วันอาทิตย์ที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2551

Technophobia รู้ทันคนโกง

โรคทางจิตชนิดหนึ่ง คืออาการกลัวเทคโนโลยี จนถึงขั้นไม่กล้าใช้ไปเลย คนที่ไม่สนใจเทคโนเลย กลายเป้นว่าตกเป็นเหยื่อง่ายกว่าคนที่กล้าใช้ อย่างเช่น พวกที่หลอกให้โอนเงิน อะไรแบบนี้ ส่วนพวกที่เล่นก้อจะโง่อีกแบบในเรื่องการใช้เว้บไทย ผลคือติดคุกซ่ะ กลโกงอนเตอร์เน้ตมันเยอะอ่ะ มีหลากหลายรูปแบบ ถามว่าแล้วเราจะรู้ทันพวกมันได้ไง ง่ายๆเราก้อลองทำแบบทีพวกมันทำน่ะแหล่ะ ถ้าเข้าใจว่าผู้ล่าคิดยังไง เหยื่อก้อจะเอาตัวรอดได้เสมอ เช่น พวกที่หลอกให้คลิ้กโฆษณา ถ้าเราลองทำมั่งเราก้อจะเข้าใจว่ามันมีรูปแบบยังไง หรือ หลอกให้ส่งสแปมเมล์ไปให้เพื่อนในรายชื่ออีเมล์เรา หรือ การฝังไวรัสในเว้บ หรือ การบอกว่าจะได้เงินเท่านั้นเท่านี้ เพียงสมัครเป็นสมาชิกของมันอะไรแบบนั้น ถามว่าแหล่งรวมพวกแก้งค์โจรพวกนี้มักจะอยู่ที่ไหน ลองสอดส่องดูตามเว้บบอร์ดก้อได้ คล้ายๆสแปมโฆษณาน่ะแหล่ะ พฤติกรรมการสแปมมันก้อส่อสันดานโจรออกมาส่วนหนึ่งแล้วง่ะ กูชอบศึกษาพวกเหี้ยนี่น่ะ คือเราก้อรู้ว่ามันหลอกแน่ ทีนี้ก้อดูว่ามันจะหลอกยังไง ใช้อะไรเป็นเหยื่อล่อ กับดักแบบไหนที่เหยื่อกินดี ส่วนจะสังเกตุพวกมันยังไงน่ะเหรอ พวกแม่งมักจะมาพร้อมกับความหวังดีประสงค์ร้ายเสมออ่ะน่ะ คนเรามันก้อโง่เหลือเชื่ออ่ะน่ะ เคยมีคดีหลอกแชตให้เหยื่อผู้ชายไปนอนด้วย แลกกับเงิน พอผู้ชายที่เป็นเหยื่อไปเจอกับคู่เดตที่แท้จริงเป็นอีผีแก่ ผู้ชายก้อจะหนีกลับ อีผีแก่มันก้อไม่ยอม บังคับข่มขืนผู้ชายจนสำเร็จความเงี่ยนพร้อมเชิดเงินหนี ออกข่าวที่วีง่ะ จำได้ไหม กูขำจะตาย ส่วนตัวกูอ่ะน่ะ ก้อไม่ชอบติดต่อกับคนหน้าแปลกอยู่แล้ว ไม่ชอบที่ใครก้อไม่รู้จะมาทำเป็นตีเสมอกะหนิดกะหนม กูจะโมโหมากๆถ้าเกิดว่ามีคนมาบอกขอเบอร์โทรอะไรแบบนี้ เจอกูด่าเปิง โมโหที่มันขอน้อยจัง ถ้าขอเย็ดทะลวงหีจะไม่ว่าอะไรสักคำ อีดอก!!

จุดจบของ Yahoo! Mash!!!

"Thank you for trying out our Mash Beta service. We hope you had fun with it. Please note that we will shut down Mash on September 29, 2008. As a result, your current profile on Mash will no longer be available."นี่คือข้อความจากยาฮูที่เมล์ส่งไปถึงผู้ที่ทดลองใช้ Yahoo Mash อืมมมม ก้อเป็นไปตามที่กูเคยเขียนไว้เลยว่าบริการตัวใหม่มันห่วยแตกซ่ะ งานนี้เขาเรียกว่าแท้งตั้งแต่ยังไม่ทันคลอดด้วยซ้ำ ยาฮูเด๋วนี้ก้อชักจะเลอะเทอะใหญ่แล้ว หาความน่าเชื่อถืออะไรก้อไม่ได้แล้ว เหี้ย ก่อหน้านี้ก้อเพิ่งจะปิดตัว Yahoo! Mixd หลังจากที่เปิดใช้ได้แค่สองเดือน กูเลยบอกแล้วไงว่าอย่าบังอาจมาล้อเล่นกับความรู้สึกของผู้ใช้ คิดจะปิด Yahoo! 360 มันก้อปิด เล่นบทพระเจ้าน่ะมันไม่ได้ช่วยให้อะไรมันดีขึ้นหรอกน่ะ อย่าลืมว่าคนที่ไปใช้เขาก้อไม่ค่อยจะมีแรงจูงใจให้ใช้สักเท่าไหร่ ยิ่งไปทำตัวแย่ๆ คนยิ่งหนี ยาฮูกี่ปีแม่งก้อสันดานเหี้ยเหมือนเดิมน่ะแหล่ะ เมื่อไหร่แม่งจะดัดสันดานตัวเองซ่ะที อืมมม กูเองก้อชอบน่ะด่าไอ้เว้บรวยๆเนี่ย ด่าคนรวยช่วยคนจน ยังกะโรบินหูด

