมากๆ มีตำแหน่งสูงๆ มีหีมีควยให้เย็ดอย่างไม่รู้เบื่อ น่าจะไปดูชีวิตของแม่ต้อยน่ะ ที่เป็นหม้าย มีชีวิตอยู่ได้แค่สองปีเพราะมะเร็งร้ายกัดกิน แต่ก้อยังเลี้ยงเด็กกำพร้า จรจัดเอาไว้ถึงสามตัว อันนี้เป็นโฆษณาในประเทศไทยอ่ะ ชอบเสียงเกากีตาร์ได้อารมณ์อบอุ่นจริงใจเลย แต่ไม่ยอมบอกว่าเป็นเรื่องจริงหรือเปล่า แต่เรื่องจริงที่คนคาดไม่ถึงมันก้อมีอยู่เยอะแยะอยู่แล้วนิ

'Fable II' เกมส์ปีศาจ


รูป Microsoft

ถามว่าจะทำยังไงกับเกมส์ที่มีความน่ากลัวมากๆ ซึ่งแม้แต่โรคจิตอย่างกูก้อคงจะไม่กล้าเล่นอ่ะน่ะ เกมส์นี้ตัวละครจะออกแนวฮัลโลวีนฆ่าหั่นศพอ่ะ แถมบรรยากาศก้อเหมือนจะเป็นตอนกลางคืนอยู่ตลอดเวลา เนื้อเรื่องไม่ซับซ้อนอ่ะน่ะ มีการแต่งงาน เย็ดกัน ออกลูก มีการซื้อโสเภณี ฆาตกรรม การปล้น ตั้งแก้งค์โจร ตอนนั้นที่มี Fableภาคแรก ก้อวิจารณ์กันเรื่องความรุนแรงและน่ากลัวอย่างที่ว่านั่นแหล่ะ ในภาคแรกคุณต้องเล่นเป็นเด็กหญิงกำพร้าไปกับพี่สาวเดินหลงทางไปในถนนสายเปลี่ยว แหม เป็นไปตามสูตรนิยายสยองขวัญของชาร์ล ดิคเค่น เลยอ่ะน่ะ

อ่ะ อยากรู้ใช่ไหมว่าจะเป็นยังไงต่อไป คุณและพี่สาวจะเดินไปเจอสองสามีภรรยาที่กะลังเมาเหล้า และดันอยากกินคุณเป็นกับแกล้มซ่ะนี่ โกยเข้าสิไอ้เท้า จะรอพ่อมึงเหรอ ถ้าคุณวิ่งไปร้านเหล้าแล้วหาขวดเหล้าเจอแล้วส่งให้ภรรยาขี้เมาคุณจะรอดตาย แต่ในเกมส์เขาห้ามคุณขโมยขวดเหล้าจากร้าน แต่คุณไม่มีเงิน คุณจึงจำเป็นต้องทำสัญญากับปีศาจเพื่อให้รอดชีวิต แต่คุณก้อต้องกลายเป็นปีศาจไปด้วย สุดท้ายเกมส์นี้ก้อไม่มีอะไรมากไปกว่า ฆาตกรรม,การหย่าร้าง,ความโลภ แต่ความคิดกูอ่ะน่ะ ฝันว่าจะมีเกมส์นักการเมือง คืออยากให้คนรู้ทันนักการเมืองว่าพวกมันโกงกินกันยังไง มันน่าสนุกดีออก อืมมม

คือกูจะบอกว่ามีความชั่วร้ายที่น่าสยดสยองยิ่งกว่ากูที่มากับเน้ตส่งตรงถึงเด็ก แต่ไม่สามารถหาเจอได้ด้วยกูเกิ้ล แต่มันมากับระบบ Netflix ของ Xbox360 ถ้าไม่มีเครื่องที่ว่าก้อไม่มีทางรู้หรอกน่ะ ระบบเครือข่ายมันกว้างและมีช่องทางเข้าเฉพาะมากมาย มากกว่าที่ไอซีทีมันรู้อ่ะน่ะ ถ้ามัวแต่ดูเว้บบอร์ดหรือดูรายชื่อเว้บจากกูเกิ้ลก้อหมายความว่าเรากำลังปล่อยให้ผู้ร้ายตัวจริงมันลอยนวลมอมเมาเยาวชนอ่ะน่ะ และก้อยังมีเคเบิลทีวีที่เอาเด็กผู้หญิงมาถอดเสื้อผ้าโชว์แล้วก้อบอกหมายเลขให้พวกหื่นเสียเงินโหลด