อาจารย์ภาษาไทยมหันตภัยคนวัยไฟ

ตอนนี้อ่ะน่ะ สิ่งที่คุกคามคนเล่นเน้ตอย่างเราๆก้อคือเจ้าหน้าที่รัฐ ขอยกตัวอย่างจากต่างประเทศก้อแล้วกัน ย้ำอีกทีว่าตำวจไม่สามารถหาข้อมูลผู้ใช้ได้เอง ในกรณีที่ผู้กระทำผิดไม่ใช่เจ้าของเว้บ จำเป็นต้องดูข้อมูลจากเจ้าของเว้บเท่านั้น ในกรณีที่เจ้าของเว้บอยู่ต่างประเทศการจับกุมก้อแทบจะเป็นไปไม่ได้เลย ในต่างประเทศก้อเช่นกัน ถ้ากูไปเขียนด่าประธานาธิบดีสหรัฐใน facebook หรือ myspace ก้อจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นตามมาหรอก เพราะมันไม่คุ้มกับการที่จะมาตามล่าผู้ร้ายในต่างประเทศในคดีปัญญาอ่อนทั่วไป แล้วถามว่าที่จับๆกันอยู่นั่นทำไมถึงจับ แล้วทำไมคนที่ทำผิดแบบเดียวกันถึงไม่โดนจับ คำตอบจะไปอยู่ที่สื่อทันที คดีที่เป้นข่าวตามหน้าหนังสือพิมพ์จะมีเจ้าหน้าที่ตามเรื่องจนกว่าเรื่องจะเงียบน่ะแหล่ะ เลยกลายเป็นว่าหนังสือพิมพ์มีอำนาจในการออกหมายจับไปเสียแล้ว ส่วนตำรวจหัวควยก้อต้องกลายเป็นอาจารย์ภาษาไทย ต้องคอยตามดูว่ามีใครใช้ภาษาไทยหยาบคายมั่ง เออก้อน่ะถ้าเกิดว่ากูไปเขียนด่าแม่มันอยู่ที่โอกินาว่า แม่งจะกล้าตามมาจับไหมเนี่ย มันซับซ้อนเกินกว่าคนใช้กฏหมายจะเข้าใจง่ะ แล้วก้อต้องถามอีกว่าทำไมยังเหลือเว้บคำหยาบอยู่ เว้บโป๊ก้อยังอยู่ ตกลงมันผิดหรือเปล่าหรือต้องรอให้หนังสือพิมพ์ลงข่าวก่อนถึงจะผิดกฏหมาย เออน่ะ ช่างแม่งเหอะแม้จะฟังดูงี่เง่ามากแค่ไหน แต่มันก้อเป็นความจริงอย่างหนึ่งในสังคมที่เราก้อต้องเล่นตามเกมส์ของมัน ความยุติธรรมน่ะไม่มีหรอก แม้แต่กูเกิ้ลเองก้อมีเป็นสิบมาตรฐาน มันขึ้นอยู่กับว่าเราจะใช้ประโยชน์จากกติกาที่ซับซ้อนพวกนั้นยังไงต่างหาก ข่าวดีสำหรับพวกสแปมคีย์เวิร์ด กูเกิ้ลตอนนี้ยอมรับให้เว้บดักควายเป็นสิ่งที่ถูกต้องไปแล้ว จะไม่มีการแบนเว้บดักควายอีกแล้วเพราะมันมีเป็นแสน จะดักก้อไม่ว่า แต่จะไปอยู่ที่เท่าไหร่ไม่รู้น่ะ เพราะกูเกิ้ลทำการเติมหลักเกณฑ์ในเรื่องของ browserank เข้าไปแล้ว เรื่องนี้ฮิตมากใครไม่รู้เชยน่ะ ขอบอก

เลิกยาเสพติดในแบบดารา




ถ้าใครสนใจเกี่ยวกับการเลิกยาเสพติดเนี่ย ในเมืองไทยไม่แน่ใจว่ามีใครเขียนเอาไว้หรือเปล่า แต่ในต่างประเทศดาราที่โหนกเสน่ห์อย่าง lindsaylohan ก้อได้มีการเขียนประสบการณ์การเลิกยาเอาไว้อ่ะน่ะ ใครสนใจก้ออ่านได้ที่ blog.myspace.com/lindsaylohan ดูว่าดาราเขามีวิธีการเขียนบล้อกยังไง มันก้อด่าพ่อล่อแม่เหมือนกันน่ะแหล่ะ ดาราแม่งไม่ใช่คนเหรอเหี้ย สำหรับดารารายนี้มีฉายาว่า Mean Girl หมายถึง สาวมัธยฐาน แค่เขียนบ่นอะไรหน่อยก้อเป็นข่าวซ่ะแล้ว เหมือนนายกบางประเทศน่ะแหล่ะ แค่จะเข้าห้องน้ำไปขึ้สักหน่อย นักข่าวแม่งก้อตามแจ จนน่ารำคาญ อย่างที่เขาว่าบล้อกเก้อร์ดังๆถ้าจะเขียนอะไรก้อมักจะมีคนเอาไปขยายความต่อเรื่อย ทั้งๆที่มันไร้สาระทั้งเพ แต่เรื่องการเลิกยาเนี่ยก้อดี ใครไม่ติดยานับว่าโชคดีแล้ว เพราะการบำบัดคนติดยาในต่างประเทศต้องใช้เงินเป็นล้านๆ โลฮานแม่งติดเหล้าผสมกับไอซ์ แต่ในเมืองไทยส่วนมากชอบสูบยาม้า สังเกตุดูพวกดูดม้าเนี่ยให้ดูที่ปาก ปากแม่งจะฉีกเพราะว่าม้ามันใหญ่อ่ะ

pay per post


ไอ้ที่ว่าเนี่ยมันก้อคือการเขียนบล้อกเพื่อโปรโมตสินค้าอะไรบางอย่าง ซึ่งบล้อกเก้อร์เมืองนอกเนี่ยจะเห็นเยอะ รับเงินมาเพื่อมาเขียนบอกให้เหี้ยสมัครใช้อะไรสักอย่าง ซึ่งใครจะแนะนำสินค้าเหี้ยอะไรก้อช่างแม่งเหอะ กูเองก้อตั้งใจว่าจะหันไปเขียนรีวิวเว้บโฆษณาของกูเกิ้ลเหมือนกัน หลังจากที่มีการกำหนดเว้บที่จะโฆษณาให้น้อยลง ก้อคงจะได้มีโอกาสตรวจสอบเว้บพวกนี้มากขึ้นอ่ะน่ะ และกูก้อเพิ่งรู้ว่าการเขียนแนะนำสินค้าอะไรก้อต้องมีจริยธรรมเหมือนกันน่ะ เขาเรียกว่า Ethical Blogger Contract Guidelines เพราะว่าสมัยนี้การเขียนหลอกเหี้ยมันเยอะ เออกูเคยเจออันนึง เหี้ยมันเขียนแนะนำโปรแกรมที่เอาได้ดูคีย์เวิร์ดว่าคีย์เวิร์ดไหนมีคนหาเยอะแค่ไหน ทีนี้เหี้ยตัวที่สองมันก้อเข้ามาเขียนว่า คีย์เวิร์ดคืออะไร เอาไว้ทำอะไร เออกูว่ามันก้อน่าขำดี แล้วแม่งจะขายโปรแกรมส้นตีนนั่นได้หรือเปล่าก้อแล้วแต่พ่อมันแล้วกันน่ะ หรือตอนนี้กะหรี่บางตัวกระแดะไปจดโดเมนเนม เพราะโดนสนตะพายหรือยังไงก้อไม่รู้ ทีนี้พอโดเมนหมดอายุก้อเร่ขายหีไปเรื่อยหาเงินมาจ่ายค่าต่ออายุโดเมน น่าฉงฉานที่สุด สังเกตุว่าระยะหลังกูด่าคนโดยไม่ระบุนาม สะใจดีเพราะกะทบเหี้ยเป็นฝูง ให้พวกกินปูนร้อนท้องมันร้อนตัวกันไปเอง แล้วทีนี้แม่งจะหาเรื่องกูกลับก้อไม่ได้เพราะกูไม่ได้ว่าใครนี่หว่า แต่กูสามารถด่ามันได้แบบอิสระ อืมมม แล้วจะมาร้อนหีร้อนหำทำไม เนี่ยก้อถือว่าเป็นจริยธรรมข้อหนึ่งของบล้อกเก้อร์อ่ะน่ะ