อพาร์ตเม้นต์คนบ้า

ภายในซอยเปลี่ยว มีอพาร์ตเม้นต์เถื่อนที่ไม่มีชื่อแห่งหนึ่ง ทั้งหมดมี หกห้องนอน กับอีกสามห้องน้ำรวม อืมมม ที่นี่สิน่ะที่เขาว่ากันว่ามีผีดุ มันยิ่งจะเพิ่มความน่ากลัวเข้าไปอีกเมื่อคนดูแลรับจ๊อบเป็นคนทรงเจ้า เชื่อกันว่าลุงอ้วนคนดูแลอพาร์ตเม้นต์สามารถติดต่อกับวิญญาณผู้ตายได้ และมักจะเรียกวิญญาณเทพเจ้ามาเข้าร่างเพื่อใบ้หวย ตอนแรกกูก้อไม่เชื่อหรอกน่ะ แต่อย่าบอกใครเชียว หวยของลุงอ้วน 20 งวด โดนแดกไป 19 งวด

ส่วนไอ้งวดที่สุดท้าย มันเป็นตอนที่นักศึกษาสาวแก้งค์หีเหล็กไปขอหวยกะแก แกไม่พูดอะไรแต่ชูปลัดขิกอันเขื่องให้ดู คนก้อเอาไปตีความอ่ะดิ ปลัดขิกมี 1 ดุ้น ก้อน่าจะเป็นเลขหนึ่ง บวกไข่ควยเข้าไปอีก 2 ใบ ก้อน่าจะเป็นเลข 2 เอาล่ะสิ 12 21 ทุ่มสุดตัวยิ่งกว่าบริจาคเงินให้วัดจานผี ผลปรากฏว่าออก 65 คนก้อเลยโวยกันใหญ่ ลุงอ้วนก้อว่า พวกมันลืมนับขนหมอยรวมไปด้วย สัตว์จริงๆ นี่ก้อเป็นอีกหนึ่งตัวอย่างของแก้งค์ต้มตุ๋นที่มาในคราบหมอดู หมอเดา อ่ะน่ะ

อืมมม ฮึๆๆๆๆ ในคืนที่ฝนตกหนักก้อร่ำลือว่ามีวิญญาณหญิงสาวออกมาเดินเปลือยกายเร่ร่อนรอบอพาร์ตเม้นต์ เพื่อจะกระชากวิญญาณของผู้คนที่ชะตาถึงขาด ขนลุกเลยกู เพราะว่านั่นมันกูเอง ที่ออกมาอาบน้ำนอกห้องเพราะวันไหนฝนตกหนักๆ ท่อระบายน้ำในห้องน้ำมันจะท่วม การใช้ห้องน้ำรวมมันก้อเลยทำให้กูชาชินถ้าใครจะเห็นกูนุ่งผ้าเช็ดตัวอ่ะน่ะ บางทีมันสั้นไปหน่อยหีโผล่มาทักทายโดนแซวประจำ แต่ก้อเฉยๆเห็นก้อเอาไปไม่ได้นิ การได้โชว์หีโหนกเป็นความสุขใจอย่างหาที่เปรียบมิได้จริงๆ

planet apes การ์ตูนสั้นบ้าๆจากค่ายมาร์เวล








เป็นเวอร์ชั่นแจกทดลองอ่านค่ะ คล้ายๆเป็นตอนพิเศษอะไรแบบนั้น อ่านจากล่างขึ้นบนเน้อ แถมด้วยภาพสเก็ตภาพยนต์การ์ตูน พ่อมดแห่งดินแดอซ ที่มา http://blog.myspace.com/index.cfm?fuseaction=blog.view&friendID=92159514&blogID=445332027

วันเสาร์ที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551

Office Online

น่าแปลกที่ในเมืองไทยที่ขึ้นชื่อในเรื่องการเลียนแบบเว็บต่างประเทศ แต่มีเว็บอยู่รูปแบบหนึ่งในเมืองไทยไม่มีใครกล้าทำขึ้นมา ขึ้นก้อคือ Web-Based Office Programs ซึ่งตัวอย่างที่เห็นได้ชัดๆ ก้อคือ Google Docs&Spreadsheets และก้อ Zoho.com ซึ่งก้อไม่มีอะไรซับซ้อนก้อแค่ เอาเวิร์ด พาวเวอร์พ้อยต์ เอ็กเซลล์ มาดัดแปลงยัดใส่หน้า Browser

อ่ะน่ะ แต่ที่คนสงสัยก้อคือ ไอ้เว็บแนวนี้ทำขึ้นมาแล้วใครมันจะไปใช้ แล้วผู้สร้างมันจะได้อะไร ส่วนดีของมันก้อคือ ผู้ใช้จะได้ทดลองใช้โปรแกรมออฟฟิซต้นแบบ มันเหมือนการทดลองใช้อ่ะน่ะ โปรแกรมเมอร์ก้อจะได้หนูทดลองฟรีๆโดยไม่ต้องไปเสียเงินจ้างหน้าม้ามาจากสนามม้าให้ทดลองใช้ เขาเรียกว่า pre-beta version การกระตุ้นตลาดซอฟแวร์ยังจะส่งผลดีต่อตลาดฮาร์ดแวร์ไปอีก ทีนี้ผู้คนก้อจะพากันแห่ไปซื้อคอมที่แพงมากขึ้น กินทรัพยากรมากขึ้น และที่สำคัญต้องใช้งานได้กับของเล่นแปลกๆ ที่เรียกว่า Multi Micro Devices เอาอันนั้น อันนี้มาใช้กับออฟฟิซก้อต้องใช้งานร่วมกันได้ง่ะ

ส่วนคนไทยก้อได้แต่ซื้อเทคโนโลยีมาอวดกันแล้วก้อคุยข่มกันเองว่าฉันเนี่ยน่ะพัฒนาแล้ว ใครยังไม่เสียเงินซื้อของเล่นแพงๆจากต่างประเทศมา จะกลายเป็นคนตกรุ่น เอ้าทีนี้ก้อ ขายหี ขายยาบ้า ลักวิ่งชิงปล้น การพนัน กู้หนี้ยืมสิน เพียงเพื่อให้ได้ชื่อว่าเป็นคนไอที จะไอกี่ทีก้อช่างแม่งเหอะ แต่ถ้าเทคโนโลยีที่ว่านั่นไม่ได้เป็นไปเพื่อช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ แต่มีเพื่อครอบงำจิตใจมนุษย์ให้เป็นทาส กลายเป็นคนแล้งน้ำใจ คดโกงผู้อื่น อันตรายจากสัตว์นรกที่มากับมือถือ และเว้บไซต์มันมากขึ้นทุกที ต่อไปมันจะมากับเครื่องเล่น MP3 PSP USBDrive ต่อไปแค่เปิดหนังดูดีวีดี ก้ออาจจะเจอการต้มตุ๋นหลอกลวงเข้าให้แล้ว

ยังดีหน่อยที่ตอนนี้สแปมมือถือมันมาน้อยลงแล้ว หลังจากที่ก่อนหน้านี้มากันแบบถล่มทะลักทลายปานน้ำแตก นึกถึงก่อนหน้านี้ที่พวกสแปมเมอร์มันมาบอมบ์คลิ้กใส่บล้อกกูวันละสองร้อย สามร้อยคลิ้กนานสามเดือนติด เด๋วนี้หายหัวไปหมดเลย ก้อเลยไม่มีเหี้ยตัวไหนกดโฆษณาให้เลยว่ะ เป้นที่น่าสังเกตุว่ากลุ่มคนที่กดโฆษณาจะเป็นคนที่รู้ว่าโฆษณามีเอาไว้ทำอะไรอ่ะน่ะ มันก้อคนในวงการเดียวกันนั่นแหล่ะ เพียงแต่ต่ำชั้นกว่าก้อเท่านั้น แค่สแปมเมอร์ลูกกระจ๊อกปลายแถวมันไม่มีปัญญาทำอะไรกูหรอกเหี้ย

กูก้อรออ่ะน่ะว่าลูกพี่มันจะมีลวดลายอะไรอย่างอื่นนอกจากการบอมบ์คลิ๊กหรือเปล่า ก้อไม่เห็นมีอะไรมาเลยง่ะ เทคนิคการแกล้งกันแบบปัญญาอ่อนแบบนี้เท่านั้นแหล่ะที่สแปมเมอร์มันคิดออก บอมบ์ไม่ไหวก้อทำท่าไปเอาลงบอร์ดหาตัวช่วย จะขี่ม้าสามศอกร้องไห้ไปฟ้องโฮสต์ก้อได้น่ะ เชอะ พวกสถุล ไอ้พวกทำซ่าปากดีในบอร์ดนรกน่ะ เจอกูขู่กลับแบบรายตัวลบคอมเม้นต์กันเรียบ สแปมเมอร์ตัวไหนอยากจะลองเป็นรายต่อไปก้อเชิญง่ะ กูใจดีน่ะ ราชินีSEOยอมลดตัวลงมาเล่นกับฝูงสแปมเมอร์กระจอกๆขยะสังคมทั้งนั้น ไอ้พวกนี้มันไร้ค่าในสายตากูว่ะ ดีแต่สร้างความน่ารำคาญ