เทคโนโลยี landing page

อืมมม ก้อไม่แปลกใจเท่าไหร่ถ้าจะบอกว่า เปอร์เซ๊นต์การคลิ้กใน landing page จะสูงกว่าหน้าปกติ นั่นก้อเพราะมีการเลือกโฆษณาให้เหมาะกับทราฟฟิค อันดับแรกภาษาที่ใช้ต้องเข้าใจอ่ะ และก้อเป็นอะไรที่เขากำลังหาอยู่ ก้อถือว่าไม่ได้ยัดเยียดอะไรนี่น่ะ ทดลองใช้แบนเนอร์ก้อดีอ่ะ เป็นการแต่งบล้อกให้ดูน่ารักน่าเลิฟมากกว่าเดิม จากที่เดิมๆดูจืดชืดสิ้นดี การทำlanding page ก้อไม่ยากอะไร แต่ก่อนน่ะเห็นเยอะมาก แต่เด๋วนี้ไม่ค่อยเห็นแล้ว กูเองหลังจากศึกษาด้านseoจนรู้มากเกินไปแล้ว ก้ออยากจะไปศึกษาการออกแบบหน้าโฆษณาของเว้บเพจด้วยก้อดี อยากดูว่าแต่ละประเภทของสินค้า เขาจะมีการออกแบบหน้าขายของยังไง เขามีวิธีอะไรมาเชิญชวนคนให้ลงมือซื้อ หรือสมัครยังไง ดูแล้วอาจจะเกิดความคิดอะไรขึ้นมาอีกก้อได้ พอดีช่วงนี้หันไปบ้าเรื่อง web designed การออกแบบยังไงถึงจะสร้างประสบการณ์ที่ดีให้กับผู้ใช้ อันนี้ก้อสำคัญน่ะ แต่ตัวโฆษณาก้อสำคัญ โฆษณาที่มีเหี้ยกดดูมากที่สุดในประวัติศาสตร์ของ adsense ก้อคือ ไวอากร้า ของไฟเซอร์ กฏเหล็กของการคลิ้กโฆษณาก้อคือ หนึ่งคนต่อหนึ่งไอดีต่อหนึ่งเดือน ย้ำอีกทีว่าใครจะกดโฆษณาก้อได้แต่ได้แค่หนึ่งครั้งต่อเดือนต่อหนึ่งแอดเซ้นส์ไอดี สมมุติกูจะกดโฆษณาตัวเองเดือนละหนึ่งครั้งก้อไม่ผิด แต่มากกว่านั้นก้อไม่คิดเงิน หรือกูจะกดดูของคนอื่นก้อได้แค่ครั้งเดียวต่อไอดี ต้องเข้าใจธรรมชาติของคนด้วยว่า มันจะว่างมากดโฆษณาอะไรกันนักหนา คงจะไม่เอาไปดูเพื่อแข่งแฟนพันธ์ทางโฆษณาหรอกน่ะ

วันศุกร์ที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2551

ชื่อไทยไม่มีดอตคอม

แม่งวันนี้อากาศร้อนชิบหาย เหงื่อหีออกหีจริงๆเลยเหี้ย ไฟก้อดับ หีก้อแยก จนวันนี้กูต้องร้องออกมาดังๆว่า โลกร้อนแล้วโว้ย ส้นตีน หลังจากเข้าฌานสักพักให้น้ำหีที่พลุ่งพล่านมันสงบลง ก้อขอเข้าเรื่องอ่ะน่ะ ตอนนี้อ่ะน่ะ บล้อกของกูก้อไปทำการจดทะเบียนชื่อไทยไม่ต้องมีดอตควย ดอตคอม ห่าเหวอะไรทั้งนั้น ต่อไปนี้ ต่อไปเหล่าบรรดาเหี้ยสามารถพิมพ์คำว่า ควยวิสต้า เฉยๆ ก้อสามารถตรงดิ่งเข้ามที่บล้อกส้นตีนแห่งนี้ได้แล้วโว้ย ซึ่งจริงๆแล้วจะพิมพ์คำภาษาอังกฤษว่า kuayvista เฉยๆก้อได้อ่ะน่ะ เลยกลายเป็นว่ากูต้องเสียเงินปีละแปดพันเพียงเพราะได้ชื่อเหี้ยๆพวกนี้มา หวังว่ามึงจะใช้ให้เป็นประโยชน์มั่งน่ะ เหี้ยเอ้ย กูล้อเล่นอ่ะ ความจริงกูไม่ได้เสียเงินสักบาท มันเป็นเทคนิคการใช้ระบบค้นหาและจดจำของกูเกิ้ลให้เป็นประโยชน์ ถ้าชื่อที่ว่าเป็นเครื่องหมายการค้าของเรา เราก้อสามารถมีสิทธิ์ในชื่อนั้นอยู่แล้วตามกูเกิ้ลไพรวาซี่ ซึ่งจริงๆการทำชื่ออังกฤษไม่มีดอตคอมไม่ยาก และมักจะได้ก่อนชื่อไทยไม่มีดอตคอม แต่น้อยคนนักที่จะได้ชื่อไทยไม่มีดอตคอมมาแบบฟรีๆ เนื่องจากไม่ได้สนใจกับการปรับแต่งชื่อภาษาไทยของตนเองนัก หรืออาจจะด้วยคิดว่ามันเป็นไปไม่ได้ ซึ่งมันจะเป็นไปได้หรือไม่น่าจะวางเอาไว้ก่อน แต่ถ้าจินตนาการของกูบอกว่ามันน่าจะเป็นไปได้ก้อน่าจะลองไม่ใช่หรือ คนไทยไม่โง่หรอกแต่ไร้จินตนาการ ไม่มีทวดาหน้าไหนจะเข้าใจระบบอัลกอริธึมได้หมดถ้าไม่ใช้จินตนาการให้เยอะๆ

วันพุธที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2551

ปริศนาปลาทอง

ฉันรู้สึกเสมอว่า ผู้อ่านของฉันช่างไม่ต่างอะไรกับปลาทองที่ว่ายผลุบๆโผล่ๆในอ่างเลี้ยงปลา เพราะว่าแต่ละคนล้วนมีระดับสมาธิที่สั้นกันเหลือเกิน ฉันจึงขอทำการเปลี่ยนการนำเสนอบล้อกเสียใหม่โดยให้เหลือภาพที่เป็นจุดเด่นในหน้าเพียงจุดเดียว ถือเป็นสิ่งที่เชิดหน้าชูตาบล้อกของฉันได้เลยทีเดียวอ่ะน่ะ พิสูจน์แล้วว่าคนไม่ชอบโฆษณาแต่ถ้าให้ในสิ่งที่เขาต้องการเขาก้อจะไปของเขาเอง ส่วนจะให้พวกเขาไปไหน ก้อให้ไปที่ชอบๆน่ะแหล่ะดีแล้ว ส่งไปหน้าที่มีเปอร์เซ๊นต์การคลิ้กสูงน่ะสิ แบบนี้น่ะเจอเยอะประเภทว่าโฆษณาเพื่อให้มากดโฆษณาอีกที กลายเป็นวงเวียนชีวิตไปเสียแล้ว สุดท้ายสำหรับมือใหม่ ถ้าคิดจะสแปมยังไงก้อยากที่จะคุ้ม ฉันเองก้อไม่สนใจการสแปมนัก เพราะไม่ว่างปานนั้น แต่ใช้ในบางโอกาสเพื่อการทดสอบทางสถิติและเลี่ยงข้อกฏหมายของกูเกิ้ล อืมมม สำหรับตัวฉันแล้วมีปัญหาเรื่องการบริหารเวลาอย่างเห็นได้ชัด ฉันจึงนึกไปถึงแต่ที่อลาสก้า หรือไม่ก้อทิเบตไปนู่น เพราะที่เหล่านั้น มันเหมือนกับเวลามันหยุดๆกับที่ สภาวะนี้คงไม่ต่างอะไรกับ Nirvana นักหรอกนัก ความต้องการตอนนี้คืออยากปีนเขามากๆ อยากไปให้ถึงจุดสุดยอด อยากพ้นทุกข์ อืมมม แม้ว่าไม่ได้จริงจังอะไรมากแต่กลับทำได้ดีกว่าคนที่ตั้งใจจะหาเงินเป็นหลักเลยอ่ะน่ะ มันคงจะเท่ดีถ้านึกถึงบล้อกภาษาไทยแล้วบรรดาปลาทองจะนึกมาถึงบล้อกนี้ การสร้างแบรนด์มันเหมาะกับคนที่มีเวลาน้อยอ่ะน่ะ อยากให้ลองดูหลายๆแบบ แบบไหนที่ทำแล้วสนุกไม่เหนื่อย ไม่เบียดบังเวลาในชีวิตจริงก้อทำไปเหอะน่ะค่ะ

วันอังคารที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2551

ชวนเธอมาเล่นนิ้ว

เมื่อนิ้วของธนาเคลื่อนเข้ามาไกล้ตัวฉัน ฉันก้อรู้ได้ทันทีว่าฉันจะต้องเจอกับอะไร เมื่อธนาสัมผัสตัวฉัน ฉันก้อตัวสั่นระริกราวกับจะเป็นลมชักจนระงับเอาไว้ไม่อยู่ ฉันร้องครางออกมา เหมือนเสียงร้องไห้ เหมือนเสียงสะอื้น เหมือนเสียงถอนหายใจ เป็นสิ่งที่บอกกับธนาว่าควรจะสัมผัสที่ตรงไหน อย่างไร จึงจะทำให้ฉันรู้สึก ส่วนนิ้วของฉันไม่รู้ว่าจะทำอย่างไร ได้แต่กำเสื้อบริเวณไหล่และหลังของธนาเอาไว้แน่น แน่นมาก

นิ้วของเขาอ่อนโยนแต่ไม่มีทีท่าว่าจะหยุดค้นหาความสุขในตัวฉัน ฉันได้แต่ร้องครางกระเส่าซ้ำแล้วซ้ำเล่าแล้วนิ้วของธนา...ตัวธนาก้อรู้

เลือดฉีดขึ้นสมอง

"ธนา"ฉันคลายมือที่กำเสื้อเชิ้ตแล้วจับมือธนาเอาไว้"ธนา...ธนาพอเถอะจ๊ะ"ฉันไม่รู้หรอกว่าฉันอยากให้เขาหยุดจริงๆหรือความจริงแล้วอยากให้เขาทำต่อกันแน่ ฉันกลัวธนา แต่กลัวร่างกายตัวเองที่มีความรู้สึกมากเกินไปยิ่งกว่า

"หยุดเถอะน่ะ"
"ไม่หยุด"

ธนาไม่สนใจกับมือของฉัน มือธนา นิ้วของธนายังคงค้นหาในตัวฉันต่อไป ราวกับว่าเด็กน้อยมาเจอของเล่นชิ้นใหม่ ความสุขสมมันรุนแรงมากขึ้นจนฉันต้องร้องไห้ออกมา

"ดาจ๋า อย่ากลัวเลยน่ะ อีกเด๋วก้อเสร็จแล้ว"

ธนาเรียกชื่อฉัน พยายามปลอบโยนฉันอย่างอ่อนโยนที่สุด
มือของเขายังคงเลื่อนไล่ไปตามเนื้อนวล เมื่อมือของธนา นิ้วของธนา เลื่อนมาถูกจุดที่ฉันสุดจะทานทน ความสุขสม ความเขินอาย หลายสิ่งหลายอย่างระเบิดตูมออกมาขึ้นพร้อมกันในร่างกายของฉัน ของเหลวแห่งความสุขสมจากตัวฉันอาบเปื้อนนิ้วของธนา ตัวฉันเองก้อแทบจะหมดแรงทรุดลงไปกองกับพื้น

ฉันร้องไห้ ความรู้สึกหลายอย่างปะปนกันเล่ะเท่ะ ฉันนอนอยู่ที่พื้น ร้องไห้โดยข่มเสียงเอาไว้
ธนานั่งขัดสมาธิอยู่ห่างๆ หายใจเร็วจนเหมือนหมาหอบราวกับนักกีฬาที่เพิ่งแข่งเสร็จ พร้อมกับจับจ้องมาที่ตัวฉันเขม็ง ดูเขาจะภูมิใจมากที่ทำให้ส่วนนั้นของฉันมันแดงและบวมอย่างไม่เคยมีใครทำมาก่อน ฉันจ้องไปที่ธนา ฉันชอบธนา ต้องการธนา อยากให้เขาหยุดได้แล้ว อยากให้เขาทำต่อ ฉันดีใจ ฉันแค้นใจ มีความสุข เขินอาย หวาดกลัว..ทุกอย่างนั่นแหล่ะ น้ำตาไม่ยอมหยุดไหล

ในที่สุดฉันก้อพูดออกมา...