วิถีแห่งFBI

ในวงการแฮ็คเก้อร์พากันโจษจันกันยกใหญ่ว่า Ryan Goldstein แฮ็คเก้อร์แห่งเพนซิลวาเนีย (Penn Hacker) ซึ่งโดนรวบและพบว่าเก็บรูปหีเด็กเอาไว้หลายพันรูป) ทำไมไม่โดนดำเนินคดีอะไรเลย สาเหตุหลักก้อคือ FBI ต้องการความรู้ในวงการแฮ็คเก้อร์ที่ไอ้เหี้ยนี่มันมีอ่ะน่ะ

โดยก่อนหน้านี้ FBI ก้อเพิ่งรวบตัวแฮ้คเก้อร์ระดับหัวกะทิจากนิวซีแลนด์ในชื่อรหัส AKILL โดยหวังว่าจะจับโจรก้อต้องอาศัยโจร มันเป็นการใช้กฎหมายอย่างคนฉลาดเขาใช้อ่ะน่ะ เอาคนที่ทำผิดที่เก่งๆ มาใช้งานฟรีๆ เหมือนกับในหนังฮอลลีวู้ดเปี๊ยบเลย แบบว่าจะทลายแก้งค์อะไรสักอย่างก้อต้องไปจับเอาผู้ร้ายมากล่อมให้ยอมเป็นสปายแลกกับอิสรภาพ แก้ปัญหาเจ้าหน้าที่มีน้อย ถ้าใครได้มีโอกาสไปดูไอซีทีมันทำงานคงจะส่ายหน้าแหงมๆ วันๆเอาแต่อ่านเว้บบอร์ดในประเทศ ไม่เคยมีความคิดจะปิดกั้นเว้บเลยหรือไง หรือว่าการบล็อคเว็บมันเป้นการกระทำที่ไม่มีผลงาน เลยไม่ทำแม่งดีกว่า มาหาจับเว้บโง่ๆในประเทศดีกว่า มีผลงาน ได้เงิน จนเด๋วนี้มันหนีออกนอกประเทศไปหมดแล้ว ก้อหมดปัญญาจะทำห่าอะไรกับเว็บโป๊เปลือย

ถ้าจะปิด ก้อเริ่มจาก Hi5 Myspace Youtube Perfspot Blogspot Wordpress แค่หกเว้บเนี่ยมันปิดยากอะไรนักหนา เพราะเว้บพวกนี้มันก้อมีแต่ของผิดกฎหมายทั้งนั้น ทำอะไรก้อน่าจะให้มันชัดเจนหน่อยก้อดี หรือต้องรอให้คนไปเล่นเว็บนอกให้หมดเสียก่อน เออ ลืมไปว่าพวกแม่งจะทำงานหรือไม่พวกมันก้อยังแดกภาษีประชาชนเหมือนเดิม แล้วทีนี้ก้อมาเห่าว่ามีการจับกุมแต่ไม่อยากให้เป็นข่าว ไม่รู้ว่าแม่งกลัวอะไรนักหนา จับเว้บไหนก้อออกข่าวมาสิเหี้ย ไม่งั้นคนมันจะรู้ไหมล่ะว่าทำเว้บแบบไหนมันผิดไม่ผิด หรือต้องให้คนใช้เน้ตตีความเอาเอง แน่จริงมาจับกูเลย กูนี่แหล่ะคนสั่งให้ตำรวจสลายม๊อบ

จริงๆกูเลิกหวังอะไรกับกระทรวงหัวควยนี้แล้วอ่ะน่ะ เพราะพวกแม่งไม่เคยทำอะไรที่มันเป็นประโยชน์เลยง่ะ การแพร่ระบาดของเว้บขยะมันก้อเฉย การแพร่ระบาดของเว้บโป๊มันก้อเฉย การแพร่ระบาดเว้บไวรัสมันก้อเฉย ตกลงว่าจะจ้างพวกแม่งเอาไว้หีแหก ควยถอกเท่านั้นใช่ไหมเนี่ย ตำรวจล้อมไว้หมดแล้ว กรุณาออกมามอบตัวเสียโดยดี ไม่งั้นตำรวจจะกลับก่อน