"ธนาจ๋า แล้ววันหลังมาบีบสิวเสี้ยนให้ดาอีกน่ะจ๊ะ"


วันจันทร์ที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2551

love me love myself

บล้อกกูอ่ะน่ะ พยายามนำเสนอการโปรโมตบล้อกโดยไม่ต้องสแปมอ่ะน่ะ นั่นก้อคือการพยายามหาแนวคิดใหม่ๆขึ้นมา ทุกวันนี้ไม่มีโอกาสได้เห็นแนวทางการตลาดที่เฉียบแหลมสักเท่าไหร่เลยอ่ะน่ะ นอกจากการดักเหี้ยเป็นเรื่องถนัด ดูไปดูมาก้อน่าเบื่อ ตราบใดที่การสแปมยังได้ผลอ่ะน่ะ ทางออกในเรื่องนี้คือการสร้างแบรนด์อย่างที่กูว่า การสร้างแบรนด์ของกูก้ออาจจะมีการรีแบรนด์ซ้ำอีกรอบคนเก่าในร่างใหม่อะไรแบบนั้น สำคัญคือเราพยายามจะเอาอะไรไปเสนอให้คนอื่นง่ะ จริงๆกูก้อพิสูจน์มาแล้วอ่ะน่ะ ถ้าเนื้อหามันดีจริงคนมันมาเองง่ะ คำถามคือเนื้อหาที่ดีน่ะเรามีหรือเปล่า ก้อเท่านั้น ว่างๆก้อคิดเล่นๆแล้วกันเหี้ยเอ้ย

ควยสั้นหรือควยยาวดี

พวกมึงอ่ะคิดว่าควยสั้นหรือควยยาวอย่างไหนมันดีกว่ากัน เนี่ยกูจะกล่าวถึงหลักการเรียกทราฟฟิคอ่ะน่ะ ควยยาวก้อเหมือนบทความยาวๆ ดูน่ากลัวแต่ดูน่าลอง กูว่าถ้ากูเจอควยใหญ่แบบควยนิโกรเนี่ย กูคงจะขาดใจตายตั้งแต่หัวมันมุดเข้าไปแล้วล่ะ ถ้าจะลองรักจริงๆกูว่าเอาควยสั้นๆขนาดพอดีคำจะดีกว่าน่ะ ซึ่งมันก้อเหมือนการเขียนบทความสั้นๆ มักจะทำอันดับได้ดี อาศัยลูกขยันซอยถี่ยิบให้สาวๆชาวกูเกิ้ลติดอกติดใจ สำคัญอยู่ที่หัวควยต่างหาก เปรียบได้กับชื่อเรื่อง ชื่อเรื่องดีก้อมีเฮแล้ว เหมือนควยถอกหัวบานไถชนเม็ดหรือจุดกระสันต์ได้ดีกว่าควยยาวแต่หัวเล็กอ่ะน่ะการเขียนบล้อกก้อเหมือนจังหวะเย็ด มีช้ามีเร็ว ควรจะรู้ว่าจังหวะไหนควรซอยไม่ยั้ง จังหวะไหนควรจะหยุดแช่ควย จังหวะไหนควรจะสโลว์เย็ด กูขอสรุปเอาไว้ตรงนี้เลยว่า เย็ดช้าหรือเร็วก้อตามแต่ไม่ควรจะแตกเร็ว เย็ดเนิบๆแต่เย็ดนานๆจะดีกว่าน่ะเหี้ยน่ะ ควรจะให้น้ำหีออกสักสิบสามน้ำก่อน น้ำควยค่อยออกตาม

กวีซีอุย

อ่ะ ล้อเลียนกวีซีไร้(คุณภาพ) กูว่ากูจะลองเขียนอะไรที่มันสุภาพสักหน่อย เผื่อได้รางวัลกวีซีอุย ปรากฏว่ามันขัดกับตัวกูอย่างเห็นได้จั้ดๆ กูทำไม่ได้อ่ะ แต่จะพยายามลองดูน่ะ ผู้อ่านที่รักค่ะ เป็นกะลังใจให้หนูกลับตัวเป็นคนดีด้วยน่ะเคอะ การจะเป็นนักเขียนเนี่ยมันลำบากจริงๆถ้ามันเขียนอะไรกับสิ่งที่พูดอยู่ทุกวัน อืมมม หนูว่าหนูไปเป็นโสเภณีอย่างเดิมจะมีความสุขกว่ามาเขียนบล้อกอ่ะน่ะค่ะ สังเกตุว่าการเขียนให้สุภาพเนี่ยมันต้องค่ะขา ตลอดเวลาเลยใช่ไหมเนี่ย อืมมม มันก้อแค่ภาษาอ่ะน่ะ แต่ในใจกูเป็นยังไงพวกมึงน่าจะพอเดาออกว่าที่กูเขียนไปทั้งหมดเนี่ย จริงๆแล้วไม่ใช่นิสัยกูเลยน่ะ สันดานล้วนๆ

ขนหมอยและรอยยิ้ม

เบื่อๆอยากๆบางทีก้ออยากเลิกเขียน บางทีก้ออยากเขียนต่อ เออ ก้อเป็นอย่างนี้มาตลอดน่ะแหล่ะ จะเอาอะไรแน่นอนกับคนจับจดอย่างกู ถ้าจะเขียนต่อก้อคงจะออกแนวขำๆมากว่าอ่ะ อืมมม ถ้าถึงเวลาเมื่อไหร่ก้อเลิกเองง่ะ บางเรื่องถึงเวลามันเป็นเองอ่ะ เหมือนการแว็กซ์ขนหมอยเด๋วนี้มันเริ่มจะทำตั้งแต่อยู่ ป.6 แล้วอ่ะน่ะ เด๋วนี้เขารับแว็กซ์ขนทั่วตัวแล้วอ่ะน่ะ ตั้งแต่ขนหมอย ขนตูด ขนขา ไปยันขนขยะ เข้าไปบิวตี้ซาลอนเขาทำให้หมดน่ะแหล่ะ คนมากมายเสียเงินไปมากมายกับเรื่องงี่เง่าพรรณนี้อ่ะ แค่การโกนขนก้อน่าจะพอแล้ว การโกนขนทิ้งมันก้อดี ดีกว่าปล่อยให้มันร่วงในห้องแล้วคนมาเห็นอ่ะ เด๋วคนอื่นรู้หมดว่าขนหมอยกูยาวชนิดที่ว่าถักเปียผูกโบว์ได้เลย แต่ถ้ากูตอนไปรักษาโรคผิวหนังถ้าเป็นตอนที่ไม่มีขนเนี่ยจะรู้สึกอายๆยังไงก้อไม่รู้ ต่างกับตอนที่ขนยาวตามปกติจะไม่อายง่ะ โชว์หีให้คนอื่นดูกูไม่อายหรอกน่ะ หลับตาก้อไม่มีใครเห็นแล้วเหี้ย

ชีวิตกู

อ่ะน่ะ แนวบล้อกที่เป็นตัวกูจริงๆ มันต้องออกมาแบบตลกๆหน่อยง่ะ นั่นแหล่ะตัวกูจริงๆ จริงๆบล้อกแห่งนี้มันเป็นต้นแบบอ่ะน่ะ กูก้อคิดเอาไว้มานานแล้วว่าจะไปเขียนในแนวที่เขียนยากที่สุด นั่นคือเขียนยังไงให้คนหัวเราะได้ง่ะ อืมมม ตอนนี้กูชอบอ่านบอร์ดอ่ะน่ะ บอร์ดไหนด่ากันเยอะๆ กูกลับยิ่งชอบ มันได้หัวเราะดี เรียกว่าคนตั้งกระทู้เพื่อให้โดนด่า ถ้าไม่มีใครด่ามันกลับไม่ชอบง่ะ กูก้อเลยเกิดไอเดียเอามาสร้างเป็นบล้อกนี้ง่ะ เอาวิชาการใส่ไปด้วย ใส่รูปกะหรี่ไปด้วยให้พวกหื่นเอาไปจินตนาการชักว่าวเล่น จริงๆหลายๆคนถ้ามาอ่านบล้อกูก้อคงจะไม่ต้องติดคุกอ่ะน่ะ กูบอกเอาไว้แล้วว่าอย่าเล่นเว้บไทย เจอคุกหมดอนาคตไปหลายรายแล้ว กูก้อรู้เรื่องกฏหมายลงโทษคำใช้คำหยาบน่ะ โทษที่บล้อกกูจะได้รับไม่มากหรอก แค่ประหารเจ็ดสิบเจ็ดชั่วโคตรแค่นั้นแหล่ะ กูก้องงๆว่า ถ้าการใช้คำหยาบเป็นสิ่งที่ผิดกฏหมาย มีหวังติดคุกกันทั้งประเทศแน่ แต่ถึงยังไงกูก้อคงจะไม่เล่นพลาดง่ายๆเหมือนนักยิมนาสติกของประเทศวานูอาตู้หรอกน่ะ แม่งเล่นยิมนาสติกประเภทเชือก แต่เกิดพลาดเชือกไปรัดคอตายคาสนาม ทำเอาผู้ชมปรบมือเกลียวเลย

สายฝนกับการเกิดใหม่

ฝนตกหนักทีเดียวเลยว่ะวันนี้ สายฝนทำให้เกิดสิ่งมีชีวิตขึ้นมาใหม่มากมายในแต่ละวัน ชักนำให้ใจกูเกิดความรู้สึกอยากจะเกิดใหม่ยังไงก้อไม่รู้ ถ้าเรารู้ว่าเราพลาดในส่วนไหนไป เราก้อสามารถกลับไปแก้ไขมันได้อีก ไม่ควรที่จะกระทำผิดซ้ำซากอ่ะน่ะ

ป.ล. รู้สึกว่ายังมีอะไรบางอย่างที่กูยังคาใจอยู่ง่ะ ต้องการเก็บรายละเอียดอีกสักหน่อยก้อน่าจะดี เหมือนกับตอนที่เย็ดแล้วไม่เสร็จง่ะ มันยังค้างๆคาๆยังไงบอกไม่ถูกเหี้ยเอ้ย

วันอาทิตย์ที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2551

บทส่งท้าย:Thank 4 Memory

เวลาค้นเจอชื่อเว้บขยะมักจะสังเกตุเห็นคำว่า Node อ่านว่าโหนก เอ้ย โหนด มันคือเหี้ยไรว่ะ คืองี้น่ะ ฐานข้อมูลเน่าๆจำนวนมากของเว้บขยะจะมีการแบ่งเป็นกลุ่มๆ แต่เวลาที่จะดึงข้อมูลจากหลายๆกลุ่มเอาเฉพาะตัวที่มันสัมพันธ์กันมาสร้างเป็นข้อมูลใหม่แบบมั่วๆ ข้อมูลขยะที่เกิดขึ้นมาใหม่นั่นแหล่ะคือ Node ซึ่งชื่อของ Node บางทีก้อเป็นตัวเลข บางทีก้อเป็นชื่อแล้วแต่ว่าสแปมเมอร์จะตั้งให้มันยังไง แต่ละNode ก้อยังจะกระจายออกไปเป็น Root Node ได้อีกมากมายปานว่าขนหมอยลืมโกน ผสมกันใหม่เกิดขึ้นเป็นข้อมูลนับไม่ถ้วน ซึ่งเว้บขยะแต่ละแห่งก้อมีฐานข้อมูลไม่ต่างกัน แต่บางที่สามารถดักเหี้ยได้เยอะก้อเพราะมีค่าผลสัมฤทธิ์การค้นพบข้อมูลที่สูงกว่าเว้บขยะอันอื่น เว้บขยะที่ดักเหี้ยได้มากที่สุดในประเทศไทยตอนนี้ใช้เทคนิค Path Compression ของข้อมูล Disjoint Set คงจะนึกภาพไม่ออกล่ะสิ เคยดูเรื่อง Jumper หรือเปล่าไอ้พวกบ้านนอก ข้อมูลจะเกิดขึ้นใหม่ได้ต้องมาผสมกันก่อน เทคนิคที่ว่าจะทำให้ข้อมูลจากแต่ละ Root Node กระโดดไปรวมกันได้โดยที่ไม่ต้องวิ่ง เหมือนหายตัวไปรวมกันเฉยๆ คือระยะทางที่ใช้เคลื่อนผ่านราก(Root)ไปกิ่ง(Tree)แทบจะไม่มีความหมายเมื่อใช้เทคนิคคนโดดทะลุมดลูก ตอนนี้กูไม่เห็นทางที่จะเอาชนะเว้บขยะพวกนี้เลย เพราะพวกมันมีกันอยู่ทุกที่ แทบจะทุกเว้บ มีเป็นหมื่นๆโดยกูเกิ้ลรู้เห็นเป็นโจรไปด้วย เหมือนกับว่ากูกะลังสู้อย่างโดดเดี่ยวเดียวดายวิเวกวังเวงวิเหว๋โหว๋ยังไงก้อไม่รู้ แต่กูก้อจะสู้ สู้ทั้งๆที่รู้ตัวว่าจะต้องแพ้อย่างแน่นอน เพื่อรักษาศักดิ์ศรีกะหรี่ไทยเอาไว้ให้จงได้ ใครกล้ามาขวางรับรองว่าจะโดนมิใช่น้อย หมายถึงกูน่ะจะโดนมิใช่น้อย แต่กูก้อเชื่อว่ากูทำเต็มที่แล้วที่จะพยายามปรับปรุงอินเตอร์เน้ตห่วยๆของไทยให้มันดีขึ้น หวังว่าจะเป็นแรงบันดาลใจให้คนอื่นๆได้ทำตามมั่ง(หรือเปล่า) เสร็จงานนี้เด๋วไปหาขายหอยในตลาดสดน่าจะมีความสุขกว่าว่ะ กูซึ้งแล้วว่าวงการนี้แม่งสกปรกว่ะกูไม่อยากจะไปแปดเปื้อนด้วยอีกหรอกเหี้ย ใครทำระยำอะไรไว้ กูบอกไว้ก่อนว่าเวลาบาปมันตามสนองน่ะ มันไม่คุ้มกับที่พวกมึงได้มาหรอกน่ะ กูเตือนมึงแล้วน่ะ ส่วนตัวกูก้อน่าจะถึงเวลารูดม่านเก็บฉากเสียที มันก้อแค่จบการโชว์อ่ะน่ะ อย่าจริงจังมากนักเหี้ยเอ้ย แม่โทรหากูทุกวันบอกว่าเรียนจบเร็วๆจะหาผัวให้ เออๆ เอาควยใหญ่มาล่อกูอีกล่ะ กูก้อเลิกดีกว่าว่ะมันมีอะไรหลายอย่างที่ทำให้ต้องเปลี่ยนแผน ก้อมันเรื่องของกูพวกมึงจะได้ดีใจกันเสียที กูไม่คิดเลยว่าวันนี้มันจะมาถึงเร็วขนาดนี้ เกิด แก่ เจ็บ ตาย ล้วนแน่นอน กุสะลาธัมมาฯ ขอบใจมากที่สุดนักอ่านยอดเยี่ยมของกู จาก แคลิฟอร์เนีย โตเกียว และออสโลว์ และอีกมากมายในไทยที่กูคงจะเอ่ยไม่หมด กูนับถือใจพวกมึงจริงๆ เนี่ยกูยกนิ้วกลางให้เลย อย่าลืมกรวดน้ำควยอุทิศส่วนอกุศลให้กูด้วย อ่ะน่ะ สักหน่อยให้ว่างๆก่อนจะเปลี่ยนแนวไปทำในทางที่ดีขึ้นมันก้อน่าจะเป็นอย่างนั้นอ่ะน่ะ