ล่อประตูหลังไอ้งั่ง

เทคนิคอย่างหนึ่งของแฮคเก้อร์ก้อคือ BackDoor แปลว่าประตูหลัง มันเป็นเทคนิคที่เอาไว้ขโมยพาสเวิร์ดของผู้ใช้ที่ขาดประสบการณ์แถมยังสมองควาย ซึ่งเป้าหมายของวีธีนี้อาจจะคล้าย phishing แต่ backdoor จะเน้นการเจาะเข้าองค์กรใดองค์กรหนึ่งมากกว่าการเล่นงานเป็นรายคนอ่ะน่ะ เช่น การเผยแพร่เนื้อหาของ harry potter เล่มเจ็ด ก่อนการวางแผน นั่นก้อเพราะแฮ็คเก้อร์ใช้การเข้าประตูหลังของสำนักพิมพ์บลูเบอรร์รี่ คือไฟล์สำคัญไม่ควรจะอยู่ในเครือข่ายที่ออนไลน์อ่ะน่ะ

การที่กูเอาอีเมล์มาแพร่ให้ดูก้อเพื่ออยากจะดูว่ามีไวรัสอะไรมั่งที่มันจะสแปมส่งมาให้ สังเกตว่าเครื่องที่ติดเชื้อจะทำการสแกนอ่านหาชื่ออีเมล์ในเครื่องแล้วส่งอีเมล์phising กไปแบบอัตโนมัติ อืมมม กูก้อจะได้ดูว่า เด๋วนี้มันจะมาในหัวข้อแบบไหนมั่ง ปกติจะไม่เปิดอีเมล์อ่านอ่ะน่ะ ยกเว้นใครมาชวนไปสวิงกิ้งเนี่ยรีบเปิดอ่านเลยง่ะ คือ ถ้าเขียนมาเหมือนไม่ใช่คนเขียนเนี่ยก้อไม่ต้องเปิดอ่านไปเลย ฝึกเอาไว้จะได้ไม่เป็นไอ้งั่งที่น่าสงสาร

การโจมตีโดย phising มันมักจะเน้นธนาคารอ่ะน่ะ พบว่าทั้งหมดมากับอีเมล์ เพราะการใช้อีเมล์มันเจาะจงกลุ่มเป้าหมายที่จะโจมตีได้ง่าย เร็วๆนี้เกรดของนักศึกษาเกิดการปั่นป่วนกันใหญ่ บางคนได้ F ก้อเกิดเปลี่ยนเป็นได้ A+ ก้อน่าจะเป็น phising ด้วยอ่ะ ของพวกนี้มันไกล้ตัวมากกว่าที่คิด แต่คนก้อยังเข้าแต่บล้อกเพลง เว้บบอร์ดปัญญาอ่อน เขียนอะไรที่มันมีสาระควายมันไม่เข้าใจหรอก เผลอๆมันจะว่ากูโรคจิตหนักแผ่นดินเสียอีก ทำไมศาสดาไม่ยอมสอนบัวใต้น้ำ กูซึ้งเลยง่ะ จำไว้ว่าช่วยได้เฉพาะคนที่ช่วยได้เท่านั้น คนที่ยังไงก้อต้องตายแน่ก้อต้องปล่อยเขาไปตามเวรตามกรรมอ่ะน่ะ แนะนำนิดว่าจะใช้เน้ตให้ปลอดภัยจริงๆต้องตั้งค่าความปลอดภัยไว้สูงสุด ปิดการทำงาน active x ไปเลย ลองเซฟเว้บมาศึกษาดูเยอะๆจะเข้าใจเองว่าพวกเว้บมาสเตอร์มันมักจะชื่นชอบการฝังสคริ้ปต์ลงเครื่องผู้ใช้ มันไม่แคร์พวกมึงหรอกน่ะ ตาสว่างเสียที