บทรอง:เมื่อแม่มดร่ายเวทย์

อ่ะน่ะ เออ เง็งว่ะ บางคนบอกว่าการบอมบ์แอดเซ้นส์จะทำให้กูหยุดเขียน ป่าวง่ะ มันคนละเรื่องกัน กูไม่ได้เขียนบล้อกเพื่อหวังเศษเงินอะไรทั้งนั้น แล้วตอนนี้กูไม่มีโฆษณามาแปะแล้ว กูก้อยังเขียนได้อ่ะน่ะ คือมีมือมีตีนค่ะ หีก้อมีน่ะ แต่ตอนนี้กูสนใจเกี่ยวกับประสิทธิภาพด้านseoของบล้อกกูอ่ะน่ะ สังเกตุได้ว่าบล้อกกูพัฒนามาถึงขั้นที่ว่าสั่งได้ ว่าจะให้คำไหนมันขึ้นหน้าแรก
ของกูเกิ้ล เหมือนกับการร่ายเวทมนต์ด้วยคีย์บอร์ด ถ้าคำนั้นมันอยู่ในขอบเขตของเรื่องที่กูเขียนอ่ะน่ะ น่าเสียดายที่บล้อกสปอตที่พัฒนามาได้ไกลที่สุดเท่าที่บล้อกเก้อร์ไทยเคยทำต้องมายุติลงเพียงเพราะข้อจำกัดอะไรหลายๆอย่าง เห็นหรือยังว่าแม้แต่บล้อกที่สามารถคุมตลาดคำที่มีคนค้นหาเยอะๆอย่างของกู ก้อไม่สามารถที่จะรวยอะไรจากadsenseได้เลยอ่ะ แต่ช่าง
แม่งเหอะตอนนี้งานของกูมันก้อเสร็จเร็วกว่าที่คิดอ่ะ เมื่อกูเกิ้ลจัดการกับเว้บหน้าหีหลายๆแห่ง พอไม่มีแอดเซ้นส์มันก้อเลิกทำเองมันน่ะแหล่ะ แม้ไม่หมดแต่ก้อลดไปเยอะเลย ดังนั้นแอดเซ้นส์จึงเป็นเหมือนแรงจูงใจของเว้บหน้าหี แต่สังเกตุว่าตอนนี้กูเกิ้ลเองจะหันไปใช้บริการจากเว้บลอกเนื้อหา ยำเนื้อหาแทนอ่ะน่ะ เห็นหรือยังว่าการแก้ปัญหามันต้องแก้ที่ต้นตอ เมื่อเว้
บลามกส่วนใหญ่ทำเพื่อแอดเซ้นส์ ก้อต้องให้แอดเซ้นส์จัดการ ไอซีทีทำได้แค่ยืนถอกควยแค่นั้นแหล่ะมันน่ะ ส่วนเว้บขยะที่เหลือก้อคงจะต้องปล่อยไปตามเวรตามกรรมอ่ะน่ะ มันเป็นเวรเป็นกรรมของคนไทยอ่ะ เชิญคุ้ยขยะกันต่อไปก้อแล้วกัน สมน้ำหน้าพวกมึง ไอ้พวกวัดนะทำมันจะได้เลิกมายุ่งวุ่นวายกับปัญหาเว้บหน้าหีซ่ะที ส่วนตัวกูก้อคงจะปล่อยบล้อกทิ้งเอาไว้ยังงี้
ก่อนสักระยะ แล้วค่อยปิดก้อได้นิ ถึงยังไงบล้อกของกูมันก้อไม่ค่อยจะถูกต้องอยู่แล้ว แต่อะไรล่ะคือความถูกต้อง เชื่อเหอะแนวทางที่กูเขียนเนี่ยเป็นเทคนิคด้านseoที่ดีที่สุดแล้ว ถ้าจะทำให้เหนือกว่ากูมีทางเดียวคือสแปม กูเองก้อรู้เรื่องแอดเซ้นส์ไม่มากเท่ากับความรู้ด้านseoอ่ะ แต่การติดโฆษณาเข้ามาคราวนี้ได้ประสบการณ์ไปเยอะทีเดียว ของแบบนี้มันซื้อหากันไม่ได้หรอก เหมือนการโดนควยกระแทกต้องลองเองถึงจะซึ้งแก่ใจดี นี่กูว่ากูจะเปลี่ยนไปเขียนแบบคนธรรมดามั่งได้หรือเปล่าว่ะเหี้ย

ควยเทียม


ชักว่าว


เงี่ยนค่ะ






เงี่ยน




กีฬาสี






กางเกงใน






full moon party





google say

อ่ะน่ะ กูเกิ้ลบอกว่าบล้อกกูอ่ะน่ะดีไปหมดเสียอย่างเดียวมีรูปกะหรี่เยอะไปหน่อย แหมก้อแค่รูปอีดอกอ้าหีเย้ยฟ้าท้าดิน แม่งแค่นี้ทำเป็นรับไม่ได้ อืมม กูก้อไม่แคร์มันเหมือนกันง่ะ แต่ก้อเป็นแนวทางในการทำบล้อกในอนาคตเลยอ่ะน่ะ ว่าต่อไปควรจะมีแต่ข้อความแถมข้อความที่ว่าก้อควรจะออกแนวสุภาพสตรีด้วยก้อจะยิ่งดี ถือว่าเป็นการปฏิวัติวัฒนธรรมการเขียนบล้อกครั้งใหญ่เลยอย่างนั้นน่ะสิ ตอนแรกกูนึกว่ามันจะด่ากูเรื่องการใช้ภาษาอุบาทว์เกิร์ลแต่รู้สึกได้ว่ามันก้อคงจะมีเวลาตรวจน้อยเหมือนกันเลยเปิดๆดูแต่รูปอย่างเดียว ในอนาคตกูก้ออาจจะเปลี่ยนลุ้คไปเป็นคนละคนกับตอนนี้เลยแต่คงจะอีกนาน เพราะว่าตอนนี้เหนื่อยแทบขาดใจกับชีวิตประจำวันเฮงซวย ส่วนการเขียนบล้อกกูไม่ได้รู้สึกเหนื่อยอะไรน่ะ เพียงแต่มันค่อนข้างจะกินเวลากูไปมากทีเดียว เลยทำให้พาลนึกไปถึงเกมออนไลน์ หรือการเล่นsocial network ซึ่งความน่ากลัวมันอยู่ตรงที่เล่นจนติดจนไม่สามารถใช้เวลาไปทำห่าอะไรอย่างอื่นได้อีกง่ะ ส่วนบัญชีadsenseกูก้อสุขสบายดีอ่ะน่ะ น่าจะลบทิ้งไปทีเดียวไปลยหมดเรื่องหมดราว แต่ถ้าทำแบบนั้นมีหวังรายได้ของกูเกิ้ลเองก้อคงจะหดหายไปเยอะทีเดียว เหมือนมันกะลังจะบอกว่าให้ทำเว้บขึ้นใหม่ให้ถูกใจมัน ห่ากิน กูจะเขียนเฉยๆโดยที่ไม่ให้มันได้อะไรเลย ให้มันเปลืองค่าพื้นที่ ค่าแบนด์วิธอยู่อย่างนี้ล่ะใครจะทำไม มันป็นความสะใจส่วนตัวของกะหรี่อ่ะน่ะ ถึงโฆษณาจะหายแต่บล้อกนี้ไม่มีวันตายอ่ะ ปานว่าไปสักลายเหี้ยคลุกฝุ่นมาอ่ะน่ะ ฆ่ายังไงก้อไม่ตายแต่ถ้าโดนน้ำควยจะหมดแรงจนไม่ยอมสู้ พอดีเล้ยยย กูก้อนึกๆอยู่ว่าจะเลิกทำโฆษณาแล้วหันมาทำด้วยใจอย่างเดียว อาจารย์มันก้อบ่นกูประจำเลยว่าไม่ค่อยใส่ใจการทำรายงานจบ กูยังช้าอยู่มากเลยง่ะ ก้อเนื้อหามันเยอะแล้วกูมัวแต่มาเล่นอะไรแบบนี้อยู่ทำตัวเป็นplaygirlชอบเล่น อืมม เล่นมากไปหน่อยง่ะ รู้สึกสำนึกผิดเหมือนกันโว้ย หลังจากช่วงนี้ไปงานรับจ๊อบก้อจะยกเลิกให้หมดแล้วเอาเวลาไปทำรายงานอย่างเดียว นี่กูยังนึกว่าทำไมบล้อกนี้ไม่โดนลบไปด้วยเลยว่ะ มันคงจะเป็นพรหมลิขิตให้กูเป็นซุปเปอร์สตาร์อ่ะ ถ้าหัดเต้นฮิปฮอปเป็นอ่ะน่ะ กูล่ะเซ๊งไอ้แอนดี้ไม่น่าตกรอบเล้ยย กูว่ามันสร้างสีสันดีออก ดี ได้หัวเราะดี สังเกตุว่าเอามืออาชีพมาจะเอนเตอร์เทนผู้ชมได้มากกว่าพวกหน้าใหม่อ่ะน่ะ ถ้านักร้องเพลงแร๊ปจริงๆเนี่ยเนื้อร้องมันต้องเอามาจากใต้สะดือล้วนๆเลยอ่ะ ประมาณว่า กูจะตัดพวงไข่มึงมาอมแล้วยัดเข้าปากแม่มึง โย่ๆๆๆ เนี่ยเพลงแร็ปของแท้ต้องแบบนี้

วันเสาร์ที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2551

ข่าวดี

กูเกิ้ลเริ่มจะลงมือทำอะไรกับเว้บที่ติดadsenseแล้วมีรูปโป๊เปลือยแล้วอ่ะน่ะ อืมมม กูก้อรอมานานแล้วให้มันลงมีทำอะไรสักที อย่างที่บอกกูเองก้อต้องการแค่ประสบการณ์ด้านseoเท่านั้น ได้ความรู้ด้านadsenseไปด้วยก้อดี อ่ะน่ะ จะได้เข้าใจว่ากูเกิ้ลมันมีวิธีการตรวจสอบยังไง รู้สึกได้ว่ามันจะดูรูปเป็นหลักเลยอ่ะน่ะ ตัวกูเองก้อเหมือนนักศึกษาฝึกงานที่ผ่านหลักสูตรแล้วอ่ะน่ะ ช่วงนี้กูก้อมีปัญหาเรื่องการบริหารเวลาเสียด้วย อยากจะพักอยู่พอดี ที่เหลือก้อคงจะรอดูว่ากูเกิ้ลจะจัดการกับเว้บขยะเมื่อไหร่เน้อ กูเองก้อยอมรับว่าเหนื่อยจริงๆกับเรื่องเรียนเรื่องงาน บางทีก้อต้องไปหาที่สงบๆตะโกนออกมาดังๆว่าเหี้ยเอ้ย ทำไมชีวิตกูทุกข์จังโว้ย อยากพักมากๆเลยจ้า

heaven wallpaper set 2












heaven wallapaper set 1