Anti Scareware

อย่างที่กูเขียนถึงบ่อยๆ ตอนนี้การแพร่ระบาดของ scareware เป็นมหันตภัยที่ร้ายแรงที่สุด มากกว่าเว้บโป๊ หรือเว็บหมิ่นอะไรทั้งนั้น ไอ้เว็บหมิ่นอะไรนั่นมันไม่มีคนอ่านกันหรอก ไม่รู้จะไปให้ความสำคัญยิ่งเป้นการโปรโมตไปเสียอีก และก้อเป็นการยืนยันอีกด้วยว่าถ้าเว้บที่ทำผิดอยู่ต่างประเทศ เจ้าหน้าที่จะไม่สามารถทำอะไรได้ ก้อบอกแล้วว่าพวกแม่งดูเป็นแต่ who is เอาเวลาไปจับบ่อนป๊อกเด้งยังจะดูดีมีประโยชน์กว่าอีก ซึ่งต่อไปในอนาคต blogspot ก้ออาจจะโดน Block Gateway ก้อเป็นได้ เอาไว้ถึงตอนนั้นกูจะเปลี่ยนไปเขียนใน Flixya ก้อแล้วกัน แต่ถ้ามันยังไม่ Block ก้อต้องเขียนกันต่อไปอ่ะ

ตอนนี้ก้อมีการประเมินรายได้ของHacker ที่ได้จากการข่มขู่ผู้ใช้โดยการแพร่ scareware เชื่อว่ามีคนยอมจ่ายเงินเข้าบัญชีไอ้พวกชิบหายเนี่ยมากถึง 5 ล้านเหรียญ นี่เฉพาะปีที่แล้วปีเดียวน่ะ แถมมาจากแก็งค์เดียวอีกต่างหาก ยกตัวอย่าง scareware ที่แพร่มาจากรัสเซีย เช่น Antivirus XP program โปรแกรมนี้จะข่มขู่เรียกเงินให้เครื่องที่ติดเชื้อจ่ายเงินซื้อโปรแกรม $49.95 ถ้าใครบ้าจ่ายก้อเหมือนมอบเงินในบัญชีให้มันหมดน่ะแหล่ะ เพราะมันแก้งค์ตัมตุ๋นเน้อ โดยบริษัทนรกนี้เรียกตัวเองว่า Bakasoftware มันอยู่ที่ไหนสักแห่งในรัสเซียนั่นแหล่ะ โดยวิธีการแพร่ก้ออาศัยการตกลงกับ Hacker และ Spammer ให้ช่วยกันแพร่ไวรัสตัวที่ว่าให้แล้วแบ่งเปอร์เซ็นต์ให้ในกรณีที่เหยื่อยอมเผยรายละเอียดบัตรเครดิต

ซึ่งเชื่อว่าต่อไปสแปมเมอร์เมื่อหาเงินจาก adsense ได้น้อยลงมันจะหันมาเล่นงานคนใช้เน็ตด้วยวิธีนี้อ่ะน่ะ เฮ้อ ที่แย่ก้อคือ ถ้ากูไม่เขียน ก้อไม่มีใครเขียนเตือนพวกมึงใช่ไหม บล้อกเก้อร์ทุกวันนี้ถ้าไม่สร้างขยะ ก้อมัวแต่โฆษณาหาเงิน ไม่ก้อเขียนเรื่องไม่เป้นเรื่อง ผู้คนก้อเข้าแต่บล้อกเพลงจนโง่เป็นควายกันหมดแล้ว บล้อกที่เขียนเรื่องเทคโนโลยี ก้อดันเอาแต่ลอกข่าวไร้สาระมาแปล วังเวงดีว่ะ ทุกวันนี้ยังเหลือคนที่ห่วงใยผู้อ่านมั่งหรือเปล่าก้อไม่รู้ กูอ่ะน่ะไม่ได้อยากจะเขียนแต่อะไรหยาบคายหรอกน่ะ ถ้าอ่านไม่จบแล้วตีความเอาง่ายๆก้อจะหลงทางว่ากูต้องการจะให้อะไรกับผู้อ่านกันแน่ คำหยาบน่ะมันมีเยอะแล้วอ่ะ เว้บไหนมันก้อมี แต่คำตักเตือนด้วยความจริงใจ ทุกวันนี้มันหายากยิ่งกว่ายาก กูอ่ะไม่ได้ต้องการเพื่อนปลอมๆ หรือคนมาแลกลิ้งค์ห่าเหวอะไรทั้งนั้น แต่ถ้าจะมีใครเดินตามโดยช่วยกันเขียนเตือนในเรื่องที่ควรเตือน มันจะดีกว่าอ่ะ ทำเหมือนกู ยังไงก้อจนออนไลน์ลูกเดียว กูก้อมีอุดมการณ์ของกูอ่ะน่ะ เรียนจบออกไปเพื่อเป็นแม่พระของคนยากหรือเป็นปีศาจคอยดูดเลือดจากประชาชน ตัดสินใจเอาเองแล้วกัน